Ρημαγμένες ψυχές από τις βαθυστόχαστες θεωρίες

Φώτης Κόντογλου

Σύγχυση και ταραχή και χάος ανάμεσα στα έθνη! Ταραχή και σάστισμα και χάος και στους ανθρώπους, έναν – έναν. Που να βρεθεί κανένας να πορεύεται στη ζωή του μ’ έναν υψηλόν σκοπό, με σταθερότητα και ελπίδα! Σπάνιο πράγμα.

Οι σημερινοί άνθρωποι έχουνε γίνει οι περισσότεροι κάποια πλάσματα άδεια από κάθε ζωντανή ιδέα, που να τους κάνει να αρμενίζουνε μέσα στο πέλαγος της ζωής χαρούμενοι και ζωηροί, σαν το καράβι που είναι φορτωμένο με καλό φορτίο, και, γεμάτο ελπίδα και λαχτάρα, τραβά κατά το περιπόθητο λιμάνι, ανάμεσα σε ξέρες κι άγρια βραχόνησα.

Σήμερα βρίσκει κανένας συχνά μπροστά του ανθρώπους που είναι τόσο κούφιοι από κάθε τι, που να απορεί, γιατί δεν πίστευε να υπάρχει στον κόσμο τόση ανοησία, τόση στενομυαλιά, τόση στενοκάρδια και μικρολογία. Σ’ αυτές τις στεγνές ψυχές δεν υπάρχει τίποτα που να σε ζεστάνει, ας είναι και το παραμικρό. Δεν μιλώ για εξαιρετικά αισθήματα, για κάποια σπάνια ευαισθησία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζώντας με την επιληψία

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ.

Το όνομά μου είναι Γιώργος. Ο καλύτερος φίλος μου είναι ο Δημήτρης. Μένει στο απέναντι σπίτι.
Έχουμε κοινά ενδιαφέροντα… Μας αρέσει να πηγαίνουμε στη παιδική χαρά,να παίζουμε μπιλιάρδο, να παίζουμε με το σκύλο μου και να βλέπουμε τηλεόραση.
Μερικές φορές ονειρευόμαστε τι θα θέλαμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε.
Ο Δημήτρης θέλει να Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τώρα δεν μου λείπει πια τίποτε. Είμαι γεμάτος!

VatopaidiFriend: Ένας σύγχρονος νέος διηγείται πώς γνώρισε το Χριστό και πώς οδηγήθηκε στην αληθινή επίγνωση και έγινε φίλος του!

Αλλά να! Τώρα είμαι πια κοντά στο Χριστό!

Ίσως κάποιος θα θέλει να με ρωτήσει: Ε, και τί πια; Και ποιό είναι το αποτέλεσμα;

Απαντώ:

Γέμισε η καρδιά μου και η ζωή μου με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Γέμισε η ζωή μου αγάπη, χαρά, ειρήνη! Με άλλα λόγια γέμισε η ζωή μου με καταστάσεις και συναισθήματα, που μάταια τα αναζητούσα στα γλέντια, στη διασκέδαση, στο σεξ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Μα, πώς δεν το σκέφτηκε;…»

Πόσες φορές δεν έχουμε όλοι μας σκεφτεί ή πει ή ακούσει κουβέντες του είδους: «Μα πώς το είπε αυτό; Τον άλλον δεν τον σκέφτηκε;». Ή: «Μα πώς του ήρθε και το έκανε κάτι τέτοιο; Δεν σκέφτηκε κανέναν;». Ή: «Μα, πώς μπόρεσε να το κάνει αυτό; Εμένα δεν με σκέφτηκε;». Ή, παραλλαγή: «Δεν σκέφτηκε το σπίτι του/τα παιδιά του/την οικογένεια του/τους φίλους του/τους δικούς του ανθρώπους;». Ή: «Αφού θα μπορούσε να μου το πει, να με ρωτήσει πριν το κάνει… Πώς δεν το σκέφτηκε;». Ή: «Εντάξει, δεν μπορούσε να έρθει. Δεν μπορούσε να σκεφτεί να πάρει ένα τηλέφωνο, να ειδοποιήσει;»… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι βασικές συναισθηματικές ανάγκες της γυναίκας

Τόσο ο άντρας όσο και η γυναίκα έχουν βασικές συναισθηματικές ανάγκες. Για τον άνδρα είναι σημαντικό να τον αγαπούν, να τον εκτιμούν, να τον δέχονται και να τον εμπιστεύονται. Η γυναίκα έχει ανάγκη να την αγαπούν, να τη φροντίζουν, να τη σέβονται και να την καταλαβαίνουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ιδανικός άνθρωπος βρίσκεται μέσα μας

«Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.»

Κ.Π. Καβάφης

Μέσα μας βρίσκονται οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες όταν ξεκινάμε για την Ιθάκη μας, όταν ξεκινάμε για το θαυμάσιο ταξίδι της ζωής. Μέσα από τη δική μας ψυχή ξεπηδούν τα εμπόδια που ανυπέρβλητα φαντάζουν και μας τρομοκρατούν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένα άγγιγμα, χίλιες λέξεις…

Ένα άγγιγμα στον ώμο, ένα χτύπημα στην πλάτη, ένα σφίξιμο ή μια στιγμιαία αγκαλιά. Πρόκειται για καθημερινές χειρονομίες που μεταδίδουν πολύ περισσότερα μηνύματα από όσα νομίζει κανείς και προδίδουν συναισθήματα, υποστηρίζουν επιστήμονες αναφέρουν σε άρθρο τους Τα Νέα (17/3/2010). Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότεροι ερευνητές εστιάζουν την προσοχή τους σε μια μορφή της λεγόμενης γλώσσας του σώματος που αγνοούσαν μέχρι προσφάτως, τη φυσική επαφή. Σύμφωνα με σειρά μελετών, τα αγγίγματα μπορούν να οδηγήσουν σε εμφανείς και αρκετές φορές ταχύτατες αλλαγές στον τρόπο που σκέφτονται και συμπεριφέρονται οι άνθρωποι.

Για τον Dacher Κeltner, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ, η φυσική επαφή είναι η πρώτη γλώσσα που μαθαίνει ο άνθρωπος και μάλιστα καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του παραμένει το πλούσιο μέσο επικοινωνίας και έκφρασης συναισθημάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Συγγνώμη

Μαρία Λασσιθιωτάκη 
Ψυχολόγος

Το Πάσχα, εκτός από χαρούμενες εικόνες και μυρωδιές, είναι κυρίως γιορτή της Αγάπης. Η Αγάπη είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση, που…δεν είναι εύκολο να την ορίσουμε σε λίγες γραμμές. Ομως, μεταξύ των άλλων περιέχει και τη δύναμη της συγγνώμης, αυτής της ανθρώπινης ικανότητας, που μπορεί- αν θέλουμε – να απομακρύνει κάθε εγωισμό και κάθε απόρριψη αυτών, που μας πόνεσαν με κάθε τρόπο.

 Αν και όλοι αναγνωρίζουμε την αξία της συγγνώμης, μάλλον περισσότερο θέλουμε να την δεχθούμε , δυσκολευόμαστε να την δώσουμε και ακόμη πιο δύσκολα την ζητούμε.

Χωρίς τη συγγνώμη, κρατούμε στην ψυχή μας δυσάρεστα για μας συναισθήματα, όπως είναι ο θυμός, η μνησικακία, η εκδικητικότητα, η οργή και το μίσος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγάπη κρυφή και φανερή…

Όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο χωρίς όρια, δύο αντίθετα συναισθήματα μπορεί να μας κατέχουν. Ή να θέλουμε να διακηρύξουμε ως τα πέρατα της οικουμένης την αγάπη μας. Ή να μη θέλουμε να το μάθει κανείς μήπως και χάσει το μεγαλείο της και τη γοητεία της. Μήπως προδοθεί και χαθεί.

Και τα δύο συναισθήματα έχουν το λόγο τους. Το καθένα ταιριάζει στον ιδιαίτερο χαρακτήρα του καθενός και στις ιδιαίτερες περιστάσεις που το προκαλούν.

Βέβαια οι πολύ μεγάλες αγάπες, όπως και οι μεγάλες λύπες, όταν μείνουν μυστικές, κινδυνεύουν να σπάσουν τα σύνορα αυτών που τις κουβαλάνε. Επειδή δεν μπαίνουν σε όρια, είναι εκρηκτικές. Κινδυνεύουν να «σκοτώσουν» και να «σκοτωθούν».

Πάντως η αγάπη έχει το μεγαλείο της. Είτε κρυφή, είτε φανερή είναι. Αρκεί να είναι αληθινή.

Αυτή είναι η αληθινή της πτυχή.

Η αγάπη βέβαια χωρίς όρια, όταν είναι «ερωτική» δεν ξέρεις ποτέ που οδηγεί. Έχει τα δικά της μονοπάτια, που άλλοτε βγάζει στην ευτυχία και άλλοτε στην καταστροφή. Εξαρτάται από το ήθος αυτών που πυρπολούνται από μια τέτοια αγάπη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι σημαίνει να είσαι μητέρα;

Ποιος τύπος γυναίκας μας έρχεται στο μυαλό όταν λέμε πως μια γυναίκα είναι «μητέρα»; Φανταζόμαστε την καλή και τρυφερή γυναικά που μένει όλη μέρα κλεισμένη στο σπίτι για να κάνει δουλειές και να φροντίσει τα παιδιά χωρίς φυσικά κανένα οικονομικό αντάλλαγμα; Είναι αυτή η αντίληψη που πρέπει να έχουμε για μια γυναίκα-μητέρα; Η μητρότητα σημαίνει θυσία και πόνο, από τη πρώτη κιόλας στιγμή της σύλληψης. Αλλά αυτή η θυσία και αυτός ο πόνος έρχονται με τα ομορφότερα συναισθήματα του κόσμου όταν η μητέρα είναι με τα παιδιά της και ξέρει πως αυτά είναι υγιή και ευτυχισμένα. Αυτό είναι και το μόνο που αποζητά από τα παιδιά της μια μητέρα…να είναι αυτά καλά και ευτυχισμένα. Και αυτό σημαίνει να είσαι μητέρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διάλογος και ψυχική επαφή; Τί είναι αυτό; (1)

«Οι ενήλικοι… Τα όνειρα τους είναι σβησμένα, δεν πραγματοποιούνται πια. Ο λόγος τους με φοβίζει γιατί πολύ συχνά μιλά το μυαλό τους αντί για την καρδιά, και η καρδιά τους όταν ξεσπάει δεν ξέρει από μέτρο. Βλέπω πολλούς ενήλικες που μοιάζουν με κουρασμένους έφηβους, στερημένους από τη ζωτική τους ενέργεια. Δεν πρέπει να γενικεύουμε, γνωρίζω άλλους που δεν είναι έτσι, θα ήθελα όμως στην πλειοψηφία τους να ήταν πιό ευτυχισμένοι, να μην ήταν τόσο λυπημένοι και απογοητευμένοι. Να πάψουν να λένε «το μέλλον ανήκει στους νέους» θεωρώντας τους εαυτούς τους έξω από το παιγνίδι… Και από τις σχέσεις μας πρέπει να ξεκινήσουμε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως αισθάνονται οι έφηβοι για τον εαυτό τους

«Η Ιωάννα σταμάτησε να πηγαίνει στην ενοριακή συντροφιά και κανένας δεν κατάλαβε γιατί. Αν και πολύ ντροπαλή φαινόταν να ενδιαφέρεται. Αργότερα ομολόγησε: «Έφυγα διότι εκεί θύμωνα με τον εαυτό μου. Ήθελα να λάβω μέρος στη συζήτηση και δεν τολμούσα». Πρόσθεσε πως φοβόταν ότι οτιδήποτε θα έλεγε θα φαινόταν τετριμμένο και γελοίο, πως δεν ένοιωθε άνετα να βρίσκεται εκεί... Μερικές φορές ο φόβος ότι θα γελάσουν με τον έφηβο προχωρεί περισσότερο και αναστέλλει τη ροή των ιδεών του… Εκείνοι που είναι σκληροί όταν επικρίνουν τον εαυτό τους υποθέτουν πως και οι άλλοι τους βλέπουν με τον ίδιο τρόπο» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΣΥ, τι θα έκανες ;

mountain climberΑνοίγω τα email μου και βλέπω ένα μήνυμα από τα πολλά, πού μου τραβάει το ενδιαφέρον πε­ρισσότερο απ’ όλα τα άλλα. Το θέμα του: Το σκοι­νί. Δεν ξέρω γιατί μου κίνησε τόσο την περιέργεια, αλλά θέλησα αμέσως να το ανοίξω. Περιμένω με αγωνία μέχρι να ανοίξει και σε πολύ λίγο χρόνο εμφανίζεται στην οθόνη μου μία εικόνα ενός ψηλού βουνού αρκετά χιονισμένου. Έκτος από την εικόνα υπάρχει και ένας τίτλος με έντονα κόκκινα γράμ­ματα «ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ», αλλά και κείμενο το οποίο αρχίζω να διαβάζω χωρίς καθυστέρηση:«Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, ο οποίος θέλησε να ανεβεί το ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε, λοιπόν, την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μη­δενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα. Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρο­μερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει… και σε εκείνες τις στιγμές του μεγά­λου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »