Η βυζαντινή μουσική και η Ορθόδοξη πολιτιστικ​ή κληρονομιά ως ψηφίδες της εθνικής αυτοσυνειδ​ησίας των Ελλήνων σύμφωνα με τον λογοτέχνη Στρατή Μυριβίλη

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο αιώνας που περνάμε είναι ένας αιώνας ακατανοησίας. Αν ήμουνα ιστορικός, θα τον ονόμαζα «Αιώνα του Βαβέλ». Oι άνθρωποι έχουν μπερδέψει το νόημα των λέξεων, που επί πολλούς αιώνες εξέφραζαν μιαν ορισμένη έννοια και δεν γίνεται πια να συνεννοηθούν. Όλοι κουβαλάμε πέτρες για τον νέο πύργο της Βαβέλ, που είναι ο μηχανικός πολιτισμός μας. Μεγαλοφυής και θρασύς πολιτισμός, που χτίζει τον πύργο του ενάντια στο Θεό. Τον πύργο τον πελώριο και τρομερό, που είναι έτοιμος να σωριαστεί πάνω στα υπεροπτικά κεφάλια των κτητόρων του, και όλοι ακούμε από τώρα να τρίζουν τα ατσαλένια θεμέλια του. Ζούμε σε μιαν εποχή φουρτουνιασμένη από γεγονότα, ιδέες και πράξεις αντιφατικές, που συνταράζουν την ανθρώπινη ψυχή και την γιομίζουν πότε με φρίκη και πότε με αυτοθαυμασμό. Η ζωή και ή ευτυχία των ανθρώπων είναι πια έρμαιο και παιχνίδι στα χέρια των φοβερών δυνάμεων, που ο ανθρώπινος νους αποσπά μια προς μια από το απέραντο μυστήριο της Δημιουργίας του Θεού, και στο τέλος τις εξαπολύει ενάντια στην ίδια του την ύπαρξη. Μέσα σ’ αυτή τη θύελλα του πνεύματος, του ατσαλιού και του αίματος, κάθε άτομο, όπως και κάθε έθνος, αγωνίζεται με όλα τα μέσα που διαθέτει να κρατηθεί όρθιο, να μη σαρωθεί από τον ανεμοστρόβιλο, να μην πέσει. Γιατί αλίμονο αν πέσει. Ξέρει τώρα πως από πάνω του θα περάσει ολόκληρη η αγέλη των έξαλλων ανθρώπων και των απάνθρωπων μηχανών, και θα τον λιώσει. Θα τον εξευτελίσει πρώτα ως το τελευταίο όριο της αντοχής του, και στο τέλος θα τον εξαφανίσει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα Ανώγεια στην Κρήτη κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις

Ξακουστός ο παραδοσιακός ανωγειανός γάμος ζωντανεύει τους κατοίκους στο χωριό των Ανωγείων αλλά και τους επισκέπτες κάθε φορά που πραγματοποιείται ειδικά τα τελευταία χρόνια.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών συγγενείς και φίλοι του ζευγαριού αλλά ακόμη περισσότερο και συγχωριανοί παίρνουν μέρος στην ιεροτελεστία που κρατά σχεδόν μια βδομάδα πριν την ώρα της στεφάνωσης αλλά και μετά .  Ειδικά στις μέρες μας που τα ελληνικά ήθη κι έθιμα αλλά και οι παραδόσεις μας περνούν αναμφισβήτητα μια κρίση που πληγώνει τις μνήμες αιώνων, γεγονότα σαν τον παραδοσιακό γάμο στα Ανώγεια έρχονται να ταρακουνήσουν και πάλι τα νερά της παράδοσης ,να μαζέψουν τους Ανωγειανούς και με την προετοιμασία του γάμου να δημιουργήσουν  πραγματικά για  άλλη μια φορά πολιτισμό. Αυτόν το ιδιαίτερο πολιτισμό που πλάθεται ,που τραγουδιέται στο χωριό του αείμνηστου  Νίκου Ξυλούρη , του Βασίλη Σκουλά, του Ψαραντώνη και τόσων άλλων τραγουδοποιών ερμηνευτών και λυράρηδων.το ζευγάρι καθισμένο στον παραδοσικαό μπαστο περιμένει τις ευχές του κόσμου έχοντας μαζί τους έναν νεαρό για να φέρει γούρι στο ζευγάρι και να γεννήσον αγοράκι το πρώτο παιδί τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θέλεις να γίνεις ανάδοχος;

Απόσπασμα από το βιβλίο «Θέλεις να γίνεις ανάδοχος;»
του Πρεσβυτέρου Θεμιστοκλέους Στ.Χριστοδούλου, εκδόσεις Ομολογία.
To πρόσωπο του Αναδόχου είναι ιερό, συνάπτει δεσμούς πνευματικής συγγένειας με τον Αναδεκτό και την οικογένειά του. Και λόγω της φύσεώς του λειτουργήματός του επιβάλλεται να τυγχάνει εμπιστοσύνης και εγκρίσεως της Εκκλησίας. Ο Ανάδοχος πρέπει να ξαναβρεί το ρόλο του, δηλ να γίνει για τον Αναδεκτό «εγγυητής εις Χριστόν, ώστε τηρείν τα της πίστεως και Χριστιανικώς ζήν».
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφέρει: «Ότι αν οι Ανάδοχοι ήξεραν το τι λένε, τι υπόσχονται κατά τις κατηχήσεις και το βάπτισμα και τι μεγάλη ευθύνη αναλαμβάνουν, δεν θα ήθελαν να βαπτίσουν, ούτε και αν με θερμά παρακάλια τους παρότρυναν».
Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης αναφέρει σχετικά με τον Ανάδοχο: «Αναδόχους ποιείσθαι φιλευσεβείς και διδασκάλους σχεδόν της πίστεως».
Ο σύγχρονος άγιος κοιμηθείς Γέροντας της Ρουμανίας π.Κλεόπας Ήλιε έλεγε για τους Αναδόχους: «Αντιλαμβάνονται όσοι γίνονται Ανάδοχοι, ότι θα δώσουν λόγο ενώπιον του θεού για τα πνευματικά των παιδιά; Μπορούμε να πούμε ότι πολλοί Ανάδοχοι σώζονται από τα πνευματικά τους παιδιά, εάν τα αναθρέψουν με φόβο θεού. Αλλά οι περισσότεροι τιμωρούνται για την οκνηρία και αδιαφορία των προς τα πνευματικά τους παιδιά». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς να φτιάξετε μια χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο σπίτι σας

Φωτεινή Οικονομίδου Κράνου
Ψυχολόγος-Κλινική Ψυχοθεραπεύτρια
Υπεύθυνη Γραφείου Συμβουλευτικής
Υπηρεσία Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας

Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Είμαστε τυχεροί που στην χώρα μας διατηρούμε τις παραδώσεις και κουλτούρα. Πολλές φορές, όμως, όλα γίνονται μηχανικά και απλά επειδή πρέπει να γίνουν και δεν νοιώθουμε το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα επειδή τα τρεχάματα δεν μας το επιτρέπουν. Ένας όμορφος που ενθαρρύνει το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα είναι τρόπος είναι η ανάπτυξη νέας κουλτούρας και παραδόσεων. Οι Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις κάνουν μια οικογένεια μοναδική και κάποιες φορές ξεκινούν με τον πιο απίστευτο αστείο τρόπο και συνεχίζουν για χρόνια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Γέννησις του Χριστού (Λαογραφικό): Παραδόσεις των Χριστουγέννων

Τα κάλαντα. Πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα.

Από το βιβλίο Λαογραφικό Ημερολόγιο, Οι 12 μήνες και τα έθιμά τους, Εκδόσεις Πατάκη, 1988 (8η έκδοση)

Τρεις μεγάλες γιορτές

Απ’ την παραμονή των Χριστουγέννων στις 24 του Δεκέμβρη μέχρι τα Θεοφάνια στις 6 του Γενάρη είναι δώδεκα μέρες, γνωστές σαν Δωδεκάημερο ή Δωδεκάμερο. Σ’ αυτό το διάστημα γιορτάζουμε τρεις μεγάλες γιορτές που έχουν σχέση με το Χριστό: τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και τα Θεοφάνια ή Φώτα. Τα Χριστούγεννα για τη γέννηση του Χριστού, την Πρωτοχρονιά για την περιτομή του αλλά και την αρχή του χρόνου, και τα Θεοφάνια για τη βάφτισή του.

Πότε καθιερώθηκε η γιορτή της Γέννησης

Ούτε στην Π.Διαθήκη ούτε στην Καινή αναφέρεται ποιο μήνα ή μέρα γεννήθηκε ο Χριστός. Έτσι, τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες η γέννησή του δεν αποτελούσε ιδιαίτερη γιορτή, αλλά οι χριστιανοί γιόρταζαν μαζί γέννηση και βάφτιση στις 6 του Γενάρη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Coober Pedy: Ο υπόγειος υπερσύγχρονος κόσμος της Αυστραλίας φιλοξενεί Έλληνες

Διακόσιοι Έλληνες ζουν κάτω από την έρημο της Αυστραλιανής γης, στην πόλη του Coober Pedy, την παγκόσμια πρωτεύουσα του οπαλίου

της Χριστίνας Καραμανίδου

karamanidou@voria.gr

Άνθρωποι από 42 διαφορετικές φυλές ανάμεσά τους και Έλληνες, ζουν υπογείως, κάτω από την έρημο της Αυστραλίας σε ένα μέρος που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Άλλοι το ονομάζουν χωριό, άλλοι κωμόπολη, ωστόσο οι φωτογραφίες απεικονίζουν μια άλλη πραγματικότητα, μια υπερσύγχρονη πόλη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »