Πρόσκληση στο Μυστήριο της Ζωής (Λουκ. ιδ 16-24)

th.Euxaristia

Νικάνωρ Καραγιάννης (Αρχιμανδρίτης)

Το κάλεσμα του Θεού, για να μετέχει ο άνθρωπος στο μυστήριο της όντως ζωής, μας παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική παραβολή του μεγάλου δείπνου. Ο άνθρωπος καλείται να καθίσει στο τραπέζι της αγάπης του Θεού, για να κοινωνήσει ζωή από τη ζωή Του, για να μεταγγίσει στο σώμα του κόσμου το αίμα της ζωής του Θεού. Σε αυτό το δείπνο της θείας Ευχαριστίας ο Θεός πατέρας καλεί τα παιδιά του, να νιώσουν και να βιώσουν τη ζωντανή παρουσία Του. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα στη θεία λατρεία και κατεξοχήν στη θεία Λειτουργία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τύπος και Ουσία (Λουκ. 13, 10-17)

Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης

Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης

Νικάνωρ Καραγιάννης (Αρχιμανδρίτης)

Μία ξεκάθαρη και σαφέστατη καταδίκη της θρησκευτικής τυπολατρίας αποτελεί η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Ο ευαγγελιστής Λουκάς μας λέει ότι ο Χριστός θεραπεύει την ημέρα του Σαββάτου και αυτό γίνεται αφορμή να συγκρουστεί με τον Ιουδαϊσμό της εποχής του, που είχε μετατρέψει τις εντoλέs του Δεκαλόγου και του Νόμου σε ένα στείρο σύστημα υποχρεώσεων και περιορισμών. Ο παραλογισμός στις αντιδράσεις του θρησκευτικού κατεστημένου τραγικός. Ο αρχισυνάγωγoς αγανακτεί, γιατί το θαύμα του Χριστού καταργεί την αργία του Σαββάτου, η οποία προέρχεται από τον Θεό. Το μήνυμα, επομένως, της σημερινής περικoπής μας αγγίζει και μας αφορά όλoυς, αφού συχνά, ίσως και ασυναίσθητα, προτάσσουμε κάποιους θpησκευτικoύς και τελετουργικoύs τύπους xωρίς αντίκρισμα καρδιάς και ζωής. Οι θεραπείες του Χριστού την ημέρα του Σαββάτου φανερώνουν το πνεύμα της αγάπηs και της ελευθερίας, που πρέπει να υπάρχει πάντοτε στην τήρηση των εντολών του Θεού. Αν και η ουσία υπερβαίνει τον τύπο, παρόλ’ αυτά ο τύπος χρειάζεται στο βαθμό και στο μέτρο που περιφρουρεί και εκφράζει την ουσία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο λόγος του Θεού και η ευθύνη του ανθρώπου

Νικάνωρ Καραγιάννης (Αρχιμανδρίτης)

Το βαθύτερο νόημα του σκοπού του Θεού για τον κόσμο και τη σωτηρία του ανθρώπου είναι ένα μυστήριο που δεν μπορεί να εκφρασθεί παρά μόνο με παραβολές. Μια τέτοια παραβολή είναι και αυτή του σπορέα. Οι παραλληλισμοί εξηγούνται από τον ίδιο τον Χριστό. Γεωργός ο Θεός, σπόρος ο λόγος Του, αγρός-χωράφι ο άνθρωπος κάθε εποχής και τόπου, αγκάθια τα πολλά και ποικίλα εμπόδια της καρποφορίας του κηρύγματος.
Ο σπόρος του θείου λόγου

Όπως ο σπόρος, αυτό το δυναμικό στοιχείο της φύσης, κρύβει μέσα του το μυστήριο της δημιουργίας και της ζωής, έτσι και ο λόγος του Θεού μας μεταμορφώνει εσωτερικά και μας μεταγγίζει την «όντως ζωή». Ο σπόρος είναι ίδιος, πέφτει όμως σε διάφορα μέρη, γι’ αυτό και το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό. Ο λόγος του Θεού προσφέρεται και απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο αδιακρίτως. Δεν είναι προνόμιο κάποιων, αλλά δικαίωμα και δωρεά όλων. Ο Χριστός είναι ο «αεί σπείρων τον σπόρον της αιωνίου ζωής». Όταν, λοιπόν, ο Θεός μας μιλά με το λόγο Του, καθώς ακούμε τη φωνή Του μέσα από την Αγία Γραφή, μέσα από τους προφήτες και το Ευαγγέλιο, μέσα από τη διδασκαλία και την εμπειρία των Αγίων της Εκκλησίας, μας φανερώνει την προσωπική Του ύπαρξη. Μας λέει ποιός είναι και τι θέλει από εμάς,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »