Η ομορφιά της αθέατης αγιότητας (Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

dasos

Μιά μερα, ένα πρωινό προχώρησα μόνος μου στο παρθένο δάσος. Όλα, δροσισμένα από την πρωινή δροσιά,λαμπύριζαν στον ήλιο. Βρέθηκα σε μια χαράδρα. Την πέρασα. Κάθισα σ’ ένα βράχο. Δίπλα μου κρύα νερά κυλούσαν ήσυχα κι έλεγα την ευχή. Ησυχία απόλυτη.Τίποτα δεν ακουγόταν. Σε λίγο, μέσα στην ησυχία ακούω μια γλυκιά φωνή,μεθυστική, να ψάλλει, να υμνεί τον Πλάστη. Κοιτάζω, δεν Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Francois Cheng: Πέντε στοχασμοί για την ομορφιά

CHENG-copy

Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστήμιου Αθηνών, Καθηγητής Μ.Ε. Δημήτρης Μπαλτάς

“Σήμερα, στην εποχή της πάνδημης δυστυχίας, της τυφλής βίας, των φυσικών και οικολογικών καταστροφών, το να μιλάμε για την ομορφιά μπορεί να φαίνεται άτοπο, άπρεπο, ακόμη και προκλητικό. Σχεδόν σκανδαλώδες. Ίσως όμως, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, η ομορφιά, σε αντίθεση με το κακό, βρίσκεται όντως στους αντίποδες μιας πραγματικότητας την οποία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε”. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποταμός Αγγίτης

01092010_spilaio2

Κοντά στο σπήλαιο της Αλιστράτης βρίσκεται ο ποταμός Αγγίτης και το φαράγγι του. το φαράγγι ξεκινά από την κοινότητα Συμβολή και τελειώνει στην παραδοσιακή γέφυρα του Αγγίτη στην κοινότητα της Σ. Αγγίστας. Το μήκος του φαραγγιού είναι περίπου 15 χιλιόμετρα και το βάθος του 80-100 μέτρα, η πορεία του ποταμού δεν είναι ίσια αλλά σχηματίζει «μαιάνδρους» όπως και τα περισσότερα ελληνικά ποτάμια. Ο ποταμός Αγγίτης έχει δημιουργήσει πολλά σπήλαια και καμάρες σπάνιας ομορφιάς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης για την ομορφιά της αθέατης αγιότητας

n1167930820_30129207_5758944

Μια μέρα, ένα πρωινό προχώρησα μόνος μου στο παρθένο δάσος. Όλα, δροσισμένα από την πρωινή δροσιά, λαμπύριζαν στον ήλιο. Βρέθηκα σε μια χαράδρα. Την πέρασα. Κάθισα σ’ ένα βράχο. Δίπλα μου κρύα νερά κυλούσαν ήσυχα κι έλεγα την ευχή. Ησυχία απόλυτη. Τίποτα δεν ακουγόταν. Σε λίγο, μέσα στην ησυχία ακούω μια γλυκιά φωνή, μεθυστική, να ψάλλει, να υμνεί τον Πλάστη. Κοιτάζω, δεν διακρίνω τίποτα. Τελικά, απέναντι σ’ ένα κλαδί βλέπω ένα πουλάκι· ήταν αηδόνι. Κι ακούω το αηδονάκι να κελαηδάει, να σχίζεται· μάλλιασε, που λέμε, η γλώσσα του, φούσκωσε απ’ τους λαρυγγισμούς ο λαιμός του. Αυτό το πουλάκι το μικροσκοπικό να κάνει κατά πίσω τα φτερά του, για να έχει δύναμη και να βγάζει αυτούς τους γλυκύτατους τόνους, αυτή την ωραία φωνή και να φουσκώνει ο λάρυγγάς του! Πω, πω, πω! Να ‘χα ένα ποτηράκι με νερό, για να πηγαίνει να πίνει και να ξεδιψάει! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επικοινωνία Ψυχών

Άγνωστος συγγραφεύς

του π. Θ. Α

Ο Υπεράγιος και Προσκυνητός Τριαδικός Θεός μας έπλασε το ανθρώπινο Γένος «κατ  εικόνα και καθ  ομοίωσιν» αυτού.

Τούτο σημαίνει ότι πλείστα ιδιώματα της απροσίτου και εκπάγλου υπερτελείας Φύσεώς Του, τα απένειμε κατά Χάριν και εν τω μέτρω που θα ημπορούσαμε να δεχθούμε (ως κτιστά και ατελή όντα) εις εμάς.

Τέτοια ιδιώματα και χαρίσματα είναι η προσωπικότης (αίσθηση της μοναδικότητός μας), η ελευθερία (δυνατότητα να επιλέγουμε αλλά και να αυτοκαθοριζόμεθα), ο νους (δυνατότητα να προσεγγίζουμε τον πνευματικό κόσμο και τους νόμους και την ουσία των όντων), η σοφία (δυνατότητα να κρίνουμε), η κυβερνητικότης (δυνατότητα να οργανώνουμε και να διοικούμε, ιδίως τα μη λογικά και μη ελεύθερα κτίσματα), κ.ο.κ.

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά και πιο πολύτιμα και ουσιώδη ιδιώματα, λοιπόν, είναι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το κακό στον κόσμο διαπράττεται από τους αυτάρεσκους υποκριτές που δικαιολογούν τους ευατούς τους

Απόσπασμα από το βιβλίο του Scott Peck,

«People of the Lie. The Hope for Ηealing Human Evil»,

Α Touchstone Book Published by Simon & Schuster,

U.S.A. 1998

[ελλην. εκδ: «ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ»,

σε μετάφρ. Νικ. Παπαδάκη, «Κέδρος»,1999]

[…] Με άλλα λόγια, δεν είναι οι κακές πράξεις που κάνουν έναν άνθρωπο κακό. Αλλιώς, θα ήμαστε όλοι κακοί, γιατί όλοι κάνουμε κακά πράγματα. Ο πιο γενικός ορισμός της αμαρτίας είναι «αστοχία». Αυτό σημαίνει ότι αμαρτάνουμε κάθε φορά που δεν καταφέρνουμε να χτυπήσουμε το κέντρο του στόχου. Η αμαρτία δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την αποτυχία να είμαστε συνεχώς τέλειοι. Και επειδή είναι αδύνατον να είμαστε συνεχώς τέλειοι, είμαστε όλοι αμαρτωλοί. Ως συνήθως, αποτυγχάνουμε να κάνουμε το καλύτερο βάσει των δυνατοτήτων μας, και με κάθε αποτυχία διαπράττουμε ένα ψευτοέγκλημα – απέναντι στον Θεό, απέναντι στους γείτονές μας η στους εαυτούς μας, αν όχι, ένα πραγματικό έγκλημα απέναντι στο νόμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νοσταλγώ​ντας την ευγένεια..​.

Πώς τόσο αιφνιδίως χάθηκε η ευγένεια τριγύρω και αναμεταξύ μας; Μα, πού πήγε η αιδημοσύνη; Την τρομερή αλλαγή πιστοποιούμε ακόμα κι εμείς οι για την ώρα κάπως νεότεροι, εμείς που δεν γνωρίσαμε παρά μόνον ορισμένες ύστατες εκδηλώσεις της: την τήρηση κάποιων προσχημάτων, το παλιό καλό τακτ, την ακρίβεια στα ραντεβού, τον πληθυντικό αριθμό, την αυτονόητη παραχώρηση θέσης, τις ώρες κοινής ησυ­χίας, έννοιες όπως κοσμιότητα και κομψότη­τα, τις μικρές επισημότητες και τα ανώδυνα εθιμικά πρωτόκολλα, την αναμονή και την πρόποση στο τραπέζι, τις φιλόφρονες συ­στάσεις, το κράτημα της θύρας τη σεμνολογία και τη χαμηλοφωνία, την υπομονή στον διάλογο και παντού, την τάξη στη σχολική αίθουσα, την ευπρέπεια στους δημόσιους χώρους, τη μειλίχια οδήγηση, την ιπποσύνη προς τις γυναίκες -και όχι μόνο—, την χείρα βοηθείας, τον εξυπηρετικό μπάρμαν, το «από καλή οικογένεια», το «με συγχωρείτε», το «ευχαριστώ», το «παρακαλώ» και το «με τις υγείες σας», το καλωσόρισμα και την κατευόδωση, το «χαίρετε» στο ασανσέρ, το α­γουροξυπνημένο χαμόγελο, την ερυθρίαση, την αμηχανία, τον ξερόβηχα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πεμπτουσία: Τελικά «η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο»

Πεμπτουσία:

Οι Έλληνες φιλόσοφοι από την Ιωνία θεωρούσαν ότι στην φύση υπάρχουν τέσσερα στοιχεία ή τέσσερις ουσίες: «η γη, το ύδωρ, το πυρ και ο αήρ». Ο Αριστοτέλης πρόσθεσε στην τετράδα αυτή «τον αιθέρα», ο οποίος θα αποτελέσει την πέμπτη ουσία ή πεμπτουσία.

Το στοιχείο αυτό παρουσιάζει, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, πολλές ιδιαιτερότητες: είναι αγέννητον, αγήρατον, άφθαρτον, αΐδιον, αναυξές και αναλλοίωτον. Επιπλέον, εντοπίζεται στα ψηλά στρώματα του ουρανού (στον «ανώτατον τόπον») όπου κατοικεί η θεότητα.

Οι Έλληνες φιλόσοφοι της ύστερης αρχαιότητας (Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς, Σιμπλίκιος και άλλοι), αλλά και οι Βυζαντινοί, όπως ο Ιωάννης ο Φιλόπονος, καθώς και πολλοί Δυτικοί ερμήνευσαν, τροποποίησαν και εμπλούτισαν την θεωρία του Αριστοτέλη.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η πέμπτη ουσία, η quinta essentia των Δυτικών, κατέληξε να σημαίνει την βασική ουσία κάθε όντος, τον πυρήνα γύρω από τον οποίο οργανώνεται η ύπαρξή του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η φύση είναι ο καλύτερος «ζωγράφος»!

Εικόνες θαυμαστές, τοπία καταπληκτικά και πλάνα απίστευτης ομορφιάς συνθέτουν τη φύση γύρω μας, προκαλώντας τις περισσότερες φορές έκπληξη σε όσους τα αντικρίζουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας Όμορφος άγιος (ο Άγιος Χριστόφορος) – με εικόνες

Δεν είναι ένα γήπεδο όπου όλοι οι παίχτες κάνουν τα πάντα!

Ο κόσμος των ανθρώπων δεν είναι ένας πουρές – ένα ομοιογενές και λείο μείγμα, περασμένο ίσως από μίξερ, όπου τίποτε δεν ξεχωρίζει και δεν διατηρεί την ιδιαιτερότητά του. Είναι, αν θέλουμε να συνεχίσουμε με γαστρονομικές παρομοιώσεις, μια μεγάλη σαλάτα όπου μυριάδες συστατικά ανακατεύονται, έρχονται ή δεν έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο, ανταλλάσσουν μόρια κι ενέργεια, μετασχηματίζονται ίσως χημικά, μοιράζονται κι ενώνουν γεύσεις, μυρωδιές, υφή, συνδυασμούς που μιλούν στις αισθήσεις. Αλλά το κάθε συστατικό διατηρεί μέχρι το τέλος κάτι το ιδιαίτερο, που και τα άπειρα και, πολύ περισσότερο, τα έμπειρα αισθητήρια όργανα είναι σε θέση να το ξεχωρίσουν και να το αποδώσουν ως ιδιαιτερότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χιούμορ έκανε ο Χριστός;

Μόνο για ομορφιά

Συχνά συναντάμε στα άγια Ευαγγέλια την φράση του Χριστού: «ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω», δηλαδή, «όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει».
Και αναρωτιέται κανείς δικαιολογημένα:
Χιούμορ έκανε ο Χριστός; Υπάρχει κανένας που τάχει τα αυτιά του μόνο για ομορφιά; Μόνο για να του ομορφαίνουν το κεφάλι; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας Όμορφος άγιος (ο Άγιος Χριστόφορος) – με εικόνες

«Φυσιολόγος»

του Αγίου Επιφανίου Αρχιεπισκόπου Κύπρου

Το έργο «Φυσιολόγος» είναι μια διδασκαλία για τη φύση και το έργο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, καθώς και για τα καθήκοντα των χριστιανών. Ο ιερός Πατέρας βλέπει να συμβολίζονται όλα αυτά στις μορφές και στις συνήθειες διαφόρων ζώων. Δίνουμε παρακάτω μερικά αποσπάσματα σε μετάφραση.

Το Λιοντάρι

Όταν περπατάει στο δάσος κι οσφραίνεται από μακριά κυνηγό, σκεπάζει με την ουρά του τ’ αχνάρια του,… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άγ. Επιφάνιος Κύπρου, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Επιστήμες, Θεολογία. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Όσο Σ’ αγαπώ

Στο πρόσωπό μου καθρεφτίζεις χαμόγελα

μου δίνεις χρώματα για τις πιο γκρίζες μέρες μου

με περιμένεις σιωπηλά, την ώρα που ο ήλιος γέρνει Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ζωή είναι ωραία

Πιστεύω στους αγγέλους

γιατί στη λύπη μου δίνουν χαρά.

Με σκέπασαν με τα χρυσά τους φτερά

για να μη σκοτωθώ

στο μεγάλο σεισμό.

Τον κάθε καημό

όταν προσευχηθώ

μεταφέρουν στου Θεού το θρόνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από την ασχήμια της αμαρτίας στην ομορφιά του Θεού

Το Ευαγγέλιο παραμένει πάντα προκλητικό στον κόσμο του εφησυχασμού, του ηθικισμού και της αυτάρκειας. Γιατί, περισσότερο απ’ όποια άλλη Θρησκεία, ιδεολογία ή διδασκαλία, «κτυπά κέντρο». Διαγνώνει και αποκαλύπτει τη νωθρότητα, την πονηρία και την εγωκεντρικότητά μας, ώστε καθένας που επιθυμεί την ουσία της ζωής και την αλήθεια της, να μπορεί να πορευτεί με ασφάλεια.

Έτσι, όταν ο Χριστός διαχωρίζει τη Θέση του από όσους δεν θέλουν να σωθούν, λέγοντας πως «ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν», αυτόματα καθορίζει και την αφετηρία για την επίτευξη της σωτηρίας.

Η συναίσθηση της αμαρτωλότητας είναι βάση για τη βίωση της μετάνοιας. Ωστόσο η αμαρτωλότητα όπως και στη συνέχεια η μετάνοια, είναι υπαρξιακές καταστάσεις που αναφέρονται στον όλο άνθρωπο, τη ψυχή και το σώμα του. Η αμαρτία δεν είναι στην ουσία της παράβαση κάποιου νόμου του Θεού, αλλά η εσωτερική απομάκρυνση – εκούσια και ουσιαστική – από την κοινωνία της Θεϊκής Αγάπης. Οι όποιες αμαρτίες ως πράξεις, λόγια ή διαλογισμοί, είναι η έκφραση της όντως αμαρτίας. Επειδή όμως η επισήμανση αυτής της ουσιαστικής και συγχρόνως λεπτής αμαρτίας, καθίσταται δύσκολη στους περισσότερους ανθρώπους, υπάρχουν οι κανόνες της Εκκλησίας για να μας την υποδεικνύουν. Όπως τα συμπτώματα στην ασθένεια (πόνος, πυρετός κ.λ.π.) δεν είναι η ασθένεια, έτσι και οι όποιες πράξεις, λόγια ή λογισμοί, είναι τα συμπτώματα της απόρριψης της αγάπης, δηλαδή της αμαρτίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δειλινό

Ω δειλινό, αξέχαστη της φύσης ζωγραφιά

που είχα γλυκομεθύση

Στη θύμησή μου ακόμη προβάλλεις ομορφιά

σκορπώντας λούλουδα στη φύση.

Όμως αν είτανε ξανά πλάνο να σ’ αντικρύσω,

στην εκκλησούλα, κεί μακρηά… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το άγχος για την τελειότητα

anchos tis teleiotitas

VatopaidiFriend: Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αξία της γυναίκας πάντα ήταν και πάντα θα είναι η δυνατότητα  που έχει  να δίνει αγάπη στους άλλους. Αυτό είναι που την κάνει και όμορφη (χωρίς κομμωτήριο) και ποθητή (χωρίς γυμναστήριο). Αυτή είναι παράδοση που δεν πρέπει να αλλάξει ποτέ. Ο Θεός την γυναίκα διάλεξε να γεννάει – και ακόμα και αν εκείνη δεν έχει δικά της παιδιά, έχει το χάρισμα από τον Θεό να αγαπάει όλα τα παιδιά του κόσμου. Τί πιο τέλειο από αυτό;

Μαρία Λασσιθιωτάκη – Ψυχολόγος

Το άγχος για την τελειότητα αντιμετωπίζει κυρίως η συγχρονη γυναίκα,ώστε να είναι πάντα πολύ καλή σε όλα.

1.όμορφη και περιποιημένη(κομμωτηριο,πεντικιούρ,μακιγιαζ,ρούχα κλπ

2.ικανή επαγγελματίας πετυχημένη στη δουλειά της

3.ερωτεύσιμη και γοητευτική ,δηλαδή πρέπει να είναι και γυναίκα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το τίμημα της ομορφιάς

still life with a bust of venus caesar van everdingen

VatopaidiFriend: «Ας μή είναι ο εξωτερικός στολισμός, το εξεζητημένον πλέξιμον των μαλλιών της κεφαλής και τα χρυσά περιδέραια ή το ντύσιμο με πολυτελή φορέματα ο στολισμός τους (δηλαδή των γυναικών), αλλά ο κρυμμένος από τα μάτια των ανθρώπων εσωτερικός άνθρωπος της καρδίας, που έχει τον άφθαρτον και ανεκτίμητον στολισμόν του πράου και ειρηνικού και ησύχου πνεύματος, που έχει ενώπιον του Θεού μεγάλην αξίαν και πολυτέλειαν. Διότι έτσι και άλλοτε αι άγιαι γυναίκες (της Παλαιάς Διαθήκης), που είχαν την ελπίδα των εις τον Θεόν, εστόλιζαν τον εαυτόν τους» (A’ Επιστολή Πέτρου, κεφ. γ΄, στίχοι 4-6)

Περίπου 10.000 Έλληνες κάθε χρόνο «διορθώνουν» κάτι με τη βοήθεια της πλαστικής χειρουργικής. Αν όλα πάνε καλά, νιώθουν καλύτερα. Αλλά οι επεμβάσεις δε στερούνται κινδύνων. 

Το 1923 οι θεατές αναρωτιούνταν γιατί η Φάνι Μπράις, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Φάνια Μπόραχ (1891-1951), δημοφιλούς ηθοποιού του βαριετέ και του θεάτρου, είχε διορθώσει τη μύτη της. Μετά από σαράντα χρόνια, το 1964, η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στο ρόλο της Μπράις στο Ένα αστείο κορίτσι και οι θεατές αναρωτιούνταν γιατί δεν είχε διορθώσει τη μύτη της.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ (2)

Η θαυματουργική γεωργιανή εικόνα της Παναγίας του Τσιλκάνι. Θεωρείται ότι είναι από τον 9ο αιώνα.

Η θαυματουργική γεωργιανή εικόνα της Παναγίας του Τσιλκάνι, από τον 9ο αιώνα.

+Πρωτοπρεσβύτερου Αλεξάνδρου Σμέμαν

Δ΄.

Η εκκλησιολογία είναι ένα από τα μεγάλα θέματα της εποχής μας. Το πρώτο πράγμα που θα μπορούσαμε να πούμε για την εκκλησιολογία είναι ότι σήμερα παρατηρείται μια «πόλωση». Μια πόλωση που κινείται ανάμεσα στις έννοιες της εξουσίας και της ελευθερίας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι παλιές πραγματείες «Περί Εκκλησίας» έχουν ξεπεραστεί. Όπως γνωρίζουμε σήμερα, η έμφαση που δινόταν παλαιότερα στη δομή, στους νόμους και το θεσμό ήταν καρπός των Ομολογιακών συγκρούσεων τής Δύσης. Αυτός ο υποβιβασμός τής εκκλησιολογίας στο επίπεδο των θεσμών ή δομών απορρίπτεται σήμερα. Όμως, όπως συμβαίνει συνήθως, το ένα άκρο οδηγεί στο άλλο. Όταν οι άνθρωποι κουραστούν από τις δομές και τα ιδρύματα μεταπηδούν σ’ ένα είδος ψευδαίσθησης ελευθερίας, ξεχνώντας ότι απορρίπτοντας κάποιες δομές προετοιμάζουν άλλες. Η ελευθερία του σήμερα θα είναι οι θεσμοί του αύριο και έτσι θα συμβαίνει πάντοτε. Ίσως είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι, ενόσω ασχολούμαστε με θεσμούς και δομές και όχι με το μυστήριο της Εκκλησίας σε όλο του το βάθος, χάνουμε την ουσία των πραγμάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥΣ (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) (3)

Ο γάμος του τσάρου Αγίου Νικόλαου Αλεξάντροβιτς και της Αγίας Αλεξάνδρας Θεοδώροβνας. Έργο του Ilya Repin (1894)

Ο γάμος του τσάρου Αγίου Νικόλαου Αλεξάντροβιτς και της Αγίας Αλεξάνδρας Θεοδώροβνας. Έργο του Ilya Repin (1894)

Συνέχεια από (2)

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ’ΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ (20η Ομιλία στην Επιστολή προς Εφεσίους)

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

«Αλλά και ο καθένας από σας», προτρέπει ο Απόστολος, «ας αγαπάει τη γυναίκα του όπως τον εαυτό του, ενώ η γυναίκα οφείλει σε ανταπόδοση αυτής της αγάπης να σέβεται τον άνδρα».

Πράγματι, η αλληλουχία των γεγονότων που συνοδεύουν το γάμο, τον αναδεικνύουν μυστήριο, και μάλιστα μέγα μυστήριο , καθώς ο άνδρας καλείται να εγκαταλείψει αυτόν που του έδωσε τη ζωή, τον γέννησε, τον ανέθρεψε, καθώς και αυτήν που ταλαιπωρήθηκε κατά τη γέννησή του, υπομένοντας τους πόνους του τοκετού. Αυτούς, λοιπόν, που τον ευεργέτησαν τόσο πολύ, που του έγιναν καθημερινή συνήθεια, καθώς ζούσε μαζί τους τόσα χρόνια, αυτούς εγκαταλείπει, για να προσκολληθεί σε μιαν άγνωστη, που, μέχρι πριν λίγο, ούτε που την ήξερε και που δεν έχει τίποτε κοινό μαζί της. Και όμως, από όλους και όλα αυτήν προτιμά. Πραγματικά είναι μέγα το μυστήριο του γάμου. Και ενώ γίνονται αυτές οι κοσμογονικές μεταβολές, οι γονείς δεν δυσανασχετούν, αλλά αντίθετα καταθλίβονται όταν δεν συμβαίνουν αυτά και τα παιδιά τους παραμένουν χωρίς σύντροφο. Και νιώθουν άφατη χαρά ακόμα και όταν καταναλώνουν χρήματα και υποβάλλονται σε πολλές δαπάνες για το γάμο των παιδιών τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Κοινωνία, Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

ΠΏΣ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥΣ (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) (2)

Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει στα χαλάσματα. Πίνακας του Giovanni Paolo Pannini (1744).

Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει στα χαλάσματα. Πίνακας του Giovanni Paolo Pannini (1744).

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΠΗΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ (20η Ομιλία στην Επιστολή προς Εφεσίους)

«Ο Παύλος, πάντως, συνεχίζει σημειώνοντας πως «ο Χριστός προσέφερε τη ζωή Του για την Εκκλησία, επειδή μ’ αυτόν τον τρόπο ήθελε να την εξαγιάσει, αφού την καθαρίσει από την αμαρτία.

Για να συμπεριφερθεί έτσι ο Χριστός, σημαίνει ότι η Εκκλησία τότε, όταν την πήρε ως νύφη, ήταν γεμάτη σπίλους και κατηγόριες, χωρίς κάλλος, άμορφη, δίχως αξία. Οποιαδήποτε, όμως, γυναίκα και να νυμφευθεί κάποιος, δεν θα έχει την ασχήμια και την ουτιδανότητα που είχε η νύφη του Χριστού Εκκλησία. Ούτε θα απέχει, τόσο από τη φύση σου, όσο η Εκκλησία από τον Χριστό. Και όμως, αύτη τη νύφη ο Χριστός ούτε την αποστράφηκε αηδιάζοντας από τη θέα της, ούτε την εμίσησε εξαιτίας της υπερβολικής της ασχήμιας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »