Χριστός, ο μεγάλος άγνωστος των Χριστουγέννων

dimitriados_ignatios6

Του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου

Δεν υπάρχει γιορτή σαν τα Χριστούγεννα, γιορτή, που καταφέρνει να ενώνει με το ίδιο πνεύμα και την ίδια χαρά, τόσα εκατομμύρια ανθρώπους. 2012 χρόνια από τη γέννηση ενός ασήμαντου, εκ πρώτης όψεως, βρέφους σε κάποιο περιφρονημένο εβραϊκό χωριό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η μισή ανθρωπότητα συνεχίζει να διακηρύσσει, έστω και μια φορά τον χρόνο ως Χριστιανοσύνη, πως τη νύχτα εκείνη ανέτειλε μια ρεαλιστική ελπίδα αναγέννησης του ανθρώπου και ολόκληρου του κόσμου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ενανθρώπησ​η του Υιού και οι συνέπειές της (Αγ. Ιωάννης Δαμασκηνός​)

img1_14

Για ποιο λόγο ενανθρώπησε ο Υιός του Θεού και όχι ο Πατήρ ή το Πνεύμα και ποιες οι συνέπειες της ενανθρώπησης. (Αγίου Ιωάννη Δαμασκηνού)

«Ο Πατήρ δε μεταπίπτει στον Υιό, παραμένει πάντα Πατήρ, ο Υιός δε μεταπίπτει στον Πατέρα, παραμένει πάντα Υιός, το Πνεύμα δε μεταπίπτει στον Πατέρα ή τον Υιό, παραμένει πάντα Πνεύμα άγιο. Η ιδιότητα καθενός προσώπου της Αγίας Τριάδας είναι σταθερή και αμετάβλητη. Πώς, άλλωστε, θα παρέμενε ιδιότητα αν εναλλασσόταν συνεχώς περνώντας κάθε φορά σε άλλο πρόσωπο; Γι’ αυτό ο Υιός του Θεού είναι που γίνεται Υιός του ανθρώπου, για να παραμείνει ακριβώς η ιδιότητα αμετακίνητη. Γιατί, όντας Υιός του Θεού, όταν έγινε Υιός του ανθρώπου παίρνοντας σάρκα ανθρώπινη απ’ την αγία Παρθένο, δεν αλλοτριώθηκε από την υιική του ιδιότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η τροφή της ψυχής

Η ψυχή τρέφεται με τον λόγο του Θεού, ιδιαιτέρως με τη μελέτη της Καινής Διαθήκης και του Ψαλτηρίου. Το Ευαγγέλιο και τις Επιστολές των Αποστόλων πρέπει να τις διαβάζουμε όρθιοι μπροστά στις ιερές εικόνες, ενώ τους Ψαλμούς μπορούμε να τους διαβάζουμε καθιστοί. Από τη μελέτη της Αγίας Γραφής φωτίζεται και χαριτώνεται ο νους.
Πρέπει να εξασκήσουμε τον νου να εντρυφά στον νόμο του Κυρίου, ώστε με την καθοδήγηση του να ρυθμίζουμε και τη ζωή μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Έτι και έτι…»

Η ίδια λειτουργία, τα ίδια λόγια, χρόνια, αιώνες, να επαναλαμβάνονται.

Πόσο άραγε θα μπορούσαμε να βλέπουμε το ίδιο θέατρο ή ν’ ακούμε το ίδιο ποίημα, χωρίς αυτό να γίνεται κουραστικό;

Εδώ το θέαμα και το άκουσμα δεν κουράζουν, κι ας ξέρουμε την επόμενη λέξη.

Η λειτουργία ως ζωή δεν έχει επανάληψη. Τα λόγια δεν είναι τα ίδια ουσιαστικά, είναι το μέσον που το Πνεύμα το άγιο θα έλθει. Δεν είναι μαγικά αλλά θεόπνευστα και θεοκίνητα.

Έτσι πορευόμαστε στην ακινησία μας. Στεκόμαστε αμίλητοι, ανυποψίαστοι τι θα συμβεί, τι θα μας έλθει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο «Παππούς» και τα μοναστήρια του…

Πάντοτε, όχι μόνο στις παλιές καλές εποχές, που οι άνθρωποι είχαν μια γνήσια και άδολη ευλάβεια, αλλά και τώρα ακόμη, που τα ήθη «ξέφτισαν» και απομακρυνθήκαμε από την πίστη, επιτρέπει ο καλός Θεός νά βρίσκονται αγνές ψυχές, ντόμπρες, ορθόδοξες και πατερικές, ασκητικές και φιλομόναχες, για νά στολίζουν τον άκοσμο κόσμο, νά διακονούν την ’Εκκλησία και νά περιβάλλουν με αγάπη και στοργή τους τόπους της αφιερώσεως και της προσευχής, τα μοναστήρια, και όσους ζούν μέσα σ’ αυτά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή της Πεντηκοστής -Τα δώρα του Αγίου Πνεύματος. (Ιων. 7, 37 – 52. 8, 12)

«Εάν τις διψά ερχέσθω προς με και πινέτω». Μ’ αυτά τα λόγια αρχίζει ο Ιησούς την ομιλία του που κατά την σημερινή ευαγγελική περικοπή απηύθυνε προς τους Ιουδαίους την τελευταία ημέρα της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής. Κοντά στις άλλες σημασίες που είχε η εορτή αυτή στον Ιουδαϊκό κόσμο ήταν και η ανάμνηση της Νομοδοσίας: ο δεκάλογος δόθηκε στον Μωϋσή, κατά την ιουδαϊκή παράδοση, πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα. Στον χριστιανισμό η πεντηκοστή ημέρα μετά το Πάσχα σημαίνει την δωρεά του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο και την ίδρυση της Εκκλησίας. Γι’ αυτό λοιπόν το Πνεύμα ομιλεί ο Ιησούς στην περικοπή μας σαν μελλοντικό και επικείμενο γεγονός που θα ακολουθήσει μετά τη δόξα του σταυρού και της αναστάσεως. Ο Νόμος του Μωϋσέως, αν και δόθηκε από αγάπη και φροντίδα του Θεού για το λαό του, στάθηκε ανήμπορος να συμπαρασταθεί στην ανθρώπινη αδυναμία. Το Πνεύμα του Θεού που υπόσχεται ο Ιησούς και έρχεται την ημέρα της Πεντηκοστής για να παραμείνει ο καθοδηγητής της Εκκλησίας είναι «ύδωρ ζων» που ξεδιψά τον άνθρωπο και του προσφέρει ζωή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρύτανης Πανεπιστημίου Ευρώπης: Η Ελλάδα δεν είναι αίμα, αλλά πνεύμα!

Του Γιώργου Θεοχάρη
Εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής χωρίς την παρουσία ΜΜΕ, αλλά με την παρουσία του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου, Αγιορειτών πατέρων και γνωστών πολιτικών, πραγματοποιήθηκε χθες, Τρίτη Μαϊου,  όπου ορίστηκε η ημερομηνία των εγκαινίων για την οικοδόμηση Βυζαντινού Ναού στο χωριό Ακριτοχώρι Σερρών. Η ημερομηνία αυτή είναι η 21η Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαθαίνοντας να ζούμε με ένα πρόσωπο, μαθαίνουμε να ζούμε με εκατομμύρια προσώπων πού τού μοιάζουν

Άρχιμανδρίτου Σωφρονίου

Στην κοινή ζωή ή υπακοή μας επιτρέπει σιγά-σιγά να κατανοήσουμε την ψυχολογία των άλλων προσώπων. Μαθαίνοντας να ζούμε με ένα πρόσωπο, μαθαίνουμε να ζούμε με εκατομμύρια προσώπων πού τού μοιάζουν. Έτσι, προοδευτικά, εισχωρούμε σε βαθύ πόνο για όλη την ανθρωπότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Γεράσιμος ο εν Κεφαλληνία (+ 15/8/1579) – εορτάζεται στις 16 Αυγούστου

st gerasimosΟ όσιος Γεράσιμος γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1509 από επιφανείς γονείς, τον Δημήτριο και την Καλή Νοταρά. Νωρίς αισθάνθηκε τη ματαιότητα του βίου αυτού και ξενιτεύθηκε, για να μην έχει εμπόδια στον θείο σκοπό του. Περιηγήθηκε διαφόρους τόπους, τη Ζάκυνθο, τη Θεσσαλία, τη Θεσσαλονίκη, την Κωνσταντινούπολη, τη Χαλκηδόνα, ζητώντας ενάρετους ανθρώπους, για να συναναστραφεί με αυτούς και να λάβει παραδείγματα αρετής και ασκήσεως.

Στο Άγιον Όρος ήλθε περί το 1536 και μόνασε σε διάφορα μέρη αρκετό χρόνο. Εδώ έλαβε το μέγα και αγγελικό σχήμα των μοναχών και συναναστρεφόμενος οσίους ασκητές είχε μεγάλη ωφέλεια. Αναφέρεται ότι ασκήτεψε στην Καλύβη του Αγίου Βασιλείου, στην έρημο της Καψάλας, και σε μικρό σπήλαιο, κάτω από το κοιμητήρι της σκήτης της Αγίας Άννης.

Κατόπιν μετέβη προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα, όπου συναντήθηκε με τον συγγενή του πατριάρχη Γερμανό τον Β’ (1534-1579), στο θεοβάδιστο όρος Σινά και σε άλλες μονές της Ανατολής. Στα Ιεροσόλυμα χειροτονήθηκε ιερεύς και παρέμεινε επί δωδεκαετία, αποσυρόμενος συχνά στην έρημο του Ιορδάνου προς αυστηρότερη άσκηση. Επισκέφθηκε την Κρήτη, τη Ζάκυνθο το 1554, όπου φιλοξενήθηκε σε σπήλαιο παρά τη μονή του Αγίου Γεωργίου των Κρημνών.

Τέλος εγκαταστάθηκε στα Ομαλά της Κεφαλλονιάς το 1559. Ανακαίνισε αρχαίο ναό και ίδρυσε γυναικεία μονή. Η μονή κτίσθηκε πλησίον του χωριού Βαλσαμάτα της επαρχίας Κραναίας και ονομάσθηκε Νέα Ιερουσαλήμ. Σύντομα δημιουργήθηκε φιλόθεη αδελφότητα 25 μοναζουσών. Πρίν, άλλο σπήλαιο, παρά το Αργοστόλι, τον δέχθηκε επί ένα περίπου χρόνο, στο οποίο δείχνεται η λαξευμένη στον βράχο κλίνη του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το ιστορικό Μετόχι του Αγίου Ανδρέα επαναλειτουργεί

Όταν τον Ιανουάριο του 2000, ο νεοεκλεγείς τότε δήμαρχος Ελευθερών (δυτικά του νομού Καβάλας), Χαράλαμπος Χρυσανίδης, δεσμεύτηκε στους λιγοστούς κατοίκους του μικρότερου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου ότι θα ξεκινήσει την εκ βάθρων ανακατασκευή του Μετοχίου του Αγίου Ανδρέα, ώστε να επαναλειτουργήσει ως ναός, ελάχιστοι τον πίστεψαν.

Κάποιοι, ωστόσο, ήλπιζαν ότι η αναφορά αυτή του νέου δημάρχου, σε συνδυασμό με την επαγγελματική του ενασχόληση ως πολιτικού μηχανικού, ίσως να έφερνε κάποια αποτελέσματα. Ώστε, έπειτα από πενήντα χρόνια εγκατάλειψης και σχεδόν ενάμιση αιώνα από την αρχική κατασκευή του, αυτό το πετρόχτιστο, μεγαλόπρεπο κτίσμα, που δέσποζε στο κέντρο του σημερινού δημοτικού διαμερίσματος του Αγίου Ανδρέα, να έπαιρνε και πάλι «ζωή». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Στη βιβλιοθήκη μου, ένα δωμάτιο… γεμάτο, πνεύμα και σοφία

VatopaidiFriend: Ένας σύγχρονος νέος διηγείται πώς γνώρισε το Χριστό και πώς οδηγήθηκε στην αληθινή επίγνωση και έγινε φίλος του μέσα από απλές καθημερινές συνήθειες που αποτελούσαν τη χαρά, τη διασκέδαση, την απόλαυση, την ανάπαυσή του!

Το πρώτο δωμάτιο που επισκεφθήκαμε, ήταν η βιβλιοθήκη μου. Ήταν ένα δωμάτιο γεμάτο, κυριολεκτικά γεμάτο πνεύμα και σοφία. Είχα συγκεντρώσει όλα τα βιβλία, που μου άρεσαν και με γοήτευαν. Αλλά τα βιβλία που μας γοητεύουν, μας διαμορφώνουν. Και μας εκφράζουν! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Γεράσιμος ο εν Κεφαλληνία (+ 15/8/1579) – εορτάζεται στις 16 Αυγούστου

st gerasimosΟ όσιος Γεράσιμος γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1509 από επιφανείς γονείς, τον Δημήτριο και την Καλή Νοταρά. Νωρίς αισθάνθηκε τη ματαιότητα του βίου αυτού και ξενιτεύθηκε, για να μην έχει εμπόδια στον θείο σκοπό του. Περιηγήθηκε διαφόρους τόπους, τη Ζάκυνθο, τη Θεσσαλία, τη Θεσσαλονίκη, την Κωνσταντινούπολη, τη Χαλκηδόνα, ζητώντας ενάρετους ανθρώπους, για να συναναστραφεί με αυτούς και να λάβει παραδείγματα αρετής και ασκήσεως.

Στο Άγιον Όρος ήλθε περί το 1536 και μόνασε σε διάφορα μέρη αρκετό χρόνο. Εδώ έλαβε το μέγα και αγγελικό σχήμα των μοναχών και συναναστρεφόμενος οσίους ασκητές είχε μεγάλη ωφέλεια. Αναφέρεται ότι ασκήτεψε στην Καλύβη του Αγίου Βασιλείου, στην έρημο της Καψάλας, και σε μικρό σπήλαιο, κάτω από το κοιμητήρι της σκήτης της Αγίας Άννης.

Κατόπιν μετέβη προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα, όπου συναντήθηκε με τον συγγενή του πατριάρχη Γερμανό τον Β’ (1534-1579), στο θεοβάδιστο όρος Σινά και σε άλλες μονές της Ανατολής. Στα Ιεροσόλυμα χειροτονήθηκε ιερεύς και παρέμεινε επί δωδεκαετία, αποσυρόμενος συχνά στην έρημο του Ιορδάνου προς αυστηρότερη άσκηση. Επισκέφθηκε την Κρήτη, τη Ζάκυνθο το 1554, όπου φιλοξενήθηκε σε σπήλαιο παρά τη μονή του Αγίου Γεωργίου των Κρημνών.

Τέλος εγκαταστάθηκε στα Ομαλά της Κεφαλλονιάς το 1559. Ανακαίνισε αρχαίο ναό και ίδρυσε γυναικεία μονή. Η μονή κτίσθηκε πλησίον του χωριού Βαλσαμάτα της επαρχίας Κραναίας και ονομάσθηκε Νέα Ιερουσαλήμ. Σύντομα δημιουργήθηκε φιλόθεη αδελφότητα 25 μοναζουσών. Πρίν, άλλο σπήλαιο, παρά το Αργοστόλι, τον δέχθηκε επί ένα περίπου χρόνο, στο οποίο δείχνεται η λαξευμένη στον βράχο κλίνη του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεολογία και Ανανέωση (π. Ηλία Μαστρογιαννόπουλου)

Επιλογές από σχετικό δοκίμιο του π. Ηλία Μαστρογιαννόπουλου σχετικά με ποια είναι ή ποια πρέπει να είναι τα γνωρίσματα της Oρθοδόξου Θεολογίας, ώστε να υπηρετεί την Εκκλησία.

Σε ένα αφιέρωμα για την παράδοση και την ανανέωση στο χώρο της Εκκλησίας δεν θα μπορούσε να λείψει η αναφορά στη Θεολογία. Και αυτό, γιατί η Θεολογία αποτελεί ουσιαστικό συντελεστή ανανέωσης. Η ορθόδοξη εκκλησιαστική σκέψη και γραφή επηρεάζει τη ζωή της Εκκλησίας δίνοντας κατευθύνσεις και αποκαλύπτοντας την αλήθεια.

Ποια είναι όμως ή ποια πρέπει να είναι τα γνωρίσματα της Oρθοδόξου Θεολογίας, ώστε να υπηρετεί την Εκκλησία; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Πληρούσθε εν Πνεύματι»

Το υπεσχέθη ο Θεάνθρωπος λίγο πριν αναληφθή στους Μαθητάς του: Σε λίγες ημέρες θα βαπτισθήτε με Άγιον Πνεύμα, τους είπε:«βαπτισθήσεσθε έν Πνεύματι Άγίω ού μετά πολλάς ταύτας ημέρας» (Πράξ. α’ 5).

Με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος με τρόπο εντυπωσιακό στο ευλογημένο εκείνο υπερώον της Ιερουσαλήμ εγέμισε ολο το σπίτι από το ‘Άγιον Πνεύμα, το Όποιον «καθάπερ κολυμβήθρα γέγονεν ύδατος», σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος (ΕΠΕ 15,126). Έγινε σαν άλλη πνευματική κολυμ­βήθρα, μέσα στην οποία θα βαπτίζονταν οι Μαθηταί σύμφωνα με την υπόσχεση πού τους έδωσε ο Νικητής του θανάτου Διδάσκαλος των. Εγέμισαν δηλαδή με ‘Άγιον Πνεύμα και έγιναν άλλοι άνθρωποι. Αυτοί πού εφοβούντο έως τότε τους Εβραίους και ήσαν κλεισμένοι στο υπερώον, μιλού­σαν πλέον με θάρρος ενώπιον όλων ομιλούν και να κηρύττουν το Εύαγγέλιον σ’ όλες τις τότε γνωστές γλώσσες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

10 χρόνια απο την κοίμηση της Γερόντισσας Χαριθέας, Ηγουμένης Ιεράς Μονής Αγίου Ηρακλειδίου (1)

Η μακαριστή Γερόντισσα Χαριθέα, κατά κόσμο Ελένη Χατζηχάρου, γεννήθηκε το 1915 στο χωριό Αθηένου και ήταν το δεύτερο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας της. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και στη συνέχεια βοηθούσε στις διάφορες γεωργικές εργασίες την οικογένεια της η οποία διακρινόταν για την κοινωνική και οικονομική της κατάσταση.

Ο πόθος της για το μοναχικό βίο

Από πολύ νεαρή ηλικία η καρδιά της φλεγόταν από τον πόθο να αφιερώσει τη ζωή της στο Χριστό ακολουθώντας το μοναχικό βίο, πράγμα πολύ ασυνήθιστο για τα κυπριακά δεδομένα, αφού μέχρι τότε δε λειτουργούσε ούτε ένα γυναικείο κοινόβιο στην Κύπρο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είμαστε Έλληνες

Είμαστε ένας λαός, για τον οποίον άστοργη στάθηκε η φύση και αδυσώπητη ή ιστορία. Και όμως υπάρχουμε από τρεις χιλιάδες χρόνια μόνοι ανόμοιοι με όλους τους γύρω μας. Από τους μεγάλους ιστορικά λαούς, ίσως μόνο τους Ιουδαίους να χαρακτηρίζει τέτοια μοναξιά. Καθώς είμαστε πάντα μόνοι, δεν μας δόθηκε να μας υποστηρίξουν, σε κρίσιμες ώρες της πολυαίωνης πορείας μας, λαοί ομόφυλοι, όπως δόθηκε στους Άραβες και στους Σλάβους.

Υπήρξαμε πάντα ευάριθμοι, σε ένα μικρό χώρο της γης, που αποτελούνταν πιο πολύ από θάλασσα παρά από γη. Η λιγοστή γη μας ήταν κατά το πλείστον αν όχι άγονη, όμως δύσκολη στη γονιμοποίηση της. Κι εμάς τους ίδιους αναμεταξύ μας, μάς χώριζαν δύσβατα βουνά ή ταραγμένες θάλασσες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ορθόδοξη πνευματικότητα κατά τους Πατέρες

«Οι εικόνα χρησιμοποιείται με άδεια από www.eikonografos.com«

Αυτό το θέμα είναι από τα δυσκολότερα που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει ένας Χριστιανός, η ορθόδοξη πνευματικότης, και μάλιστα όταν αυτή θεωρείται από την γωνιά των πατέρων της Εκκλησίας οι οποίοι βίωσαν την ορθόδοξο πνευματικότητα και μας την παρέδωσαν ως καρπό της προσωπικής τους πείρας.

Εμείς γύρω από την ορθόδοξο πνευματικότητα έχουμε θεωρητικές γνώσεις. Οι Χριστιανοί της εποχής μας δεν κατορθώνουν να πείσουν τον εαυτό τους να είναι συνεπείς προς την πίστη τους, και πέραν της θεωρητικής γνώσεως να καταστήσουν την ορθόδοξο πνευματικότητα προσωπικό τους αγώνα και προσωπική τους εμπειρία. Σ’ αυτό το θέμα έχουμε άγνοια εμπειρική.

Αλλά επειδή δεν πρέπει ν΄ αποφεύγουμε να λέμε την αλήθεια, επειδή η αλήθεια είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για τον άνθρωπο θα μιλήσουμε γι’ αυτό το θέμα, όσο δύσκολο και κοπιαστικό και αν είναι.

Μιλάμε για την ορθόδοξο πνευματικότητα, γιατί έχουν και οι Παπικοί πνευματικότητα και οι Προτεστάντες και οι αλλόθρησκοι, καθώς και οι διανοούμενοι άνθρωποι έχουν την δική τους πνευματικότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σχέση με την εξουσία του ανθρώπου σ’ αυτόν τον κόσμο.

Ο Μωυσής διδάσκει τους Ισραηλίτες, κωδ. 602, 13ος αι. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

Η Βίβλος μιλά μόνο για τον ηθικό νόμο. Αυτός είναι ο νόμος που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο και τον οποίο ο άνθρωπος έλαβε από το Θεό. Για κάποιον άλλο νόμο η Βίβλος δε μιλά πουθενά.

Αυτός ο ηθικός νόμος του Θεού έχει σχέση με την εξουσία του ανθρώπου σ’ αυτόν τον κόσμο. Στόχος αυτού του νόμου ήταν να κρατήσει τον άνθρωπο πάνω από τη φύση και κάτω από το Θεό, να τον κάνει ικανό να υποτάξει τη φύση και να παραμείνει υποταγμένος στο Θεό, να μην του επιτρέψει ούτε να πέσει κάτω από τη φύση, ούτε να σηκωθεί (με τη φαντασία) πάνω από το Θεό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πολλά κεφάλια είναι ολόκληρα εργαστήρια, όμως…μέσα τους τι;

Βλέπω πολλές αιτίες, λόγω των οποίων η πίστη εξαντλείται και πεθαίνει. Μια αιτία είναι ότι συνηθίζουμε αυτό τον κόσμο και τη ζωή. Όσο μας φαίνεται καινούργιος και ασυνήθιστος αυτός ο κόσμος, η πίστη μας στον Θεό είναι δυνατή. Όμως τη  μέρα εκείνη που ο κόσμος θα μας φανεί τελείως παλιός και τελείως συνηθισμένος, η πίστη μέσα μας σβήνει. Όσο περισσότερα βιώνουμε, τόσο περισσότερο συνηθίζουμε αυτό τον κόσμο. Και όσο περισσότερο συνηθίζουμε, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τη φοβερή και μεγαλειώδη εντύπωση που μας άφησε στην αρχή ο κόσμος. Όποιος μια φορά ανεβεί στις Άλπεις, παραμένει θαμπωμένος από το μοναδικό και απροσδόκητο θέαμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγγελος που δεν ήταν άγγελος…

Στους τόσους που εξωμολογούσε ο παπα-Σάββας ήταν και ένας Ρουμάνος διάκονος. Νεαρός ακόμη ήρθε στον Άθω και ησύχαζε κάπου στην έρημο, όχι και πολύ μακριά από την Μικρά Αγία Άννα.
-Πνευματικέ μου, τού λέει μία ημέρα ο διάκονος αυτός περίλυπα, σε παρακαλώ, μή ξεχάσης να μνημόνευσης αύριο στην λειτουργία την μητέρα μου που έχει τα τρίτα της.
Τα λόγια αυτά χτύπησαν στην ακοή του παπα-Σάββα σαν λόγια που πρόδιδαν θριάμβους του διαβόλου. Ο διακριτικός γέροντας ταράχθηκε. Εδώ, σκέφθηκε, κάποιο άσχημο φαγητό μαγείρεψε ο εχθρός. Ο πανούργος! Με πόση τέχνη πλανεύει και σκοτίζει τα πλάσματα του Θεού!
Χωρίς να δείξη εξωτερικά την αγωνία του, επιδόθηκε στην ανίχνευσι του κακού.
-Για πές μου, παιδί μου, καθαρώτερα την υπόθεσι. Η μητέρα σου έχει αύριο τα τρίτα της. Δηλαδή πέθανε προχθές. Πέθανε στην Ρουμανία. Πώς εσύ σε δύο ήμερες πληροφορήθηκες τον θάνατό της;
Μεσολάβησε λίγη σιγή.
-Πώς; Πώς το έμαθα; άρχισε να λέη δειλά ο διάκονος. Νά, μου το είπε…
-Ποιός σου το είπε;
-Μου το είπε ο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

«Του Λόγου, η ενσάρκωση» για τον Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό

Καρδίας μου γεννήματα

τέκνα  αγαπητά μου.

Χάρις Χριστού σας έκαμε

κτύπους απ΄ την καρδιά μου.

Ασκήσεως το έπαθλο

στη χαραυγή του βίου

η Μάνα, να έχει πλάϊ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άνθρωπος, δημιουργία και Δημιουργός

του μακαριστού αιδεσιμολογιωτάτου π. Δημητρίου Στανιλοάε

 Ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, επειδή ο άνθρωπος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ ολόκληρης της δημιουργίας και του Θεού. Στον άνθρωπο θα συγκεντρωθούν τα πάντα. Ο άνθρωπος έχει από την αρχή μία οντολογική σχέση με την υπόλοιπη κτίση και μία δίψα να τελειοποιήσει αυτήν τη σχέση. Σε αυτόν υπάρχει η ικανότητα να ενωθεί με όλα και έτσι να τα οδηγήσει όλα στον Θεό ενωμένα με τον εαυτό του. Εδώ έγκειται το μεγαλείο του ανθρώπου ως «ιερέως» από ολόκληρη και για ολόκληρη την κτίση ενώπιον του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τσάρλς Ντίκενς – Χριστουγεννιάτικη ιστορία (1843)

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΛΕΪ

Παραμονή Χριστουγέννων. Σκυμμένος πάνω απ το γραφείο του, ο Εμπενέζερ Σκρούτζ δούλευε ασταμάτητα. Το δωμάτιο ήταν μάλλον κρύο, γιατί τα λιγοστά κάρβουνα στη σόμπα δεν ζέσταιναν αρκετά. Όχι όχι έλειπαν του Σκρούτζ τα χρήματα για ν αγοράσει περισσότερα κάρβουνα. Αλλά ο Εμπενέζερ Σκρούτζ ήταν ένας φοβερός τσιγκούνης! Στο διπλανό δωμάτιο, χωρίς θερμάστρα, εργαζόταν ο Μπόμπ Κράτσιτ, ο κλητήρας του, πού έτρεμε ολόκληρος από την παγωνιά. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε κι ένας χαμογελαστός άντρας μπήκε στο γραφείο.

«Θείε, Καλά Χριστούγεννα!».

«Κακά, ψυχρά κι ανάποδα…» γκρίνιαξε ο Σκρούτζ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ: Τι του απεκάλυψε ο Κύριος (1)

Apostolos PavlosΣτυλιανού Γ. Παπαδόπουλου, Ομότιμου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Η κλήση του Παύλου

Το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους είναι και κατανοείται ως μυστήριο, η εξήγηση του οποίου προβλημάτιζε και προβληματίζει τον άνθρωπο. Ιδίως τον άνθρωπο που εισέρχεται στην πορεία του σχεδίου αυτού, που βιώνει δηλαδή προσωπικά το θέλημα του Θεού. Έτσι, φαίνεται περίεργο που ο Θεός επέλεξε ν’ αναδείξει σε σκεύος, όργανο εκλεκτό, έναν Εβραίο θεολόγο της διασποράς, για να κηρύξει τον Χριστό στα Έθνη. Ο Σαούλ, μάλιστα, ο Παύλος, υπήρξε ακόμα και «ζηλωτής», αυστηρός Εβραίος, με θαυμαστή δράση σκληρού διώκτη των μελών της Εκκλησίας, όπως ομολογεί ο ίδιος: «…καθ’ υπερβολήν εδίωκον την Εκκλησίαν του Θεού και επόρθουν αυτήν. Και προέκοπτον εν τω Ιουδαϊσμώ…περισσοτέρως ζηλωτής υπάρχων των πατρικών παραδόσεων» (Γαλ. 1,13-14).

Τρία έτη προετοίμαζε ο Ιησούς Χριστός τους δώδεκα Μαθητές και μαζί τους ένα ευρύτερο κύκλο μαθητών για την συνέχιση του έργου του. Οι Μαθητές άκουσαν την διδασκαλία του, τον είδανε να θαυματουργεί, παρακολούθησαν το πάθος του, τον αναγνώρισαν αναστημένο. Προπαντός, δεχθήκανε το υπεσχημένο άγιο Πνεύμα κατά την Πεντηκοστή, για να κατανοήσουνε όσα τούς είχε ειπεί, για να τους οδηγεί (αποκαλύπτει) «εις πάσαν την αλήθειαν» και να τους ενθαρρύνει στο έργο τους ως διαδόχων και συνεχιστών του: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης – 24 Αυγούστου

Όσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης. Σύγχρονη φορητή εικόνα Ι. Μ. Παντελεήμονος Μόσχας.

Όσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης. Σύγχρονη φορητή εικόνα Ι. Μ. Παντελεήμονος Μόσχας.

Ο κατά κόσμον Αλέξιος του Αλεξίου Αμβρόσιφ γεννήθηκε το 1846 στο Ορενμπούργκ των Ουραλίων. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1876, αναχώρησε για το Άγιον Όρος του Άθω, και εισήλθε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος.

Στις 12 Μαρτίου 1880 εκάρη μοναχός κι έλαβε τ’ όνομα Αριστοκλής. Το 1884 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και το 1886 εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός. Το 1887 απεστάλη στο μετόχι της μονής του στη Μόσχα, όπου εφάνη νέος κτήτορας και υπήρξε πνευματικός πατέρας πολλών ψυχών. Η παραμονή του στο μετόχι από το 1891-1894 δημιούργησε γύρω του ένα σπουδαίο πνευματικό έργο. Από το 1895-1909 επέστρεψε στη μονή του. Από το 1909-1918 μετέβη και παρέμεινε πάλι στο μετόχι της Μόσχας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »