Ανακαλύφθηκε στην Ρουμανία λειψανοθήκη προερχόμενη από την Βατοπαιδινή Σκήτη του Αγίου Δημητρίου Αγίου Όρους

Η λειψανοθήκη που ανακαλύφθηκε στο καμπαναριό του Ιερού Ναού  του Αγίου Δημητρίου στην Κωστάντζα της Ρουμανίας  και φέρει λείψανα αγίων προέρχεται από το Άγιον 'Ορος

Η λειψανοθήκη που ανακαλύφθηκε στο καμπαναριό του Ιερού Ναού
του Αγίου Δημητρίου στην Κωστάντζα της Ρουμανίας
και φέρει λείψανα αγίων προέρχεται από το Άγιον ‘Ορος

Ανακαλύφθηκε στο καμπαναριό του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου στην Κωστάντζα της Ρουμανίας λειψανοθήκη φέροντα λείψανα αγίων, όπως ανακοινώθηκε από το γραφείο τύπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Τόμεως.

Η λειψανοθήκη συνοδεύεται από ελληνικό έγγραφο με την υπογραφή του Γέροντα του Βατοπαιδινού Κελλίου των «Τριών Ιεραρχών» Ιερομόναχου Χαράλαμπου,ο οποίος αφιερώνει την λειψανοθήκη στην Καλύβη της Αγίας Μαρίνης (ρουμανική) της Βατοπεδινής Σκήτης του Αγίου Δημητρίου Αγίου Όρους και το οποίο αποδεικνύει την αυθεντικότητα των αγίων λειψάνων. Σύμφωνα με το έγγραφο η ημερομηνία της αφιέρωσης ήταν η 18η Απριλίου του 1936.Κατά τα λεγόμενα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερομόναχος Γυμνάσιος Κολιτσιώτης (1899 – 1 Μαρτίου 1965)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Γεννήθηκε στο Βορνιτσένι της Ρουμανίας. Κατά κόσμον ονομαζόταν Γεώργιος Ιγκνάτ και ήταν ο μεγαλύτερος από τα οκτώ αδέλφια του. Το 1922 αναχώρησε για τη σκήτη Μάγκουρα και το επόμενο έτος εκάρη μοναχός. Το 1924 χειροτονήθηκε διάκονος για τον μεγάλο ζήλο που είχε για την Εκκλησία.

Μαζί με τον μικρό αδελφό του Δημήτριο, τον μετέπειτα Ιερομόναχο Διονύσιο (1909-2004), άνδρα μεγάλης αρετής, το 1926 ήλθαν στο Κελλί του Αγίου Γεωργίου της Καψάλας, όπου εκάρη μεγαλόσχημος και χειροτονήθηκε διάκονος. Κατόπιν πήγαν στο Κελλί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Το 1930 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Ζούσε με μεγάλη πενία και ευλάβεια. Στη συνέχεια πήγαν στο Κελλί του Αγίου Τύχωνος στην ίδια περιοχή της ησυχαστικής Καψάλας. Το 1937 ήλθαν στο Κελλί του Αγίου Γεωργίου – Κολιτσού. Εργάσθηκαν με ζήλο για την ανακαίνιση του Κελλιού. Με ευλάβεια, αγάπη, κατάνυξη και προσοχή τελούσε απαράβατα όλες τις ιερές ακολουθίες και τις συχνές Θείες Λειτουργίες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μοναχός Δομέτιος ο κουφός († 1905) – Το Οσιακό τέλος του

[el]image1

Άγνωστες μορφές του Μοναχισμού

Μοναχός Δομέτιος ο κουφός Μοναστήρι Νεάμτς († 1905)

Έτσι ήτο γνωστός στο μοναστήρι του αυτός ο μοναχός. Είναι αλήθεια ότι δεν άκουε, αλλά ζούσε μέσα στην καρδιά του την αγάπη και την χαρά του Χριστού. Είχε έλθει στο μοναστήρι από μικρός, από το 1850. Τότε δεν είχε καταστραφή η ακοή του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νικολάε Στάϊνχαρτ σκέψεις για τους ανθρώπους και τον Ιησού στη ρουμανική φυλακή

ΖΙΛΑΒΑ 02/1962.Λέξεις γεμάτες αρχοντιά. «Όχι όπως έλεγαν μερικοί: «Τί μπορούσα να κάνω; Αναγκάστηκα να υπογράψω». Ό συλλογισμός για έναν χριστιανό είναι διαφορετικός: «Για να υπογράψω, δεν υπογράφω. Τί θα κάνω; Θα δω, ό Θεός βοηθός». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

O Εβραίος που στις ρουμανικές φυλακές βαφτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος

Το βίωμα του Νικολάε Στάϊνχαρτ πρώην Εβραίου που στις ρουμανικές φυλακές βαφτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος.

Όποιος   βαφτίστηκε μικρός δεν ξέρει και δεν μπορεί να φανταστεί τί σημαίνει βάπτισμα. Πάνω μου έρχονται κάθε τόσο όλο και πιο συχνά κύματα ευτυχίας. Τελικά είναι αλήθεια ότι το βάπτισμα είναι άγιο μυστήριο, γιατί όντως υπάρχουν άγια μυστήρια. Διαφορετικά αύτη ή ευτυχία που με κατακλύζει, με κυριεύει, με ντύνει , με νικά, δεν θα μπορούσε να είναι τόσο απίστευτα θαυμαστή και πλήρης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βλάντ Τσέπες (Ντρ​άκουλ)Το ατσάλινο χέρι της Ορθοδοξίας

Τις μαύρες ημέρες της εισβολής του Οθωμανικού σκότους, μαζί με το υπέρλαμπρο άστρο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, την δάδα αναμμένη κρατά και το χέρι του ηγεμόνα της Βλαχίας, Βλαντ Ντρακούλ (Τσέπες).

Ένας μαχητής της Ορθοδοξίας που έμελλε να συκοφαντηθεί όχι μόνον από τους Τούρκους αλλά κυρίως από τους Γερμανούς οι οποίοι τον ταύτισαν με το απόλυτο κακό.

Όλοι γνωρίζουμε τον «Κόμη Δράκουλα» από τις γνωστές ταινίες τρόμου. Ο υπηρέτης του διαβόλου, ο δαίμονας που σπέρνει τον τρόμο στους ανθρώπους. Η ιστορική αλήθεια είναι τελείως διαφορετική, αφού η λάμψη του Ορθόδοξου ηγεμόνα της Βλαχίας σκορπούσε τρόμο μόνον στους υπηρέτες του σκότους. Τους Οθωμανούς εισβολείς και τους πάμπλουτους γερμανούς επικυρίαρχους που λυμαίνονταν τον λαό της Βλαχίας. Όπως άλλωστε οι Έλληνες μαχητές της Μικρασιατικής εκστρατείας που ονομάστηκαν από τους Τούρκους «Σεϊτάν Ασκέρ» – στρατός του Σατανά.Και όμως, οι σφαγείς και εκμεταλλευτές των Εθνών κατάφεραν να περάσουν την δική τους εκδοχή, ως εκδίκηση στον προστάτη των Ορθοδόξων απέναντι στους οικονομικούς και φυσικούς γενοκτόνους οι οποίοι φαίνεται Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ρουμάνοι Νεομάρτυρες 20ου αι. – Μνημείο Aiud Ρουμανίας


Προσκύνημα της ενορίας Αγ. Νικολάου Πατρών στο Μνημείο Ρουμάνων Νεομαρτύρων του 20ου αι. (αθεϊστικού καθεστώτος) στο Aiud της Ρουμανίας. Ομιλεί ο π. Αυγουστίνος Varvaruc, πνευματικό τέκνο του  π.Ιουστίνου Πίρβου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος;

( Γέροντα Εφραίμ, Καθηγουμένου της I. Μ. Μονής Βατοπαιδίου)

Θέλω σήμερα, να θίξω στην αγάπη σας ένα θέμα, το όποιο ίσως το έχετε ξανακούσει, ίσως το έχετε διαβάσει, άλλα ίσως και δεν το έχετε σκεφθεί ποτέ.

Ξεκινώ με μια ερώτηση. Ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος; Σήμερα υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση για το ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος. Πολλές φορές ακούω, ότι πνευματικός άνθρωπος είναι αυτός που ασχολείται με τα γράμματα και τις τέχνες, τη μουσική, τη ζωγραφική, την ακαδημαϊκή γνώση, με μια καλαισθητική εικόνα ενός τοπίου. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν τη θέση τους, είναι αξιόλογοι, αλλά νομίζω ότι είναι λάθος να λέγονται «πνευματικοί άνθρωποι». Μπορούσαν να λέγονται, οτιδήποτε άλλο, έκτος από πνευματικοί άνθρωποι.

Ο πνευματικός άνθρωπος, σύμφωνα με τον ορισμό των αγίων Πατέρων, είναι εκείνος ο οποίος, είναι «πεπληρωμένος», δηλαδή γεμάτος, με Πνεύμα Άγιο. Αυτός είναι αληθινά και ουσιαστικά ο πνευματικός άνθρωπος. Είναι εκείνος, ο οποίος, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια σπάνια αγιογραφικ​ή προσέγγιση​:Η »έφφιπη πορεία του Τιμίου Σταυρού»

Στην Ιερά Μονή του Τιμίου Σταυρού στο Πατραούτσι της Ρουμανίας αντικρύζουμε μία μοναδική ως προς την θεματολογία της τοιχογραφία.Πρόκειται για την» Έφφιπη πορεία του Τιμίου Σταυρού».Αυτή η εικονογραφική απεικόνιση είναι μοναδική σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο και σε αυτήν απεικονίζονται οι στρατιωτικοί άγιοι οι οποίοι μαρτύρησαν κατά την διάρκεια των διωγμών.Την πομπή οδηγούν ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και ο Μέγας Κωνσταντίνος σ΄έναν ουράνιο χορό αγάπης και προσευχής γύρω από τον Τίμιο Σταυρό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διεθνές Επιστημονικό Συμπόσιο για την βυζαντινή μουσική στο Ιάσιο

Βασίλειος Χάδος

Με επιτυχία διεξήχθησαν  οι εργασίες του Masterclass(Ανώτερου Σεμιναρίου) Βυζαντινής Μουσικής στο Ιάσιο της Ρουμανίας. Το Masterclass πραγματοποιήθηκε  από τις 10 έως και τις 14 Ιουλίου 2012στο Πανεπιστήμιο Τέχνης «GeorgeEnescu» υπό την αιγίδα της Μητρόπολης Μολδαβίας.  Το Θέμα του Masterclass ήταν: η Χρωματικότητα στην Οκταηχία. Δόθηκε η ευκαιρία επίσης σ αυτή τη συνάντηση να συνεορταστούν:

π. Γεώργιος Κάλτσιου, μαρτυρίες από βασανιστήρια στις Φυλακές του Πιτέστι της Ρουμανίας (Βίντεο)

Μαρτυρίες απ’ τα βασανιστήρια στις Ρουμανικές φυλακές του Πιτέστι κατά την εποχή του Αθεϊστικού ολοκληρωτικού καθεστώτος, από τον Ομολογητή π. Γεώργιο Κάλτσιου… Δείτε το βίντεο:

π. Δανιήλ από την Μονή Ραρέου-Ρουμανία. Πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε όταν δεν θα μπορούμε να πουλάμε και να αγοράζουμε;

 
Οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν και θα αντιμετωπίσουν, πολλές αντίχριστες ενέργειες
(ηλεκτρονικές ταυτότητες,σφράγισμα,οικουμενισμός,πορνογραφία,ομοφυλοφιλία) τις οποίες θα αντιμετωπίσουν μόνο με την βοήθεια του Θεού.
Ο Θεός επιτρέπει αυτούς τους πειρασμούς ,συμπεριλαμβανομένου του τσιπαρίσματος, για να μετανοήσουμε, να πάμε στην εκκλησία, να κοινωνήσουμε των αχράντων μυστηρίων και να σωθούμε.
 
Εάν δεν θα μπορούμε να αγοράσουμε και να πουλήσουμε χωρίς το σφράγισμα, πώς θα ζήσουμε; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπογραφή Μνημονίου Κύπρου-Ρουμανίας

Μνημόνιο Συναντίληψης που προνοεί την ανάπτυξη συνεργασίας στον τομέα των βιομηχανικών σχέσεων μεταξύ Κύπρου και Ρουμανίας υπεγράφη σήμερα από την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κα Σωτηρούλα Χαραλάμπους και την ομόλογό της, Υπουργό Εργασίας, Οικογένειας και Κοινωνικής Προστασίας της Ρουμανίας, κα Mariana Campeanu. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέροντας Ενώχ ο Αγιορείτης ο εκ Ρουμανίας

Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την κοίμηση του γέρο Ενώχ και 20 από αυτήν του γέρο Τιμόθεου, δυο αφανών και περιφρονημένων στη διάρκεια της ζωής τους αγιορειτών, που όμως με τη ζωή, τη σιωπή και τα λίγα λόγια τους βοήθησαν πολλούς και τώρα βοηθούν περισσότερους με τις προς Θεόν μεσιτείες και προσευχές τους. Οι γραμμές που ακολουθούν ας είναι ένα μικρό μνημόσυνο ευγνωμοσύνης.
Ο γέρο Ενώχ ήταν ρουμάνος. Ζούσε στις Καρυές, σε δωμάτιο που του παραχωρούσαν άλλοι μοναχοί στα κελλιά τους. Έφτιαχνε σκούπες από αγριόχορτα (μια απ’ αυτές εκτέθηκε το 1997 στη Θεσσαλονίκη, στην έκθεση των αγιορειτικών κειμηλίων). Τις έδινε σε κάποια μοναστήρια, με αντάλλαγμα λίγα τρόφιμα. Αυτά δεν τα ήθελε για τον εαυτό του αλλά για κάποιους ασκητές που ζούσαν στο δάσος, απομονωμένοι κι άγνωστοι στους πολλούς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγαπητή μου μαμά

Ο νέος μάρτυρας και ομολογητής Βαλέριος Γκαφένκου (ο άγιος των φυλακών)

Άγιος Βαλέριος Γκαφένκου (Ρουμάνος Ομολογητής)

Πολλοί Ρουμάνοι αδελφοί μας κατά την περίοδο του αθεϊστικού (κομμουνιστικού) καθεστώτος διώχτηκαν, ομολόγησαν τον Χριστό και μαρτύρησαν στην Ρουμανία τον 20ο αιώνα. Ένας από αυτούς ήταν και ο Βαλέριος Γκαφένκου. Γεννήθηκε το 1921. Ενώ σπούδαζε Νομική και Φιλοσοφία στο Πανεπιστημίου του Ιασίου στο δεύτερο έτος φοιτήσεώς του, το 1941, φυλακίστηκε για τις χριστιανικές πεποιθήσεις του με ποινή 25 έτη φυλάκισης σε καταναγκαστικά έργα. Αγαπούσε και ζούσε την Ορθοδοξία και βοηθούσε με κάθε τρόπο τους συγκρατουμένους του στις φυλακές που έζησε. Ονομάστηκε “ο άγιος των φυλακών”. Εξαιτίας των κακουχιών που υπέστη στις φυλακές προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1952, ενώ είχε πάρει “πληροφορία” από τον Θεό για τον θάνατό του ημέρες πριν και είχε ενημερώσει τους στενούς συγκρατουμένους του. Στις φυλακές βίωσε την Χάρη του Θεού σε τέτοιο βαθμό, που ομολογούσε συνέχεια ότι ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πατέρας Ηρωδίων Καψαλιώτης (+1990)

Εδώ και πολύ καιρό είχα ακούσει δια τον πατέρα Ήρωδίωνα. Τον θαυματουργό, τον διά Χριστόν σαλό της αγιορείτικης ερήμου της Καψάλας.

Από σκόρπιες πηγές περισυνέλεξα ολίγα πτωχά στοιχεία της ζωής του τα όποια προσφέρω εις τους ευσεβείς χριστιανούς διά να γνωρίζουν ότι και εις τους έσχατους αυτούς καιρούς, ο Θεός δεν μας εγκατέλειπε, αλλά μας έδωκεν ισχυρά στηρίγματα εις την γη και διαπύρους πρεσβευτάς εις τους ουρανούς.

Γεννήθηκε τo 1904 εις την Ρουμανία εις την επαρχία Ορντάσεστ. Ό πατέρας του, λεγόταν Πέτρος Μαντούφ, η μητέρα του Ελένη. Ήταν πτωχοί αλλά τίμιοι άνθρωποι. Ο Πέτρος δούλευε στα χωράφια, έβοσκε τα λιγοστά του πρόβατα, έτρωγε δηλαδή το ψωμί του εν ίδρώτι του προσώπου του. Ο Θεός του χάρισε ένα γυιό, τόν Ιωάννη. Ήταν ένα αθώο και φιλότιμο παλληκάρι. Ψηλός, γεροδεμένος, με γαλανά φωτεινά μάτια. Βοηθούσε τον πατέρα του στα πρόβατα και καλλιεργούσαν μαζί τα χωράφια. Ο Ιωάννης είχε μια έντονη θρησκευτική φύσι. Ήταν φιλέρημος χαρακτήρας. Του άρεσε να άκούη ιστορίες για μεγάλους ερημίτες, που άσκήτευαν στα σπήλαια και σε μικρές καλύβες που έφτιαχναν από κορμούς δένδρων στα Καρπάθια όρη και η καρδιά του καιγόταν να τους μιμηθή. Του έλεγαν οι γεροντότεροι ότι εις την Ελλάδα υπάρχει ένα όρος, ωσάν ένας νομός εις τον όποιο υπάρχουν μόνο μοναστήρια, σκήτες και φτωχικές καλύβες πού εδώ και χίλια χρόνια περίπου ζουν μόνο ασκητάδες. Ο πρώτος ερημίτης του Αγίου Όρους, λεγόταν Πέτρος. Ήταν στρατηγός και φίλος του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Νικηφόρου Φωκα. Ο ερημίτης Πέτρος ζούσε ασκητικά σε μια σπηλιά και πολύ βασάνιζε το σώμα του. Πολύ τον ταλαιπωρούσαν οι δαίμονες.

Η Μητέρα του Θεού, του παρουσιάστηκε σ’ ένα όραμα γεμάτο φως και του είπε. Έχε υπομονή στις παγίδες και τα βέλη του εχθρού εκλεκτέ μου. Το όρος αυτό είναι δικό μου. Το έζήτησα από τον Υιό μου, και αυτός μου το έδωσε. Εδώ θα έρχονται να κατοικούν όσοι θέλουν να αφιερωθούν εις τον Θεό. Όσο ζουν θα έχουν την προστασία μου. Θα τους τρέφω και θα τους συντηρώ. Δεν θα τους λείψη τίποτε. Και όταν φύγουν από τον κόσμο αυτό, θα τους δωρίσω την βασιλεία του Θεού. Θα το κάμω γνωστό και ένδοξο σ’ όλον τον κόσμο. Βασιλιάδες και άρχοντες θα έρχονται εδώ να προσκυνούν. Γυναίκα δεν θα πατήση το πόδι της εδώ. Μόνον εγώ θα βασιλεύω, κανένας βασιλιάς ή άρχοντας θα βασίλευσει εδώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαυμαστή εμφάνιση κηλίδων αίματος στον τόπο που μοναχοί σφαγιάστηκαν από τους Τουρκους μετά τη μάχη με τον Γεωργάκη Ολύμπιο (Μονή Σέκου,1821)

Η Μονή Σέκου βρίσκεται στην Β.Α.Ρουμανία.Εκεί κατέφυγε μετά την αποτυχία του κινήματος των παραδουνάβιων χωρών ο Γεωργάκης Ολύμπιος και ο Ιωάννης Φαρμάκης με 380 αγωνιστές.Η Μονή Σέκου η οποία είναι χτισμένη σαν ένα μεσαιωνικό κάστρο πρόσφερε ασφάλεια. Οι Τούρκοι προσπάθησαν με διάφορους τρόπους να μπουν στο μοναστήρι αλλά δεν τα κατάφεραν. Έκαψαν το ξύλινο εκκλησάκι του Αϊ Νικολάου για να καταλάβουν τα τείχη, αλλά τίποτα.Στις 8-9 Σεπτεμβρίου 1821 οι Τούρκοι κάνουν νέα επίθεση και τους ζητούν να παραδοθούν.Ο Γεωργάκης Ολύμπιος με 11 συντρόφους αποσύρθηκε στο κωδωνοστάσιο,έβαλαν φωτιά στην μπαρουταποθήκη και ανατινάχηκαν Μετά από πολλές μέρες μεγάλης αντίστασης οι Τούρκοι υποσχέθηκαν ότι αν ανοίξουν τις πόρτες δεν θα πειράξουν κανένα από τους διαβιούντες εκεί.Ο Φαρμάκης,με την παρέμβαση του προξένου της Αυστρίας συνθηκολόγησε. Τη στιγμή όμως που κάποιος άνοιξε τις μεγάλες πόρτες του μοναστηριού, οι μοναχοί βρέθηκαν στο έλεος των Τούρκων.Τους αιχμαλώτους τους σκότωσαν όλους. Ένα μέρος των μοναχών κατάφερε να φύγει στο δάσος , 24 όμως από αυτούς πέθαναν σαν μάρτυρες . Τους οχτώ από αυτούς τους σκότωσαν στην εκκλησία . Οι ταπεινές και αθώες μορφές των μοναχών δεν άγγιξαν τους απίστους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Τα προσκυνητάρια της Ρουμανίας

Αίσθηση προκαλεί στον επισκέπτη της Ρουμανίας μια απροσδόκητη, θα έλεγα, παρουσία σ’ όλη τη χώρα. Εϊναι οι σταυ­ροί (troita τα λένε η Ρουμάνοι). Ξύλινοι ή πέτρινοι. Ύψος τους περί­που όσο και το ανάστημα του ανθρώπου. Σκαλισμένοι οι περισσότεροι. Οι ξύλινοι συχνά έχουν ένα είδος σκεπής, πού ενώ­νει τις άκρες των οριζοντίων πλευρών με την κορυφή τους. Σέ μερικούς έχουν προ­στεθεί ανάμεσα σταύς βραχίονες τους άλ­λοι μικρότεροι σταυροί σε όμορφες συν­θέσεις. Τοποθετημένοι σε σταυροδρόμια, σε αυλόγυρους ναών, στην εϊσοδο χω­ριών ή κάπου ανάμεσα στα χωράφια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι Γκαγκαούζοι

Ζώντας στην εποχή που υπάρχει η τάση ενοποίησης και επικοινωνίας μεταξύ των λαών, οφείλουμε να προσεγγίσουμε και να βοηθήσουμε άλλους ομόδοξους λαούς, οι οποίοι παρουσιάζουν ιστορικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση των Γκαγκαούζων των Βαλκανίων.

Το κείμενο επιμελήθηκαν οι ερευνητές: Λουκά Νικόλαος, Ταπούρης Νικόλαος, και μέλη του Συλλόγου Φίλων της Γκαγκαουζίας

Εθνολογικός χάρτης της Μολδαβίας, σύμφωνα με τον οποίο το ποσοστό των Γκαγκαούζων που ζουν σε αυτή τη χώρα των Βαλκανίων φτάνει το 4%.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Nουθεσίες, μακαριστού Γέροντος Διονυσίου, Αγιορείτου

«Πολλές οικογένειες ταλαιπωρούνται, διότι υπάρχει εγωισμός, ο όποιος πνίγει την αγάπη και την πετάει μα­κριά! Δεν κάνουν οι σύζυγοι υπομονή. Δεν εκτιμά ο άν­δρας την γυναίκα, η γυναίκα τον άνδρα και ταλαιπωρού­νται και βασανίζονται και κάνουν δυστυχισμένα τα παι­διά τους. Μα, αυτός – αυτή που πήρες από την Εκκλη­σία δεν είναι; Γιατί μονίμως αυτό το ξεχνάς;
Γιατί; Φθά­νουν στο σημείο να χωρίζουν. Αυτό είναι το χειρότερο. Τι να πω; Άνθρωποι με δύο και τρία και τέσσερα παιδά­κια διαλύουν το μεγάλο Μυστήριο του Γάμου. Πω, πω, πω! Φοβερό, φοβερό! Τι πόνος σ’ αυτά τα ταλαίπωρα παιδιά, τι καημός, τι οδύνη!… Τους εξασφαλίζουμε μια μαύρη ζωή. Προσοχή. Άλλο η μάνα κι άλλο η δεύτερη γυναίκα ή οι συγγενείς που τα βοηθούν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Καλλίνικος της Τσέρνικα

Ό άγιος Καλλίνικος γεννήθηκε στο Βουκουρέστι τό 1787, σέ οικογένεια ιδιαιτέρως ευλαβή. Φοίτησε στην έλληνο-ρουμανική σχολή τής πόλεως και σέ ηλικία είκοσι ετών εισήλθε στήν Μονή Τσέρνικα. Έκάρη μοναχός μετά από έναν χρόνο και γρήγορα διακρίθηκε για τον ασκητικό του ζήλο. Κοιμόταν μόνο τρεις ώρες, τήν νύχτα, καθισμένος σέ σκαμνί, και τήν ημέρα αναλάμβανε τα πλέον βαριά διακονηματα. «Οταν ό γέροντας του έφυγε και πήγε στο «Αγιον «Ορος, ό Καλλίνικος αποφάσισε να τρέφεται μόνο με ψωμί και νερό, μετά τήν δύση του ηλίου, και πολλές φορές παρέτεινε τήν ξηροφαγία επί σαράντα ημέρες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαυμαστά γεγονότα του φυλακισμένου Αγίου Βαλερίου Γκαφένκου (γιορτάζει 18 Φεβρουαρίου)

Η ζωντανή παρουσία της Παναγίας

Τα Χριστούγεννα ο Βαλέριος ήταν αρκετά ζωογονημένος. Τη νύχτα εκείνη των αγγελικών ψαλμωδιών συνέθετε τα θαυμάσια κάλαντα των κρατουμένων του Τίργου Όκνα.

Στο διπλανό κρεβάτι ξεψύχησε ο αρχιμανδρίτης Γ. Είχε έλθει σε σοβαρή κατάσταση από το Κανάλι του Δούναβη και ήταν ένας από τους στύλους της αντίστασης. Τη νύχτα της Γεννήσεως του Ιησού ο αρχιμανδρίτης πέρασε στον ουρανό. Έφυγε με ακλόνητη την πίστη του. Επειδή δεν είχε καλά ρούχα, διότι τα δικά του ήταν βρεγμένα από τον ιδρώτα, ο Βαλέριος πρόσφερε τα δικά του και κράτησε για τον εαυτό του τα ρούχα του ιερέα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πορεία που οδηγεί στην ευτυχία… (Άγιος Βαλέριος Γκαφένκου)

Valerios

Ο νέος μάρτυρας και ομολογητής Βαλέριος Γκαφένκου (ο άγιος των φυλακών)

VatopaidiFriend: Πολλοί Ρουμάνοι αδελφοί μας κατά την περίοδο του αθεϊστικού (κομμουνιστικού) καθεστώτος διώχτηκαν, ομολόγησαν τον Χριστό και μαρτύρησαν στην Ρουμανία τον 20ό αιώνα. Ένας από αυτούς ήταν και ο Βαλέριος Γκαφένκου. Γεννήθηκε το 1921. Ενώ σπούδαζε Νομική και Φιλοσοφία στο Πανεπιστημίου του Ιασίου στο δεύτερο έτος φοιτήσεώς του, το 1941, φυλακίστηκε για τις χριστιανικές πεποιθήσεις του με ποινή 25 έτη φυλάκισης σε καταναγκαστικά έργα. Αγαπούσε και ζούσε την Ορθοδοξία και βοηθούσε με κάθε τρόπο τους συγκρατουμένους του στις φυλακές που έζησε. Ονομάστηκε «ο άγιος των φυλακών». Εξαιτίας των κακουχιών που υπέστη στις φυλακές προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1952, ενώ είχε πάρει «πληροφορία» από τον Θεό για τον θάνατό του ημέρες πριν και είχε ενημερώσει τους στενούς συγκρατουμένους του. Στις φυλακές βίωσε την Χάρη του Θεού σε τέτοιο βαθμό, που ομολογούσε συνέχεια ότι ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου.

Δημοσιεύουμε μία από τις λογοκρινόμενες επιστολές του προς την μητέρα του, που φαίνεται το μεγαλείο αυτού του σύγχρονου ομολογητού και μάρτυρα της πίστεως.

7 Μαρτίου 1946

Αγαπητή μου μαμά, σε είδα στην καρδιά της Νορίκας (της αδελφής του), στο επισκεπτήριο. Ήσουν αγαθή, ήπια, με μεγάλη κατανόηση. Εγώ σιωπούσα και κοίταζα μέσα στον εαυτό μου. Εκεί βρήκα την αγάπη… Σήμερα είμαι τόσο ευχαριστημένος! Κοιτάζω ήσυχος τη ζωή μου και τη ζωή ολόκληρου του κόσμου και βλέπω την επέμβαση του Θεού στα πάντα. Κοιτάζω τη ζωή μας και βλέπω το θαύμα του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Αντριάν Φαγκατσεάνου – Ο γέροντας με τις επτά ζωές!

…Επτά φορές πέρασε ο π.Αντριαν Φαγκατσεάνου (Βιογραφικά στοιχεία εδώ) κοντά από το θάνατο.Την μια απ’αυτές τον θεωρούσαν ήδη νεκρό.Ήταν πέντε ετων,όταν εφευγαν πρόσφυγες από την Μπουκοβίνα.Ανέβασμενος σε μιά καρότσα μαζί με τους γονείς του και με ότι μπόρεσαν να περισώσουν από το βιός τους,έπαιζε. χωρίς να καταλαβαίνει την κρισιμότητα της στιγμής.Κάποια στιγμή το ποδοβολητό των αλόγων του τράβηξε την προσοχή και χωρίς να το καταλάβει έσκυψε και ξαφνικά βρέθηκε κάτω από τις ρόδες:«Χωρίς να το καταλάβω οι ρόδες πέρασαν πάνω από την κοιλιά μου»διηγείται ο π.Αντριάν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Αντίπας ό Μολδαβός (+1882)

Γεννήθηκε στό χωριό Καλαποντέστ της επαρχίας Μπακάου της Μολδαβίας τό 1816. Στό βάπτισμα πήρε τό όνομα Αλέξανδρος. Σέ ηλικία είκοσι χρονών εισήλθε στην αδελφότητα της μονής Καλνταρουσάνι, όπου έμεινε επί μία τριετία με μεγάλη άσκηση, υπακοή καί υπομονή, μαθητεύοντας στή νοερά προσευχή στόν ερημίτη Γεδεών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »