Πρωτότοκος εκ των νεκρών

Την οδό του μαρτυρίου βάδισε πρώτος ο Κύριος, όταν αίροντας τον Σταυρό Του ανέβηκε στον Κρανίου Τόπο.

Αυτή η πρωτοπορία του Χριστού στο δρόμο του Γολγοθά πρέπει να είναι πάντοτε εναργής στη μνήμη μας. Για να θυμούμαστε ότι στις δύσκολες ώρες του πόνου έχουμε συμπαραστάτη, συνοδοιπόρο, συμμέτοχο και κοινωνό της δικής μας δυσκολίας τον ίδιο το Θεάνθρωπο Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόλαος, Επίσκοπος Ζίτσας και Αχρίδος (23/12/1880 – 05/03/1956)

undefined

Γεννήθηκε από φτωχούς, πολύτεκνους κι ευσεβείς γονείς στο χωριό Λέλιτς της Σερβίας στις 23 Δεκεμβρίου 1880. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στη μονή Τσέλιε. Αγάπησε από μικρός ένθερμα τη μελέτη και την προσευχή. Σε όλες του τις σπουδές αρίστευσε. Αγά¬πησε τη θεολογία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Μιλούσε άπται¬στα εφτά γλώσσες. Ήταν φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος, φιλάδελφος, φιλομαθής και φιλάσθενος. Το 1909 εκάρη μοναχός στη μονή Ρακόβιτσα και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς.

Έκανε πολλά ταξείδια. Τα σημαντικότερα θεωρούσε στο Άγιον Όρος. Ερχόταν για πολλά χρόνια, κάθε χρόνο και επί πολύ. Ξεκίνησε να έρχεται το 1920. Κυρίως παρέμενε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος, όπου γνωρίσθηκε και συνδέθηκε με τον όσιο Σιλουανό (+1938), του οποίου νωρίς αντελήφθη κι έκανε γνωστή την αγιότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Κύριλλος ο Στ’ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ( ≈1769 – 18 Απριλίου 1821)

Ο Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Κύριλλος Στ Οικουμενιός Πατριάρχης (1813 - 1818)

Ο Άγιος νέος Ιερομάρτυρας και Οικουμενικός Πατριάρχης Κύριλλος ο Στ΄ γεννήθηκε γύρω στα 1769 στην Ανδριανούπολη. Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ικονίου και αργότερα μετατέθηκε στην Μητρόπολη Ανδριανουπόλεως. Έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άλλοι είναι πρόθυμοι και δεκτικοί και άλλοι είναι αρνητικοί και απορριπτικοί

Κυριακή Δ΄ Λουκά-Παραβολή του σπορέως

Η σημερινή Κυριακή έχει μια ενδιαφέρουσα ιδιαιτερότητα για την Ορθοδοξία. Είναι αφιερωμένη στους Πατέρες της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου.

Την Κυριακή αυτή, κατά παράδοση, έχουμε συνήθως και την έναρξη του κηρυγματικού και κατηχητικού έργου της Εκκλησία, γι’ αυτό και η επιλογή των Αγιογραφικών Αναγνωσμάτων της ημέρας είναι ανάλογη με την ποιμαντική αυτή δραστηριότητα. Στο Ευαγγέλιο, έχουμε την παραβολή του καλού γεωργού και σπορέα, ως αφορμή για το έργο της σποράς και της καλής καλλιέργειας, ώστε να αποδώσει η σπορά πλούσια πνευματική καρποφορία. Και στον Απόστολο, όπου προσεγγίζεται εκεί η μέθοδος και ο τρόπος άσκησης του διδακτικού έργου, ώστε να έχουμε τελικά επωφελή και καρποφόρα αποτελέσματα.

Η Εκκλησία με πολλή σοφία επέλεξε τα ιερά αυτά Αναγνώσματα και τα συνδύασε με την εορτή των Πατέρων της εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου, τους οποίους θεωρεί και προβάλλει σαν πρότυπα ορθής ερμηνείας των ιερών κανόνων και ως οικουμενικούς δασκάλους, οι οποίοι άσκησαν έργο κηρυγματικό και κατηχητικό με μεγάλη επιτυχία για πνευματική οικοδομή των πιστών και για την επίτευξη της ενότητας της Εκκλησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Δαβίδ της Μενεβίας [της Ουαλλίας] (1 Μαρτίου)

Αγιος Δαβίδ Επίσκοπος Μενεβίας, στην Ουαλλία

Την 1η Μαρτίου τιμά ή Εκκλησία την μνήμη αγίου Δαβίδ ο οποίος έζησε κατά τον 6° αιώνα και καταγόταν από τη βασιλική γενιά της Ουαλλίας. Πατέρας του ήταν ο πρίγκιπας Ξάνθος του Κάρντιγκαν, στον οποίο προανήγγειλε ο Θεός ότι θα αποκτούσε ένα γυιό πού θα έλουζε με τη θεία χάρη όλη τη χώρα τους. Πραγματικά ο Δαβίδ, αυτό το όνομα έδωσε ο πρίγκιπας στο πρώτο παιδί πού απόκτησε, αφού ανατράφηκε όπως λέγει η Γραφή «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», όταν μεγάλωσε προτίμησε αντί τη βασιλική αλουργίδα το ταπεινό ράσο. Χειροτονήθηκε κληρικός και αποσύρθηκε στο νησί Γουάϊτ, για να υποταχθεί στον σοφό Παυλίνο, μαθητή του αγίου Γερμανού της Ωξέρ.

Η ζωή του ήταν αυτή που επιβάλλουν οι μοναχικοί κανόνες: Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, μελέτη του λόγου του Θεού, υποταγή και άσκηση. Όλα αυτά έχουν για καρπό την απόκτηση θείων χαρισμάτων. Τόσο πλούσια ευλογήθηκε από το Θεό ο ασκητής Δαβίδ, ώστε αξιώθηκε να επιτελεί θαύματα. Έτσι, θαυματουργικά, έδωσε το φως στον δάσκαλο του Παυλίνο, σταυρώνοντας με το χέρι του τα μάτια, όταν αυτός είχε τυφλωθεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόλαος, Επίσκοπος Ζίτσας και Αχρίδος (23/12/1880 – 05/03/1956)

Γεννήθηκε από φτωχούς, πολύτεκνους κι ευσεβείς γονείς στο χωριό Λέλιτς της Σερβίας στις 23 Δεκεμβρίου 1880. Τα πρώτα του γράμ¬ματα τα έμαθε στη μονή Τσέλιε. Αγάπησε από μικρός ένθερμα τη μελέτη και την προσευχή. Σε όλες του τις σπουδές αρίστευσε. Αγά¬πησε τη θεολογία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Μιλούσε άπται¬στα εφτά γλώσσες. Ήταν φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος, φιλάδελφος, φιλομαθής και φιλάσθενος. Το 1909 εκάρη μοναχός στη μονή Ρακόβιτσα και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων [Μιλάνου], (7 Δεκεμβρίου)

Ο άγιος Αμβρόσιος. Ψηφιδωτό του 5ου αιώνα στην βασιλική Sant'Ambrogio στο Μιλάνο. (Δυστυχώς η φωτογραφία δεν αποδίδει καλά τα χρώματα.)

του Πρωτοπρ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Ο άγιος Αμβρόσιος γεννήθηκε στα Μεδιόλανα γύρω στο 340 μ.Χ. Σπούδασε ρητορική, φιλοσοφία και νομικά. Ήταν άνθρωπος ενάρετος και δίκαιος και είχε συμπεριφορά άμεμπτη, ακόμη και πριν την βάπτισή του. Εξασκώντας δε το επάγγελμα του δικαστή προσπαθούσε να αποδίδη δικαιοσύνη χωρίς διακρίσεις σε πρόσωπα και αξιώματα. Η αξιοθαύμαστη και θεάρεστη ζωή και πολιτεία του ήλκυσε το έλεος του Θεού, το οποίο τον «κατεδίωξε» και τον αξίωσε να βαπτισθή και να γίνη ζωντανό μέλος της Εκκλησίας Του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »