Ιεραποστολικές αναμνήσεις με τον π. Ευέλθοντα

evel8on2

Ο μακαριστός πατήρ Ευέλθων Χαραλάμπους υπήρξε ιδιαιτέρως δραστήριος και με έντονο το αίσθημα της προσφοράς και της αγάπης στον πλησίον. Ανάμεσα στα πολυάριθμα έργα του, είχε αναπτύξει έντονη προσφορά αγάπης μέσω του ΚΕ.Π.Α και στον χώρο της Ιεραποστολής στην Αφρική. Είχα την ευλογία από τον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό να συμμετάσχω σε κάποιες από τις αποστολές που ηγήθηκε της ενορίας του Αγίου Δημητρίου στην Κένυα και στη Μαδαγασκάρη. Εκεί στα βάθη της Αφρικής είδα με τα μάτια μου το μέγεθος του έργου του και χαράχτηκαν βαθιά στην ψυχή μου εικόνες και συγκινητικά γεγονότα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Πρόνοια του Θεού

kaliva_fotia_193

μακαριστού Οικονόμου π. Ευέλθωντος Χαραλάμπους

Ο μοναδικός επιζών ενός ναυαγίου βρέθηκε μόνος του σε ένα ακατοίκητο νησί. Κάθε μέρα αγνάντευε στον ορίζοντα ελπίζοντας να έρθει από κάπου βοήθεια. Από σανίδες έφτιαξε μία καλύβα. Μία μέρα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στον π. Ευέλθοντα

makaristos-papa-evelthon-29

πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δορμπαράκη

 

 

Έκλεισε το φως για ν’ αποκοιμηθεί.

Τις ευλογίες του Θεού αναλογίστηκε

στο διάβα της ημέρας.

Για την Ελλάδα ταξίδεψε καλά,

στο νιόπαντρο ζευγάρι έδωσε την ευχή του

κι απάγγιασε στ’ αγαπημένο μοναστήρι,

τ’ άη Γιάννη στο Βερίνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Λειτουργός π. Ευέλθων

Επιστολή μοναχού Ιωσήφ Βατοπαιδινού

…Ο Πάτερ ορμούσε με θάρρος και γενναιότητα για την επιτέλεση αυτού του γιγάντιου πνευματικού έργου, αντλώντας δύναμιν και πίστην μέσα από την συχνή λειτουργική ζωή την οποία βίωνε καθημερινά. Μικρός διακονούσα στο ιερό ως παπαδάκι και ενθυμούμαι με πόσην συνοχήν καρδίας έστεκε ενώπιον της Αγίας Τραπέζης, χωρίς να ακουμπά, όρθριος ως λαμπάδα καιομένην, «υπέρ των ιδίων αμαρτημάτων και των του λαού αγνοημάτων». Πάντοτε σύννους και νηπτικός μέσα στην Λατρεία βίωνε και μετέδιδε την παρουσία του Θεού.

Οι κινήσεις του μετρημένες, χωρίς επιδεικτικότητα, ευλαβικά, αρχοντικά… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διαθήκη – τελευταίες παραινέσεις μακαριστού π. Ευέλθωντος Χαραλάμπους († 27 Ιουνίου 2011)

Επειδή είναι άδηλος και άγνωστος του καθενός η ώρα του θανάτου, σημειώνω εδώ λίγα λόγια, σαν διαθήκη, και όσα είναι δυνατόν, παρακαλώ τα παιδιά μου να τα εφαρμόσουν.

Τα χρόνια που επέτρεψε ο Θεός να ζήσω στη γη ήταν αρκετά, ώστε να πέσω σε πολλά αμαρτήματα. Όσα θυμόμουνα και όσα μπόρεσα τα έχω εξομολογηθεί σε πνευματικούς Πατέρες. Για όσα λησμόνησα η δεν μπόρεσα να εξομολογηθώ, παρακαλώ το Θεό να γίνει ίλεως και για μένα και να δείξει το έλεός του σε μένα τον αμαρτωλό.

Αξιώθηκα, χωρίς να το αξίζω, να εισέλθω στις τάξεις του Κλήρου. Το τιμητικό αυτό για μένα γεγονός θα γίνει αιτία για πιο αυστηρή κρίση εκ μέρους του Θεού. Γιατί το ξέρω, δεν ήμουνα σαν κληρικός αυτός που έπρεπε να ήμουν. Λυπούμαι και ζητώ συγγνώμη από όσους σκανδάλισα η επίκρανα η επλήγωσα η τους φέρθηκα με τρόπο που δεν έπρεπε. Ζητώ από όλους συγγνώμη. Ταυτόχρονα έχω ήσυχη τη συνείδηση ότι κανένα δεν έβλαψα ενσυνείδητα. Λάθη διέπραξα. Σε αμαρτίες υπέπεσα. Εσκεμμένα, όμως, δεν αδίκησα και δεν έβλαψα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Πατέρας μου

Ο μακαριστός Πρωοπρεσβύτερος π. Ευέλθων Χαραλάμπους

Μαρίας Παπαευέλθοντος Κυπριανού

Τονίστηκε από πολλούς η εικόνα του πατρός Ευέλθοντα ως ενός σύγχρονου ιεραποστόλου. Δεν άρχισε όμως ποτέ με σκοπό να γίνει ιεραπόστολος η να λύσει το πρόβλημα της Αφρικής. Αυτό προέκυψε από την αγαπώσα καρδία του και τον ενεργητικό και δραστήριο χαρακτήρα του, που ξεδίπλωνε σε όσους χώρους εργάστηκε: σχολεία, εκκλησία, ΚΕ.Π.Α., εθελοντικές ομάδες κλπ. Είχε το εξής χαρακτηριστικό: οποίο πρόβλημα του ανέφερες, το έπαιρνε πάνω του ως προσωπικό και προσπαθούσε με οποίο πρακτικό τρόπο μπορούσε να δώσει λύσεις. «Δεν ήταν ο άνθρωπος των λόγων αλλά των έργων». Έτσι, όταν του ζητήθηκε η αρωγή στο χώρο της ιεραποστολής, το είδε ως κλήση και αφού ήταν πάντα ανοιχτός στο θέλημα του Θεού, αφέθηκε με εμπιστοσύνη. Δεν είχε ποτέ του στεγανά όσον αφορά το ρόλο του στην εκκλησία. Στη ζωή του ίσχυε το «λάλει Κύριε ότι ο δούλος σου ακούει». Πολλές φορές τον συμβουλεύαμε να προφυλάγεται, να μην αφοσιώνεται στα προβλήματα των άλλων, να μην εκτίθεται. Δεν κράτησε ποτέ το ρόλο του διπλωμάτη. Ιδιαίτερα, όταν ένιωθε ότι συνάνθρωποί του αδικούνται, μιλούσε με παρρησία αδιαφορώντας για το προσωπικό κόστος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας χρόνος από την μακαρία κοίμηση του π. Ευέλθοντος Χαραλάμπους († 27 Ιουνίου 2011)

Έχει περάσει ένας χρόνος. Από την 27η Ιουνίου του περασμένου έτους, μέρα κοίμησης του π. Ευέλθοντος, οι μέρες, οι μήνες και οι ώρες δεν πέρασαν ως συνήθως. Για κάποιους τόσο γρήγορα, σαν αστραπή, σαν ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων, με σάστισμα του μυαλού για το ασύλληπτο του χρόνου. Για άλλους, ο χρόνος σαν να σταμάτησε σ’ εκείνο το πρωινό της Δευτέρας, με την κάθε μέρα να αναλύεται σε μνήμες ταυτισμένες με βιώματα και εμπειρίες με τον π. Ευέλθοντα. Άλλοι, αρνήθηκαν να αναλογιστούν το πως και το γιατί, αμυνόμενοι έτσι απέναντι στον πόνο της απουσίας. Για όλους, όμως, ήταν ενας χρόνος διαφορετικός, η αρχή μιας νέας πορείας και ζωής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Ευέλθων Χαραλάμπους [ Αφιέρωμα από Xenion High School ] (Βίντεο)


Αφιέρωμα στον π. Ευέλθων Χαραλάμπους από Xenion High School. 1 Δεκεμβρίου 2011 Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού.Το Xenion High School παρουσίασε αφιέρωμα στον μακαριστό π. Ευέλθοντα ως πρώτυπο εθελοντισμού.Δείτε την ομιλία του προς στο τέλος του βίντεο.

Μικρό Αφιέρωμα για τον π. Ευέλθοντα


Στις αρχές Ιουνίου στο θέατρο του αρχαίου Κουρίου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση απο την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού. Στην αρχή της εκδήλωσης αφού τηρήθηκε μονόλεπτη σιγή, στη συνέχεια παρουσιάστηκε το πιο πάνω αφιέρωμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιστολή σε αδελφό που έφυγε αλλά δεν έχει φύγει…

Ιερόν Ησυχαστήριον Αγ. Τριάδος

Τρίτη, 28.06.2011, λίγο πριν την αγρυπνία

Ξέρω  ότι αυτό που κάνω θα φαντάζει κάπως παράξενο και αφύσικο. Δεν γράφει κανείς παρά σε ζωντανό, που θα το διαβάσει. Εγώ όμως γράφω σε σένα, που ήδη έφυγες από στον αισθητό κόσμο και εισήλθες στο επέκεινα. Γιατί το κάνω; Για μένα άραγε; Δεν ξέρω το γιατί… αυτό που ξέρω είναι πως δεν αισθάνομαι ότι πέθανες! Από την πρώτη στιγμή που το έμαθα. Γι’ αυτό και δεν λυπήθηκα! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λόγος παρηγορητικός Μητρ. Λεμεσού κ. Αθανασίου προς το εκκλησίασμα του Αγίου Δημητρίου Παραλιμνίου (Κυριακή 31 Ιουλίου 2011)

(απομαγνητοφώνηση)

Τελούμε σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, κατά την τάξη και την παράδοση της αγιωτάτης Εκκλησίας μας, το μνημόσυνο του αειμνήστου πατρός Ευέλθοντος μετά των άλλων κεκοιμημένων αδελφών μας. Θέλω εν πρώτοις να ευχαριστήσω το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κωνσταντίας – Αμμοχώστου και αγαπητό εν Χριστώ αδελφό κ. Βασίλειον, ο οποίος μου έδωσε την άδειαν και ευλογία να βρεθώ ανάμεσά σας και να τελέσω την Θεία Λειτουργία και το ιερό μνημόσυνο αυτό.

Είναι γεγονός ότι, συνδεόμαστε με τον π. Ευέλθοντα εδώ και πάρα πολλά χρόνια με δεσμούς πνευματικούς και φιλίας πνευματικής. Και ερχόμενος από τη Λεμεσό, προς στιγμήν αισθανόμουν μεγάλη αμηχανία, για το τί πνεύμα και τί ατμόσφαιρα θα συναντούσα και πώς για πρώτη φορά θα έρθω στο Παραλίμνι, στον Άγιο Δημήτριο, να λειτουργήσω χωρίς να είναι παρών ο π. Ευέλθων. Και απορούσα με τον εαυτό μου, πώς θα αντιμετωπίσει και αντιδράσει σ’ αυτή την απουσία και προς στιγμή σκέφτηκα και είπα, ότι καλύτερα θα ήταν να παρερχόταν από εμένα το ποτήριο αυτό της δυσκολίας και του πόνου της απουσίας του αειμνήστου π. Ευέλθοντος. Όμως, θέλω να σας πώ το εξής, γιατί δεν θέλω να εκφωνήσω επιμνημόσυνους λόγους, που συνήθως είναι ψεύτικοι. Θέλω να σας πώ αυτό που αισθάνομαι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αποχαιρετισμός

Επειδή είναι άδηλος καί άγνωστος του καθενός η ώρα του θανάτου, σημειώνω εδώ λίγα λόγια, σάν διαθήκη, καί όσα είναι δυνατόν, παρακαλώ τά παιδιά μου νά τά εφαρμόσουν.

Τά χρόνια πού επέτρεψε ο Θεός νά ζήσω στή γή ήταν αρκετά, ώστε νά πέσω σέ πολλά αμαρτήματα. Όσα θυμόμουνα καί όσα μπόρεσα τά έχω εξομολογηθεί σέ πνευματικούς Πατέρες. Γιά όσα λησμόνησα ή δέ μπόρεσα νά εξομολογηθώ, παρακαλώ τό Θεό νά γίνει ίλεως καί γιά μένα καί νά δείξει τό έλεός του σέ μένα τόν αμαρτωλό.

Αξιώθηκα, χωρίς νά τό αξίζω, νά εισέλθω στίς τάξεις του Κλήρου. Τό τιμητικό αυτό γιά μένα γεγονός θά γίνει αιτία γιά πιό αυστηρή κρίση εκ μέρους του Θεού.  Γιατί τό ξέρω, δέν ήμουνα σάν κληρικός αυτός πού έπρεπε νά ήμουν. Λυπούμαι καί ζητώ συγγνώμη από όσους σκανδάλισα ή επίκρανα ή επλήγωσα ή τούς φέρθηκα μέ τρόπο πού δέν έπρεπε. Ζητώ από όλους συγγνώμη. Ταυτόχρονα έχω ήσυχη τή συνείδηση ότι κανένα δέν έβλαψα ενσυνείδητα.  Λάθη διέπραξα. Σέ αμαρτίες υπέπεσα. Εσκεμμένα, όμως, δέν αδίκησα καί δέν έβλαψα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιστολή Καθηγουμένου Μονής Βατοπαιδίου αρχιμ. Εφραίμ προς τη πρεσβυτέρα Ανδρούλλα Παπαευέλθωντος σύζυγο του μακαριστού π. Ευέλθωντος Χαραλάμπους

Αγαπητή Ανδρούλλα,

Χαίρετε εν Κυρίω!

Διά του παρόντος ιεροσφραγίστου και ενυπογράφου Μοναστηριακού ημών Γράμματος σπεύδομεν ίνα γνωρίσωμεν Ύμίν ότί ελάβομεν την υφ’ Υμών αποσταλείσαν ημίν επιστολήν περί της πρόν Κύριον εκδημίας του μακαριστού και λίαν αγαπητού συζύγου Υμών π. Ευέλθοντος Χαραλάμπους, ο οποίος προσφάτως και λίαν απροσδοκήτως απήλθεν των εγκοσμίων. Ωσαύτως, είδομεν και την συναποσταλείσαν φωτογραφίαν του κεχαριτωμένου λειψάνου του αληθούς τούτου διακόνου και πιστού δούλου του Κυρίου ημών, μίαν εισέτι μαρτυρίαν της κατά Χριστόν ευαρεστήσεως αυτού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρωτότοκος εκ των νεκρών

Την οδό του μαρτυρίου βάδισε πρώτος ο Κύριος, όταν αίροντας τον Σταυρό Του ανέβηκε στον Κρανίου Τόπο.

Αυτή η πρωτοπορία του Χριστού στο δρόμο του Γολγοθά πρέπει να είναι πάντοτε εναργής στη μνήμη μας. Για να θυμούμαστε ότι στις δύσκολες ώρες του πόνου έχουμε συμπαραστάτη, συνοδοιπόρο, συμμέτοχο και κοινωνό της δικής μας δυσκολίας τον ίδιο το Θεάνθρωπο Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προς παρηγοριά πενθούντων γονέων

Αποχαιρετισμός

Πολυαγαπημένε μου γυιέ Χριστόφορε,
Παλαίψαμε με νύχια και με δόντια με το Θεό, και μας νίκησε. Κάναμε ο,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό να σε κρατήσουμε κοντά μας. Όμως η αγάπη του Θεού για σένα ήταν πιο δυνατή! Και σε πήρε κοντά του. «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο. Ως τω Κυρίω έδοξεν, ούτω και εγένετο. Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας» (Ιώβ α, 21)•
Σαν άνθρωποι, σαν γονιοί, δεν το κρύβω, πονάμε. Ο θάνατος είναι εμπειρία φοβερή. Ένας νέος, όλο όνειρα, με μέλλον, πού πάει στην Ελλάδα για σπουδές, στο τέταρτο έτος Ιατρικής, να φεύγει μέσα από τα χέρια μας με μαρτυρικούς πόνους από τη μια στιγμή στην άλλη, είναι ασύλληπτο στην ανθρώπινη σκέψη.
Είμαστε, όμως, γυιέ μου, Χριστιανοί. Και πιστεύουμε πώς «τα μεν ώδε πρόσκαιρα, τα δε εκείσε αιώνια». Και πιστεύουμε ακόμη πώς ό,τι επιτρέψει ο Κύριος είναι για το καλό μας. Και γνωρίζουμε πόσο μας αγαπά ο Θεός. Και ποτέ δε θα αφήσει να μας συμβεί κάτι κακό. Επιτρέπει τις δοκιμασίες για να χαρίσει το στεφάνι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »