Το ξεχασμένο αντίδωρο

Η ιστορία, που θα σας αφηγηθώ είναι πέρα για πέρα αληθινή όσα απίστευτα στοιχεία και αν έχει. Συνεβει στις αρχές Δεκέμβρη 2007.

Οι έννοιες και οι φροντίδες της καθημερινότητας με είχαν καταβάλει εκείνο τον καιρό και ιδιαίτερα κάποιες οικογενειακές υποθέσεις μου είχαν προκαλέσει μεγάλη στεναχώρια. Τέλος πάντων σκεφτόμουν, τα έχει αυτά η ζωή. Αυτό, όμως, που ένοιωσα εκείνο το πρωί ήταν για μένα -έτσι σκεφτόμουν τότε- τελειωτικό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το σύνδρομο του ταξιτζή (μέρος 3ο)

Εαν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και το Μέρος 1ο & εδώ το Μέρος 2ο

Αν το μοναστήρι δεχόταν το αποτέλεσμα του πρώτου διαγωνισμού, τα χρήματα πού θα έπαιρνε θα ήσαν λίγα. Τότε όμως κανένας δεν θα τον κατηγορούσε τον καλόγερο. Το γεγονός θα ήταν και πάλι αυτό ακριβώς το ίδιο, αλλά το ποσό των χρημάτων θα ήταν μικρό, και δεν θα συνιστούσε γεγονός άξιο να διεγείρει τον φθόνο του υπόκοσμου, και να δώσει στους δημοσιογράφους ευκαιρία προβολής του αλητισμού τους. Και ενώ το γεγονός θα ήταν και πάλι το ίδιο, κανένας δεν θα τον κατηγορούσε τότε τον καλόγερο.
Η καλή διαχείρηση είναι γενική σε όλα τα μοναστήρια. Και στον καιρό της τουρκοκρατίας ήσαν πλούσια τα μοναστήρια. Οι Τούρκοι, πού σύνθημα τους ήταν: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »