Ποιά ώρα της ημέρας είναι η καλύτερη για γυμναστική;

Χωρίς αμφιβολία, η γυμναστική οποιαδήποτε ώρα της ημέρας είναι πολύ καλύτερη από το να διάγει κανείς καθιστική ζωή. Υπάρχουν, όμως, πλεονεκτήματα μεταξύ της άσκησης νωρίς το πρωί και αυτής το απόγευμα; Σε διάφορες μελέτες, επιστήμονες ανά τον πλανήτη ανακάλυψαν ότι αρκετοί δείκτες της φυσικής κατάστασης – μεταξύ αυτών η αντοχή, η δύναμη, ο χρόνος αντίδρασης και η αεροβική ικανότητα – είναι ελαφρώς καλύτεροι όταν γυμνάζεται κανείς το χρονικό διάστημα 4-7 το απόγευμα.

Η πιθανή εξήγηση αυτής της διαφοράς είναι απλή: η θερμοκρασία και τα ορμονικά επίπεδα του οργανισμού είναι στο υψηλότερο σημείο τους αργά το απόγευμα, καθιστώντας τους μυς πιο ευλύγιστους και παράγοντας την καλύτερη αναλογία τεστοστερόνης (είναι η ορμόνη που «χτίζει» τους μυς) προς κορτιζόλη (η ορμόνη που αποδυναμώνει τους μυς).

Τα καλά νέα είναι πως οι διαφορές στη φυσική δραστηριότητα είναι μικρές, καθώς και πως ο οργανισμός μπορεί να προσαρμόζεται στην ώρα που προπονείται κανείς. Επιπλέον, οι επιδόσεις στη γυμναστική δεν φαίνεται να επηρεάζονται από την ώρα της προπόνησης.

Το κλειδί, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι να προσαρμόζει κανείς την προπόνηση στο ωράριό του και όχι το αντίστροφο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μήπως είσαι η Δέσποινα;

Πρότυπο χριστιανικής αγάπης υπήρξε η Δέσποινα, μητέρα δύο αγοριών εκ των οποίων ο μικρότερος έγινε μετά την κοίμησή της μοναχός στην Ιερά Μονή Γρηγορίου στον Άθωνα. Όλοι οι φτωχοί, οι γέροι και οι ασθενείς της περιοχής που ζούσε, περίμεναν παρηγοριά και ανάπαυσι απ΄ αυτή. Πολλές φορές άφηνε δουλειές του σπιτιού, με την συγκατάθεσι βέβαια του συζύγου της, και έτρεχε στα φτωχικά σπίτια για να περιποιηθή τα γεροντάκια. Αν δεν τους καθάριζε το σπίτι, δεν τους έλουζε και δεν τους τάϊζε, δεν έφευγε, έστω κι αν η ώρα ήταν περασμένη.

Πολλά χρόνια μετά τον θάνατο της, αν καμμιά ευγενική γυναίκα περιποιόταν με ιδιαίτερη φροντίδα ωρισμένα τυφλά γεροντάκια, τη ρωτούσαν: «Μήπως είσαι η Δέσποινα;»

Την πορεία της θανατηφόρου ασθενείας και το τέλος της ενάρετης αυτής μητέρας μας τα περιέγραψε ο μοναχός γιός της:

«Τη Μεγάλη Δευτέρα του 1971 η μητέρα μου έκανε εξετάσεις και έβγαλε ακτίνες. Εκεί φάνηκε καθαρά ότι είχε καρκίνο και μάλιστα σε πολύ προχωρημένο στάδιο! Σ΄ αυτήν, όπως και σε μένα, είπαν ότι έχει εχινόκοκκο και με μια εγχείρησι θα γίνη καλά. Από τότε άρχισα να βλέπω τη μητέρα μου πιο συγκεντρωμένη στον εαυτό της και φαινόταν σαν να ήξερε ότι συνέβαινε κάτι πολύ σοβαρό.

Αμέσως μετά την Ανάστασι την πήγαν στη Θεσσαλονίκη και με τη συνεργασία του τότε υφηγητού της Ιατρικής κ. Αλετρά και του επιμελητού κ. Κατσώχη, μπήκε στο Α.Χ.Ε.Π.Α. Έγινε γρήγορα η εγχείρησις, η οποία κράτησε 7 ½ ώρες περίπου. Τα πάντα μέσα της είχαν καρκίνο! Προσπάθησαν να της αφαιρέσουν ότι μπορούσαν. Έβγαλαν ολόκληρο το στομάχι, γιατί ήταν σάπιο, και ένωσαν τον οισοφάγο με το τέλος του δωδεκαδάκτυλου. Επίσης καθάρισαν τον καρκίνο από τα νεφρά, ήπαρ κλπ. Η τομή, που είχε στο σώμα της, ήταν γύρω στα 70 εκατοστά. Είχε αλλάξει τόσο πολύ μετά την έγχείρησι, που δυσκολεύτηκα να τη γνωρίσω! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »