Γέρ. Εφραίμ της Αριζόνα:Μετάνοια-Εξομολόγηση-Συγχώρεση

efraim

Ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα, σε ομιλία του στο εξωτερικό, μιλά για το τρίπτυχο: Μετάνοια – Εξομολόγηση – Συγχωρητικότητα. Με ένα μεστό πνευματικού περιεχομένου λόγο αναφέρεται σε παραδείγματα Αποστόλων (Παύλος, Πέτρος και Ανδρέας) και αγίων (Χρυσόστομος, Μέγας Βασίλειος, Δανιήλ Στυλίτης), για να τονίσει την αξία των παραπάνω εννοιών στην πνευματική ζωή. Αναφέρεται επίσης στη σημασία της Άσκησης και στο ρόλο του πνευματικού ως αντιπροσώπου του Θεού. Τονίζονται ακόμη οι θεμελιώδεις χριστιανικές αρετές (Πίστη – Ελπίδα–Αγάπη) καθώς και η συμβολή της Προσευχής και της Υπομονής. Προβάλλεται ακόμη η σχέση Μητέρας και Παιδιού ως παράδειγμα συγχώρεσης. Αντίστοιχα, επισημαίνεται η διαβρωτική λειτουργία της αμαρτίας, της απόγνωσης και της απελπισίας. Ακούστε την ομιλία:

Oι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σαν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού

Jesus Blesses the Children

«αμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματ». 18:3)

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Τάδε λέγει Κύριος και ο λόγος Του είναι άγιος και αληθινός. Τί πλεονέκτημα έχουν τα παιδιά έναντι των μεγάλων; Έχουν τρία πλεονεκτήματα: την πίστη, την υπακοή και την συγχωρητικότητα. Το παιδί ρωτάει το γονιό του για τα πάντα και, ασχέτως του τι απαντά εκείνος, πιστεύει το γονιό του. Το παιδί υπακούει στο γονιό του και εύκολα υποτάσσει το θέλημα του στο θέλημα του γονιού του. Το παιδί είναι συγχωρητικό και, μολονότι προκαλεί εύκολα, συγχωρεί γρήγορα. Ο Κύριος μας απαιτεί και τα τρία αυτά από όλους τους ανθρώπους, δηλαδή πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα. Επιθυμεί οι άνθρωποι να πιστεύουν σ’ Αυτόν απροϋπόθετα, χωρίς όρους, όπως ένα παιδί πιστεύει στο γονιό του· και να είναι συγχωρητικοί ο ένας με τον άλλον, αμνησίκακοι, χωρίς να απαντούν στο κακό με κακό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΙ; (του Αββά Ζωσιμά)

Ιησούς Χριστός νικά

Ιησούς Χριστός νικά

Έλεγε: πως αν κανείς φέρει στο νου του κάποιον που τον έθλιψε ή τον ζημίωσε ή τον έβρισε ή τον ρεζίλεψε ή τον κατηγόρησε χωρίς λόγο ή του έκανε οποιοδήποτε άλλο κακό, και πιάσει να πλέκει λογισμούς εναντίον του, αυτός επιβουλεύεται την ίδια του τη ψυχή, όπως οι δαίμονες. Επειδή του αρκεί αυτό για να καταστραφεί. Αλλά τι λέω «να πλέκει λογισμούς»; Αν δεν θεωρεί τον άλλο σαν ευεργέτη και γιατρό, αδικεί αφάνταστα τον εαυτό του!

Γιατί λες ότι πάσχεις; Αυτός σε καθαρίζει! Και οφείλεις να τον θεωρείς σαν γιατρό, σταλμένο σε σένα από το Χριστό. Έχεις υποχρέωση να πάθεις για τ’ Όνομά Του, και οφείλεις να έχεις αυτό τον άνθρωπο σαν ευεργέτη.