Ο πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ Ευβοίας, όπως τον γνώρισα (4)

Ο Γέροντας Ιάκωβος μπροστά στην Εικόνα του Χριστού κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας. Αυτή την στάση κρατούσε και όταν μας εξομολογούσε στην Νοτιοδυτική γωνιά της Αγίας Τραπέζης

Έτσι αρχίσαμε να πηγαίνομε στο Μοναστήρι τακτικά, κατά προσκυνηματικές ομάδες 5-6 ατόμων, Παρασκευή απόγευμα έως Σάββατο απόγευμα. Μέλη των προσκυνηματικών αυτών ομάδων ήταν κυρίως Δικαστικοί Λειτουργοί, αλλά και άλλα ευσεβή, συγγενικά και φιλικά μας πρόσωπα, τα οποία εντυπωσιάζοντο από τον π. Ιάκωβο, την πνευματικότητα, την καλωσύνη, την απλότητα και την αγάπη του· και ήθελαν να τον ξανασυναντήσουν, να ακούσουν πνευματικούς λόγους, να εξομολογηθούν, να μεταλάβουν των αχράντων μυστηρίων από τα χέρια του και να λάβουν την ευλογία του. Και ήσαν εκατοντάδες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ Ευβοίας, όπως τον γνώρισα (1)

VatopaidiFriend: Θα αναρτήσουμε στο Ιστολόγιό μας κείμενα από τοι βιβλίο του μακαρίστού π. Δημητρίου Τζούμα ο οποίος για αρκετά χρόνια είχε τον Γέροντα πνευματικό και εξομολόγό του. Στη συνέχεια θα πρέπει να αναφέρουμε λίγα λόγια για τον ίδιο τον συγγραφέα.

Ο π. Δημήτριος γεννήθηκε στη Χίο την 1η Ιουλίου του 1924.

Ο πατέρας του είχε καταγωγή από την Αγία Παρασκευή της Μικράς Ασίας και η μητέρα του από την Χίο. Πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Χίο, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Στη συνέχεια σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Το 1954 διορίσθηκε ως Δικαστικός Πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Πειραιώς. Υπηρέτησε τη Δικαιοσύνη επί 40 χρόνια, εκ των οποίων τα δέκα τελευταία στον Άρειο Πάγο.

Συνταξιοδοτήθηκε το 1991 με το βαθμό του Αρεοπαγίτη. Το 1997 χειροτονήθηκε διάκονος και εν συνεχεία ιερέας από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ.κ. Μελέτιο. Ενώ ήταν ακόμη Δικαστικός Λειτουργός, πριν τριάντα περίπου χρόνια, ίδρυσε την άτυπη «Ομάδα Αγάπης Δικαστικών», μέσα από την οποία ανέπτυξε πολύ μεγάλη ιεραποστολική και φιλανθρωπική δράση, με ιδιαίτερη μέριμνα για τους φυλακισμένους στον χώρο των φυλακών Κορυδαλλού, όπου εξομολογούσε και τελούσε Θείες Λειτουργίες μέχρι τις τελευταίες μέρες της ζωής του.

Αναπαύθηκε στις 17-11-2008».

Πρόλογος

Σκέφθηκα πολύ για να γράψω αυτό το βιβλίο. Γι΄αυτό άργησα πολύ και προβληματίστηκα περισσότερο. Έπρεπε να το είχα γράψει από καιρό. Γιατί τώρα κατάλαβα, πώς, όσα πραγματικά περιστατικά και βιώματα μου ενεπιστεύετο ο Γέροντας, μαζί με τις υποθήκες και διδαχές του, δεν μου τα έλεγε τυχαία, ενημερωτικά, αλλά για να ΄ρθούν κάποτε στην δημοσιότητα και να αποτελέσουν την πνευματική του διαθήκη, την πνευματική του κληρονομιά. Για το καλό των πνευματικών του παιδιών, πού είναι πολλά, και όλου του κόσμου.

Δίσταζα όμως, γιατί… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »