Η Μορφή της Παναγίας στην ποίηση του Κωστή Παλαμά

Η κατανυκτική αγάπη του λαού μας, ιδιαίτερα προς την Παναγία, η λατρεία και η αφοσίωση του Έλληνα προς την Θεοτόκο, είναι ανάλογη προς την άπειρη στοργή που ξεχειλίζει από τα μάτια Εκείνης προς όλον τον κόσμο. Και δεν χρειάζονται υψηλονόητοι και βαθυστόχαστοι θρησκευτικοί στοχασμοί για να νιώση κάποιος τη θαλπωρή της ματιάς Της, όταν σε κοιτάζη. Το γονάτισμα του απλοϊκού προσκυνητή μπροστά στην εικόνα Της είναι η πιο γνήσια μεταφυσική διάσταση της ψυχής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα Χριστούγεννα των ποιητών

Παπαδιαμάντης Ελύτης Παλαμάς Σικελιανός

Δημήτρης Κοσμόπουλος

Οι ποιητές μάς διασώζουν την αλήθεια του προσώπου μας. Στην εποχή της εικονικής πραγματικότητάς μας καθαρίζουν την όραση από τις τρέχουσες επιχωματώσεις και μάς κάνουν αισθητό το αίτημα για πραγματικότητα βίου εορταστική και πένθιμη συνάμα.

«Εάν το Πάσχα είναι η λαμπροτάτη του Χριστιανισμού εορτή, τα Χριστούγεννα βεβαίως είναι η συγκινητικωτάτη» γράφει στην Εφημερίδα της 25ης Δεκεμβρίου του 1887 ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Για τον πεζογράφο Παπαδιαμάντη διόλου τυχαία ο Μαλακάσης δήλωνε ότι είναι ο καλύτερος ποιητής πού γνώρισε. Αλλά ο Παπαδιαμάντης έγραφε και ποιήματα. Ένα από αυτά αναφέρεται στον ναό της Γεννήσεως, τόσο απαράμιλλα εικονιζόμενο στο διήγημα «Στο Χριστό στο Κάστρο» (1892): Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ελιά

olive tree

Eίμαι του ήλιου η θυγατέρα

H πιο απ’ όλες χαϊδευτή.

Xρόνια η αγάπη του πατέρα

Σ’ αυτόν τον κόσμο με κρατεί.

Όσο να πέσω νεκρωμένη, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Λογοτεχνικά. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

Η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας Γοργοϋπηκόου στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους.

Η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας Γοργοϋπηκόου στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους.

Παρασκευή Ροκά

Ο άγιος Νικόδημος ως ορθόδοξος χριστιανός πρώτα, και υστέρα ως μοναχός και ιδιαίτερα αγιορείτης, έτρεφε μεγάλο σεβασμό και αγάπη στη Μητέρα του Κυρίου μας, την Υπεραγία Θεοτόκο. Ο Άθως «το άνθος των ορέων», όπου είχε φθάσει ο άγιος Νικόδημος με τρόπο θαυμαστό και είχε εγκαταβιώσει από τα εικοσιέξι του χρόνια, είναι όπως γνωρίζουμε κάτω από τα προστατευτικά φτερά της Πάναγνης Μαρίας, της Κυρίας και Βασίλισσας των αγγέλων. Την ιερή γη του Άθωνα η Παναγία «απέδειξεν άνωθεν και εξ αρχαίων χρόνων Παράδεισον εαυτής και οικείον περίβολον».

Η Παναγία ήταν το αγαλλίαμα της καρδίας του αγίου Νικοδήμου, αλλά και Εκείνη τον είχε κάτω από τη σκέπη και τη σκιά των πτερύγων της. Θρυλείται ότι όταν έγραφε ο άγιος για την Παναγία εμφανίσθηκε Εκείνη και του είπε· «Σε ευλογώ τέκνον μου Νικόδημε, και σε ενισχύω να γράφεις».

Ήταν Θεοτοκόφιλος άγιος και Θεοτοκόληπτος. Όταν έγραφε για την Παναγία, που δάνεισε σάρκα στον Απερίγραπτο Λόγο, κυριολεκτικά καταλαμβανόταν από ένθεο ενθουσιασμό και υπερεκχειλίζουσα αγάπη για το ιερό της Πρόσωπο και την εγκωμίαζε με όλη τη δύναμη της ψυχής του. Η Παναγία τον φώτιζε και τον ενίσχυε στο έργο αυτό «τη δραστική δυνάμει και φωτοφόρω αυτής χάριτι».

Στο βιβλίο του «Αόρατος Πόλεμος» ο Άγιος Νικόδημος στο ΜΘ’ κεφάλαιο έγραψε ότι η Παναγία αποτελεί «μεθόριον αναμεταξύ της ακτίστου και κτιστής φύσεως· αύτη μόνη είναι Θεός άμεσος μετά τον Θεόν και έχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος, ως ούσα μήτηρ αληθώς του Θεού». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θεοτόκος. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Αντιχριστιανισμός και Βατοπαίδι – Γέροντας Εφραίμ ή Περί ελέγχου συνειδήσεως.

Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, με το κομμένο κεφάλι του (παλαιά αραβική εικόνα)

Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, με το κομμένο κεφάλι του (παλαιά αραβική εικόνα)

Ο καθένας από τους δουλωμένους στην αμαρτία και τα πάθη, όταν ελέγχονται από τη συνείδησή τους, επειδή αισθάνονται βάρος και δυσφορία, μοιάζουν πρώτα να την κλειδώνουν, όπως ο Ηρώδης φυλάκισε τον Ιωάννη, μην θέλοντας να την ακούν. Όταν δε εξαρτηθούν τελείως από την Ηρωδιάδα που παράνομα συγκατοικεί με αυτούς, δηλαδή την αμαρτωλή θέληση, τότε διαγράφουν και τον έμφυτο λόγο της θείας χάρης, την συνείδησή τους δηλαδή, καταργώντας την τελείως, αλλά και απιστούν και αντιτίθενται στην Θεόπνευστο Γραφή, ασυνείδητοι πρoς τα πάντα και πολέμιοι του λόγου του Θεού, όπως ο Ηρώδης στον Ιωάννη. Αλλά και οι αντιτιθέμενοι στην αλήθεια της ευσβείας τα ίδια πάσχουν, ή καλύτερα, πράττουν τα ίδια. Διότι όταν ελέγχονται από τα προφητικά και αποστολικά και πατερικά λόγια που προτείνονται από μας, πρώτα τα κλειδαμπαρώνουν μέσα στα βιβλία, λέγοντας «αφήστε τα να βρίσκονται εκεί και ας μην τα χρησιμοποιεί κανείς, και ας μην τα προβάλλει κανείς» μην ακούγοντας ούτε τον Κύριο που λέει «ερευνάτε τις Γραφές και σ΄ αυτές θα βρείτε την αιώνια ζωή». Έπειτα κατευθυνόμενοι προς μεγαλύτερη κακία από την Ηρωδιάδα, δηλαδή την αντίχριστη πίστη τους, τα τοποθετούν σαν κατεσφαγμένα σε πιάτο, καταργώντας τα διά των δικών τους συγγραμμάτων, με σκοπό την χαιρεκακία και την ψυχική βλαβη αυτών που συμφωνούν με αυτούς.
(Απόσπασμα από την Μ΄ ομιλία·του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά στον βίο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, τ. 10ος, ΕΠΕ)

Λόγος αγίου Γρηγορίου Παλαμά στο Ευαγγέλιο της Δ´ Κυριακής Νηστειών

Ύπαγε οπίσω μου...

Ύπαγε οπίσω μου...

Ομιλία στο ευαγγέλιο στο οποίο γίνεται λόγος και για την επιμέλεια των εσωτερικών λογισμών.
Δεν μας απαιτείται να εκδιώκουμε τα δαιμόνια. Και αν μπορέσουμε και το κάνουμε δεν θα ωφεληθούμε, αν η ζωή μας είναι απρόσεκτη. Γιατί λέει «πολλοί θα μου πουν εκείνη την ημέρα· Κύριε, δεν προφητέψαμε στο δικό σου όνομα, δεν βγάλαμε δαιμόνια με το δικό σου όνομα; Και θα τους πω, δεν σας ξέρω, φύγετε μακριά από μένα εσείς που εργαστήκατε την αμαρτία». Ώστε πολύ πιο κερδισμένοι θα είμαστε, όταν βιαστούμε να βγάλουμε από τη ψυχή μας το πάθος της πορνείας και της οργής και του μίσους και της υπερηφάνειας, από το να βγάζουμε δαιμόνια. Γιατί δεν φθάνει να απαλλαγούμε μόνο από τη σωματική αμαρτία, αλλά πρέπει να καθαρίσουμε και την ενέργειά της που είναι μέσα στη ψυχή. Γιατί από την καρδιά ανεβαίνουν οι κακοί διαλογισμοί, οι μοιχείες, οι πορνείες, οι φόνοι, οι κλοπές, οι πλεονεξίες και τα παρόμοια – αυτά τα εσωτερικά που μολύνουν τον άνθρωπο – και «όποιος κοιτάξει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία πραγματοποίησε τη μοιχεία μέσα στην καρδιά του». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ- Κυριακή Β΄ Νηστειών Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. (4)

4134003_9cf6e1d052

Ο θείος Γρηγόριος, εκτός από τα άλλα πολλά και μεγάλα χαρίσματα και προτερήματα που είχε, κατακοσμήθηκε και αυτός, όπως λέγει ο απόστολος Παύλος, με τα στίγματα(=τα σημάδια των πληγών) που υπέστη για τον Χριστό, ενώ είχε και σοβαρά προβλήματα με τη σωματική του υγεία. Και, για να αναφέρουμε και κάποια χαρακτηριστικά του Αγίου, τα όλως ιδιαίτερα του ήταν τα εξής: η υπερβολική πραότητα και ταπεινοφροσύνη, και βέβαια εκεί που ο λόγος δεν ήταν περί Θεού και θείων θεμάτων· δηλαδή σ’ αυτά ήταν σκληρός και ανυποχώρητος μαχητής· η πολύ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΘΗ. (3)

devil_23. Ο διάβολος υποκινητής των παθών.
Ο Παλαμάς είναι σύμφωνος με τη βιβλικοπατερική διδασκαλία ότι αρχικός αίτιος και υποκινητής όλων των κακών στον κόσμο είναι ο διάβολος. Αυτός από φθόνο υποδούλωσε με απάτη τον άνθρωπο στα πάθη και την αμαρτία. « Εφθόνησε ο διάβολος τον Αδάμ γιατί τον έβλεπε να διαμένει στο χώρο της ακέραιας και αναφαίρετης απολαύσεως, να περιβάλλεται με λάμψη θεϊκής δόξας, και να ανυψώνεται από τη γη, απ’ όπου εκείνος δίκαια απομακρύνθηκε. Και ήταν τόσο μεγάλη η μανία και ο φθόνος του διαβόλου, ώστε θέλησε να παρασύρει τον άνθρωπο μέχρι τον θάνατο».

Ο Χριστός έρχεται στον κόσμο σαν νέος Αδάμ, ανακαινίζει τα πάντα και χαρίζει την ελευθερία σ’ αυτούς που δουλώθηκαν στην αμαρτία. Ο διάβολος μετά το βάπτισμα προσβάλλει τον άνθρωπο «έξωθεν».

Η προσβολή και η προσπάθεια του διαβόλου, να παρασύρει τον άνθρωπο στα πάθη, μπορεί πολλές φορές να γίνεται σταδιακά. Ο Άγιος Γρηγόριος, που έχει προσωπικές εμπειρίες για την πολεμική και τις μεθοδείες του διαβόλου, λέει ότι ο σατανάς, δεν υπαγορεύει απ’ ευθείας την αμαρτία και την «ιδιορρυθμία»- την ξέχωρη από τη ζωή της Εκκλησίας βιοτή- «αλλά κατά μικρόν μικρόν υποκλέπτει πανούργως», σιγά-σιγά με Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΘΗ. (2)

Pieter Bruegel -Τα θανάσιμα αμαρτήματα- Οκνηρία

Pieter Bruegel -Τα θανάσιμα αμαρτήματα- Οκνηρία

Είδη παθών.
Υπάρχει ποικιλία και πολυμορφία παθών. Όλα συνδέονται μεταξύ τους. Εξαρτώνται με τη σχέση αιτίου αποτελέσματος. Το ένα γεννά το άλλο. Ας πάρουμε σαν παράδειγμα την οργή. Αυτή προκαλεί την λοιδωρία, την αισχρολογία, την απάτη, την μεγαλαυχία, την ύβρι, τον φόνο.

Μπορεί κανείς να διακρίνει την αλυσίδα των παθών στις ακόλουθες κατηγορίες ανάλογα με την προέλευσή τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΘΗ. (1)

Ο Άγιος Γρηγόριος, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης ο Παλαμάς με όλους τους αγώνες που έκανε για να

ΦΘΟΝΟΣ

ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ GIOTTO (1267-1337) - ΦΘΟΝΟΣ

κατοχυρώσει την ορθόδοξη διδασκαλία περί του Θεού είχε μια έννοια και φροντίδα. Να κατωχυρώσει τη βεβαιότητα της σωτηρίας του ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος δεν έχει τη δυνατότητα της προσωπικής αίσθησης ή μυστικής εμπειρίας, της άμεσης σχέσης ή κοινωνίας και ένωσης με τον Θεό ως μέλος της Εκκλησίας τότε τα πάντα είναι μάταια. Όπως έγραψαν οι μελετητές των έργων του κέντρο της διδασκαλίας του είναι ο άνθρωπος. Η άκτιστη χάρη ή ενέργεια είναι άμεση αποκάλυψη του Θεού και δίνει τη δυνατότητα της άμεσης ή προσωπικής θεοπτίας και κοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό. Η μυστική εμπειρία της χάρης του Αγίου Πνεύματος είναι ουσιαστικό στοιχείο της χριστιανικής ζωής το οποίο μπορεί να ζήσει ο πιστός μέσα στην Εκκλησία. Ο Χριστός δίνει σ’ όλο τον κόσμο το άκτιστο φώς της Αγίας Τριάδος καλεί δε τους πάντες να το πάρουν, να το κάνουν δικό τους. Αυτό θα γίνει αν ο άνθρωπος απαντήσει θετικά στη κλήση του Θεού.

 

Υπάρχει όμως μια βασική προυπόθεση για να γίνει κατορθωτή η βίωση της άμεσης κοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό. Απαιτείται η καθαρότητα της καρδιάς ή του νου ή της ψυχής. Για να ενεργήσει η χάρη του Θεού πρέπει να προηγηθεί η μετάνοια και η κάθαρση της καρδιάς του ανθρώπου. Αν δεν γίνει αυτό ο Θεός παραμένει αθέατος δηλαδή ο άνθρωπος δεν αισθάνεται την άμεση παρουσία του.

Ο άνθρωπος μετά την παρακοή και την απομάκρυνση του από τον Θεό θεωρεί το φυσικό ως αφύσικο και το αφύσικο ως φυσικό. Σήμερα θεωρούνται ως πράγματα αντίθετα και διαφορετικά η ηθική ζωή και ο ηθικός άνθρωπος προς τη φυσική ζωή και το φυσικό άνθρωπο. Φυσικός άνθρωπος είναι εκείνος που ακολουθεί τις επιθυμίες και τις αδυναμίες του. Αυτός ζεί μια φυσική ζωή. Η ζωή του ηθικού ανθρώπου θεωρείται αφύσικη. Αρνείται να κάνει ότι θεωρείται…φυσικό κατά την άποψη των πολλών. Είναι αρνητής της ζωής. Αυτή η αντίληψη είναι αδιανόητη και αντίθετη με τη διδασκαλία των Πατέρων. Αυτοί θεωρούν ότι η ηθική ζωή είναι η κατ’ εξοχήν φυσική ζωή του ανθρώπου. Φυσικός άνθρωπος είναι ο ηθικός άνθρωπος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ- Κυριακή Β΄ Νηστειών Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. (2)

picture-088

Μετά την πρός Κύριον εκδημία του γέροντά του, ο Γρηγόριος αναχώρησε από εκεί και πήγε στη Μεγίστη Λαύρα, όπου έμεινε μερικά χρόνια. Κατόπιν, υποκινούμενος από το φίλτρο της ησυχίας και έχοντας ωριμότατο το φρόνημα, αναχώρησε από τη Μεγίστη Λαύρα και έσπευσε πρός την πολυπόθητη ερημία. Εκεί προσθέτοντας πόθο πάνω στον πόθο και έχοντας σφοδρή την επιθυμία να είναι διαπαντός μαζί με τον Θεό, παρέδωσε τον εαυτό του σε άκρα σκληραγωγία. Και με την εντατική προσευχή περιόρισε από παντού την έκταση και την ένταση των Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ»

Η  παρακάτω ομιλία, είναι του Καθηγουμένου Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμ. Εφραίμ, η οποία αναγνώστηκε πέρυσι, την Β΄Kυριακή  Νηστειών, 23 Μαρτίου 2008, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Μπραχαμίου. Στην αρχή σκεφτήκαμε να το δημοσιεύσουμε σε δύο μέρη, αλλά όταν αρχίσαμε να το διαβάζουμε, δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε μέχρι το τέλος. Επειδή λοιπόν πιστέψαμε ότι αν το μοιράζαμε στην μέση, θα ανυπομονούσατε για τη συνέχεια, αποφασίσαμε να το βάλουμε αυτούσιο και ολόκληρο, σαν να είμασταν όλοι στην ομιλία του Γέροντα Εφραίμ. Είναι λίγο μεγάλο, αλλά και οι πατέρες αγρυπνία έχουν απόψε προσευχόμενοι για όλους εμάς.

palamas » Έχει επισημανθεί προσφυώς ότι αυτό που θα χαρακτηρίσει κυρίως την θεολογία του 21ου αιώνα είναι η ενασχόλησή της με ανθρωπολογικά ζητήματα. Αν στο χώρο της θεολογίας σήμερα δεν έχουν επαρκώς ερμηνευθεί ανθρωπολογικές αλήθειες – φανταστείτε τί γίνεται στον χώρο της φιλοσοφίας, της διανόησης, των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών.

Ο σύγχρονος μεταμοντέρνος άνθρωπος δεν γνωρίζει τί είναι ο άνθρωπος. Ζεί, αλλά και προβάλλει το προσωπείο του ανθρώπου. Τί είναι προσωπείο; Προσωπείο είναι η μάσκα, που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα οι ηθοποιοί για να υποδύονται διάφορους ρόλους πάνω στην σκηνή, στο θέατρο. Αρα το προσωπείο δεν είναι κάτι αληθινό, είναι ψεύτικο, είναι μία εικονική πραγματικότητα, για να μιλήσουμε με σύγχρονη ορολογία της πληροφορικής. Πρέπει να απεκδύσουμε αυτό το ψεύτικο και να ενδυθούμε το αληθινό, που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι το πρόσωπο.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν όρισαν τί είναι το πρόσωπο. Θέλοντας όμως να αναφερθούν στην μεγαλειότητα, την παναξία του ανθρώπου χρησιμοποίησαν τον όρο άνθρωπος. Ο Μέγας Βασίλειος γράφει ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο από τα ζώα «θεόπλαστον». Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει ότι ο Θεός δημιούργησε ένα ζώο αναμειγμένο από ορατή και αόρατη φύση, τον άνθρωπο, ο οποίος είναι ένας δεύτερος και μεγαλύτερος από τον ορατό κόσμος, «εν μικρώ μέγας». Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει ότι «άνθρωπός εστι, το περισπούδαστον του Θεού ζώον». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ- Κυριακή Β΄ Νηστειών Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. (1)

Στιχ. Φωτός λαμπρόν κήρυκα νυν όντως μέγανnormal_grigorios_o_palamas

Πηγή φάους άδυτον άγει πρός φέγγος.

Μετ. Φωτός ακτίστου κήρυκα λαμπρό και όντως μέγα,

η Πηγή του φωτός τον οδηγεί πρός φέγγος άδυτο.

Ο Γρηγόριος ο Παλαμάς, αυτός ο υιός του θείου και ανεσπέρου φωτός, ο αληθινός πράγματι άνθρωπος του Θεού και θαυμαστός υπηρέτης και λειτουργός των θείων, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (περί το 1296 μ.Χ) από επιφανείς και ενδόξους γονείς, καταγομένους από την Ασία. Από πολύ νέος ο Γρηγόριος φρόντισε να κοσμήσει με αρετή και παιδεία όχι μόνον τον εξωτερικό και κατ’ αίσθηση άνθρωπο, αλλά – και μάλιστα πολύ περισσότερο – τον εσωτερικό και μη ορατό. Ενώ ήταν ακόμη σε πολύ νεαρή ηλικία, απεβίωσε ο πατέρας του. Έτσι, μόνος προστάτης γι’ αυτόν, τους αδελφούς του και τις αδελφές του έμεινε η μητέρα του, η οποία και τους ανέθρεψε και τους εκπαίδευσε «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», διδάσκοντάς τους τα ιερά γράμματα. Προσέτι δε η ευσεβής και φιλότεκνη εκείνη μητέρα έστειλε τα παιδιά της σε σοφούς διδασκάλους, για να ασκηθούν και στην έξω, στη θύραθεν όπως λέγεται, παιδεία και φιλοσοφία. Τοιουτοτρόπως ο Γρηγόριος, ο οποίος ήταν ευφυέστατος και διέθετε οξεία και γρήγορη αντιληπτική ικανότητα, σπούδασε μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα όλη την αρχαιοελληνική φιλολογία και προπαντός την αριστοτελική λογική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »