Σμύρνη, εμπορικό σταυροδρόμι Ανατολής – Δύσης. Σύντομη Επισκόπηση* (Διαχρονικό μεταίχμιο δυτικών και ανατολικών επιρροών)

smyrni emporiko stau

Γεώργιος Τσούτσος

Την κρατούσα αντίληψη για τους όρους Ανατολή- Δύση εκφράζει ο Ιωάννης Νεγροπόντης υποστηρίζοντας πως από την εποχή της Αργοναυτικής Εκστρατείας υπάρχει «αντιπαράθεση του ανατολικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού» είτε εξ ανατολών προς Δυσμάς (εκστρατείες των Μήδων κατά των Ελλήνων) είτε αντιστρόφως (εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου) μέχρι των ημερών του (απεβίωσε το 1897).  (1)

Η χερσόνησος της Μικράς Ασίας θεωρείται γενικά στη δυτική ιστοριογραφία σαν μία Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου

» Σμύρνη: η πρωτοπολιτεία της Ανατολής»

Καρτ – ποστάλ από τη Σμύρνη

Ένα ιδιότυπο ταξίδι στη Σμύρνη μέσα από φωτογραφίες, καρτ-ποστάλ και γραμματόσημα εποχής πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το απόγευμα στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ενορία εν δράσει».

Με «ξεναγό» τον κ. Λουκά Χριστοδούλου και μέσα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό «περιηγηθήκαμε» στους δρόμους και τα σοκάκια της Σμύρνης, στις αγορές και τα παζάρια της, γνωρίζοντας την καθημερινή ζωή των κατοίκων στην περίοδο ακμής της υπέροχης αυτής πόλης. Εικόνες μιας εποχής που θα ζήλευε και η πιο κοσμοπολιτική σύγχρονη πόλη.

Ο κ.Χριστοδούλου ανέφερε πως μπορεί η Σμύρνη να είχε Ελληνικό χαρακτήρα, η διοίκηση όμως ανήκε στους Τούρκους και περιέγραψε τους τρόπους που «εφηύραν» οι Έλληνες προκειμένου να συναντιούνται, «καθώς οι επίσημες ονομασίες των οδών ήταν στα τουρκικά». Σημείωσε μάλιστα πως οι Ελληνικές ονομασίες επιτράπηκαν μετά το 1919.

Έκανε αναφορά στην…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

23 Σεπτεμβρίο​υ 2012, 20:00, Μουσική παράσταση Σμύρνη – Αιγαίο – Κύπρος, Πολιτιστικ​ό και Περιβαλλον​τικό Ίδρυμα Ιεράς Μητροπόλεω​ς Μόρφου, Περιστερών​α

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΟΡΦΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΩΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20:00

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Έπειτα από τη ζεστή ανταπόκριση του κόσμου στη μουσική περιδιάβαση που ξεκίνησαν πριν από μερικά χρόνια, από τα καφέ Αμάν της Σμύρνης στα Καφέ Αμάν του Πειραιά κι απ’ τα νησιά του Αιγαίου στην Κύπρο, οι Παύλος Μιχαηλίδης (βιολί, φωνή) και η Θεοδώρα Αθανασίου (λάφτα, τοξωτό ταμπουρά, φωνή), με την προσθήκη δύο ακόμη μουσικών, του Γιώργου Φούντου (κιθάρα, λαούτο, φωνή) και του Τάσου Πούλιου (κανονάκι, φωνή) προτείνουν τη συνέχεια αυτής της πρότασης / περιδιάβασης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ihtida»: Η Ρωμιοσύνη που έμεινε στην Τουρκία μετά το 1922

Νίκου Χειλαδάκη
Δημοσιογράφου- Συγγραφέα-Τουρκολόγου

Στις 30 Ιανουαρίου του 1923 υπογράφτηκε η συνθήκη της ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, (Türk – Yunan Mübadelesine İlişkin Sözleşme ve Protokol Anlaşması). Σύμφωνα με την συνθήκη αυτή, όλοι οι Ρωμηοί χριστιανοί της Μικράς Ασίας και της ανατολικής Θράκης πλην της Κωνσταντινούπολης και των νήσων Ίμβρου και Τενέδου, θα έπρεπε να φύγουν για την Ελλάδα ενώ από την άλλη πλευρά οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας πλην της δυτικής Θράκης, θα έπρεπε να πάνε στην Τουρκία. Έτσι ένα θλιβερό καραβάνι της προσφυγιάς ξεκινούσε από τα πατροπαράδοτα χώματα της Μικράς Ασίας στον δρόμο της εξορίας. Στην Μικρά Ασία δεν θα ακούγονταν πια ο ήχος της καμπάνας που θα καλούσε το ελληνορθόδοξο ποίμνιο για την Θεία Λειτουργία, ένας ήχος που ηχούσε αδιάκοπα επί δυο σχεδόν χιλιετίες.

Έφυγαν όμως όλοι οι Ρωμηοί; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Εθνικά, Ειδήσεις, Εκκλησιαστικά, Ιστορία. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Λίγο πριν την εθνική συμφορά. Μνήμη Σμύρνης

Του Δρ Ανδρέα Κ. Φυλακτού

Στα τέλη Μαΐου του 1922, ο πολύ δραστήριος Μητροπολίτης Πάφου Ιάκωβος (1910-1929) επισκεπτόταν τη Σμύρνη και επέδιδε στο Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο (1910-1922), το μετέπειτα Εθνομάρτυρα, και στον αρχιστράτηγο Αναστάσιο Παπούλα (1859-1935) επιστολές του Εθνικού Συμβουλίου και της Εκκλησίας της Κύπρου, με τις οποίες οι Έλληνες της Κύπρου χαιρετούσαν τις νίκες του Ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία και εύχονταν η Ιωνία να ανακτήσει την Ελληνικότητά της. Ο ικανότατος αρχιστράτηγος Αναστάσιος Παπούλας τις μέρες εκείνες είχε Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Πολύδωρος – 3 Σεπτεμβρίου

st polydorosΜαρτύρησε στη Νέα Έφεσο στις 3 Σεπτεμβρίου 1794

Ο άγιος καταγόταν από τη Λευκωσία της Κύπρου και εμπορευόταν στην Αίγυπτο. Εκεί συνέβη να γνωριστεί μ’ ένα αρνησίχριστο Ζακυνθινό του οποίου έγινε γραμματέας. Μια μέρα ,σε κάποια διασκέδαση, μέθυσε και ,με σκοτισμένο το λογικό από τη μέθη, αρνήθηκε τον Χριστό και δέχθηκε το Ισλάμ. Όταν πέρασε η μέθη και ήλθε στον εαυτό του, μετανόησε και, όπως ο Πέτρος ,έκλαψε πικρά . Έφυγε από την Αίγυπτο τότε και πήγε στην Βηρυτό, βρήκε τον μητροπολίτη και εξομολογήθηκε με συντριβή καρδίας την πτώση του. Ο Επίσκοπος τον δέχθηκε πατρικά, τον συμβούλευσε, τον νουθέτησε, του έδωσε κανόνα και τον έστειλε να περάσει τη Μ. Τεσσαρακοστή σε κάποιο μοναστήρι του Λιβάνου, όπου, μετά το Πάσχα ,θα πήγαινε και ο ίδιος ,να τον χρίσει με το Άγιο Μύρο . Μαθεύτηκε απ’ ό,τι φαίνεται το γεγονός και, επειδή κινδύνευε ο Επίσκοπος, έφυγε ο Πολύδωρος από την περιοχή του και πήγε στην Πτολεμαΐδα της Παλαιστίνης , Άκρι ή Άκρα ονομαζόμενη τότε. Εκεί είχε αποφασίσει να ομολογήσει, ακούγοντας όμως από τον Άγιο Πτολεμαΐδος ότι πρέπει να ομολογήσει εκεί που αρνήθηκε ,πήρε ένα καράβι για την Αίγυπτο. Λόγω θαλασσοταραχής ωστόσο το καράβι έπιασε λιμάνι στη Χάιφα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέροντας Ευδόκιμος

Ο Γέρων Ευδόκιμος Μοναστερλής γεννήθηκε 5 Μαρτίου 1931 στην Κόρινθο από γονείς πρόσφυγες Μικρασιάτες από την Σμύρνη, τον Κωνσταντίνο και την Αικατερίνη. Ήταν παιδί πολύτεκνης και φτωχής οικογενείας 13 παιδιών. Το κοσμικό του όνομα ήταν Εμμανουήλ. Δεκατριών ετών έχασε το πόδι του και το ένα μάτι από νάρκη, και αργότερα είπε «ο διάβολος με αδίκησε». Στο νοσοκομείο, στην κατοχή, που πήγε χτυπημένος από την νάρκη, γνώρισε τον μοναχό Σάββα εκ της Καλύμνου (τον Άγιον Σάββα εκ της Καλύμνου) ο οποίος του προείπε ότι θα γίνει καλός ιερομόναχος. Προτού ακόμη χτιστεί το μοναστήρι του Αγίου Παταπίου στα Γεράνεια, πήγαινε εκεί στον Άγιο τακτικά με τις πατερίτσες. Σε ηλικία 16 ετών έβαλε ξύλινο πόδι που δωρίζονταν τότε στους αναπήρους και άφησε τις πατερίτσες. Ετών 16 έφυγε από το σπίτι του για τον πολυπόθητο μοναχικό βίο. Η κουρά του έγινε στήν   στο Στεφάνι Κορινθίας (αργότερα διετέλεσε και Ηγούμενος· τώρα είναι γυναικείο μοναστήρι), όπου χειροτονήθηκε και διάκονος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »