Γέροντας Παΐσιος: Η Εκκλησία δεν είναι δικό τους καΐκι, να κάνουν βόλτες

pasi

Είναι το σκάφος του Χριστού…

Γέροντα, τα διάφορα κινήματα, οι διαμαρτυρίες που γίνονται από τους

Χριστιανούς έχουν κάποιο αποτέλεσμα; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Ιάκωβος ο Πέρσης – 27 Νοεμβρίου

Ο ένδοξος αθλητής του Χριστού Ιάκωβος καταγόταν από το Μπεϊτ-Λαπάντ, κοντά στα Σούσα της Περσίας. Ήταν γόνος ευγενούς και πλούσιας οικογένειας και έγινε έμπιστος του βασιλέα της Περσίας Βαχράμ Ε΄ (420-438), γιου του Ισδιγέρδη Α΄ (399-425), ο οποίος τού προσέφερε τιμές και προνόμια στην αυλή του. Τυφλωμένος από την εύνοια αυτή του ηγεμόνα, τις κολακείες και τις μάταιες ηδονές του κόσμου τούτου, ο Ιάκωβος, που είχε λάβει χριστιανική ανατροφή από τους γονείς του, αρνήθηκε τον Χριστό και ασπάσθηκε την ειδωλολατρική θρησκεία του βασιλέα. Όταν το έμαθαν η μητέρα και η γυναίκα του, τού έστειλαν μία επιστολή με την οποία τον πληροφορούσαν ότι δεν τους συνέδεε πια τίποτε, αφού είχε προτιμήσει την πρόσκαιρη δόξα από την αγάπη του Χριστού και την επαγγελία των αιωνίων αγαθών. Τα λόγια αυτά συνετάραξαν τον Ιάκωβο, και συνερχόμενος όπως και από μέθη έκλαυσε πικρά για το αμάρτημά του και άλλαξε ριζικά στάση απέναντι στον βασιλέα. Ομολόγησε δημοσίως το σφάλμα του και διακήρυξε παντού ότι ήταν μαθητής του Σωτήρος που σταυρώθηκε για τη σωτηρία μας. Δεν είχε πια παρά μόνον μία επιθυμία: να συμμερισθεί τον ζωοποιό τούτο θάνατο για να βρεί μια θέση πλησίον του Θεού.

Στο θέαμα αυτό ο ηγεμόνας έγινε έξω φρενών και αφού έβαλε να συλλάβουν τον άγιο διέταξε να τον υποβάλουν σε τρομερά βασανιστήρια. Η τόλμη του μάρτυρα αυξανόταν διαρκώς με τους πόνους και ενέπαιζε τον βασιλέα και τους δημίους του για την ανημπορία τους. Ο τύραννος τότε μηχανεύθηκε ένα φοβερό μαρτύριο και κάλεσε όλη την πόλη να το παρακολουθήσει. Αφού έδεσαν τον άγιο, άρχισαν να του κόβουν μεθοδικά τα μέλη του, κομμάτι κομμάτι, αρχίζοντας από τα χέρια και τα πόδια. Μέσα σε φρικτούς πόνους ο άγιος ικέτευσε τον Χριστό να τον ενισχύσει. Μία θεία δύναμη τον περιέβαλε τότε, καθιστώντας τον απαθή και ξένο στον πόνο. (Σχετικά με αυτό δείτε την ακόλουθη ομιλία του γέροντα Εφραίμ της Αμερικής: Δεν θα εκλείψουν οι άγιοι – μέρος 2ο) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χρειάζεται ηρωισμός και πνεύμα σταυρού… για να ενεργείς έντιμα και αρχοντικά!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Η σημερινή Κυριακή θεωρείται γιορτινή μέρα και είναι αφιερωμένη στους Άγιους Πάντες. Δηλαδή σε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας, επώνυμους και ανώνυμους, γνωστούς και άγνωστους, λόγιους και απαίδευτους, γέροντες, νέους και μικρά παιδιά, εγγάμους και αγάμους, άνδρες και γυναίκες. Παλαιότερα η γιορτή αυτή ήταν αφιερωμένη στη μνήμη όλων των Μαρτύρων, όλων εκείνων που έμειναν πιστοί ως το τέλος της ζωής τους, ομολόγησαν πίστη στο Χριστό και μαρτύρησαν. Όλοι οι Άγιοι θεωρούνταν παράλληλα και μάρτυρες, ένας πολύ ενδιαφέρον συνδυασμός αγιότητας και μαρτυρίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια… ασυνήθιστη απιστία!

Στεργ.Ν.Σάκκου, ομοτ. Καθηγητού Παν/μίου

Καθολική η απιστία

«Τη μια των σαββάτων, και των θυρών κεκλει­σμένων όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τον φόβον των Ιουδαίων, ήλθεν ο Ιησούς και έστη εις το μέσον» (Ιω 20,19). Ο Κύριος σ’ αυτή του την εμφάνιση πιστοποιεί στους μαθητές του την Ανάστασή του, συγχρόνως όμως τους οπλίζει μ’ ένα δικαίωμα αναφαίρετο, το δικαίωμα να συγχωρούν τις αμαρτίες των ανθρώπων. Αλλά την ώρα αυτή λείπει από ανάμεσά τους ο Θωμάς. Όταν επιστρέφει, στη συνταρακτική πληροφορία των μαθητών «εωράκαμεν τον Κύριον» παίρνει στάση εντελώς αρνητική. Θέτει ως όρο για να πιστέψει ένα τεκμήριο πολύ ορθολογιστικό· «εάν μη ίδω εν ταις χερσίν αυτού τον τύπον των ήλων, και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων, και βάλω την χείρα μου εις την πλευράν αυτού, ου μη πιστεύσω» (Ίω 20,25). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αμφισβητείται και συγχρόνως…βεβαιώνεται!

Κανένα από τα γεγονότα της ιστορίας δεν αμφισβητήθηκε από την πρώτη κιόλας στιγμή όσο η ανάσταση του Ιησού Χριστού. Μα και κανένα από τα γεγονότα της ιστορίας δεν βεβαιώνεται αδιάσειστα, όσο πάλι η ανάσταση του Ιησού Χριστού. Εκείνο που βεβαίωναν οι Απόστολοι το βράδυ της «μιας σαββάτων» επαναλαμβάνεται όλο και πιο ηχηρό στο πέρασμα των αιώνων «Ηγέρθη ο Κύριος όντως!».

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα επικυρώνει αυτό που λέμε τώρα. Μας ιστορεί πως από την πρώτη ημέρα η ανάσταση του Χριστού αμφισβητείται και συγχρόνως βεβαιώνεται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σε αγαπώ τρομερά, Θεέ μου, (Η ομολογία ενός στρατιώτη)

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μεγάλου πολέμου στο Ιράκ στο χιτώνιο ενός Αμερικανού στρατιώτη, ο οποίος έπεσε στο πεδίο της μάχης, βρέθηκε ένα σημείωμα, που περιείχε μία συγκλονιστική εξομολόγηση, μία συγκλονιστική προσευχή.
Ένας μέχρι τότε άθεος νέος, γνήσιο παιδί της εποχής μας, εύρισκε στο διάβα της ζωής του τον Σωτήρα Χριστό μέσα στην αντάρα του πολέμου.
Ας διαβάσουμε, τι έλεγε το σημείωμα εκείνο: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιοι Πάντες: Ο δρόμος των Αγίων

Ομολογία της θείας του φύσεως

Στο ιερό Ευαγγέλιο της εορτής των Αγίων Πάντων ο Κύριος μας παρουσιάζει δυο βασικές προϋποθέσεις για να ακολουθήσουμε όλοι μας τον δρόμο των Αγίων.

Η πρώτη προϋπόθεση Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Ελλάδιος (27 Μαϊου)

VatopaidiFriend: Σήμερα γιορτάζει ο Αγιος Ελλάδιος! Χρόνια πολλά στην ΕΛΛΑΔΑ μας!

Ο Άγιος Ελλάδιος, έζησε την εποχή των σκληρών διωγμών κατά της Εκκλησίας. Η ζωή του ως λαϊκού, χαρακτηριζόταν από μεγάλη σωφροσύνη, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Παγκράτιος επίσκοπος Ταυρομενίας (9 Φεβρουαρίου) (Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. κ. Ιεροθέου)

Μεταξύ των αγίων που εορτάζει Εκκλησία μας σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι και ο άγιος ιερομάρτυς Παγκράτιος, Επίσκοπος Ταυρομενίας. Ο άγιος Παγκράτιος έζησε στα χρόνια του Χριστού και των αγίων Αποστόλων. Καταγόταν από την Αντιόχεια και όταν πήγε στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τους γονείς του, δέχθηκε το άγιον Βάπτισμα. Στην συνέχεια, μετά τον θάνατο των γονέων του, ο άγιος Παγκράτιος πήγε στα όρια της Μαύρης Θάλασσας, εισήλθε σε ένα σπήλαιο και «ησύχαζε κατά μόνας». Εκεί τον συνάντησε ο Απόστολος Πέτρος κατά τις περιοδείες του, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μητροπολίτης Αμφιλόχιος: «Στη φυλακή θα ξεκουραστώ»

«Αν με στείλουν στη φυλακή, θα έχω ευκαιρία να ξεκουραστώ καλά!» σχολίασε ήρεμα ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μαυροβούνιου και Παραθαλασσιάς στην προαναγγελία της εισαγγελέως για άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του ακόμη και για πράξεις σε βαθμό κακουργήματος, με αφορμή την «ομιλία μίσους», όπως τη χαρακτήρισε.

Ο Μητροπολίτης παρομοίωσε την επίμονη εναντίωση του μουσουλμάνου βουλευτή Μεχμέτ Μπάρδχι, να παραμείνει η εκκλησία της Αγίας Τριάδος στην κορυφή του βουνού Ρούμιγια κοντά στην πόλη Μπαρ, με τον πόλεμο των Τούρκων έναντι των ορθοδόξων εκκλησιών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (Ο ομολογιακός χαρακτήρας του χριστιανισμού)

Μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Πανευφήμου Ευφημίας

Η πανσωστική πρόνοια του Κυρίου μας οικονόμησε, πλησίον της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταύρου, να έορτάζωμε την μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Πανευφήμου Ευφημίας, η οποία μας μεταφέρει σε μια συνέχεια του νοήματος του Σταύρου.

Αυτή η Μάρτυς, παρθένος κόρη από υψηλοτάτη οίκογένειαν, τελείωσε το μαρτύριο της κάπου μέσα στην περίοδο των τριών πρώτων αιώνων πού οι χριστιανοί ήσαν έκτος νόμου. Το λείψανο της ευρίσκεται στο Βυζάντιο. Της απένειμαν μεγάλες τιμές, διότι πραγματι­κά, ως Μεγαλομάρτυς, είναι δόξα και στέφανος της Εκκλησίας μας.

Κατά το 451 συνήλθε στη Χαλκηδόνα η Δ’ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία κατεδίκασε την αίρεση του μονοφυσιτισμού, πού απέδιδε στον Κύριο μας μία φύση. Όμως την μία φύση είχε προ της σαρκώσεως Του, όντας Θεός Λόγος, καί, καθαυτό, ομοούσιος προς τον Πατέρα. Όταν όμως «ήλθε το πλήρωμα του χρόνου» και επεδήμησε στον κόσμο, φόρεσε και την δική μας φύση. Όντας λοιπόν τέλειος Θεός, έγινε και τέλειος άνθρωπος. Απέκτησε πλέον δύο φύσεις άσύγ-χυτες και ενωμένες. Αυτό ακριβώς έδογμάτισε και η Ορθόδοξος Εκκλησία μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το μεγάλο δώρο του Θεού στον κόσμο: Η Γέννηση της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα η Εκκλησία γιορτάζει το Γενέσιο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Είναι η πρώτη Θεομητορική εορτή του εκκλησιαστικού έτους, στην οποία θα επακολουθήσουν άλλες πολλές σε όλο το έτος. Μεγάλο δώρο του Θεού ήταν η Παναγία στους γονείς της Ιωακείμ και Άννα, που δεν είχαν τέκνα. Μα πιο μεγάλο δώρο του Θεού είναι η γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον κόσμο· είναι το προμήνυμα της σωτηρίας «Η γέννησίς σου, Θεοτόκε χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη…». Ήλθε ο καιρός να εκπληρωθούν οι επαγγελίες του Θεού. Ύστερα από λίγα χρόνια, το νήπιο που γεννήθηκε σήμερα θα γεννήσει το Σωτήρα Χριστό· απ’ αυτήν θα ανατείλει «ο ήλιος της δικαιοσύνης Χριστός ο Θεός ημών». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Χριστόδουλος

20-21-ai_egolpion-ekklisies23

Άγιος Μηνάς Θεσσαλονίκης

Μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στις 27 Ιουλίου 1777

Ο άγιος καταγόταν από ένα χωριό της Κασσάνδρας , που ονομαζόταν Βάλτα . Από μικρό παιδί πήγε στη Θεσσαλονίκη και έμαθε τη δουλειά του αμπατζή, δηλαδή κατασκεύαζε εξωτερικά ενδύματα από χοντρό μάλλινο ύφασμα. Πήγαινε με τους άλλους μαστόρους σε διάφορα μέρη για δουλειά και πάλι επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη. Κάποια φορά στη Χίο αγόρασε ένα ξύλινο σταυρό αζωγράφιστο. Τον έδωσε σ’ ένα ζωγράφο, τον ζωγράφισε και τον πήγε στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, διότι ο καντηλανάφτης ήταν φίλος του.

Εκείνες τις μέρες έτυχε να εξισλαμίζεται ένας Βούλγαρος. Το έμαθε ο άγιος και πικράθηκε για την απώλεια αυτής της ψυχής .Αποφάσισε τότε στον λογισμό του να μαρτυρήσει. Κάθισε λοιπόν , χωρίς να πει τίποτε σε κανένα και έγραψε όλα του τα αμαρτήματά του εκ νεότητός του, πήρε τον σταυρό του και πήγε στον πνευματικό. Έδωσε στον πνευματικό να κρατάει τον σταυρό και εκείνος διάβασε την εξομολόγησή του. Την άλλη μέρα πήγε στον φίλο του τον καντηλανάφτη και του λέγει πως είχε ξεχάσει κάποιες αμαρτίες και θα πάει ξανά στον πνευματικό. Αφού εξομολογήθηκε έμεινε στον φίλο του. Την άλλη μέρα σηκώθηκε νωρίς, πριν τον νεωκόρο , άνοιξε την εκκλησία, άναψε τα καντήλια και έμεινε στον όρθρο και τη θεία Λειτουργία. Λέει του φίλου του, του νεωκόρου , Φέρε μου τον σταυρό. Τι τον θέλεις ; του λέει εκείνος . Τον θέλει ο ζωγράφος για να ζωγραφίσει ένα παρόμοιο για κάποιον άλλο . Πήρε τον σταυρό, πήγε στο εργαστήριο και καθόταν κι έραβε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Μητροφάνης ο Κινέζος και οι συν αυτώ (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Χαίροις Σινών Μαρτύρων πληθύς,
Θεού του ζώντος η γενναία παράταξις,
η πλάνην καταβαλούσα την βουδδικήν ανδρικώς,
και Χριστού την πίστιν ανυψώσασα,
τα άνθη τα πνέοντα, ευωδίαν την άρρητον,
νέοι αστέρες του νοητού στερεώματος,
οι τας καρδίας των πιστών καταυγάζοντες,
Κίνας το μέγα καύχημα, Ασίας αγλάϊσμα,
και στολισμός και λαμπρότης
και απαρχή προς τον Κύριον.
Αυτόν δυσωπείτε,
ταις ψυχαίς ημών δοθήναι το μέγα έλεος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο…μύθος της αναστάσεως!

Μαζί με τους μάρτυρες της αρχαίας Εκκλησίας, μαζί με τους πατέρες και ομολογητές και τους νεομάρτυρες, που βεβαιώνουν τη δύναμη της αναστάσεως του Χριστού στο παρελθόν, ένα πλήθος αφανών μαρτύρων της εποχής μας διατρανώνει την ίδια αλήθεια σε ολόκληρη την υφήλιο. Αναρίθμητα περιστατικά θα μπορούσε κανείς να αναφέρει. Ένα γεγονός που διαδραματίσθηκε στη Ρωσία, κατά τα πρώτα χρόνια της αθεϊστικής προπαγάνδας, παρουσιάζει εκφραστικά πόσο ισχυρή παρέμεινε η βεβαιότητα της αναστάσεως του Χριστού σ’ αυτή τη χώρα, παρ’ όλους τους άνεμους που ξεσηκώθηκαν να την κλονίσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος από τη Σόφια της Βουλγαρίας – 26 Μαρτίου

Προσκυνητάρι στο Καθολικό της βουλγαρικής Μονής Ζωγράφου Αγίου Όρους με την εικόνα των 26 Ζωγραφιτών Οσιομαρτύρων. Στην τρίτη από τις μικρότερες εικόνες βλέπουμε τον άγιο νεομάρτυρα Γεώργιο από τη Σόφια. (Μπορείτε να κάνετε κλικ στη φωτογραφία για μεγέθυνση.) Φωτογραφία VatopaidiFriend.

Μαρτύρησε στην Αδριανούπολη στις 26 Μαρτίου 1437 . Μεγάλη Τρίτη.

Ο άγιος ήταν στρατιώτης, τριάντα ετών περίπου, γεροδεμένος , με όμορφο παράστημα, ομορφότερος όμως στην ψυχή. Πως και γιατί βρέθηκε από την Σόφια στην Ανδριανούπουλη δε γνωρίζουμε. Φορώντας τα στρατιωτικά του ενδύματα, την περικεφαλαία του και τα όπλα του πήγε σ’ ένα τούρκο τοξοποιό να του επισκευάσει το τόξο του. Πρέπει όμως μέσα στην καρδιά του να είχε ήδη τον πόθο της ομολογίας. Εκεί ενώ περίμενε στο εργαστήριο να παραλάβει το τόξο του, ο τοξοποιός βλαστήμησε τον Χριστό. Οπότε ο Άγιος μάρτυς του Χριστού , ο οποίος γνώριζε και γράμματα, με δυνατή φωνή φώναξε : Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσίων μορφών Αναμνήσεις (2), Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού

Η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου

Εισαγωγή

«Τοις ερημικοίς ζωή μακάρια εστί θεϊκώ έρωτι πτερουμένοις»[1]. Πόσον αρμόδια είναι τα γλυκύτερα μέλιτος αυτά λόγια, δι΄ όσους επιθυμούν να άρουν τον σταυρόν του Κυρίου μας! καθώς και τα ακόλουθα: «Ως αγαπητά τα σκηνώματά σου, Κύριε των δυνάμεων επιποθεί και εκλείπει η ψυχή μου, εις τας αυλάς του Κυρίου!»[2]. Ο γλυκύτατός μας Ιησούς Χριστός, όχι «τω καιρώ έκείνω», εφ΄ όσον «χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας»[3], αλλά και σήμερον καλεί τους ιδίους αθλητάς να μαρτυρούν την αδιάλειπτόν του παρουσίαν, ζώσαν και ενεργούσαν όσον αφορά τας αψευδείς του θείας επαγγελίας. «Ιδού γαρ μεθ΄ υμών ειμί πάσας τας ημέρας, έως της συντέλειας του αιώνος»[4]. Υπήρχεν εξ αρχής η καλή συνήθεια, τόσον εις την περίοδον του Νόμου όσον και εις την νέαν της Χάριτος, να αποσύρωνται οι φιλόθεοι εις την ησυχίαν δι΄απερίσπαστον λατρείαν και αφοσίωσιν εις τον Θεόν. Αυτή όμως η πρακτική ωργανώθη και εκορυφώθη μετά τον τρίτον αιώνα, χάρις εις τας ευνοϊκάς συνθήκας αι οποίαι επεκράτουν εις το, εις εξαιρετικώς μέγαν βαθμόν διαπεποτισμένον με το χριστιανικόν πνεύμα, Βυζάντιον. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Έργα Γέρ. Ιωσήφ, Γέρ. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, Οσίων Μορφών Αν., Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ένα ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα!

Ποιοί είναι αυτοί που δεν θα γευτούν θάνατο;

Προσέξτε τώρα πως τελειώνει το ευαγγέλιο της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως: « Αμήν λέγω υμίν, εισί τίνες των ώδε εστηκότων, οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου, έως αν ίδωσι την βασιλείαν του Θεού εληλυθυΐαν εν δυνάμει» (Μάρκ. θ, Ι). Αλήθεια σας λέω, σας διαβεβαιώνω, πως μερικοί απ’ αυτούς που βρίσκονται εδώ τώρα, δε θα γνωρίσουν θάνατο, προτού δουν τη βασιλεία του Θεού να ‘ρχεται δυναμικά.

Από μια πρώτη άποψη θα ‘λεγε κανείς πως τα λόγια αυτά δε συνδέονται με τα προηγούμενα. Η συνοχή τους όμως είναι σαφής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μα δεν λαθεύει η Εκκλησία;

Ποιός πιστεύει σωστά στο Χριστό και επομένως, είναι πραγματικά ορθόδοξος χριστιανός;

ΑΠ.: Πιστεύει σωστά στο Χριστό εκείνος που ανεπιφύλακτα δέχεται όσα Εκείνος, ο Θεάνθρωπος, μας αποκάλυψε για τον εαυτό Του, όταν ζούσε ανάμεσα μας. Το περιορισμένο, όμως, μυαλό του άνθρωπου δεν αρκεί για την πλήρη κατανόηση της ευαγγελικής αλήθειας, γι’ αυτό είναι απαραίτητος ο θείος φωτισμός. Ο Κύριος μας, όταν δει καλή προαίρεση, χαρίζει την αληθινή πίστη, την οποία και τελειοποιεί (βλ. Εβρ. 12:2). Αυτός είναι το μοναδικό θεμέλιο της πίστεως μας. «Κανένας δεν μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο εκτός απ’ αυτό που υπάρχει και που είναι ο Ιησούς Χριστός» (Α’ Κορ. 3:11). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωσήφ ο Χαλεπλής

Μαρτύρησε στις 4 Φεβρουαρίου 1686

Τον άγιο νεομάρτυρα Ιωσήφ τον συκοφάντησαν κάποιοι Τούρκοι ότι είπε πως θα γίνει μουσουλμάνος και ,επειδή δεν ήθελε να γίνει ,τον άρπαξαν θυμωμένοι και τον πήγαν στον δικαστή. Σπρώχνοντας και δέρνοντάς τον.

Στο δικαστήριο ψευδομαρτύρησαν ότι είπε πως θα γίνει τούρκος και τώρα δεν γίνεται. Ο δικαστής μόλις τον είδε του λέει : Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Όσιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος ως πνευματικός πατέρας (Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού) – Λίγα λόγια για την αξία του Mοναχισμού

Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος. Τοιχογραφία του 1193 (λεπτομέρεια παραστάσεως) η οποία απεικονίζει τον Άγιο βασταζόμενο από δύο Αγγέλους και βρίσκεται στην Εγκλείστρα. Η τοιχογραφία έγινε όταν ο Άγιος ζούσε ακόμη και εικονίζει την επιθυμία του να βασταχθή υπό των Αγγέλων, στην ώρα της εξόδου της ψυχής του.

Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού

Κάθε φίλος του Θεού, και στις τρεις περιόδους της εκκλησίας, της παραδόσεως, του νόμου και της χάριτος, υπό την επίδραση και το πνεύμα των δύο κυρίως εντολών, της αγάπης στον Θεό και τον πλησίον, πίστευε και εκινείτο. Η ομολογία αυτή είναι αναντίρρητος και βεβαία, εφ’ όσον κάθε μορφή ευσέβειας στη πανανθρώπινη ιστορία στηρίζεται στις δύο αυτές εντολές. Ο τρόπος της εφαρμογής τους εξαρτάται από το χρόνο, τις περιστάσεις, τα πρόσωπα και τα πράγματα. Έτσι βλέπουμε την ποικιλία των βιωμάτων και των λόγων στην ιστορία της εκκλησίας μας. Στην πρακτική εκδήλωση της αγάπης τους προς τον Θεό, οι φιλόθεοι, δεν μεταχειρίζονταν τους ίδιους τρόπους, αν και ο σκοπός και η πρόθεση ήταν πάντοτε η ίδια…
Όσοι αγαπούσαν τον Θεό, είτε ατομικά είτε ομαδικά  προσπαθούσαν  να ζουν κατά Χριστόν θεωρώντας τον θάνατο ως κέρδος, σύμφωνα με τη διδασκαλία του Παύλου, και έτσι δεν ανήκαν στον εαυτό τους. Σ’ αυτή τη  πολύμορφη και πολύπλευρη αγωνιστικότητα, είτε μέσα στη κοινωνία, είτε  έξω από αυτήν, «στις ερήμους και τα σπήλαια», ένα μόνο σκοπό είχαν να αρέσουν στον Θεό. Η ποικιλία των διαφόρων μορφών της ζωής τους δεν ήταν σκοπός. Ήταν η έκφραση του πόθου και του θείου έρωτα, για τον οποίον τα θυσίαζαν όλα ακόμη και τη ζωή τους… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σάρκωση και Ενανθρώπιση του Κυρίου (1)

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

 Α. Ω εσείς που έχετε μόνιμο σύντροφο την παρθενική αγνότητα και σεις που μαθητεύετε στη ζωή της σωφροσύνης, ελάτε να λατρεύσουμε με ύμνους, που βγαίνουν από τα αγνισμένα χείλη μας, το Θεό που γεννήθηκε από την Πάναγνη Παρθένο. Ελάτε όλοι εμείς, που αξιωνόμαστε να μεταλάβουμε σαν μυστική τροφή το Σώμα του Χριστού, το οποίο συμβολίζεται ως  Αμνός, ελάτε να φάμε το κεφάλι μαζί με τα πόδια (Πρβλ.  Εξ. 12,9), νοώντας με το «κεφάλι» τη θεότητα και με τα «πόδια», την ανθρώπινη φύση Του, την ανθρωπότητα. Οι ακροατές των αγίων Ευαγγελίων, ας πιστεύσουμε στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, που είπε: «Στην αρχή υπήρχε ο Λόγος και ο Λόγος ήταν ενωμένος με το Θεό και Θεός ήταν ο Λόγος» (Ιωάν. 1, 1). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Θεμιστοκλής (21 Δεκεμβρίου)

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου μάρτυρα Θεμιστοκλή. Ο άγιος Θεμιστοκλής πατρίδα είχε τα Μύρα της Λυκίας, κι έζησε και μαρτύρησε στο διωγμό του Δεκίου, δηλαδή στα 250 μετά Χριστόν. Ο ηγεμόνας του τόπου ζητούσε τότε να βρει έναν Διοσκορίδη το όνομα, που τον είχαν καταγγείλει για χριστιανό. Ο Διοσκορίδης αυτός είναι ο ύστερα μάρτυρας Διοσκορίδης, του οποίου η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη στις 11 Μαΐου. Οι στρατιώτες λοιπόν του ηγεμόνα έψαξαν παντού στην πόλη κι ύστερα βγήκαν και στο βουνό για να βρουν τον Διοσκορίδη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσιομάρτυς Κοσμάς ο Πρώτος ο Βατοπαιδινός (+1280)

Κατά την αναφερθείσα επίσκεψη των Ενωτικών λατινοφρόνων έκτος των Βατοπαιδινών μαρτύρησαν μοναχοί των ιερών μονών Ιβήρων, Ζωγράφου και Ξενοφώντος. Κατά μία παράδοση ο ίδιος ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος ηγείτο στρατιωτικής ομάδος. «Κατέλαβε την των Καραιών κελλιωτικήν λαύραν, ένθα και το του Όρους πρωτείον ίδρυται· ο δε πρωτεύων και οι συν αυτώ αντέστησαν αυτώ γενναίως, τοις προλαβούσιν ομοίως ελέγχοντες· ο δε βασιλεύς εις οργήν κινηθείς, εκέλευσε πάντας αυτούς μαχαίρας έργον γενέσθαι, και ούτως ετελειώθησαν οι άγιοι ομολογηταί την δε εκκλησίαν αυτών πυρπολήσας, και τα των μοναχών σκηνώματα ληϊσάμενος…». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 12 Δεκέμβριος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Η τυφλή δικαιοσύνη ΤΥΦΛΩΝΕΙ, ενώ η Παναγία…

Στα 1530, στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα, ένας τίμιος νέος, ο Στέφανος, γύριζε κάποια μέρα από την πόλη στο χωριό του.

Στον δρόμο συνάντησε κι άλλους οδοιπόρους, κι έτσι βάδιζαν όλοι μαζί συντροφιά. Κάποια στιγμή διέκριναν μακριά μερικούς νεαρούς, πού μετέφεραν αλεύρι από τον μύλο. Η παρέα του Στέφανου μπήκε σε πειρασμό.

— Δεν τους κλέβουμε το αλεύρι; είπαν μεταξύ τους. Κανείς δεν μας βλέπει. Θα το μοιραστούμε και θα το μεταφέρουμε στα σπίτια μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »