Περί αποφυγής της αποθαρρύνσεως (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

iosif

Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (+2009)

Ένα ρήμα των Πατέρων το όποιο συναντήσαμε προχθές στην ανάγνωση της τράπεζας, το όποιο αναφέρει ο Άγιος Διάδοχος Φωτικής, μού έκανε μεγάλη εντύπωση. «Ως οδοιπόρος άσματι κλεπτών τον κόπον της; όδοιπορίας». Όπως παλαιότερα θυμάμαι, τότε πού χρησιμοποιούσαν ως μεταφορικά μέσα τα υποζύγια, πολλές φορές παρακολουθούσα τους πατέρες και τους παππούδες πού εργάζονταν σκληρά μέσα στον καύσωνα με τα ζώα τους και σιγοτραγουδούσαν λίγο για να ξεχνούν έτσι τον κόπο της όδοιπορίας. Αυτό οι Πατέρες το μεταφέρουν και στην δική μας ζωή. Είναι γνωστό ότι «τό μέν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής». Ας έχουμε λοιπόν σαν όρο στην ζωή μας, «τό πνεύματι ζέοντες, τω Κυρίω δουλεύοντες». Στην πραγματικότητα όμως ο άνθρωπος κουράζεται με τις διάφορες περιστάσεις και περιπέτειες. Όλα αυτά είναι εκείνα τα όποια αλλοιώνουν την ζωή, δεν την αφήνουν να είναι ευθεία. Και μείς οι ίδιοι, όπως ξέρουμε, δεν έχομε πάντα τήν ίδια προαίρεση. Γενικά η προαίρεση μας είναι αμετακίνητη στο να ακολουθούμε τον Χριστό. Όλες αυτές οι αλλοιώσεις όμως, πού είναι τα αίτια και τα αιτιατά, σπρώχνουν, έλκουν, τραβούν, βαραίνουν καί κάνουν την ζωή του ανθρώπου πολλές φορές δύσκολη. Γι’ αυτό χρειάζεται από μέρους μας προσοχή, ώστε έχοντας ύπ’ όψιν όλα αυτά, να μην φεύγουμε από τον σκοπό μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιστολή του Γέροντος Ιωσήφ για τη νηστεία, την εγκράτεια και τη δίαιτα

Ο Γέροντας Ιωσήφ ήταν λιτοδίαιτος, συνήθως έτρωγε χόρτα τα οποία τα μάζευε ο ίδιος

Ο Γέροντας Ιωσήφ ήταν λιτοδίαιτος, συνήθως έτρωγε χόρτα τα οποία τα μάζευε ο ίδιος

VatopaidiFriend: Προσέξτε στην επιστολή αυτή του μακαριστού Γέροντος Ιωσήφ τη διάκρισή του, παρότι ο ίδιος μοναχός και ασκητής μοναχός, πώς συμβουλεύει να αγωνίζονται οι λαϊκοί, ούτε στην έλλειψη ούτε στην υπερβολή.

11/9/88, Μονή Βατοπαιδίου

Σεμνοπρεπεστάτη Μ., η Χάρις του Χριστού μας μετά του πνεύματός σου.

Πήρα το γράμμα σου και διάβασα το περιεχόμενο με προσοχή. Αξιέπαινα είναι όχι τα θέματα καθ’ εαυτά πού προβάλλετε όσο η καλή σας θέληση και απόφαση για ακριβεστέρα εν Χριστώ ζωή και περί τούτου πάντοτε εύχομαι ατελείωτη προκοπή.

Πάντοτε, ευλαβεστάτη, το θέμα της τροφής, ως το αναγκαιότερό μας καθήκον και στοιχείο, όλους απασχολεί και να μην πώ ότι αιχμαλωτίζει χάριν και της ιδιαιτέρας χλιδής πού χαρακτηρίζει την δική μας γενεά. Τώρα, ιδίως απότομα, να περικόψουμε ένα από τα κυριότερα είδη φαγητών δεν είναι ούτε επωφελές ούτε αξιέπαινο… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »