Μόνο ο δούλος του Χριστού είναι ελεύθερος

Ιησούς Βασιλιάς

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Η μεγάλη είδηση που καθημερινά ευαγγελίζεται στον κόσμο ο χριστιανισμός, είναι ότι ένα πράγμα αξιολογείται πλήρως ως προς την αξία του, αν κρίνεται όχι κατά τα εξωτερικά φαινόμενα, αλλά κατά την ουσία του. Να αξιολογείτε τα πράγματα, όχι ανάλογα με το χρώμα και το σχήμα τους, αλλά ανάλογα με το νόημά τους. Να αξιολογείτε τον κάθε άνθρωπο όχι κατά την ιδιότητα και την περιουσία του, κατ’ όψιν δηλαδή, αλλά κατά την καρδιά του – εκεί, όπου τα αισθήματα, ο νους και η βούληση του ενώνονται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΧΡΙΔΟΣ

Ο Μακαριστός Πατριάρχης Παύλος με τον Μητροπολίτη Οχρίδος Ιωάννη (αριστερά) και τους Επίσκοπους Μάρκο και Ιωακείμ.

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων Ιωάννης, μετά την αναίρεση της προφυλακίσεως, μετά από σχεδόν δύο χρόνια απουσίας, στις 25 Ιανουαρίου, αργά το απόγευμα, επέστρεψε στην πατρίδα του.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης ζήτησε την αναίρεση της προφυλακίσεως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αλλά επειδή αυτό δεν έγινε, αναγκάστηκε να βρίσκεται εκτός της ΠΓΔΜ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δεισιδαιμονία των αθεΐστών

gypsy fortune tellerΑγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Συνάντησες, γράφεις, έναν άνθρωπο, ο όποιος δεν πιστεύει στον Θεό, όμως είναι γεμάτος δεισιδαιμονία. Τον συνάντησες το περασμένο καλοκαίρι στα ιαματικά λουτρά. Αυτός σου ομολόγησε, ότι ποτέ δεν πίστευε στον Θεό, αλλά ότι από την παιδική του ηλικία γέμιζε τις απλωμένες παλάμες των τσιγγάνων, για να του προμαντεύουν. Τούτο πράττει και τώρα. Και φλογερά «αποδεικνύει», πως η μάντισσα τσιγγάνα ξέρει περισσότερα απ’ όλες τις Ακαδημίες επιστημών. Έκτος αυτού φοβάται το κακό μάτι. Γι’ αυτό περπατά στο δρόμο πάντα με σκυμμένο το κεφάλι. Την Τρίτη τη θεωρεί μέρα κακής μοίρας και τούτη τη μέρα ούτε κάνει κάτι ούτε βγαίνει από το σπίτι. Από το νούμερο δεκατρία φεύγει σαν από πυρκαγιά. Μια φορά αστειεύτηκε κάποιος και έγραψε το νούμερο δεκατρία στο τραπέζι μπροστά του. Αυτός πήδηξε θυμωμένα και σήκωσε την καρέκλα καταπάνω σ’ εκείνον που έκανε το αστείο. Κατά τ’ άλλα στην εμφάνιση είναι «κύριος», διαβασμένος και πλούσιος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιθέσεις εναντίον του μοναχισμού

Monks Attacked

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Επιτίθενται σ’ εσάς τους μοναχούς, λες, με σφοδρότητα. Κάποιοι επιτίθενται σ’ εσάς απλά επειδή δεν τολμούν να επιτεθούν σε κανέναν άλλον, αφού ξέρουν, ότι εσείς δεν θα τους απαντήσετε ούτε θα τους μηνύσετε. Κάποιοι πάλι επειδή θα ήθελαν να τα βάλουν όλα στην υπηρεσία του σώματος και παντού βλέπουν μόνο ύλη. Κάποιοι, τελικά, απλά επειδή δεν αντέχουν τη σταθερότητα της Εκκλησίας. Αυτοί παραξενεύονται που στην τωρινή δίνη των ασταμάτητων αλλαγών, μόνο η Εκκλησία του Χριστού στέκει αμετάβλητη, σαν κάποιος βράχος στη θάλασσα, από τον οποίο αποκρούονται όλα τα κύματα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος (Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

H Agia Triada Moni Vatopediou Agion Oros

Διάβασες στο Ευαγγέλιο τους λόγους του Χριστού: «Πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοις ανθρώποις, η δε του Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοις άνθρώποις… ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι» (Ματθ.12,31-32). Και ρωτάς τι σημαίνει βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος;

Είναι η βλασφημία κατά της αλήθειας και της ζωής, που προέρχονται από το Αγιο Πνεύμα του Θεου. Ο άπιστος που μισεί και διώκει την αλήθεια του Θεου, βλασφημεί κατά του Αγίου Πνεύματος. Ο αυτόχειρας που μισεί και αφαιρεί τη ζωή του, βλασφημεί κατά του Αγίου Πνεύματος. Εφόσον το Αγιο Πνεύμα αποκαλείται και Πνεύμα της Αληθείας και της ζωής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Oι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σαν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού

Jesus Blesses the Children

«αμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματ». 18:3)

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Τάδε λέγει Κύριος και ο λόγος Του είναι άγιος και αληθινός. Τί πλεονέκτημα έχουν τα παιδιά έναντι των μεγάλων; Έχουν τρία πλεονεκτήματα: την πίστη, την υπακοή και την συγχωρητικότητα. Το παιδί ρωτάει το γονιό του για τα πάντα και, ασχέτως του τι απαντά εκείνος, πιστεύει το γονιό του. Το παιδί υπακούει στο γονιό του και εύκολα υποτάσσει το θέλημα του στο θέλημα του γονιού του. Το παιδί είναι συγχωρητικό και, μολονότι προκαλεί εύκολα, συγχωρεί γρήγορα. Ο Κύριος μας απαιτεί και τα τρία αυτά από όλους τους ανθρώπους, δηλαδή πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα. Επιθυμεί οι άνθρωποι να πιστεύουν σ’ Αυτόν απροϋπόθετα, χωρίς όρους, όπως ένα παιδί πιστεύει στο γονιό του· και να είναι συγχωρητικοί ο ένας με τον άλλον, αμνησίκακοι, χωρίς να απαντούν στο κακό με κακό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζυγός και φορτίο

ChristCarriesCrossArt1

(Αγιου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Διάβασες στό Ευαγγέλιο τά άγια λόγια τού Σωτήρα περί του ζυγού καί του φορτίου καί ρωτάς τί σημαίνουν. Ό Κύριος είπε τό εξής: «Ό γαρ ζυγός μου χρηστός και τό φορτίον μου ελαφρόν έστιν» (Ματθ. 11,30). Ό ζυγός σημαίνει τή διακονία ενώ τό φορτίο σημαίνει τά πάθη. Διάβασες, πώς ό Κύριος καί μέ τά λόγια έλεγε καί μέ τό παράδειγμα έδειχνε, ότι Αυτός ήρθε όχι γιά νά Τόν υπηρετούν, αλλά νά υπηρετεί Αυτός. Καί διάβασες επίσης, πώς Εκείνος συχνά επαναλάμβανε, ότι ό Υϊός του ανθρώπου πρέπει νά υποστεί πάθη. Καί πραγματικά Αυτός υπηρετούσε καί έπασχε. Καί ποιους δέν υπηρετούσε ό υπερδοξασμένος Κύριος μας; Υπηρετούσε τούς δίκαιους καί τούς άμαρτωλούς, τούς τυφλούς, τούς τρελούς καί τούς ανάπηρους, καί τούτο τό βαρύ φορτίο Εκείνος ονόμασε χρηστό! Καί τό ονόμασε χρηστό επειδή ή διακονία Του ήταν μέ αγάπη. Καί έπασχε ό αναμάρτητος Κύριος -από ποιούς δέν έπαθε; Από τούς βασιλιάδες καί τούς αριστοκράτες, από τούς εχθρούς καί τούς φίλους, από τούς διαβασμένους καί τούς αδαείς. Φτυσμένος καί μαστιγωμένος, χλευασμένος καί συκοφαντημένος, καί στό τέλος στόν σταυρό σταυρωμένος-τούτα τά πάθη τά ονόμασε ελαφρύ φορτίο! Καί ελαφρύ ονόμασε ό Ιησούς αυτό τό φοβερό φορτίο επειδή τά πάθη Του ήταν μέ προορατική ελπίδα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Ευδόκιμος, υπόδειγμα χριστιανού κυβερνήτη – 31 Ιουλίου

St Evdokimos

Oύτος ο μακάριος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοφίλου του εικονομάχου, εν έτει ωκθ΄ [829], εκατάγετο δε από γονείς ευγενείς και λαμπρούς κατά την ζωήν. Πατρίκιοι γαρ ήτον αυτοί και Oρθόδοξοι, Bασίλειος και Eυδοκία ονομαζόμενοι, οίτινες εκατάγοντο από την Kαππαδοκίαν, ήτοι από την Kαραμανίαν. Όθεν επειδή αυτοί καλώς ανέθρεψαν και επαίδευσαν τον υιόν τους τούτον Eυδόκιμον, διά τούτο και ο βασιλεύς Θεόφιλος ετίμησεν αυτόν με το αξίωμα του Kανδιδάτου, και εδιώρισεν αυτόν να ήναι στρατοπεδάρχης, πρώτον μεν, εις την χώραν των Kαππαδοκών, έπειτα δε, εις όλην την γην των Pωμαίων. Ήτον γαρ ο Άγιος μία ζυγαρία της δικαιοσύνης, και ένας κανών, οπού εφύλαττε κάθε ισότητα. Kαι έκαμνε μεν καθ’ εκάστην ημέραν πολλάς ελεημοσύνας εις Eκκλησίας, εβοήθει δε εις χήρας και ορφανά, και απλώς ειπείν, κάθε είδος αρετής εμεταχειρίζετο ο αοίδιμος. Kυριευθείς δε από σωματικήν ασθένειαν, παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού. Oι δε δούλοι αυτού φυλάττοντες την παραγγελίαν οπού τοις έδωκεν, έθαψαν αυτόν μαζί με τα ρούχα και υποδήματά του. Oύτος ο αοίδιμος εδοξάσθη παρά Θεού με πολλά θαύματα, τα οποία τώρα δεν ημπορούμεν να αναφέρωμεν. H δε του λειψάνου αυτού μετακομιδή εις την Kωνσταντινούπολιν, έγινε κατά την έκτην του παρόντος Iουλίου. H δε κοίμησις αυτού έγινε κατά την παρούσαν τριακοστήν πρώτην του αυτού. (Tον κατά πλάτος Bίον του Aγίου τούτου όρα εις το Nέον Eκλόγιον. O δε ελληνικός Bίος τούτου σώζεται εν τη Λαύρα, εν τη των Iβήρων, και εν άλλαις, ου η αρχή· «Eυδοκίμου του φερωνύμως κατά Θεόν ευδοκιμήσαντος», συνεγράφη δε υπό του Mεταφραστού.)  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί του πτώματος και των αετών.

aetosΑγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Γράφετε πως «υπάρχουν πολύ δύσκολα χωρία στην Αγία Γραφή». Εξαρτάται από το πνευματικό ύψος του αναγνώστη. Είναι πολύ περισσότερα τα εύκολα και σαφή λόγια, που όταν εφαρμοστούν στη ζωή κάνουν και το πέπλο από εκείνα τα πιο δύσκολα να πέσει. Έτσι, ρωτάτε περί των λόγων του Χριστού: «Όπου γαρ εάν η το πτώμα, εκεί συναχθήσονται οι αετοί» (Ματθ. 24.28). Στη φύση αυτό είναι ξεκάθαρο. Μόνος σας βλέπατε, πως οι αετοί μαζεύονται επάνω στα πτώματα και μάλιστα τα αισθάνονται από τόσο μεγάλο ύψος και από τόσο μακριά, ώστε ο άνθρωπος πρέπει να αναρωτιέται παραξενευμένος, με πιο αισθητήριο μαθαίνουν που βρίσκεται το πτώμα; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Holy Martyrs Agathopodus and Theodulus & Venerable Mark of Trache (April 5)

Saints Agathopus and Theodoulos

Saints Agathopus and Theodoulos

1. THE HOLY MARTYRS AGATHOPODUS AND THEODULUS

Agathopodus was a deacon and Theodulus was a lector in the church at Thessalonica. Agathopodus was adorned with the greying of age and Theodulus with youthful understanding and chastity. At the time of Diocletian’s pursuit of Christians these two were summoned to court. They responded with rejoicing and holding each other by the hand, they walked along crying out: «We are Christians!» All the advice of the judges that they deny Christ and worship idols, remained in vain. After an extended imprisonment and hunger they were sentenced to death by drowning in the sea. Their hands were bound behind their backs, a heavy stone was hung around their necks and they were led out to be drowned. When they first wanted to toss Agathopodus into the deep, he cried out: «Behold, by this second baptism we are washed of all our sins and in purity do we depart to Christ Jesus.» Shortly afterward, the sea tossed their drowned bodies upon the shore and Christians buried their bodies with honors. St. Theodulus appeared to his acquaintances as a bright angel in glistening attire and ordered them to distribute all of his remaining estate to the poor. These glorious and wonderful soldiers of Christ suffered honorably during the reign of Diocletian and the Thessalonican Prince Faustinus in the year 303 A.D.

2. THE VENERABLE MARK OF TRACHE

He is also called «Mark the Athenian» because Athens was the place of his birth. His parents died after he completed his higher education in Athens. He thought to himself that death, even for himself, was unavoidable and that one should sufficiently prepare beforehand for that honorable departure from this world. Distributing all of his possessions to the poor, he sat on a plank in the sea and with a tenacious faith in God’s help, prayed that God direct him wherever He wills. God, in His Providence, protected him and brought him to Lybia (or Ethiopia) to a mountain called Trache. Mark lived an Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »