Μήπως γράφουμε με εμπάθεια;

Γράφει ο π. Βασίλειος ΚαλλιακμάνηςΕορτασμός Τριών Ιεραρχών

α) Πολλοί θεολόγοι και κληρικοί αλλά και λευκασμένοι επίσκοποι συντάσσουν και δημοσιεύουν στις μέρες μας διάφορα κείμενα. Ωστόσο ορισμένοι μη έχοντας επίγνωση του βάρους των λεγομένων τους ακολουθούν την κοσμική αντίληψη της ανταγωνιστικής δημοσιογραφίας.

Μετρούν με αυταρέσκεια και καύχηση την επισκεψιμότητα των προσωπικών τους ιστολογίων, μετατρέπουν το θεολογικό λόγο σε εμπορική είδηση και όχι σπάνια καπηλεύονται το θείο λόγο.

β) Οξύτητα, εμπάθεια, υπονοούμενα, μνησικακία, εξουθένωση των διαφωνούντων, αναπόδεικτες κατηγορίες και αδιακρισία χρησιμοποιούνται χωρίς συστολή και συχνά «αλλήλους δάκνομεν και κατεσθίομεν» (βλ. Γαλ. 5,15). Και δεν φοβόμαστε μήπως τρώγοντας τις σάρκες μας και δαπανώντας τις θεολογικές δυνάμεις βρισκόμαστε εκτός της πατερικής παραδόσεως, την οποία επικαλούμαστε και εν ονόματι της οποίας δήθεν γράφουμε.

γ) Στην πατερική εκκλησιαστική παράδοση τίθεται συχνά το ζήτημα των προϋποθέσεων της σύνταξης θεολογικών κειμένων. Ο Άγιος Γρηγόριος Σιναΐτης (1255-1347) συνοψίζοντας παράδοση πολλών αιώνων αναφέρει ότι υπάρχουν τρεις τρόποι εκπόνησης ενός θεολογικού συγγράμματος, που είναι αδιάβλητοι και ακατάκριτοι. «Πρώτος ο δι’ υπόμνησιν εαυτού· δεύτερος ο προς ωφέλειαν των άλλων· τρίτος ο δι’ υπακοήν συγγραφόμενος· ενώ και τα πλείστα των γραφών συνετέθησαν τοις ταπεινώς εκζητήσασι τον λόγον». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Θεός δεν είναι αφηρημένη έννοια

Καλιακμανησ 

 Γράφει ο π. Βασίλειος Καλλιακμάνης

α) Η Β’ Κυριακή της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά (14ος αιώνας).
Το έργο του, που στηρίζεται στην προγενέστερη χριστιανική παράδοση, έγινε συνοδικώς αποδεκτό από την Εκκλησία, που τον κατέταξε στη χορεία των μεγάλων διδασκάλων της.

Οπότε, μετά την Κυριακή της Ορθοδοξίας τιμάται ο κατεξοχήν διδάσκαλος της ορθόδοξης πίστης, που λάμπρυνε την Εκκλησία και συνδέθηκε στενά με την ιστορία της Θεσσαλονίκης.

β) Ο Θεός, για τον Άγιο Γρηγόριο, δεν είναι αφηρημένη έννοια ή φιλοσοφική ιδέα, αλλά πρόσωπο ζων που καλεί σε κοινωνία τον άνθρωπο.

Στους προφήτες και πατριάρχες της Παλαιάς Διαθήκης παρουσιαζόταν ως Μεγάλης βουλής Άγγελος ή «εν είδει ανθρώπου», αλλά στην περίοδο της Καινής Διαθήκης ο Θεός «κατ’ ουσίαν γέγονεν αληθώς άνθρωπος». Έτσι, κάθε βαπτισμένος χριστιανός κατά το μέτρο της δεκτικότητάς του μπορεί να γνωρίζει τον Θεό στο πρόσωπο του ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου, που μετέχεται διά των μυστηρίων.
γ) Ακολουθώντας τους παλαιούς Πατέρες ο Άγιος Γρηγόριος διακρίνει στον Θεό την απρόσιτη και ακατάληπτη θεία ουσία από τις άκτιστες μεθεκτές θείες ενέργειες. Στην προνοητική και δημιουργική ενέργεια μετέχουν όλα τα όντα, ενώ στη ζωοποιό ενέργεια τα ζωντανά και στη σοφοποιό τα λογικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί του Οσίου Παύλου του απλού

OsiosPaulosAplosMegasAntonios01 (1)

Γράφει ο π. Βασίλειος Καλλιακμάνης

α) «Oύτος ο εν αγίοις πατήρ Παύλος ο ονομασθείς απλούς, ήτο μεν γεωργός και αγροίκος καθ’ υπερβολήν, άκακος δε και άπλαστος κατά την γνώμην, ως άλλος ουδείς.

Eίχε δε και γυναίκα κακότροπον και μοιχαλίδα, η οποία μοιχευομένη εις πολύν καιρόν, εκρύπτετο από τον Όσιον». Έτσι αρχίζει ο Όσιος Νικόδημος Αγιορείτης το Συναξάρι του Οσίου Παύλου του Απλού, που η Εκκλησία τιμά στις 7 Μαρτίου.

β) Σε αυτό αναφέρεται ότι ο Παύλος μια μέρα, επιστρέφοντας όχι τη συνηθισμένη ώρα από τους αγρούς, βρήκε τη σύζυγό του να μοιχεύει. Τότε γέλασε και με σεμνότητα είπε: Καλά καλά δεν πειράζει, δεν τη δέχομαι πια. Και απευθυνόμενος στον μοιχό, του λέει: Κράτησέ την μαζί με τα παιδιά μας, εγώ θα αναχωρήσω στην έρημο και θα γίνω καλόγηρος. Έτσι έφθασε στο κελί του Μεγάλου Αντωνίου και ζήτησε να μονάσει.
γ) Όμως, ο καθηγητής της ερήμου τον αποθάρρυνε, λέγοντάς του ότι είναι γέρος και δεν μπορεί να αντέξει την αυστηρή μοναχική άσκηση. Του σύστησε να μεταβεί σε κάποιο κοινόβιο, όπου οι αδελφοί θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Μετά από αυτά, ο Μέγας Αντώνιος δεν έδωσε σημεία ζωής για τρεις μέρες. Ο Παύλος όμως δεν έφυγε, αλλά περίμενε εκεί νηστικός. Βλέποντας ο Αντώνιος την απλότητα και την υπομονή του, άρχισε να τον δοκιμάζει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τιμωρεί ο Θεός;

images
Γράφει ο πατήρ Βασίλειος Καλλιακμάνης
α) Λέμε συχνά στην καθημερινή ζωή, όταν προκύπτει ένα πρόβλημα υγείας ή ένα ατυχές γεγονός ή μια στενοχώρια, ότι ο Θεός μας τιμωρεί. Την τιμωρία αυτή τη συνδέουμε με κάποιο αμάρτημα. Η εν λόγω αντίληψη έχει εδραιωθεί στη λαϊκή θρησκευτικότητα και σχετίζεται με την ποιότητα της πίστης μας. Δηλαδή, σε ποιον Θεό και πώς πιστεύουμε. Διότι πράγματι στην Παλαιά Διαθήκη απαντούν πολλές περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι τιμωρούνται για την παράβαση του θελήματός Του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ήταν ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ρατσιστής; – Συνέντευξη με τον καθηγητή του Α.Π.Θ. π. Βασίλειο Καλλιακμάνη

Με την ευκαιρία της μνήμης του αγ. Κοσμά του Αιτωλού, συζητούμε με τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης π. Βασίλειο Καλλιακμάνη για τις σχέσεις του αγίου με τους Εβραίους της εποχής του. Κατά καιρούς γίνεται λόγος για τον υποτιθέμενο εθνοφυλετισμό του αγίου Κοσμά. Έχουν όμως τα πράγματα όντως έτσι; Ποιο ήταν το διαφυλετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε ο πατρο-Κοσμάς;
          Π.: Είναι αλήθεια ότι υπήρξε κάποια αντιπαλότητα μεταξύ του πατρο-Κοσμά και των Εβραίων στις περιοχές που κήρυττε; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ρωσικό νεομαρτυρολόγιο

Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου

Σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Βάρνα της Βουλγαρίας (7-11/9/10) ο πρεσβύτερος Κύριλλος Krasnostekov, εκπρόσωπος της Ρωσικής Εκκλησίας, παρουσίασε μια ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική εισήγηση, ύστερα από έρευνα στα κρατικά αρχεία ως μέλος της επιτροπής αγιοκατατάξεως ρώσων νεομαρτύρων στο αγιολόγιο της εκκλησίας, όπως μας πληροφόρησε ο καθηγητής π. Βασίλειος Καλλιακμάνης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις, Εκκλησιαστικά, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »