Τι κρύβει στο μυαλό του ένα νήπιο;

12830235_shutterstock_35450638.limghandlerΗ ευφυΐα και η συμπεριφορά ενός νηπίου, συχνά μας αφήνει άφωνους ή μας βγάζει… νοκ άουτ. Αποκωδικοποιήστε τη συμπεριφορά του και μάθετε πώς να διαχειρίζεστε τις «πανούργες» συμπεριφορές του.

Είναι γεγονός πως τα νήπια είναι πολύ γλυκά, ιδιαίτερα όταν γελάνε ή ανοίγουν διάπλατα τα μάτια τους «ανιχνεύοντας» τον καινούργιο κόσμο.
Ποιος μπορεί να αντισταθεί στο γάργαρο γέλιο, στα τσαπατσούλικα φιλιά και στα υπέροχα ποδοβολητά του; Για έναν ενήλικο, το νήπιο είναι μια αληθινή αποκάλυψη. Ο σουρεαλιστικός τρόπος που βλέπει τον κόσμο, οι ζωγραφιές του, οι ευφυείς απαντήσεις του, ακόμη και ο τρόπος που σταυρώνει τα χέρια του όταν θυμώνει είναι αξιολάτρευτος.
Τα δύσκολα, βέβαια, ξεκινούν από τη στιγμή που το αξιολάτρευτο νήπιό μας αποκτά προσωπικότητα και αρχίζει να διεκδικεί, να απαιτεί, να πεισμώνει και κάποιες φορές να ξεσπάει βίαια. Κάποιες φορές που η συμπεριφορά του μοιάζει ανυπόφορη και λέει «όχι!» σε όλα εσείς νιώθετε τα τελευταία αποθέματα της υπομονής σας να εξαντλούνται.
Όχι, μην αρχίσετε να σκέφτεστε ανώδυνους ή επώδυνους τρόπους τιμωρίας.
Απλώς θυμηθείτε πως όπως οι ενήλικοι έτσι και τα νήπια έχουν τους δικούς τους κώδικες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί ξενιτείας (Κλίμαξ)

klimax

ΛΟΓΟΣ ΤΡΙΤΟΣ

Περί ξενιτείας

 ΞΕΝΙΤΕΙΑ είναι η οριστική εγκατάλειψις όλων εκείνων που υπάρχουν στην πατρίδα μας και που μας

εμποδίζουν να επιτύχωμε τον ευσεβή σκοπό της ζωής μας. Η ξενιτεία είναι απαρρησίαστος

συμπεριφορά, κρυμμένη σοφία, σύνεσις που δεν φανερώνεται, ζωή μυστική, σκοπός που δεν βλέπεται,

λογισμός αφανής, όρεξις της ευτελείας, επιθυμία της στενοχωρίας, αιτία του θείου πόθου, πλήθος του

θείου έρωτος, άρνησις της κενοδοξίας, βυθός της σιωπής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προτεραιότητα ο επαρκής ύπνος στα παιδιά

Μικρή έρευνα επιστημόνων από τον Καναδά, προσθέτει την καθημερινή συμπεριφορά των παιδιών στο σχολείο στον κατάλογο αυτών που μπορούν να αλλάξουν με περισσότερο ή λιγότερο ύπνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως να δώσουμε αυτοεκτίμη​ση στα παιδιά

Aπάντηση : Με το να αποδεχτεί ο γονιός τα παιδιά έτσι όπως είναι, με σκοπό να μάθουν τα παιδιά να αποδέχονται τον εαυτό τους. Δηλαδή όταν ο γονέας αγαπάει το παιδί χωρίς να ζητάει από το παιδί να αλλάξει τον εαυτό του. Ο γονέας δηλαδή να αγαπαει το παιδί γιατί είναι αυτό, όπως λέει και το τραγούδι “σ’αγαπώ γιατί είσαι εσύ”.

Αν για τον γονέα είναι δύσκολο να αποδεχτεί το παιδί? Αυτό συμβαίνει όταν ο γονέας δυσκολευται ο ίδιος να αποδεχτεί τον ίδιο του τον εαυτό γιατί ένιωθε και ο ίδιος πως δεν ήταν αποδεκτός από σημαντικά πρόσωπα της ζωής του.

Τι σχέση έχει η αποδοχή και η αγάπη του γονέα με την αυτοεκτίμηση? : Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η βίαιη συμπεριφορά των παιδιών μας, Γιατί αυτό άραγε;

π. Βασιλείου Θερμού.

π. Σ.Β.: Ένας χώρος όπου κατ’ εξοχήν ασκείται βία από παιδιά και έφηβους είναι το σχολείο. Γιατί αυτό άραγε; Σημαίνει κάτι για την εκπαίδευση; Έχουμε κάνει κάπου λάθος;

π. Β.Θ. Πράγματι, ας προσέξουμε πως η βία έχει «κατέβη» και σε ηλικίες δημοτικού. Βέβαια η κορύφωση της ποσοτικά λαμβάνει χώρα στην εφηβική ηλικία, όπου έχουν την δυνατότητα οι έφηβοι να συμπήξουν και συμμορίες και να κάνουν κάτι πιο οργανωμένο δηλαδή, επειδή βοηθάει και η σωματική διάπλαση. Να διευκρινίσουμε εδώ μόνο ότι στο θέμα πού συζητούμε σήμερα δεν περιλαμβάνουμε τις περιπτώσεις εκείνες όπου ένα παιδάκι εμφανίζει βίαιη συμπεριφορά για λόγους αναπτυξιακούς, που έχουν καθαρά να κάνουν με το ίδιο το παιδί, ή την προσωπικότητά του, ή πράγματα που βλέπει στην οικογένειά του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο «στρατιωτικός νόμος» και ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο πάτερ Παΐσιος έβλεπε καθημερινά τους ανθρώπους! Και, όπως αντιλαμβάνεται αναγνώστης, ο σοφός Γέροντας, ήταν γνώστης πολλών προβλημάτων τους.

Ένα μεγάλο μέρος από αυτούς που έρχονταν να τον συναντήσουν ήταν άνθρωποι σωστοί, ήξεραν τί ζητούσαν: διέθεταν πνευματικότητα, λογική, σοβαρές και μετρημένες απόψεις ενώ κατέχονταν από επιθυμία να ζήσουν ουσιαστική και ευλογημένη ζωή.

Οι άνθρωποι εκείνοι είχαν λογική συμπεριφορά και φυσιολογικές – υγιείς θέσεις, οι οποίες προκαλούσαν στους άλλους το ενδιαφέρον τον θαυμασμό. Όχι τον γέλωτα ή τις ειρωνικές «γκριμάτσες», που, όπως όλοι γνωρίζουμε, κύπτουν αβίαστα, ως υπόμνηση, ότι η θρησκευτική συμπεριφορά κάποιου είναι αμφιλεγόμενης αξιοπιστίας, όταν δεν περιέχει στοιχεία υγείας αλλά σεμνοτυφίας, υποκρισίας και βραδυπορίας προσαρμογής στις απαιτήσεις της εποχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κατάθλιψη στους εφήβους και τα παιδιά

της Αγγελίνας Φούρναρη, Ψυχολόγου
Λειτουργού  Κέντρου Κοινωνικής και Πνευματικής Στήριξης
Ιεράς Μονής Κύκκου

Όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να είναι ευτυχισμένα. Κι όμως πολλές φορές παρά τις προσπάθειές τους να τα προστατέψουν και να τα ευχαριστήσουν τα παιδιά βιώνουν απογοήτευση, ματαίωση και κάποιες φορές πίκρα. Όλα τα παιδιά κάποιες φορές αισθάνονται λυπημένα. Κάποια παιδιά όμως φαίνονται να μοιάζουν θλιμμένα, απογοητευμένα ή και απελπισμένα. Τα παιδιά με κατάθλιψη παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πέραν της φυσιολογικής μελαγχολίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο βασιλιάς Αρθούρος και η μάγισσα

Μια μέρα, ύστερα από μια πολύ σκληρή μάχη, ο βασιλιάς Αρθούρος πιάστηκε αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στον άρχοντα ενός γειτονικού βασιλείου.

 Ο νικητής βασιλιάς συγκινήθηκε από τη γενναιότητα και τον ενθουσιασμό του νεαρού Αρθούρου και του υποσχέθηκε να τον αφήσει ελεύθερο, αν κατάφερνε να απαντήσει στο παρακάτω πολύ δύσκολο ερώτημα : « Τι πραγματικά θέλουν οι γυναίκες ;».

Ο Αρθούρος θα είχε στη διάθεσή του ένα χρόνο για να απαντήσει στο δύσκολο ερώτημα κι αν δεν κατάφερνε να βρει ικανοποιητική απάντηση, θα καταδικαζόταν σε θάνατο. Ένα τέτοιο πρόβλημα που θα έφερνε σε αμηχανία και τον πιο σοφό άνθρωπο φάνηκε στο βασιλιά δυσεπίλυτο, έχοντας όμως ως εναλλακτική λύση μόνο το θάνατο, δέχτηκε την πρόκληση και επέστρεψε στο βασίλειό του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Βουλή στο ντιβάνι του ψυχιάτρου

Κόλλια Ελευθερία

Παθολογικός ναρκισσισμός, αλαζονεία, παραληρηματική αντίληψη της πραγματικότητας είναι γνωρίσματα των πολιτικών.

Στην οθόνη, πίσω από τη στρογγυλή τράπεζα, προβαλλόταν η στιχομυθία μεταξύ δημοσιογράφου και υπουργού σε τηλεοπτικό κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας:

 

– Κύριε Χ, κάποιοι λένε ότι ο Χ λάλησε. Ο κόσμος ρωτάει: Εχασε το μέτρο ο Χ; Σαλτάρισε; 

«Θα ήθελα να ρωτήσω τον εαυτό μου ποιος λάλησε πρώτα, ο Χ (ο ίδιος) που αισθάνεται την ανάγκη να λογοδοτήσει στους πολίτες της χώρας ή αυτοί που (…). Αντιλαμβάνομαι ότι κάπου σπάμε κάποια ταμπού και κάποιες βιτρίνες και δεν είμαστε Μεσσίες. Θέλω να λογοδοτήσω και αυτό απευθύνεται σε όλο το πολιτικό σύστημα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είναι ο ορισμός του μορφωμένου ανθρώπου;

Όταν ρωτήσανε τον Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου, δεν ανέφερε τίποτε για την συσσώρευση γνώσεων. Η μόρφωση, είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς. Ποιούς ανθρώπους λοιπόν θεωρούσε μορφωμένους; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φιλαδελφία (Α΄ Θεσ. 4,9 ). Η Παύλεια παραίνεση για κοινωνική συμπεριφορά των χριστιανών

Ομότιμος καθηγητής Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης  Ιωάννης Καραβιδόπουλος

Η πρώτη χριστιανική εκκλησία της Θεσσαλονίκης, όπως συνάγεται από την ανάγνωση των πηγών μας (Πράξεις Αποστόλων, Επιστολές Α’ και Β’ προς Θεσσαλονι­κείς), αποτελέστηκε κυρίως από πρώην εθνικούς, ακριβέστερα από προσήλυτους της Συναγωγής. Έτσι ίσως μπορεί να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι η επιστολή που απευθύνει ο Παύλος σ’ αυτήν την εκκλησία, το πρώτο χριστιανικό κείμενο, δεν περιέχει κανένα χωρίο της ΠΑ, παρόλο βέβαια που η ορολογία και οι παραστάσεις που χρησιμοποιούνται προέρχονται από την Π.Δ. και την αποκαλυπτική φιλολογία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ό,τι ισχύει για τον πολιτικό, ισχύει και για τον πολίτη, τον κάθε άνθρωπο…!

Προσωπικό ήθος και πολιτική ευθύνη

Η πολιτική χαρακτηρίζεται γενικά ως τέχνη του δυνατού. Το δυνατό δεν είναι παντού και πάντοτε το ίδιο, αλλά βρίσκεται με προσπάθειες και συμβιβασμούς. Για να προχωρήσει ο πολιτικός στο έργο του και ν’ αποφύγει αντιδράσεις από διάφορες κατευθύνσεις, που θα μπορούσαν να το ματαιώσουν ή να δημιουργήσουν ευρύτερες κοινωνικές ζημίες ή αναταραχές, καταφεύγει σε συμβιβασμούς. Συμπεριφέρεται με τρόπους που δεν εκφράζουν ίσως το φρόνημά του, οδηγούν όμως σε λύσεις που δεν απομακρύνονται πολύ από αυτό. Έτσι η προβληματική της πολιτικής οδηγεί στη διαφοροποίηση της πολιτικής πράξεως και συμπεριφοράς από το προσωπικό φρόνημα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βελτιώστε τη σχέση με τον σύντροφο σας

Όλοι μας είμαστε σε θέση πρώτα να βελτιώσουμε την συντροφική μας σχέση, και κατόπιν, έχοντας εφοδιαστεί με τις τεχνικές της δικής μας «επιτυχίας», να βοηθήσουμε κι τους άλλους ανθρώπους του στενού μας περιβάλλοντος να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τους συζύγους, τα παιδιά, τους γονείς, ή τα αδέρφια τους. Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται για να πετύχουμε τα παραπάνω είναι να αποκτήσουμε την ικανότητα να καταλαβαίνουμε τις δικές μας ανάγκες, και να μπορούμε -μετά από εκπαίδευση και άσκηση- να τις εκφράζουμε στους άλλους με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνονται κατανοητές και να ακούγονται αποτελεσματικά. Το κλειδί για τα παραπάνω βρίσκεται στο να ανακαλύψουμε ποιο είναι αυτό που εκπληρώνεται μέσα από την καρδιά μας και να παρατηρήσουμε τις διαφορές στην επικοινωνία μας με τους άλλους. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να καλυτερεύσουμε τον τρόπο της επικοινωνίας μας με τον/ την σύντροφό μας, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιος έκλεψε μία ώρα από τον ύπνο των παιδιών;

Η εικόνα γίνεται όλο και πιοσυνηθισμένη στις σχολικές αίθουσες: ταλαιπωρημένοι από τη νύστα μαθητές παρακολουθούν νωχελικά το μάθημα γερμένοι επάνω στο θρανίο. Ολοι λίγο-πολύ έχουμε συνδέσει το σχολείο με το βασανιστικό ξύπνημα και τη στέρηση του ύπνου το πρωί. Μόνο που τα σημερινά παιδιά στον δυτικό κόσμο κοιμούνται ακόμη λιγότερο: κατά μέσον όρο μία ώρα λιγότερο από ό,τι πριν από 30 χρόνια. Και αυτό έχει σοβαρές συνέπειες στην πνευματική τους ανάπτυξη, στη συμπεριφορά τους και στο βάρος τους.

Ο ρόλος και η σημασία του ύπνου στα παιδιά και στους εφήβους Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δυστυχώς οι νέοι μας σήμερα είναι…

 Αν θελήσει κανείς να υποκαταστήσει τα αποσιωπητικά του τίτλου μας με την καταγραφή όλων εκείνων των αρνητικών σχολίων που διατυπώνονται για τους σημερινούς νέους μας, δεν θα βρει άκρη.

Κανείς βέβαια από τους κριτές, και κυρίως από εκείνους που διακρίνονται για την αυστηρότητα τους, δεν συλλογιέται ότι και αυτός, όταν ήταν νέος, άκουγε ανάλογες επικρίσεις για τη γενιά του από τους παλαιότερους. Δεν βρίσκεται όμως εδώ το θέμα. Ούτε ακόμη βρίσκεται στην ευθεία κριτική για τα ελαττώματα των σημερινών νέων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως αισθάνονται οι έφηβοι για τον εαυτό τους

«Η Ιωάννα σταμάτησε να πηγαίνει στην ενοριακή συντροφιά και κανένας δεν κατάλαβε γιατί. Αν και πολύ ντροπαλή φαινόταν να ενδιαφέρεται. Αργότερα ομολόγησε: «Έφυγα διότι εκεί θύμωνα με τον εαυτό μου. Ήθελα να λάβω μέρος στη συζήτηση και δεν τολμούσα». Πρόσθεσε πως φοβόταν ότι οτιδήποτε θα έλεγε θα φαινόταν τετριμμένο και γελοίο, πως δεν ένοιωθε άνετα να βρίσκεται εκεί... Μερικές φορές ο φόβος ότι θα γελάσουν με τον έφηβο προχωρεί περισσότερο και αναστέλλει τη ροή των ιδεών του… Εκείνοι που είναι σκληροί όταν επικρίνουν τον εαυτό τους υποθέτουν πως και οι άλλοι τους βλέπουν με τον ίδιο τρόπο» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μήπως είσαι η Δέσποινα;

Πρότυπο χριστιανικής αγάπης υπήρξε η Δέσποινα, μητέρα δύο αγοριών εκ των οποίων ο μικρότερος έγινε μετά την κοίμησή της μοναχός στην Ιερά Μονή Γρηγορίου στον Άθωνα. Όλοι οι φτωχοί, οι γέροι και οι ασθενείς της περιοχής που ζούσε, περίμεναν παρηγοριά και ανάπαυσι απ΄ αυτή. Πολλές φορές άφηνε δουλειές του σπιτιού, με την συγκατάθεσι βέβαια του συζύγου της, και έτρεχε στα φτωχικά σπίτια για να περιποιηθή τα γεροντάκια. Αν δεν τους καθάριζε το σπίτι, δεν τους έλουζε και δεν τους τάϊζε, δεν έφευγε, έστω κι αν η ώρα ήταν περασμένη.

Πολλά χρόνια μετά τον θάνατο της, αν καμμιά ευγενική γυναίκα περιποιόταν με ιδιαίτερη φροντίδα ωρισμένα τυφλά γεροντάκια, τη ρωτούσαν: «Μήπως είσαι η Δέσποινα;»

Την πορεία της θανατηφόρου ασθενείας και το τέλος της ενάρετης αυτής μητέρας μας τα περιέγραψε ο μοναχός γιός της:

«Τη Μεγάλη Δευτέρα του 1971 η μητέρα μου έκανε εξετάσεις και έβγαλε ακτίνες. Εκεί φάνηκε καθαρά ότι είχε καρκίνο και μάλιστα σε πολύ προχωρημένο στάδιο! Σ΄ αυτήν, όπως και σε μένα, είπαν ότι έχει εχινόκοκκο και με μια εγχείρησι θα γίνη καλά. Από τότε άρχισα να βλέπω τη μητέρα μου πιο συγκεντρωμένη στον εαυτό της και φαινόταν σαν να ήξερε ότι συνέβαινε κάτι πολύ σοβαρό.

Αμέσως μετά την Ανάστασι την πήγαν στη Θεσσαλονίκη και με τη συνεργασία του τότε υφηγητού της Ιατρικής κ. Αλετρά και του επιμελητού κ. Κατσώχη, μπήκε στο Α.Χ.Ε.Π.Α. Έγινε γρήγορα η εγχείρησις, η οποία κράτησε 7 ½ ώρες περίπου. Τα πάντα μέσα της είχαν καρκίνο! Προσπάθησαν να της αφαιρέσουν ότι μπορούσαν. Έβγαλαν ολόκληρο το στομάχι, γιατί ήταν σάπιο, και ένωσαν τον οισοφάγο με το τέλος του δωδεκαδάκτυλου. Επίσης καθάρισαν τον καρκίνο από τα νεφρά, ήπαρ κλπ. Η τομή, που είχε στο σώμα της, ήταν γύρω στα 70 εκατοστά. Είχε αλλάξει τόσο πολύ μετά την έγχείρησι, που δυσκολεύτηκα να τη γνωρίσω! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ (3)

jesus christ blessing the childrenΜοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

(συνέχεια από 2)

Έχουν ανάγκη οι γονείς από την ισορροπία της ταπεινώσεως, της απλότητας, του μέτρου, της διακρίσεως. Η μεγάλη πίεση, ακόμη και για το καλό, δεν θα βγει σε καλό. Συχνές εκφράσεις όπως «παιδί μου πρέπει να είσαι πάντα πρώτος», «ποτέ να μην μας ντροπιάσεις παιδάκι μου», «ν’ αποκτήσεις αύριο ένα καλό όνομα στην κοινωνία», φαίνονται καλές αλλά δεν είναι. Δεν έχουν τόσο υγιή ανωτερότητα, αρχοντιά ελευθερίας κι ευγενή αξιοπρέπεια, αλλά ισχυρογνωμοσύνη, μεγάλη αυτοπεποίθηση, μεγάλη ιδέα εγωισμού. Καταπιεσμένα τα παιδιά, αντιδρούν κουρασμένα και αγανακτισμένα και τα κλωτσούν όλα πέρα.

Υπάρχει αγάπη και αγάπη. Αγάπη ιερή, αγία, θυσιαστική, ταπεινή. Αγάπη νοσηρή, συναισθηματική, εγωιστική, αποκλειστική, ζηλόφθονη. Όσο η αγάπη των γονέων προς τα παιδιά θάναι παθολογική, υπερβολική, θα κάνει τα παιδιά εξαρτήματα, ελατήρια των γονέων, που θα μπερδεύει τη συμπεριφορά τους και θα κάνει τη στάση τους αρνητική. Μη ζαλίζουμε τα παιδιά με την πολυλογία, όλο τα ίδια και τα ίδια, και τα κουράζουμε. Ας λέμε πιο λίγα και ας κάνουμε πιο πολλά. Θα τα βοηθήσουμε καλύτερα με το παράδειγμά μας και την προσευχή μας. Η προσευχή μας θα μιλήσει κατ’ ευθείαν στην καρδιά τους. Θα τους μιλήσει ο Θεός και θα μας μιλήσουν ύστερα στοργικά, μετανιωμένα, ταπεινά. Η καταπίεση σίγουρα κάποτε θα φέρει αντίδραση. Με το στανιό, με το κακό, δεν έρχεται ποτέ καλό. Ούτε η κολακεία βοηθάει. Μάλλον τρέφει τον εγωισμό και γίνονται τα παιδιά ατίθασα, σκληρά, άπονα, ασεβή και κενόδοξα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σκέφτεστε πράγματι με το μυαλό σας;

"ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΤΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΑΝΟΗΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ"
«ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΤΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΑΝΟΗΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ»

Ακολουθούμε την πλειοψηφία και αποδεχόμαστε τις κοινές αλήθειες. Να τι επηρεάζει τις εκάστοτε επιλογές μας.

Υπερασπίζετε τη γνώμη σας ακόμη και όταν όλοι οι άλλοι είναι αντίθετοι με όσα υποστηρίζετε; Μελετάτε καλά την κατάσταση πριν εκφράσετε την κρίση σας για τα θέματα που σας απασχολούν καθημερινά; Έχετε αγοράσει ποτέ κάτι επειδή το έχουν αποκτήσει όλοι οι άλλοι γύρω σας; Ίσως δεν μας ευχαριστεί, συχνά όμως προσαρμόζουμε τη ζωή και τη συμπεριφορά μας στον μέσο όρο. Υποκινούμαστε από στερεότυπα, προκαταλήψεις ή συνήθειες που υιοθετούμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Σε ποιες περιστάσεις και γιατί; Από φόβο μήπως περιθωριοποιηθούμε ή μήπως οι υπόλοιποι μάς χλευάσουν. Η εμμονή στις θέσεις μας προκαλεί ψυχολογική κόπωση. Ένα άλλο ισχυρό κίνητρο σχετίζεται με την επιθυμία μας να αποτελούμε μέρος ενός συνόλου και να προσαρμοζόμαστε στους κανόνες του. Έτσι αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως μέλος της κοινότητας και δεν ρισκάρουμε ούτε να αποκλειστούμε από αυτή ούτε να μπλέξουμε σε περιπέτειες. Αυτός ο ψυχολογικός μηχανισμός αναπτύσσεται από την παιδική ηλικία και εκφράζεται ποικιλοτρόπως είτε με το να ακολουθούμε πιστά τη μόδα είτε με το να κάνουμε ό,τι κάνουν οι υπόλοιποι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »