Δύο μήνες από την κοίμηση της μακαριστής πρεσβυτέρας Θέκλας Παντελή († 4 Νοεμβρίου 2012)

presvitera Thekla PanteliΥπερβάσα το «χαύνον» της γυναικείας φύσεως, το ασθενές και αδύναμο, για να θυμηθώ τον υμνογράφο «έδειξε ανδρεία και αντρίκεια ψυχή και φρόνημα».

Ευφυής, πολυτάλαντη, πληθωρική, χαριτωμένη. Φίλεργη, φιλόπονη, φιλάνθρωπη και φιλάρετη.

Με σπάνια ταλέντα και χαρίσματα. Ευειδής, καλλίφωνη, φιλόκαλη, ζωγράφος, με κλήση στη συγγραφή και την αληθινή καλλιτεχνία. Δεν μιλούσε ποτέ για τον εαυτό της και τα παιδιά της. Δεν κάγχαζε, δεν υψηγορούσε, δεν παινευόταν για τις επιτυχίες της.

Εφάρμοζε το πατερικό «λάθε βιώσας». Ποτέ δεν την άκουσα να κατηγορεί, να καταλαλεί. Ποτέ δεν την έιδα να ακηδιάζει, να πλήττει. Λαμπάδα καιομένη για τα παιδιά της, το Χριστό, όλο τον κόσμο.

Δεν καυχήθηκε ποτέ ότι πρώτευσε στο Γυμνάσιο Λύσης, το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακος, την Παιδαγωγική Ακαδημία. Ως δασκάλα ήταν εξόχως χαρισματική. Ως πρεσβυτέρα ήταν υπόδειγμα υπομονής, πίστεως, αφοσιώσεως, συμπαραστάσεως στον ιερέα σύζυγό της. Ως σύζυγος ήταν σπάνια σε πιστότητα και αγάπη. Ως μητέρα ήταν μοναδική συνδυάζοντας αγάπη και επιμονή σε αρχές και αξίες. Ήταν για όλους μας σοφή σύμβουλος, σταθερή και άοκνη συμπαραστάτιδα, φοβερή προστασία! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »