Ποιμένες και λύκοι!

EIKONES
Κοιτάτε πως πέφτουν βαρειά
Απάνω από τη μάντρα
Των λογικών προβάτων
Αυτά τα μαύρα σύννεφα
Δε μοιάζουνε με αγέλες λύκων
Ίσια να θέλουν τους ποιμένες
Ωργισμένοι ν’ αρπάξουν
Ξένους να φέρουν βοσκούς
Η ποίμνη να ξεστρατίσει… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαρτύριον του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης (23 Φεβρουαρίου)

Το δια πυρός μαρτύριον του αγίου Πολυκάρπου. Σχέδιο του Φώτη Κόντογλου (1949).

VatopaidiFriend: Ο άγιος Πολύκαρπος, που γιορτάζει σήμερα 23 Φεβρουαρίου, ήταν μαθητής των αποστόλων και χειροτονήθηκε από αυτούς επίσκοπος Σμύρνης. Μετά από πολλούς αγώνες που έκανε για την Εκκλησία ο αποστολικός πατέρας μαρτύρησε το έτος 156 μΧ σε μεγάλη ηλικία. Το μαρτύριό του, το οποίο βέβαια αναφέρεται και σε άλλες αρχαίες πηγές, είναι καταγεγραμμένο σε μια εγκύκλιο επιστολή της εκκλησίας της Σμύρνης προς την εκκλησία Φιλομηλίου της Φρυγίας στην Μικρά Ασία και όλες τις χριστιανικές κοινότητες της ευρύτερης περιοχής, η οποία γράφτηκε από αυτόπτες λίγο μετά το γεγονός. Σας παραθέτουμε ολόκληρη την σημαντική αυτή ιστορική πηγή του 2ου αιώνα μΧ σε απόδοση στη νεοελληνική. Βλέπουμε τί παράδειγμα άφησαν ως παρακαταθήκη στην Εκκλησία οι απόστολοι που μας έδωσαν μαρτυρία για τον Χριστό. Το παράδειγμα αυτό ακολούθησαν οι πιστοί που τους γνώρισαν προσωπικά, καθώς και η δεύτερη, η τρίτη, η τέταρτη, η πέμπτη και ούτω καθεξής γενιά των χριστιανών, με πρωτοστάτες κληρικούς και επισκόπους (!), όπως ο άγιος Πολύκαρπος. Αυτοί που μας παρέδωσαν το Ευαγγέλιο κάθε άλλο παρά απατεώνες και ιδιοτελείς ήταν. Αξίζει μάλιστα να τονίσουμε ότι η θαυμαστή γενναιότητα των αποστόλων και των μαθητών τους συνοδευόταν και από έκδηλη ειρήνη και αγάπη, που δεν είναι χαρακτηριστικά ανθρώπων «φανατικών».  (Για περισσότερα σχετικά με τους αποστόλους και το ήθος τους δείτε εδώ.)

Η Εκκλησία του Θεού που παροικεί στη Σμύρνη προς την Εκκλησία του Θεού που παροικεί στο Φιλομήλιο και προς όλες τις παροικίες της αγίας και καθολικής Εκκλησίας σε κάθε τόπο· έλεος, ειρήνη και αγάπη του Θεού Πατρός και του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ας πληθυνθεί σε σάς.

Σας γράψαμε, αδελφοί, τα σχετικά με τους μάρτυρες και το τέλος του μακαρίου Πολυκάρπου, που σαν σφραγίδα έκλεισε τους διωγμούς. Όλα όσα έλαβαν χώρα φανερώνουν με το φως του Θεού πώς μαρτυρείται το Ευαγγέλιο. O Πολύκαρπος αυτή την ώρα περίμενε, για να παραδοθή και ο ίδιος, κάνοντας ό,τι είχε κάμει κι ο Κύριος ώστε να τον μιμηθούμε κι εμείς μη μόνον σκοπούντες το καθ’ εαυτούς, αλλά και το κατά τους πέλας. Διότι γνώρισμα της αληθινής και δυνατής αγάπης είναι το να μη θέλη κανείς να σώση μόνο τον εαυτό του, αλλά και όλους τους αδελφούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μοναδική πρόσκληση!

Επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρ ημών…

Ο Χριστός ήλθε, να μας δώσει ζωή! Ζωή αληθινή!

Και να μας δείξει τον δρόμο. Να γίνει για μας οδός και αλήθεια!

Μας κάλεσε όλους. Ελάτε κοντά μου.

Εδέχθηκαν την πρόσκλησή Του με σωστή εκτίμηση οι μάγοι και οι ποιμένες. Και ξεκίνησαν. Και Τον αναζήτησαν. Και Τον βρήκαν. Και Τον προσκύνησαν. Σημάδι συνάντησης ανθρώπου με το Θεό, είναι η προσκύνηση. Η πίστη και η υπακοή μας στο μήνυμά Του.

Μα δεν ήταν οι μόνοι, που άκου­σαν το μήνυμα του Κυρίου. Το άκου­σαν από τους Μάγους, (από πρόσωπα ευυπόληπτα) και οι άρχοντες των Ιουδαίων και ο βασιλιάς τους: ο Ηρώ­δης.

Το άκουσαν ότι ο Θεός «ανθρώποις πεφανέρωται μορφωθείς το καθ’ ημάς»· ότι ο Θεός κατέβη δίπλα μας, με τη δική μας ταπεινή μορφή· σαν όσος με μας· με μόνο Του πόθο, να μας βρει και να μας δώσει να το καταλάβουμε, ότι μας αγαπάει. Και γι’ αυτό δεν θέλησε να μας δείξει την μεγαλοσύνη Του, αλλά την αγάπη Του! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χτυπούν ξανά γλυκόλαλα οι καμπάνες

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Ακόμα μια φορά γιορτάζουμε Χριστούγεννα! Χαράς κι ελπίδας χαραυγή στον κόσμο απ’ άκρη σ’ άκρη! Και στις καρδιές των Χριστιανών γλυκασμός. παραμυθία και ευφροσύνη μυστική, που ο «Μεγάλης Βουλής Άγγελος» (Βλ, Ησαΐα 9: 5) αφειδώλευτα επιδαψιλεύει!

Χτυπούν ξανά γλυκόλαλα οι καμπάνες οι Χριστουγεννιάτικες, κι εκεί που η φωνή τους ακούγεται ελεύθερα, κι εκεί που γίνεται προσπάθεια να καταπνιγεί, και διαλαλούν επίμονα το «ευαγγέλιον», το χαρούμενο μήνυμα, ότι «Θεός εφανερώθη εν σαρκί»! (Α’ Τιμ. 3: 16) «Ήλιος εν σπαργάνοις »! «Ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ»! (Λουκ. 2: 11) «Χριστός γεννάται»! Ακουε γη του τέλος του εικοστού αιώνα! Ενωτίζου(βάλτο στ’ αυτιά σου) εποχή κενή, άδεια από αγάπη, από κατανόηση, από ελπίδα! Νιώστε το άνθρωποι, που τα χείλη σας ξέκαψαν από τη δίψα τής χαράς -που τα γόνατά σας λύθηκαν από την πείνα της δικαιοσύνης που η καρδιά σας σκίστηκε από την αγωνία για ειρήνη! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προεορτάσομεν πιστοί

Ο προεόρτιος εορτασμός της Γεννήσεως του Κυρίου ξεκινά για τα καλά πέντε μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Οι ακολουθίες κάθε μιας από αυτές τις ήμέρες καλούν τους πιστούς να προετοιμαστούν για την εορτή και να προετοιμάσουν την πανήγυρή της.

Προεορτάσωμεν λαοί, Χριστού τα Γενέθλια· και επάραντες τον νουν, επί την Βηθλεέμ αναχθώμεν τη διανοία, και κατίδωμεν τήν Παρθένον, τοις ψυχικοίς λογιομοίς, επειγομένην τίκτειν εν Σπηλαίω τον των όλων Κύριον και Θεόν ημών ου Ιωσήφ κατιδών των θαυμάτων το μέγεθος, εδόκει άνθρωπον θεωρείν, ως βρέφος σπαργανούμενον· υπενόει δε εκ των πραγμάτων, Θεόν είναι αληθινόν, τον παρέχοντα ταις ψυχαίς ημών, το μέγα έλεος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παλεύουν όλοι να φτιάξουν τάχα τον κόσμο!

Κυριακή των Αγίων Πατέρων

Δεν υπάρχει δυσκολότερο και πιο υπεύθυνο έργο από το έργο των ποιμένων της Εκκλησίας. Αυτό δεν το λέμε εμείς για να εξάρουμε τάχα το έργο μας και τον κόπο μας· το λέει ο λόγος του Θεού, το διδάσκουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, των οποίων σήμερα εορτάζουμε τη μνήμη. Αντί για άλλα γραφικά χωρία και πατερικά κείμενα, που θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε, μας αρκεί το αποστολικό ανάγνωσμα. Είναι ένα τμήμα της ομιλίας που έκανε ο απόστολος Παύλος στη Μίλητο προς τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας της Εφέσου. Μαζί με τις τρεις ποιμαντικές επιστολές του Αποστόλου, η ομιλία αυτή είναι το «Πιστεύω» και το εγκόλπιο των αληθινών και καλών ποιμένων της Εκκλησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ποίηση των Χριστουγέννων (2)

Λεπτομέρεια από ξυλόγλυπτο αναλόγιο του 15ου αι. της Ι. Μ. Βατοπαιδίου

 

Σήμερον ο Θεός επί γης παραγέγονε

Και  ο άνθρωπος εις ουρανούς αναβέβηκε.

 Συλλογίζομαι πολλές φορές, σαν βλέπω την εικόνα της Γεννήσεως, εκείνο το βάθος του Σπηλαίου, το πολύ σκοτεινό, που γνώρισε την αγιασμένη εκείνη νύχτα ένα μυστηριώδες «Ξένο» φως. Θεέ μου, πόσες καρδιές – και πρώτη – πρώτη η δική μου –  σκοτεινές και παγωμένες από τους πολλούς κρύους αγέρηδες της εποχής, τα ζοφερά σύννεφα με τη ραδιενέργεια των πολέμων και τόσα άλλα δεινά, από τους σύγχρονους Γραμματείς και Φαρισαίους, που μας σφίγγουν κάθε μέρα πιο πολύ, πόσες καρδιές δεν λαχταρούν να γεννηθείς, σαν τότε, μέσα στην υγρή και σκοτεινή σπηλιά των «ένδον» μας! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »