Τελικά άνθρωποι χτυπιούνται μεταξύ τους!

μικρογραφία, κωδ.602, 13ος αι. Ι.Μ.Μ.Β

Λόγιος-στοχαστής Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάεφ

Η πληρότητα του φωτός είναι προσιτή μόνο σε μια μειονότητα. Δύσκολα τη δέχεται η ανθρώπινη φύση, γι’ αυτό η αυστηρότητα, ο φανατισμός και η σκληρότητα χαρακτηρίζουν συχνά τους Χριστιανούς στην ιστορία. Ο άνθρωπος αφομοιώνει ένα μέρος της αλήθειας και ικανοποιείται. Έχοντας την ικανότητα να διαστρέφει τα πάντα, μετατρέπει κι αυτή την απόλυτη αλήθεια σε όργανο των παθών του. Οι μαθητές που βρίσκονταν κοντά στο θείο Διδάσκαλο και δέχονταν το φως που εκχυνόταν από την προσωπικότητά Του «παραμόρφωσαν» κι οι ίδιοι ως ένα σημείο το Χριστιανισμό. Κατάλαβαν πολλές φορές την αλήθεια του Χριστού με τον τρόπο τους, υπερβολικά ανθρώπινα και την προσάρμοσαν στην περιορισμένη εβραϊκή τους αντίληψη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι Ασθένειες της Καρδιάς – 1 (Ηχητικό)

Athanasios-Lemesou

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

O Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος σε Ομιλία του για τις ασθένειες της καρδιάς. Ως τέτοιες ορίζει την άγνοια, τη λήθη, τη σκληρότητα, την τύφλωση, την πώρωση, την ακαθαρσία και την έλλειψη σύνεσης. Επίσης γίνεται αναφορά στα μέσα θεραπείας των ασθενειών αυτών, όπως είναι η πίστη, η νηστεία, η γνώση και το θείο βίωμα, η αδιάλειπτος μνήμη του Θεού, η επανάληψη της μονολόγιστης ευχής και η άσκηση υπομονής στις θλίψεις. Ο χαρισματικός ιεράρχης διανθίζει την ομιλία του με παραδείγματα από τη ζωή και τις διδασκαλίες του Μ. Αντωνίου και του αγ. Αθανασίου του Αθωνίτη,αλλά και με προσωπικές αναμνήσεις από το Άγιον Όρος, την περίοδο που ήταν αρχοντάρης στη μονή Βατοπαιδίου. Ακούστε την ομιλία:

Υπάρχει ελπίδα. Αρκεί να μην ζούμε σαν να μην γεννήθηκε ο Χριστός.

Αναστασίου, Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας

 

Μήνυμα ελπίδος εκπέμπει στον ταραγμένο κόσμο μας, στην ταλαιπωρημένη χώρα μας, στην ανήσυχη καρδιά μας, η Γέννηση του Χριστού. «Έσται η ρίζα του Ιεσσαί και ο ανιστάμενος άρχειν εθνών· επ’ αύτω έθνη ελπιούσιν», αιώνες πριν είχε προφητεύσει ο Ησαΐας και επαναλαμβάνει ο Απόστολος Παύλος. Παρόλο που πλήθος γεγονότων σκορπίζουν ανησυχία, αγωνία και συχνά απόγνωση, τα Χριστούγεννα, γαλήνια, εορταστικά, επιμένουν: Υπάρχει ελπίδα! Αυτή δεν βασίζεται σε μια αόριστη αισιοδοξία,  σε υποσχέσεις ανθρώπινες. Αλλά σε ένα Πρόσωπο που ήλθε ήρεμα και, ταπεινά, που παραμένει ανάμεσα μας, που θα επανέλθει εν δόξη. Στον Υιό του Θεού που σαρκώθηκε. Για τον οποίο ψάλλουμε: «Ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί και άνθος εξ αυτής, Χριστέ, εκ της Παρθένου ανεβλάστησας… ήλθες σαρκωθείς εξ απειράνδρου, ο  άυλος και Θεός, δόξα τη δυνάμει σου, Κύριε». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανυπομονούμε και μεις όπως ο Ηλίας!

Αύρα λεπτή

 Ένα μεγάλο μάθημα παίρνουμε αυτό το μήνα από τη μνήμη του προφήτη Ηλία, όσοι πονάμε για την Εκκλησία και διψάμε τον καθαρμό της. Το παίρνουμε διαβάζοντας το ιθ΄ κεφάλαιο του Γ΄ Βιβλίου των Βασιλειών. Στο μέρος αυτό της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρονται τα εξής:

Ο πύρινος προφήτης Ηλίας, με τη ψυχή κατάκοπη και σχεδόν απελπισμένη από τους αγώνες του εναντίον της ειδωλολατρίας που μάστιζε τον Ισραήλ, βρίσκεται σε μία σπηλιά του όρους Χωρήβ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάνουμε πως δεν σε βλέπουμε…

Με είδατε. Τοιχογραφία Ι.Μ.Ρουσάνου 16ος αι.

Στρέφεται, σ’ εκείνους, που τοποθέτησε στα δεξιά Του και τους βεβαιώνει: «Με είδατε και με αγαπήσατε!». Στρέφεται και σ’ εκείνους, που σύρθηκαν στα αριστερά Του και από το φόβο τους τρέμουν, και βεβαιώνει και αυτούς: «Και σεις με είδατε, αλλά με περιφρονήσατε. Και με κακοποιήσατε!». Και οι δυό εκφράζουν με απορία το ίδιο ερώτημα: «Πότε σε είδαμε;».

Το ερώτημα των εκ δεξιών, των αγίων, κρύβει ταπείνωση. Οι άγιοι, και όταν μέσα στην αγάπη βλέπουν το Χριστό, δεν το λένε. Δεν καυχώνται για τις πράξεις τους. Δεν θεωρούν σπουδαία τα έργα τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Συ τον καλόν οίνον τετήρηκας έως άρτι…» Από την νηπτική διδασκαλία του Γέροντα Αιμιλιανού (1)

Aimilianos

VatopaidiFriend: Με την ευκαιρία της ονομαστικής εορτής και τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την γέννηση του σεβαστού Γέροντα Αιμιλιανού, Προηγουμένου της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, o οποίος κατά τις ανεξιχνίαστες βουλές της θείας Πρόνοιας δοκιμάζεται με το πρόβλημα υγείας που έχει τα τελευταία χρόνια «ως χρυσός εν χωνευτηρίω», δημοσιεύουμε δύο άρθρα που αναφέρονται σ’ αυτόν.  Το  παρόν  από τον Ηγούμενο της εν λόγω Μονής Γέροντα Ελισσαίο και το άλλο που ακολουθεί από τον ιερομόναχο Σεραπίωνα Σιμωνοπετρίτη, Οικονόμο του Ιερού Κοινοβίου του Ευαγγελισμού στην Ορμύλια Χαλκιδικής.

Μέσα εις τον κόσμον -μας έλεγε κάποτε ο Γέροντας Αιμιλιανός- στην δική μας την εποχήν υπάρχουν πάρα πολλοί άγιοι. Είναι η ζωή τέτοια, που τους βάζει μέσα σε μια πορεία σκανδάλων, δηλαδή πειρασμών και θλίψεων, και αυτοί οι άνθρωποι δείχνουν μίαν τρομεράν υπακοήν και υπομονήν. Και αυτό το πράγμα τους αγιάζει. Επίσης, θέλοντας να ζήσουν μίαν ζωήν πνευματικήν, ξεκινάνε από τον φωτισμόν του μοναχισμού. Δηλα­δή τα βιβλία τους και η προσευχή τους είναι κατά μίμησιν των μοναχών, κάνουν ακολουθίες, κάνουν κομποσχοίνι, και μάλιστα χωρίς να έχουν την ακηδίαν που πολλές φορές παραλύει την ζωήν των μοναχών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΔΕΙΞΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ, ΟΧΙ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

Η αγωνία του Χριστού στην Γεθσημανή. Πίνακας του δανού ζωγράφου Carl Bloch. "Ώφθη (=παρουσιάστηκε) δέ αυτώ άγγελος απ' ουρανού ενισχύων αυτόν." (Κατά Λουκάν κβ΄ 43)

Η αγωνία του Χριστού στην Γεθσημανή. Πίνακας του δανού ζωγράφου Carl Bloch. "Ώφθη (=παρουσιάστηκε) δέ αυτώ άγγελος απ' ουρανού ενισχύων αυτόν." (Κατά Λουκάν κβ΄ 43)

Αν προσπεράσεις τον αδελφό σου χωρίς συμπάθεια και ασπλαχνία, ίσως και σένα να σε προσπεράσει άλλος με τον ίδιο τρόπο, όταν θα βρίσκεσαι στην ίδια κατάσταση. Αν λοιπόν θέλεις να μην παραμεληθείς και περιφρονηθείς, όταν θα πέσεις στην ίδια κατάσταση, να μη δείξεις αδιαφορία, αλλά δείξε μεγάλη φιλοστοργία και να θεωρείς πολύ μεγάλο θησαυρό, το να μπορέσεις να διασώσεις τον αδελφό σου. Γιατί καμιά άλλη αρετή δεν θα μπορούσε ποτέ να εξισωθεί μ’ αυτή.

(Εις Γεν. Ομιλ. ΜΓ΄, 4)