Ο Άθως· το Άγιον Όρος

ATHOS_009_E

Ο Άθως κατά την αρχαία ελληνική εποχή

Ο Άθως αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα (Ξ. 219). 0 Ηρόδοτος αναφέρει τις εξής αρχαίες πόλεις στην περιοχή του Άθω: Σάνη, Ολόφυξος,Ακρόθωον, Θύσσος, Κλεωναί.[1] Ο Στράβων αναφέρει επιπλέον την πόλη Χαράδρια, ενώ ο Πλίνιος αρκετούς αιώνες αργότερα μνημονεύει την ύπαρξη των πόλεων Ουρανούπολις, Παλαιώτριον, Θύσσον, Κλέωνας και Απολλωνία.

Η εξακρίβωση της θέσης των Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η παράδοση ως κίνδυνος και ως ελπίδα, Συζήτηση στο Megaron Plus

Από τη Φωτοθήκη της Πεμπτουσίας...

Από τη Φωτοθήκη της Πεμπτουσίας…

“Είναι… αναγκαίο να παραμείνουμε ανοικτοί και εποικοδομητικοί στο διάλογο με τους ανθρώπους διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων ή φιλοσοφικών τοποθετήσεων, “αληθεύοντες εν αγάπη” (Εφεσ., 4:15). Το ορθόδοξο ήθος επιβάλλει ειλικρινή σεβασμό προς την ιδιαιτερότητα και την ελευθερία του άλλου, ανεξαρτήτως του τι πιστεύει ή του αν πιστεύει. Φανατισμός και ξενοφοβία, μετατροπή του εκκλησιαστικού φρονήματος σε ιδεολογικά σκευάσματα, δεν συμβαδίζουν με το ελεύθερο πνεύμα της Ορθοδοξίας. Χρειάζεται νηφάλια κατανόηση , ήρεμη κριτική αντιμετώπιση, συνέπεια και συνεργασία με τους ανθρώπους καλής θελήσεως, για την επικράτηση της ειρήνης και τη συναδέλφωση όλων των λαών”.

Αναστάσιος, Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η στυγνή τουρκοκρατία στην Κρήτη· Η περίοδος του Χατζη-Οσμάν Πασά

untitled

Εμμανουήλ Σαβοϊδάκη,

Συνταξιούχου Εκπαιδευτικού

Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε αναφερθεί σ’ αυτό που γράφει ο ιστορικός Γιάννης Μουρέλλος στο βιβλίο του «Η Ιστορία της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη»: «Αλλοίμονο στο ελληνικό γένος αν η τυραννία που καταπίεζε τους χριστιανούς της Κρήτης, καταπίεζε και τους χριστιανούς του Μωριά, της Ρούμελης και των άλλων νησιών, θα ήταν χαμένη τελειωτικά η φυλή, όχι γιατί η ψυχική ρώμη των άλλων Ελλήνων ήταν μειωμένη, αλλά γιατί τότε θα λιγόστευαν οι παράγοντες της μεγάλης ελπίδας που γέννησαν το θαύμα της Αναστάσεως της φυλής». Και πράγματι δεν είχε άδικο γιατί κάτω από το καμτσίκι που ξεπετά στα χτυπήματα αίμα, το ναι γίνεται όχι και κάτω από την τυρρανία τα αισθήματα όσο και αν είναι ριζωμένα αλλάζουν γιατί οι ρίζες τους σαπίζουν και ο καρπός τους συρρικνώνει.

Να γιατί ήταν θαύμα ο κρητικός ηρωισμός που ξεπετάχτηκε νικητής και δημιουργός μέσα από φλόγες αιώνων και να γιατί, αν αξίζουν τιμή οι δημιουργοί της ελληνικής ελευθερίας, αξίζουν διπλή έστω – αν όχι πολλαπλή- οι ραγιάδες της Κρήτης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Πρακτικά Β’ Επιστημονικού Συνεδρίου “Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης- 200 χρόνια από την κοίμησή του» 2011

moni-nikodimou

ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΠΕΝΤΑΛΟΦΟΣ ΠΑΙΟΝΙΑΣ,

«Πρακτικά Β’ Επιστημονικού Συνεδρίου “Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης- 200 χρόνια από την κοίμησή του» 2011, σελ. 463.

Το Ιερό Κοινόβιο του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στο Πεντάλοφο της Ιεράς Μητροπόλεως Γουμενίσσης εξέδωσε σε τόμο τα Πρακτικά του Β’ Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα«Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης-200 χρόνια από την κοίμησή του», το οποίο διοργανώθηκε στο Ιερό Κοινόβιο τον Σεπτέμβριο του 2009. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βατοπεδινά Ψάλματα

vatopediou

Η συνεχής και ζωντανή παράδοση της λατρευτικής ζωής στο Άγιον Όρος καλλιέργησε τις συνθήκες για την ανάπτυξη της αγιορειτικής ψαλτικής παραδόσεως.

Σημαντικό χαρακτηριστικό της εκκλησιαστικής ψαλτικής μουσικής είναι η από χορού απόδοση των μελών. Γεγονός που παραπέμπει στην αξία της Θείας Λειτουργίας ως «έργον λαού» και θυμίζει την πρωτοχριστιανική εποχή και το «εν ενί στόματι και μια καρδία» άδειν των πρώτων χριστιανών. Ακούστε το ηχητικό:

Σημασίες και συμβoλισμοί εθιμικών πρακτικών των Θεοφανείων

1091376_b

Το νερό υπήρξε, ήδη από την αυγή της ανθρώπινης παρουσίας στη γη, πρωταρχικό βασικό στοιχείο για την ύπαρξη, την ζωή και την υγεία του ανθρώπου. Γι’ αυτό επόμενο είναι να ευλογείται και να αγιάζεται συμβολικά, στις πηγές, τα ποτάμια, τις λίμνες και τα πηγάδια, σε κάθε κρίσιμη και οριακή στιγμή του παραδοσιακού εορτολογίου, σε κάθε οριακή φάση της οργανωμένης κοινωνικής ζωής. Η γονιμική αυτή χρήση του νερού, εισάγει και την ουσία όλων αυτών των εθίμων, στην ρίζα των οποίων βρίσκεται η πάγια ανθρώπινη επιθυμία για υγεία, καλοχρονιά, ευετηρία και καλή παραγωγή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Άγιο Όρος, από το αρχείο,του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στο Α’ Παγκοσμίο Πολέμο στην Ελλάδα

Στα φωτογραφικά αρχεία της γαλλικής βιβλιοθήκης πολυμέσων για την αρχιτεκτονική και την παράδοση ανευρίσκονται πολλές φωτογραφίες από τον ελληνικό χώρο τραβηγμένες από τα φωτογραφικά συνεργεία του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Oι πρώτες εικόνες της Παναγίας και ο Ευαγγελιστής Λουκάς

Πολλοί έχουν τη γνώμη ότι οι πρώτες εικόνες της Παναγίας είναι του Αποστόλου Λουκά. Δεν είναι σωστό αυτό. Οι πρώτες εικόνες της Παναγίας είναι οι αχειροποίητες, δηλαδή χωρίς ανθρώπινο χέρι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αγία Ζώνη της Θεοτόκου από το Άγιο Όρος στη Χίο

ΣΕΛΙΔΕΣ ΧΙΑΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η έξοδος από το Άγιο Όρος ιερών λειψάνων και κειμηλίων και η περιφορά τους στον ορθόδοξο λαό για προσκύνηση αποτελεί μακραίωνη παράδοση. Ιδιαίτερα μάλιστα σε περιπτώσεις επιδημιών, σεισμών και άλλων συμφορών, κατόπιν παρακλήσεως του ευσεβούς λαού, μεταφέρονται στις περιοχές που επλήγησαν προς αγιασμό και προστασία. 0 ελληνικός λαός, έχοντας βαθιά ριζωμένο το θρησκευτικό συναίσθημα, συρρέει κατά χιλιάδες στους ναούς για να προσκυνήσει με ευλάβεια και κατάνυξη τα ιερά και θαυματουργά κειμήλια του Αγίου Όρους. Επίσης, πολλές φορές περιφέρονται σε πόλεις της Ελλάδος καθώς και σε άλλες ορθόδοξες χώρες, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τη συντήρηση των Μοναστηριών. Το πανάρχαιο αυτό έθιμο αποκαλείται «ζητείες» και πρέπει να σημειωθεί ότι χάρη σ’αυτές κατόρθωσαν να επιβιώσουν οι Μονές του Αγίου Όρους κατά τα ζοφερά χρόνια της Τουρκοκρατίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα Ανώγεια στην Κρήτη κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις

Ξακουστός ο παραδοσιακός ανωγειανός γάμος ζωντανεύει τους κατοίκους στο χωριό των Ανωγείων αλλά και τους επισκέπτες κάθε φορά που πραγματοποιείται ειδικά τα τελευταία χρόνια.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών συγγενείς και φίλοι του ζευγαριού αλλά ακόμη περισσότερο και συγχωριανοί παίρνουν μέρος στην ιεροτελεστία που κρατά σχεδόν μια βδομάδα πριν την ώρα της στεφάνωσης αλλά και μετά .  Ειδικά στις μέρες μας που τα ελληνικά ήθη κι έθιμα αλλά και οι παραδόσεις μας περνούν αναμφισβήτητα μια κρίση που πληγώνει τις μνήμες αιώνων, γεγονότα σαν τον παραδοσιακό γάμο στα Ανώγεια έρχονται να ταρακουνήσουν και πάλι τα νερά της παράδοσης ,να μαζέψουν τους Ανωγειανούς και με την προετοιμασία του γάμου να δημιουργήσουν  πραγματικά για  άλλη μια φορά πολιτισμό. Αυτόν το ιδιαίτερο πολιτισμό που πλάθεται ,που τραγουδιέται στο χωριό του αείμνηστου  Νίκου Ξυλούρη , του Βασίλη Σκουλά, του Ψαραντώνη και τόσων άλλων τραγουδοποιών ερμηνευτών και λυράρηδων.το ζευγάρι καθισμένο στον παραδοσικαό μπαστο περιμένει τις ευχές του κόσμου έχοντας μαζί τους έναν νεαρό για να φέρει γούρι στο ζευγάρι και να γεννήσον αγοράκι το πρώτο παιδί τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Λατρεία της Μεγαλόχαρης στας Αθήνας – Ένα ενδιαφέρον ιστορικό οδοιπορικό στην Αθήνα του παρελθόντος

αθηνα

Βύρων Κωνσταντάρας

Ελληνική Δημιουργία, τ. 61, 1950

Σε καμμιά πόλη στον κόσμο δεν λατρεύτηκε η Παναγία τόσο, όσο εδώ στην Αθήνα, και καμμιά πόλη ανάλογα με τον πληθυσμό της, δεν είχε τόσες εκκλησίες και Μοναστήρια κτισμένα στʼ όνομα της Θεομήτορος, όσα είχαν άλλοτε αι Αθήναι. Αυτό νομίζω πως οφείλεται σε δυο αξιοπρόσεχτα γεγονότα. Γεγονότα πʼ έχουν συνδέσει την Παναγία με την πόλη του Φωτός και του Πνεύματος.

Ερχόμεθα στο πρώτο. Όπως μας λέγει η παράδοση της πίστης μας, όταν ο Χριστός αποφάσισε να πάρει από τον πρόσκαιρο κόσμο την Μητέρα του για να την έχει πλάϊ του, την ειδοποίησε τρεις μέρες πριν μʼ έναν Άγγελο Του. Μετά το άγγελμα αυτό, η Μεγαλόχαρη ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί και να ευχαριστήσει το παιδί της. Ταυτόχρονα νεφέλαι άρπαξαν από τα πέρατα της γης τους Αποστόλους και τους έφεραν στο σπίτι της Παναγίας για να παρευρίσκωνται κατά την κοίμησή Της, και εκεί άραντες το σώμα με ύμνους και ψαλμούς έφεραν εις το Χωρίον Γεθσημανή, και έθαψαν το πανάχραντό της σώμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θεοτόκος. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Αλετράρης: Σημαντική θέση έχει η κουμανταρία σε όλα τα δρώμενα της Προεδρίας

Η κουμανταρία έχει σημαντική θέση σε όλα τα δρώμενα που σχετίζονται με την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ , δήλωσε ο Υπουργός Γεωργίας Σοφοκλής Αλετράρης, σε χαιρετισμό στους «Σκοπευτικούς Αγώνες» που διοργανώνουν τα 14 Κουμανταροχώρια της Κύπρου, στο Μονάγρι.

Ο κ. Αλετράρης είπε συγκεκριμένα ότι η κουμανταρία περιλαμβάνεται σε όλα τα επίσημα γεύματα και δείπνα που παρατίθενται στο πλαίσιο της Προεδρίας και έχει περιληφθεί και στα δώρα που προσφέρονται σε ξένους αντιπροσώπους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νεκταρία Καραντζή, «τα τραγούδια της παράδοσης ακουμπούν βαθύτερες χορδές στις ψυχές των ανθρώπων»

Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής στην Πάτμο – Νεκταρία Καραντζή

της Κατερίνας Χουζούρη

Η Νεκταρία Καραντζή είναι μια ερμηνεύτρια της σύγχρονης γενιάς, που έχει όμως ήδη μία μακρά θητεία στον χώρο της βυζαντινής και της δημοτικής μουσικής παράδοσης. Ο κόσμος της Βυζαντινής Μουσικής την γνώρισε, ήδη από παιδί, κυρίως μέσω ηχογραφήσεων με τον Γέροντα Πορφύριο τον καυσοκαλυβίτη, ενώ στον κόσμο της Παράδοσης τη μύησε, τη σύστησε και την ανέδειξε ο κορυφαίος δάσκαλος και ερμηνευτής της παράδοσης, Χρόνης Αηδονίδης, στον οποίο μαθητεύει από το 2003 και αποτελεί μόνιμη συνεργάτιδά του τα τελευταία χρόνια, σε συναυλίες και δισκογραφία.
Είναι Νομικός, με ειδίκευση σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας, με μεταπτυχιακά στο Ποινικό και στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο, υποψήφια διδάκτωρ Νομικής και διπλωματούχος βυζαντινής μουσικής. Η φωνή της, ευαίσθητη και αέρινη, κινείται στους δρόμους της παράδοσης, δημοτικής και βυζαντινής, εκεί που «ακουμπά» η ψυχή της. Αποτελεί σήμερα μοναδική περίπτωση γυναίκας ψάλτριας στην Ελλάδα, με επίσημη δισκογραφία βυζαντινής μουσικής από τα 14 χρόνια της, με ενεργό θητεία στο αναλόγιο εκκλησιών, ως ιεροψάλτρια, από τα 9 χρόνια της έως σήμερα και με καλλιτεχνικές ζωντανές εμφανίσεις που συνδυάζουν τους βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους με τα παραδοσιακά τραγούδια. Κατάγεται από τα Βελανίδια Βοιών Λακωνίας και από την Προύσσα της Μ. Ασίας. Υπήρξε συνεργάτης του Επικ. Καθηγητή της Νομικής Αθηνών, Νικολάου Λίβου και του νομικού περιοδικού «Ποινικά Χρονικά» των νομικών εκδόσεων Π. Σάκκουλας. Αριστούχος διπλωματούχος Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής, από την Σχολή της Ιεράς Μητρόπολης Πειραιώς, με δάσκαλο κυρίως τον Δημήτριο Βερύκιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα ιερά μνημόσυνα

Θέμα της παρούσης εισηγήσεως είναι «Τα ιερά μνημόσυνα», δηλαδή οι υπέρ των κεκοιμημένων αδελφών μας δεήσεις της Εκκλησίας. Περιλαμβάνει δε δύο μέρη. Στο πρώτο προσπαθούμε να δώσουμε μια ιστορική εικόνα του θέματος, δηλαδή κάνουμε μια αναδρομή στην περί μνημοσυ­νών παράδοση και πρακτική της Εκκλησίας απ’ αρχής μέχρις ότου παγιώθηκε η λειτουργική τάξη. Η αναφορά αυτή στην ιστορία, και στην εδώ περίπτωση μας και σε κάθε άλλο λα­τρευτικό θέμα, δεν γίνεται απλώς από λόγους ιστορικής πε­ριέργειας, αλλά έχει ουσιαστικό λόγο υπάρξεως και καλλιερ­γείας. Έτσι κατοχυρώνουμε τήν νομιμότητα της λειτουργικής μας πράξεως και εν προκειμένω τις δεήσεις υπέρ των κεκοιμημένων, που τελεί η Εκκλησία για την ανάπαυση των ψυχών τους και για παρηγοριά των ζώντων. Έτσι σκέπτεται, θεολογεί και ενεργεί μια παραδοσιακή Εκκλησία, όπως είναι η Ορθόδοξος. Η παράδοση δικαιώνει και επαληθεύει την σημερινή μας πρακτική. Δεν καινοτομούμε, αλλά ακολουθούμε την τάξη που παραλάβαμε από τον Κύριο Ιησού Χριστό, τους αγίους Αποστόλους και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Σ’ αυτήν με ταπείνωση και εμπιστοσύνη στηριζόμαστε και εν ονόματι της συ­νεχίζουμε την πνευματική και λατρευτική ζωή μέσα στους κόλ­πους της Εκκλησίας, επικαλούμενοι το έλεος του Θεού, πιστεύοντας ότι η ευσπλαγχνία του θα νικήσει το πλήθος των αμαρτιών μας. Το λέμε με παρρησία στις ευχές της γονυκλισίας του εσπερινού της Πεντηκοστής, που κατά βάση είναι νε­κρώσιμες ευχές: «Επιμέτρησον τας ανομίας ημών τοις οικτιρμοίς σου· αντίθες την άβυσσον των οικτιρμών σου τω πλήθει των πλημμελημάτων ημών» (α’ γονυκλισία, ευχή πρώτη). Στα ερωτήματα που τίθενται από πιστούς και μη πιστούς για το ποιά είναι η σκοπιμότητα και ποιο το όφελος για τους κεκοιμημένους έχουν οι δεήσεις που κάνουν γι’ αυτούς οι ζώντες, εφ’ όσον «εν τω άδη ουκ εστί μετάνοια», εμείς θα απαντήσου­με επικαλούμενοι την από αιώνων πράξη της Εκκλησίας. Το φαινομενικά απλοϊκό, «έτσι το παραλάβαμε», δείχνει όλη την εμπιστοσύνη μας και την αμετακίνητη και ζωντανή ελπίδα μας στο έλεος του Θεού, αλλά και την βεβαιότητα ότι η πράξη της Εκκλησίας, που εκφράζει την πίστη της και την αλήθεια της αποκαλύψεως του Θεού εν Χριστώ Ιησού στον κόσμο, αποτε­λεί για όλους μας την εγγύηση ότι οι προσευχές μας γίνονται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και ότι θα είναι ωφέλιμες για τις ψυχές των τεθνεώτων. Με ποιο τρόπο θα γίνει αυτό, το αφήνουμε στο ανεξιχνίαστο πέλαγος της πολυμήχανης αγάπης του Θεού. Αυτή περίπου είναι η απάντηση μας στο θέμα που άφορα στα μνημόσυνα από λειτουργική άποψη. Πως θεωρητι­κά, βάσει της περί εσχάτων και περί της μετά θάνατον ζωής και αναστάσεως διδασκαλίας της Εκκλησίας και της περί κοινω­νίας των αγίων θεολογίας της αντιμετωπίζεται το θέμα, έχει επαρκώς αναλυθεί από τις προηγηθείσες θεωρητικές εισηγή­σεις. Εμείς θα μείνουμε στην ιστορικολειτουργική του πλευρά μόνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πάσχα ρωμέικο, 1891

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

O μπάρμπα-Πύπης, γηραιός φίλος μου, είχεν επτά ή οκτώ καπέλα, διαφόρων χρωμάτων, σχημάτων και μεγεθών, όλα εκ παλαιού χρόνου και όλα κατακαίνουργα, τα οποία εφόρει εκ περιτροπής μετά του ευπρεπούς μαύρου ιματίου του κατά τας μεγάλας εορτάς του ενιαυτού, οπόταν έκαμνε δύο ή τρεις περιπάτους από της μιας πλατείας εις την άλλην διά της οδού Σταδίου. Oσάκις εφόρει τον καθημερινόν κούκον του, με το σάλι του διπλωμένον εις οκτώ ή δεκαέξ δίπλας επί του ώμου, εσυνήθιζε να κάθηται επί τινας ώρας εις το γειτονικόν παντοπωλείον, υποπίνων συνήθως μετά των φίλων, και ήτο στωμύλος και διηγείτο πολλά κ’ εμειδία προς αυτούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και οι Ησυχαστές

Κυριακή Β΄Νηστειών.

Η Β’ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά (14ος αιώνας) ησυχαστή του Αγίου Ὀρους και μετά Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης.

Ο άγιος Γρηγόριος υπερασπίστηκε τους Ησυχαστές του Αγίου Όρους, τους οποίους ειρωνευόταν και πολεμούσε ο εκφραστής του πνεύματος της Δυτικής Εκκλησίας, μοναχός Βαρλαάμ, από την Καλαβρία της Νότιας Ιταλίας. Ο αγ. Γρηγόριος, όταν υπερασπιζόταν τους εν λόγω Μοναχούς, διατύπωνε την Ορθόδοξη πίστη, σχετικά με το Θεό και τον τρόπο προσέγγισής του από τον άνθρωπο, καθώς και το τί είναι αυτό, που συνιστά τη σωτηρία του ανθρώπου.

Αν η πίστη αλλοιωθεί, έστω και κατά ένα γιώτα(ι), τότε διαφοροποιείται η «εν Χριστώ» ζωή και ματαιώνεται η σωτηρία του ανθρώπου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέρων Ακάκιος Βαλααμίτης (1873-1984)

Την τελευταία ώθηση στον Ανδρέα Κούζνετσωφ να πάει στο μοναστήρι έδωσε ένα πολύ ανθρώπινο γεγονός. Στο αγροτικό σπίτι τού Ανδρέα – του μελλοντικού π. Ακακίου – ήταν τρία αδέλφια. Ό μεγαλύτερος αδελφός πήγε να κάνει την στρατιωτική του θητεία, ενώ ό μικρότερος νυμφεύτηκε και πήρε μια κακιά γυναίκα. Ή ζωή τού μεσαίου αδελφού. τού Ανδρέα, έγινε τώρα πολύ δύσκολη. Ήθελε να φύγει από το σπίτι και από το χωριό ακόμη. Ή σκέψη για το μοναστήρι τον είχε απασχολήσει ήδη για πολύ καιρό. Τώρα οι εξωτερικές συνθήκες ζωής τού έδωσαν την αφορμή. Την επιθυμία του να γίνει μοναχός δυνάμωσε και ένα προσκύνημα, πού πριν από μερικά χρόνια είχε κάνει στη μακρινή Λαύρα τού Οσίου Σεργίου κοντά στην Μόσχα. Ειδικά ή εξομολόγηση και ή θεία Μετάληψη στην Σκήτη της Λαύρας έμειναν ανεξίτηλα στην μνήμη τού Ανδρέα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι καλικάντζαροι σε 10 διαφορετικά μέρη του Ελληνισμού

του Βασίλη Πλατανου,
δημοσιογράφου – συγγραφέα

Το Δωδεκαήμερο, από τα Χριστούγεννα ως την παραμονή των Φώτων, σ’ ολόκληρη την Ελλάδα, πιστεύουν πως βγαίνουν οι Καλικάντζαροι. Όπως τους φαντάζεται ο λαός, είναι «μαυριδεροί με κόκκινα μάτια, με τρίχινα πόδια, με χέρια σαν της μαϊμούς κι έχουν όλο το κορμί τους τριχωτό. Έρχονται τα δωδεκαήμερα και μπαίνουν στα σπίτια. Τους αρέσουν οι τηγανίτες και τ’ αϊ-βασιλιάτικα γλυκά». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Η στροφή προς την παράδοση δεν αποτελεί οπισθοδρόμηση». Η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη για την Πρωτοχρονιά.

Ιερώτατοι αδελφοί Αρχιερείς,

Εντιμότατε κ. Πρόξενε της Ελλάδος,

Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες,

Ελλογιμώτατοι, Εντιμότατοι,

Προσφιλέστατα τέκνα εν Κυρίω,

Εορτάζει σήμερον η Εκκλησία του Χριστού, ως «το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρουμένου» (Εφεσ. 1, 23), την κατά σάρκα Περιτομήν του «πάντα δρακί περιέχοντος και εν σπαργάνοις ειληθέντος» Σωτήρος ημών και την ιεράν μνήμην του «ιεραρχίας στολαίς ηγλαϊσμένου» ουρανοφάντορος Βασιλείου του Μεγάλου, όστις «τη Εκκλησία δέδοται παρά Θεού, χαράκωμα και τείχος οχυρόν». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αγία Γραφή στην Ορθοδοξία. (Β).

Ποιά είναι η ορθόδοξη στάση ενώπιον της Αγίας Γραφής, ποιός είναι ο ορθόδοξος τρόπος μελέτης της; Το ερώτημα είναι σπουδαίο, γιατί υπάρχει μεγάλη ποικιλία στάσεως και τρόπου στη σημερινή χριστιανοσύνη.

1. Η μεγάλη θεολογική κληρονομιά που οι πατέρες των οικουμενικών Συνόδων παρέδωσαν στις γενεές είναι η μετάφραση όλων των θεολογικών προβλημάτων διά των όρων του δόγματος της Χαλκηδόνος, διά της χριστολογικής βεβαιώσεως της ενώσεως των δύο φύσεων στη μία υπόσταση του Λόγου, ασυγχύτως και αχωρίστως. Ο ορθόδοξος τρόπος της μελέτης της Γραφής, θα πρέπει λοιπόν να ορισθεί ακριβώς με βάση αυτό το δόγμα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο «θεανδρισμός» είναι το ορθόδοξο «a priori»(εκ των προτέρων)  για το διάβασμα των θεοπνεύστων κειμένων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ενωμένη Ρωμηοσύνη»: Κέντρον ενότητος και προβολής-μελέτης των αξιών μας

Στην εποχή μας είναι γεγονός ότι περνούμε μια πρωτοφανή κρίση. Μεγάλος είναι ο πόνος μας να βλέπουμε, σε ανησυχητικά υψηλό ποσοστό, το λαό μας, τον προικισμένο με τόσα χαρίσματα από το Θεό, να έχη χάσει το δρόμο του και τους νέους μας, χωρίς αξίες και ιδανικά, να παραπαίουν μέσα στο σκοτάδι των παθών τους και αρκετοί, τελικά, να καταστρέφονται.

Παρά ταύτα, μέσα στην πανθομολογουμένη κρίση, διαπιστώνει κανείς εύκολα ότι υπάρχει μετάνοια και ότι υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι, με πνευματική ζωή, με ικανότητες και διάθεση να βοηθήσουν, αλλά αγωνίζονται μεμονωμένα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός σχολιάζει το βίο και την προσωπικότητα της Γερόντισσας Ταϊσίας


Δεν αμοιρεί η Εκκλησία μας με την πλούσια της πατερική παράδοση παραδειγμάτων και διηγήσεων πνευματικού περιεχομένου για τον καταρτισμό του λαού μας. Τόσον οι παλαιοί μας πατέρες, όσο και οι μάρτυρες, μας κατέλιπαν πλούτον άφθαστου μεγαλείου από τας θαυμαστάς των βιογραφίας και τα μυρίπνοά των αποφθέγματα και οι παραγγελίες των ολοκλήρωσαν την φωτεινήν πορείαν της σωτηρίας για όποιον βούλεται να βαδίση την στενήν και τεθλιμμένην οδόν της Βασιλείας του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ Ευβοίας

 

Ο υπαίθριος χώρος, εκτός της μονής.

  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Γεώργιος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ο Γλυκύς (11ος αι.)

Ο άγιος Γεώργιος Θεσσαλονίκης. Τοιχογραφία βορείου τοίχου προθέσεως Καθολικού Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου

Ο άγιος Γεώργιος Θεσσαλονίκης. Τοιχογραφία βορείου τοίχου προθέσεως Καθολικού Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου

Ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Γεώργιος αναφέρεται στο Συνοδικό της Θεσσαλονίκης και μνημονεύεται στην 29η θέση. Το Συνοδικό αυτό είναι σημαντικό κείμενο και δέχθηκε μάλιστα κατά καιρούς εκκαθαρίσεις από πρόσωπα πού είχαν αποκλίνει από τη δογματική ακρίβεια. Η τοποθέτηση τού ονόματος τού αρχιεπισκόπου Γεωργίου στό Συνοδικό προσδιορίζει ως χρόνο αρχιερατείας του στη Θεσσαλονίκη την τρίτη δεκαετία τού 11ου αιώνα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έξοδος από όλα τα αδιέξοδα

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Η έξοδος από όλα τα αδιέξοδα, ανθρωπιστικά = οικουμενιστικά = παπιστικά, είναι ο ιστορικός Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός και το ιστορικόν θεανθρώπινον οικοδόμημά Του, η Εκκλησία, της οποίας Αυτός είναι η αιωνία Κεφαλή και η οποία είναι το αιώνιον Αυτού Σώμα. Η Αποστολική = Αγιοπατερική = Αγιοπαραδοσιακή = Αγιοσυνοδική = Καθολική Ορθόδοξος Πίστις είναι το φάρμακον της αναστάσεως από όλας τας αιρέσεις, όπως και αν αύται ονομάζωνται. Εις τελευταίαν ανάλυσιν, κάθε αίρεσις είναι από τον άνθρωπον και «κατ’ άνθρωπον». κάθε μία από αυτάς τοποθετεί τον άνθρωπον εις την θέσιν του Θεανθρώπου, αντικαθιστά τον Θεάνθρωπον δια του ανθρώπου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »