Οι Ορθόδοξοι μαχητές της Αϊτής

haitian child

3000 ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΚΟΡΠΑ ΦΩΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

Aποστολή Κεντρική Αμερική

“ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΔΕΙ

ΠΩΣ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΔΩ.”

Αϊτή – Αθηνά Κρικέλη

Greek Press Magazine

Το ταξίδι στην Αϊτή ξεκίνησε πολύ πριν φτάσω εκεί. Με τις ανταλλαγές ηλεκτρονικού ταχυδρομείο τα διαδικαστικά και κυρίως τα “μη και τα πρέπειτης κοινωνίας αυτής. Δύσκολος χώρος για έναν ξένο, ιδιαίτερα μετά τον καταστροφικό σεισμό του 2010 (12 Ιανουαρίου) 7 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ με επίκεντρο την πόλη L?g?e που σκότωσε σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Αϊτινής Κυβέρνησης, 300 χιλιάδες πολίτες. Πενηντα τέσσερεις μετασεισμικές δονήσεις κατάφεραν να αποτελειώσουν ότι είχε αφήσει όρθιο ο πρώτος σεισμός. 250 χιλιάδες σπίτια ισσοπεδόθηκαν και 30 χιλιάδες επαγγελματικοί χώροι. Μεταξύ αυτών το προεδρικό μέγαρο, και ο Καθεδρικός Ναός του Port-au-Prince.

Στην άφιξη με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη. Δεκάδες Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καταπληκτικό «Ταξίδι» στο Άγιο Όρος

50263510f71f42ee53aa9af5c3094a78_M

Μόσχα, 22Απριλίου 2013

Αγαπητοί φίλοι!

Σε ατμόσφαιρα πνευματικής ανάτασης, συγκίνησης και κατάνυξης και με εξαιρετική προσέλευση κοινού πραγματοποιήθηκε, την Παρασκευή 19 Απριλίου 2013 στις εγκαταστάσεις του Μουσείου «Οίκος Αγιογραφίας» της Μόσχας, ένα οδοιπορικό στο Άγιο Όρος, με θέμα «”Ταξίδι” στο Άγιο Όρος», με παράλληλη προβολή ντοκιμαντέρ για την Αθωνική Πολιτεία, το Πανορθόδοξο μοναστικό κέντρο με τη χιλιόχρονη ιστορία, που αποτελεί την κιβωτό της Ορθοδοξίας και το οποίο επισκέπτονται χιλιάδες Ρώσοι κάθε χρόνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Μακάριος Νοταράς, Επίσκοπος Κορίνθου ( †1805) Αγιορείτης Άγιος Μνήμη 17 Απριλίου

agios-makariosΟ Άγιος Μακάριος ( κατά κόσμον Μιχαήλ) γεννήθηκε το 1731 στα Τρίκαλα της Κορινθίας και καταγόταν από τη σπουδαία οικογένεια των Νοταράδων. Ο πατέρας του Γεωργαντάς (ή Γεώργιος), πρόκριτος της περιοχής Κορινθίας, απέκτησε από το γάμο του με την ενάρετη Αναστασία εννιά παιδιά. Από τον Ευστάθιο, δάσκαλο από την Κεφαλληνία, διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα στο μοναστήρι της Παναγίας. Έδειξε την κλήση του προς τα έργα της ευσέβειας και την αγάπη του προς την Εκκλησία από μικρός. Ως επιστάτης των οικογενειακών κτημάτων απέτυχε αφού όχι μόνο δεν μπορούσε να εισπράξει τα ενοίκια από τους χωρικούς αλλά μοίραζε και τα δικά του στους φτωχούς. Ο πατέρας του δεν του επέτρεψε να γίνει μοναχός στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου και έτσι επιδόθηκε στη μελέτη των θείων γραφών και πατερικών κειμένων.

Μετά το θάνατο του δασκάλου του ανέλαβε δωρεάν για έξι χρόνια να διδάξει τους μαθητές της Κορίνθου. Αυτό δημιούργησε το μεγάλο θαυμασμό και την εκτίμηση των συμπολιτών του με αποτέλεσμα το 1764 όλος ο κλήρος και ο λαός της περιοχής να ζητήσει από το Οικουμενικό Πατριαρχείο να τον χειροτονήσει ως επίσκοπο Κορίνθου μετά τη χηρεία του μητροπολιτικού θρόνου. Ο άγιος Μακάριος θεώρησε την ομόφωνη γνώμη κλήρου και λαού ως κλήση Θεού και δέχθηκε το αξίωμα της Αρχιεροσύνης. Κατά την χειροτονία του ονομάσθηκε Μακάριος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μία »Αγία» οικογένεια επί 263 χρόνια βγάζει ιερείς

oikogeneia(1)

Η ανεπανάληπτη υπεραιωνόβια παράδοση (από το 1750) με τους δεκαεπτά κληρικούς του π. Κ. Παπαβασιλείου από την Κορινθία

του Αντώνη Μακατούνη

Η απόφαση να γίνει κάποιος ιερέας και να φορέσει τα τιμημένα ράσα δεν είναι καθόλου εύκολη, γιατί, πέρα από τη λεγόμενη ιερατική κλίση που πρέπει να διαθέτει (σημειωτέον, διανύσαμε εβδομάδα ιερατικών κλήσεων – τελειώνει αύριο), χρειάζονται αρκετές θυσίες, εγκράτεια και έλεγχο στα ανθρώπινα πάθη.

Απόδειξη αυτού είναι η χαρακτηριστική και γνωστή λαϊκή ρήση «είναι βαριά η καλογερική…». Ειδικά στις περιοχές της περιφέρειας της Ελλάδας (όπου η κοινωνία είναι πιο κλειστή) οι ντόπιοι κάτοικοι παραδειγματίζονται από τον παπά που τους διακονεί και τον έχουν ως πρότυπο για να αντιμετωπίσουν τους εκάστοτε «πειρασμούς» της ζωής. Το παραπάνω όμως προσθέτει ακόμη μεγαλύτερο βάρος στις πλάτες του κληρικού, αφού είναι επιβεβλημένο να ζει λιτά για να μη σκανδαλίζεται το τοπικό ποίμνιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μετάνοια κατά τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά (μέρος 2ο)

agios-gregorios-palamas-485Συνέχεια από (1)

Αρχ. Εφραίμ, Καθηγουμένου Ι. Μ. Μονής Βατοπαιδίου, Αγίου Όρου

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΩΣ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ

Βασική προϋπόθεση εξόδου από τα δεσμά των παθών, αλλά και ταυτοχρόνως αρχή και πηγή μετανοίας είναι το κατά Θεόν πένθος.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς μέσα στα κείμενα του πολύ συχνά αναφέρεται στο κατά Θεόν πένθος και στην οδυνηρή αλλά και ευφρόσυνη κατάσταση, από την όποια χρειάζεται να περάσει ο χριστιανός, που επιθυμεί να ζήσει την αληθινή ζωή.

Γι΄ αυτό και δεν διστάζει να χαρακτηρίσει την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ως κατ’ εξοχήν περίοδο πένθους και αγώνα πνευματικού, ως σύμβουλο του παρόντος αιώνος και ως προϋπόθεση αναστάσεως για τη ζωή του κάθε πιστού.

Ο Άγιος Παλαμάς που βιώνοντας το κατά Θεόν πένθος άφηνε τους εκ βάθους στεναγμούς «φώτισον μου το σκότος», πολύ δικαιολογημένα δεν μπορεί να δει το πέρασμα του άνθρωπου από τη ζωή της αμαρτίας στην «όντως ζωή» χωρίς το πένθος και την μετάνοια.

Όταν ο νους, λέει, απελευθερωμένος από κάθε αισθητό πράγμα, ανεβεί πάνω από τον κατακλυσμό της τύρβης για τα γήινα πράγματα και μπορέσει να δει τον έσω άνθρωπο, αφού συνειδητοποιήσει κατά τη δική του έκφραση «το ειδεχθές προσωπείον», που απέκτησε η ψυχή από την περιπλάνηση της στα γήινα, τότε σπεύδει να αποπλύνει τον ρύπο της με δάκρυα πένθους (Λόγος εις Πέτρον Αθωνίτην, P.G. 150). Όσο απομακρύνεται ο άνθρωπος από τις βιοτικές μέριμνες και επιστρέφει στον εαυτό του, τόσο περισσότερο γίνεται δεκτικός του θείου ελέους. Ο Χριστός μας μακάρισε αυτούς που πενθούν για τις αμαρτίες τους και για την απώλεια της σωτηρίας τους που έχει ως αιτία την αμαρτία. Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος για τον οποίον το πένθος αυτό ονομάζεται μακάριο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μετάνοια κατά τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά (μέρος 1ο)

palamasΑρχ. Εφραίμ, Καθηγουμένου Ι. Μ. Μονής Βατοπαιδίου, Αγίου Όρους

Ακολουθώντας τη γνήσια πατερική παράδοση δεν αποδέχτηκε την ηθικιστική θεώρησι της πνευματικής ζωής, που προσπάθησαν μερικοί να φέρουν από τη Δύση και να προβάλουν στον χώρο των Ορθοδόξων.

Σε ολόκληρη την πατερική παράδοση τονίζεται ότι η μετάνοια δεν εξαντλείται σε ορισμένες αντικειμενικές βελτιώσεις της συμπεριφοράς ούτε σε τύπους και σχήματα εξωτερικά, αλλά αναφέρεται σε μια βαθύτερη και καθολικότερη αλλαγή του ανθρώπου. Δεν είναι μία παροδική συντριβή από τη συναίσθηση διαπράξεως κάποιας αμαρτίας, αλλά μία μόνιμη πνευματική κατάσταση, που σημαίνει σταθερή κατεύθυνση του ανθρώπου προς τον Θεό, και συνεχή διάθεση για ανόρθωση, θεραπεία και ανάληψη του πνευματικού αγώνα. Μετάνοια είναι το νέο φρόνημα, η νέα σωστή πνευματική κατεύθυνση, που πρέπει να συνοδεύει τον άνθρωπο μέχρι τη στιγμή του θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η παράδοση ως κίνδυνος και ως ελπίδα, Συζήτηση στο Megaron Plus

Από τη Φωτοθήκη της Πεμπτουσίας...

Από τη Φωτοθήκη της Πεμπτουσίας…

“Είναι… αναγκαίο να παραμείνουμε ανοικτοί και εποικοδομητικοί στο διάλογο με τους ανθρώπους διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων ή φιλοσοφικών τοποθετήσεων, “αληθεύοντες εν αγάπη” (Εφεσ., 4:15). Το ορθόδοξο ήθος επιβάλλει ειλικρινή σεβασμό προς την ιδιαιτερότητα και την ελευθερία του άλλου, ανεξαρτήτως του τι πιστεύει ή του αν πιστεύει. Φανατισμός και ξενοφοβία, μετατροπή του εκκλησιαστικού φρονήματος σε ιδεολογικά σκευάσματα, δεν συμβαδίζουν με το ελεύθερο πνεύμα της Ορθοδοξίας. Χρειάζεται νηφάλια κατανόηση , ήρεμη κριτική αντιμετώπιση, συνέπεια και συνεργασία με τους ανθρώπους καλής θελήσεως, για την επικράτηση της ειρήνης και τη συναδέλφωση όλων των λαών”.

Αναστάσιος, Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »