ΤΑΛΙΤΑ ΚΟΥΜ – Του πατρός CONSTANTIN GALIERIU

kori_iaeirou_1

ΤΑΛΙΤΑ ΚΟΥΜ

Ή περί της θησαυρού εκ της χώρας του ελέους

Αν κοιτάζουμε στο ημερολόγιο βλέπουμε ότι το σημερινό ιερό ευαγγέλιο ονομάζεται «Η Ανάσταση της θηγατρός του Ιαείρου». Ο όσιος λόγος μας αναγγέλλει εδώ ακόμη ένα θαυμαστό έργο: τη θεραπεία μιας γυναίκας, η οποία εδώ και δώδεκα χρόνια ήταν αιμορροούσα. Αλλά ας ακούσουμε ξανά το κείμενο του ευαγγελίου:

Και ιδού, ήλθεν ανήρ ω όνομα Ιαειρος, και αυτός άρχων της συναγωγής ύπηρχεν, και πεσών παρά τους πόδας τον Ιησού παρεκάλει αυτόν εισελθείν εις τον οίκον αυτού- ότι θυγάτηρ μονογενής ην αύτώ ως ετών δώδεκα, και αύτη άπεθνησκεν. Εν δε τω υπάγειν αυτόν οι όχλοι συνέπνιγον αυτόν. Και γυνή ούσα εν ρύσει αίματος από ετών δώδεκα, ήτις ίατροις προσαναλώσασα όλον τον βιον ουκ ίσχυσεν ύπούδενός θεραπευθήναι, προσελθούσα όπισθεν, ήψατο τού κράσπεδου τού ιματίου αυτού- και παραχρήμα έστη ή ρύσις τού αίματος αυτής. Και είπεν ό Ιησούς, Τις ό άψαμενος μου; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγία Κυριακή (7 Ιουλίου)

0005_1~1

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής. Η αγία Κυριακή είναι από τα ιερά θύματα των τελευταίων αρχαίων διωγμών της Εκκλησίας. Μαρτύρησε στα χρόνια του Διοκλητιανού, που βασίλεψε από το 284 ως το 305. Οι αρχαίοι διωγμοί είναι από τις ενδοξότερες ημέρες στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά και κάθε διωγμός, γιατί είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία πάντα διώκεται.

Η αγία Κυριακή ήταν θυγατέρα ευσεβών γονέων. Ο πατέρας της Δωρόθεος κι η μητέρα της Ευσεβία δεν είχαν παιδιά. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί και να του το αφιερώσουν. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων, και μια Κυριακή γεννήθηκε ένα ωραίο κοριτσάκι. Ο Δωρόθεος και η Ευσεβία, πιστοί στην υπόσχεση τους, το ονόμασαν Κυριακή και το ανάθρεψαν με κάθε φροντίδα και επιμέλεια, ως αφιερωμένο στο Θεό. Η ατεκνία πάντα είναι μεγάλη λύπη για τους συζύγους και μάλιστα για τούς Χριστιανούς, αλλά και η χαρά τους πάλι πολύ μεγάλη, όταν αποκτήσουν παιδί. Γι’ αυτό με κάθε τρόπο, και πρώτα με το όνομα που δίνουν στο παιδί, δείχνουν την ευγνωμοσύνη τους στο Θεό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι γυναίκες της εποχής μας… (Γέροντα Σωφρόνιου Αγιορείτου – Έσσεξ)

Madonna with the Child and Two Angels- Fra Filippo Lippi (1406-1469)

– Τά παιδιά μας ἔγιναν ἀνίκανα γιά τήν πίστη ἐξ αἰτίας τῶν γονέων

– Πώς ή γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;

[…]Επειδή οι γυναίκες της εποχής μας έχασαν την υψηλή αυτή συνείδηση, άρχισαν να γεννούν προπαντός κατά σάρκα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγιότητα: το φεγγοβόλημα του Θεού μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου

+π. Δ. Στανιλοάε

Στο πρόσωπο του Αγίου Θεού αποκαλύπτεται ως υπερβατικός, ως έτερος από τον κόσμο. Αγιότητα είναι το φεγγοβόλο και ζωηρό μυστήριο της παρουσίας του υπερβατικού Θεού -ένα μυστήριο που φωτίζει και μεταμορφώνει. Γι’ αυτό και η αγιότητα δεν μπορεί να είναι, χαρακτηριστικό κάποιας απρόσωπης πραγματικότητας, που ανήκει στη φυσική τάξη: καθετί απρόσωπο στερείται του βάθους του μυστηρίου. Η αγιότητα ανήκει στην τάξη του μυστηρίου γι’ αυτό και μπορεί να είναι ιδίωμα μόνο του ίδιου του Θεού, ως υπερβατικού προσώπου. Ο Θεός, ως πρόσωπο αχανούς βαθύτητας, κοινωνείται μέσα στην υπερβατικότητά Του. Αυτή είναι η παράδοξη φύση της αγιότητας: είναι ταυτοχρόνως και υπερβατικότητα και αποκάλυψη που κοινωνείται. Από τη στιγμή που η αγιότητα είναι ιδίωμα του υπερβατικού και συνεπώς μυστηριώδους προσώπου του Θεού, κυριευόμαστε από τρόμο ενώπιον της και κατακλυζόμαστε από συστολή· διότι η αγιότητα φανερώνει μια συνείδηση ανώτερη από τη δική μας, μια συνείδηση που μας αποκαλύπτει τη δική μας αχρειότητα. Αγιότητα είναι η ακτινοβολία ενός υπερβατικού προσώπου, που φανερώνει τον εαυτό του προκειμένου να μας συνεγείρει προς αυτό. Ωθούμαστε να εγκαταλείψουμε την αμαρτωλή μας κατάσταση. ώστε να κατορθώσουμε να παραμείνουμε στον περίγυρο της παρουσίας του, ενώ ταυτόχρονα η ακτινοβολία του φωτίζει τη δική μας προσωπική συνείδηση και την εκλεπτύνει κάνοντας την πιο ευαίσθητη στην αμαρτία. Είναι σαν να εισβάλλει στην ανθρώπινη συνείδησή μας η αγιότητα του Θεού, καθιστώντας μέσα μας αμετάθετα επείγουσα την ανάγκη για νήψη, και φουντώνοντας τον πόθο γι’ αυτό που μας υπερβαίνει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έτσι γινόμαστε ναός του Θεού

ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Προσευχές πάλι, οι όποιες διαδέχονται την ανάγνωση, βρίσκουν τη ψυχή πιο νεαρή και πιο ακμαία, αφού έχει συγκινηθεί από τον πόθο προς τον Θεό (που προκάλεσε η ανάγνωση). Καλή δε προσευχή είναι εκείνη που προκαλεί μέσα στην ψυχή, σαφή την έννοια του Θεού. Και αυτό είναι ενοίκηση του Θεού, το να έχει κανείς εγκατεστημένο μέσα του το Θεό με τη μνήμη. Έτσι γινόμαστε ναός του Θεού, όταν δεν διακόπτεται η συνέχεια αυτής της μνήμης από γήινες φροντίδες, όταν δεν ταράσσεται ο νους από απροσδόκητα πάθη, αλλά αποφεύγοντάς τα όλα ο φιλόθεος αναχωρεί στο Θεό, και εκδιώκοντας ό,τι μας προσκαλεί στην κακία, ενδιατρίβει στις ασχολίες που οδηγούν στην αρετή.

-Πώς κατορθώνει κανείς την συγκέντρωση στην προσευχή; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς ή γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; (Γέροντας Σωφρόνιος Αγιορείτης – Έσσεξ)

[…]Επειδή οι γυναίκες της εποχής μας έχασαν την υψηλή αυτή συνείδηση, άρχισαν να γεννούν προπαντός κατά σάρκα. Τα παιδιά μας έγιναν ανίκανα για την πίστη. Συχνά αδυνατούν να πιστέψουν ότι είναι εικόνα του Αιωνίου Θεού. Η μεγαλύτερη αμαρτία στις ήμερες μας έγκειται στο ότι οι άνθρωποι βυθίστηκαν στην απόγνωση και δεν πιστεύουν πια στην Ανάσταση. Ο θάνατος του ανθρώπου εκλαμβάνεται από αυτούς ως τελειωτικός θάνατος, ως εκμηδένιση, ενώ πρέπει να θεωρείται ως στιγμή αλλαγής της μορφής της υπάρξεώς μας ως ημέρα γεννήσεώς μας στην ανώτερη ζωή, σε ολόκληρο πλέον το πλήρωμα της ζωής που ανήκει στο Θεό. Αλήθεια, το Ευαγγέλιο λέει: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είπε πως έλειψαν στις μέρες μας οι φίλοι κι ομολογητές του Χριστού;

Σύγχρονο αντιπαραμύθι

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

1983 μ.Χ.

Μια κόρη, ας πούμε πως την έλεγαν Μαρία, γεννημένη σε μια δροσόλουστη κωμόπολη της Κρήτης, βρίσκεται στην Αθήνα για σπουδές. Ο πατέρας φτωχός εργάτης, η μητέρα της, εργαζόμενη κι αυτή. Μεροδούλι-μεροφάι, αλλά το «δόξα σοι, ο Θεός!» δεν λείπει από το στόμα τους.

Όμορφη η Κρητικοπούλα! Ο λαμπρογάλανος ουρανός της Κρήτης κ’ η νταντελοπλουμισμένη θάλασσά της, κ’ οι ζέφυροι και τα μαϊστράλια, λες κι έβαλαν τα δυνατά τους να την κάμουν σωστή ζωγραφιά!… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ή σωστή συνείδηση πληροφορεί τον άνθρωπο σωστά (Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης)

Δεν  υπάρχει  μεγαλύτερο  πράγμα  στον  άνθρωπο  άπό  τήν  αναπαυμένη  συνείδηση.
Είναι μεγάλο πράγμα νά μή σε πειράζη ή συνείδηση σου, ότι μπορούσες νά κάνης και κάτι
άλλο και  δεν το έκανες. Τότε ό άνθρωπος έχει μιά συνεχή εσωτερική χαρά καί όλη ή ζωή
του είναι πανηγύρι. Αυτή ή εσωτερική χαρά δίνει τήν πνευματική δύναμη.
– Γέροντα, πώς θά καταλάβη κανείς ότι είναι εύάρεστο στον θεό αυτό πού κάνει;
– Έχει ό άνθρωπος εσωτερική πληροφορία.
– Φθάνει ή δική του πληροφορία ή χρειάζεται καί ή μαρτυρία των άλλων;
– Μιλάω γιά έναν πού έχει σωστή συνείδηση δεν μιλάω γιά έναν πού έχει λανθασμένη συνείδηση.  Ή  σωστή  συνείδηση  πληροφορεί  τον  άνθρωπο  σωστά.  Τότε  ό  άνθρωπος  νιώθει σιγουριά,  ελπίδα  καί  λέει  με  ταπείνωση:  Δεν  είμαι  γιά  τον  Παράδεισο  είμαι  γιά  τήν κόλαση, άλλα πιστεύω ότι ή αγάπη καί το έλεος του Θεού δεν θά μ’ αφήσουν. Το νιώθει
αυτό,  γιατί  αγωνίζεται  δεν  κάθεται,  χωρίς  νά κάνη  τίποτε,  καί αναπαύει τον  λογισμό  του λέγοντας: Ό Θεός θά με σώση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα ταμπού

Οι άνθρωποι έχουν και καλές πλευρές έχουν όμως και κακές. Μερικοί έχουν κάτι πολύ κακές πλευρές. Τόσο κακές, που είναι σ’ όλη τους τη ζωή υποχρεωμένοι να δημιουργούν γύρω τους ένα βαθύ προπέτασμα καπνού. Καταλαβαίνετε το γιατί. Για να αποκρύβουν από τους άλλους αυτές τις κακές πλευρές τους!
Τί δράμα, η ζωή ενός άνθρωπου με τέτοιες πλευρές! Ιδιαίτερα μάλιστα του νέου! Το γιατί το καταλαβαίνετε. Η καρδιά του νέου ζητά γνησιότητα. Και γνησιότητα σημαίνει αλήθεια και ειλικρίνεια. Γιατί άλλο τάχα, στρέφονται οι νέοι εναντίον του «κατεστημένου», αν όχι, επειδή η πιό κύρια εκδήλωσή του είναι η έλλειψη γνησιότητας; αν όχι επειδή κρύβεται πίσω από ένα έντεχνο ψέμα; Προπέτασμα καπνού γύρω από τη ψυχή ενός νέου σημαίνει: το κατεστημένο στο χειρότερό του ψυχοπλάκωμα!
Ξέρετε από πού προέρχεται. Το ξέρει ο καθένας για τον εαυτό του πολύ καλά. Μήπως όχι; Να το πούμε εμείς; Φανερά; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

“Εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλείν” είπε ο Χριστός.

Κι εκ του περισσεύματος πράγματι εκφραζόμαστε όλοι εμείς, οι έξυπνοι και μορφωμένοι, οι πονηροί και αμόρφωτοι, οι αγαθοί και ταπεινοί.

Αυτό που αξίζει να δούμε είναι τι περίσσευμα διαθέτει ο καθένας μας. Να στρέψουμε την ματιά μας και να δούμε – αν το αντέχουμε – με τι αξίες έχουμε γεμίσει το χώρο της καρδιάς που πρέπει να διατηρούμε συνεχώς καθαρό, γεμάτο ευγενή αισθήματα και ανώτερα ιδανικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σάκχαρο και συνείδηση – Νευρολογία και μεταβολισμός

Σε δύο εκατομμύρια Έλληνες που πάσχουν από λανθάνοντα τύπο διαβήτη είναι πάρα πολύ δύσκολο να συντονίσουμε ορισμένες καταστάσεις που εμφανίζονται αναφορικά με το συνειδησιακό επίπεδο κάτω από ορισμένες στιγμές πίεσης.

Σε αυτούς τους ανθρώπους παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο ιδιαίτερα όταν έχουν συνειδησιακές διαταραχές (λίγο χαμένα, λίγο ζαλισμένα, λίγο απόμακρα ή ακόμα και απώλεια συνειδήσεως) να εξετάζουν το σάκχαρο τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Μη ξεχνάτε τον Χριστό, για να σας θυμάται και Εκείνος» ( Γέροντας Παΐσιος).

 Όλη η βάση είναι πώς ο νους μας να βρίσκεται κοντά στον Θεό, προσφέροντας και την καρδιά μας, την οποία ζητάει ο Θεός. Όταν ο νους βρίσκεται στον Θεό και η καρδιά αποσυνδεθεί από την σάρκα και δοθεί στον Θεό, τότε ο άνθρωπος δεν ζει πλέον στη γη, αλλά στον Παράδεισο. Δεν τον απασχολεί πλέον τότε τον άνθρωπο ούτε ο θάνατος ούτε ο Παράδεισος, διότι τον ζει από εδώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί υπερηφανεύεσαι αφού είσαι άνθρωπος…

 Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος

Να σου πω πόσο μεγάλο καλό είναι η ταπεινοφροσύνη και πόσο κακό η υπερηφάνεια; Ένας αμαρτωλός νίκησε ένα δίκαιο, ο τελώνης τον Φαρισαίο, και τα λόγια νίκησαν τα έργα.Πώς νίκησαν τα λόγια; Ο τελώνης λέγει: «Ο Θεός, λυπήσου με τον αμαρτωλό» (Λουκ. 18,13). Ο Φαρισαίος λέγει: «Δεν είμαι όπως ακριβώς οι άλλοι άνθρωποι…». Αλλά τι: «Νηστεύω δυο φορές την εβδομάδα, δίνω στο ναό το ένα δέκατο από όλα τα εισοδήματά μου» (Λουκ. 18, 11-12). Ο Φαρισαίος παρουσίασε έργα δικαιοσύνης, ο τελώνης είπε λόγια ταπεινοφροσύνης και τα λόγια νίκησαν τα έργα και ο τόσο μεγάλος θησαυρός εξανεμίσθηκε και η τόσο μεγάλη φτώχεια μεταβλήθηκε σε πλούτο.

Ήρθαν δύο πλοία που είχαν φορτίο, μπήκαν και τα δύο στο λιμάνι, αλλά ο τελώνης άρραξε καλά στο λιμάνι, ενώ ο Φαρισαίος έπαθε ναυάγιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συ, τί θα διάλεγες;

Κάποτε ο Πιλάτος, ο τότε εκπρόσωπος του αυτοκράτορα της Ρώμης στην Παλαιστίνη, έσυρε τα βήματά του στο πραιτόριο· στο δικαστήριο.

Στα δεξιά του στεκόταν ο Χριστός· ο Δίκαιος· ο Λυτρωτής· ο Σωτήρας του κόσμου, που γεννήθηκε για ένα και μόνο σκοπό: για να πεθάνει! Για να δώσει τη ζωή του για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Στα αριστερά του στεκόταν ο Βαραββάς· ένας επαναστάτης, που πρωτοστάτησε σε εξέγερση εναντίον των κατακτητών Ρωμαίων και εξαιτίας του έγιναν φόνοι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το μυστικό κάλεσμα…

Κάλλιστος Ware (Ἐπίσκοπος Διοκλείας)

Ὁ Θεός εἶναι ὁ Ἕνας πού ἀγαπᾶμε, ὁ προσωπικός μας φίλος. Δέν χρειάζεται ν’ ἀποδείξουμε τήν ὕπαρξη ἑνός προσωπικοῦ φίλου. Ὁ Θεός, λέει ὁ Olivier Clement, «δέν εἶναι ἐξωτερική μαρτυρία, ἀλλά τό μυστικό κάλεσμα μέσα μας». Ἄν πιστεύουμε στό Θεό, εἶναι γιατί τόν γνωρίζουμε ἄμεσα ἀπό τή δική μας ἐμπειρία καί ὄχι ἀπό λογικές ἀποδείξεις. Παρ’ ὄλ’ αὐτά, εἶναι ἀνάγκη νά γίνει ἐδῶ μία διάκριση ἀνάμεσα στήν «ἐμπειρία» καί στίς «ἐμπειρίες». Ἄμεση ἐμπειρία μπορεῖ νά ὑπάρξει χωρίς νά συνοδεύεται ἀναγκαστικά ἀπό ἰδιαίτερες ἐμπειρίες. Ὑπάρχουν πράγματι πολλοί πού ἔφτασαν νά πιστέψουν στό Θεό ἀπό κάποια φωνή ἤ ἀπό κάποιο ὅραμα, σάν κι αὐτό πού δέχθηκε ὁ Ἀπ. Παῦλος στό δρόμο γιά τή Δαμασκό (Πράξ. 9, 1-9). Ὑπάρχουν ὅμως πολλοί ἄλλοι πού ποτέ δέν ἔχουν περάσει ἀπό ἰδιαίτερες ἐμπειρίες αὐτοῦ τοῦ τύπου ἀλλά μποροῦν νά βεβαιώσουν ὅτι, σ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ζωῆς τους καί στό σύνολό της, αἰσθάνονται μία ὁλοκληρωτική ἐμπειρία τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ, μία πεποίθηση πού ὑφίσταται σ’ ἕνα ἐπίπεδο πιό στέρεο ἀπ’ ὅλες τίς ἀμφιβολίες τους. Ἀκόμη κι ἄν δέν μποροῦν νά δώσουν μαρτυρία γιά μίαν ὁρισμένη θέση ἤ στιγμή, ὅπως μπόρεσε ὁ ἅγ. Αὐγουστῖνος, ὁ Pascal ἤ ὁ Wesley, μποροῦν νά ἰσχυριστοῦν μ’ ἐμπιστοσύνη: Ξέρω τό Θεό προσωπικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιοί άνθρωποι όμως;

Οι αμφιβολίες για την πίστη μας.

Αμφιβολίες γύρω από το Θεό και την πίστη έχουν κάποτε-κάποτε σχεδόν όλοι. Μπορούν, ωστόσο, να τις διώξουν εύκολα με σκέψεις αντιρρητικές, που επιβεβαιώνουν την αλήθεια της θείας αποκαλύψεως για τον κόσμο και τον άνθρωπο: η τάξη και αρμονία του σύμπαντος, το θαύμα της ζωής, όλα τα άλλα υπερφυσικά και εξαίσια θαύματα του Κυρίου και των αγίων Του, πάνω απ’ όλα όμως η μαρτυρία της συνειδήσεως των καλοπροαίρετων και αγνών ψυχών,

Τα έργα του Θεού, που μαρτυρούν για την ύπαρξη και την πρόνοιά Του, έχουν πολλές πλευρές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εξέταση της συνειδήσεως… (τα καθημερινά σφάλματα όλων μας)

Από το βιβλίο«Αόρατος Πόλεμος» του αγίου Νικόδημου του Αγιορείτη

Γιά την εξέτασι της συνειδήσεως σκέψου τρία πράγματα: τα σφάλματα της κάθε μέρας, την αιτία των σφαλμάτων αυτών και την στενοκαρδία και προθυμία που έχεις να τα πολεμήσης και να αποκτήσης τις αντίθετές τους αρετές.

Γιά τα σφάλματα κάνε εκείνο που σου είπα στο κστ΄ κεφάλαιο (τι πρέπει να κάνουμε όταν πληγωθούμε κ.λπ). Γιά την αιτία αυτών ανάγκασε τον εαυτό σου να την πολεμήσης, να την κατατροπώσης και να την ρίξης στη γη. Γιά την προθυμία που χρειάζεται να κάνης αυτό και να αποκτήσης τις αρετές, δυνάμωσε την θέλησί σου με την απιστία του εαυτού σου, δηλαδή με το να μην έχης καθόλου θάρρος στον εαυτό σου, με την ελπίδα και το θάρρος στον Θεό, με την προσευχή και με το μίσος των πράξεων της κακίας και με την επιθυμία των πράξεων της αντίστοιχης αρετής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πλούσιος και τα ορφανά (Ανέκδοτο, Πραγματικό Γεγονός)

Καμπαναριό Κοζάνης

Το άκουσα από κληρικό της μητρόπολης Κοζάνης κι αναφέρεται στο μακαριστό μητροπολίτη Διονύσιο:

Ο μητροπολίτης διατηρούσε στην Κοζάνη ενα ορφανοτροφείο και πολλοί κάτοικοι της πόλης βοηθούσαν στη συντήρηση των ορφανών.

Ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της πόλης παρουσιαζόταν κάθε φορά παραμονές Χριστουγέννων κι έδινε κάποια δωρεά «για τα ορφανά». Ο μητροπολίτης έκανε πολλές φορές εκκλήσεις για βοήθεια προς τα ορφανά κι υπενθύμιζε ότι αυτή η βοήθεια πρέπει να δίνεται όσο το δυνατό συχνότερα, γιατί τα ορφανά δεν έχουν ανάγκη και δεν τρώνε μόνο τις παραμονές των μεγάλων εορτών. Λίγοι όμως ανταποκρίνονταν.

Έτσι κάποια φορά πού ο προαναφερόμενος πλούσιος εμφανίστηκε στο μητροπολίτη για να κάνει τη δωρεά του «για τα ορφανά», ο μητροπολίτης πού ήξερε ότι το ενδιαφέρον του πλουσίου δεν ήταν για τα ορφανά αλλά για τον εφησυχασμό της συνείδησής του, του είπε:

Α, ευχαριστούμε πολύ, μα δε μας χρειάζεται πια η βοήθεια σας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νέα ανθρωπότητα σκόνταψε στο πρώτο βήμα και κατόπιν…

Μετά τον κατακλυσμό έπρεπε να ξεκινήσει νέα εποχή με νέα και καλύτερη ανθρωπότητα, η οποία θα είχε φόβο Θεού και θα ζούσε κατά το θέλημά Του. Κανένας νέος νόμος δεν ήταν απαραίτητος. Η ανάμνηση του κατακλυσμού έπρεπε να λειτουργήσει ως διαρκής προειδοποίηση και διαρκής αφύπνιση της συνείδησης. Γι’ αυτό ο Θεός δεν δίνει στο Νώε και τα παιδιά του κάποιο νέο νόμο, αλλά επαναλαμβάνει το νόμο που έδωσε στον Αδάμ και την Εύα. «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και απλωθείτε σ’ όλη τη γη και να είστε ο τρόμος και ο φόβος σ’ όλα τα θηρία της γης, σ’ όλα τα πτηνά του ουρανού, σε κάθε τι που ζει και κινείται στη ξηρά και σ’ όλα τα ψάρια της θάλασσας· όλα τα παραδίνω στην εξουσία σας» (Γεν. 9,1-2). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χριστιανισμός και οικονομική κρίση

του Σπύρου Μπαζίνα

Στο τεύχος του Δεκεμβρίου, το Αμερικανικό μηνιαίο περιοδικό “The Atlantic” δημοσιεύει άρθρο της Hanna Rosin (συγγραφέα του βιβλίου «God’s Harvard: A Christian College on a Mission to Save America») με τίτλο «Ο Χριστιανισμός προκάλεσε την οικονομική κρίση;» Στην συνοπτική περίληψη του άρθρου αναφέρονται χαρακτηριστικά τα εξής: «Οι κύριες θρησκευτικές κοινότητες της Αμερικής συνήθιζαν να διδάσκουν τους πιστούς ότι θα αμειφτούν στην μετά θάνατο ζωή. Αλλά κατά την διάρκεια της τελευταίας γενιάς διαδόθηκε μια διαφορετική γραμμή της Χριστιανικής πίστης, μια γραμμή που Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ματιές στην Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία (4)

+Ανδρέα Θεοδώρου, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

 8) Ανάλογη προς την ιερότητα του μυστηρίου της θείας ευχαριστίας πρέπει να είναι και η προσέλευση των πιστών στη θεία μετάληψη.

 Για την άξια προσέλευση στη θεία μέθεξη απαιτούνται ορισμένες υποκειμενικές συνθήκες από μέρους του κοινωνούντος πιστού. Παράλληλα με τη σωστή θεώρηση του μυστηρίου, τη «διάκριση του σώματος και του αίματος του Χριστού» (1 Κορ. 11,29), ο πιστός πρέπει να κάνει και μια βαθειά πνευματική ενδοσκόπηση της πνευματικής του κατάστασης. Είναι πραγματικά άξιος να κοινωνήσει των αχράντων μυστηρίων; Είναι τόσο καθαρός, ώστε να μπορεί να δεχτεί μέσα του τα άχραντα δώρα του Θεού ; Προσέρχεται στο δείπνο της θείας βασιλείας φέροντας το κατάλληλο ένδυμα προσέλευσης; Έχει συνείδηση αγνή και ήρεμη, δεχόμενος μέσα του τη φωτιά του Θεού; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ του Αγίου Όρους

Τους «κρυμμένους θησαυρούς» του Αγίου Όρους αποκαλύπτει Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου αρχιμ. Γεώργιος στην συνέντεξη που ακολουθεί*.

π. Κωνσταντίνος: Σε πρόσφατο προσκύνημά μας στο Άγιον Όρος είχαμε την ευλογία να συναντήσουμε τον σεπτό καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου, τον π. Γεώργιο, και να μας ομιλήση για τους χαριτωμένους ανθρώπους πού γνώρισε στην ζωή του. Τον παρακαλούμε και τώρα, να απευθυνθή προς τους ακροατάς της εκπομπής μας και να μας ομιλήση για τους χαριτωμένους ανθρώπους.

π. Γεώργιος: Ο π. Κωνσταντίνος με παρεκάλεσε να ομιλήσω για τους χαριτωμένους ανθρώπους πού υπάρχουν στο Άγιον Όρος. Κατ΄ αρχήν θα ήθελα να πώ ότι χαριτωμένοι είναι όλοι οι Χριστιανοί, γιατί όλοι οι Χριστιανοί έχουν την Χάρι του αγίου Βαπτίσματος. Χαριτωμένοι είναι και οι μοναχοί, γιατί εκτός από την Χάρι του αγίου Βαπτίσματος έχουν και την Χάρι του αγγελικού Σχήματος. Βέβαια το ζήτημα είναι ότι λόγω των παθών μας κρύβουμε αυτήν την Χάρι, όπως κρύβεται η φωτιά κάτω από την στάχτη και δεν φαίνεται. Όταν όμως σιγά-σιγά με την μετάνοιά μας, την άσκησί μας, τον αγώνα μας τον πνευματικό και την προσευχή μας παραμερίσουμε τα πάθη, τότε σιγά-σιγά υποχωρεί η στάχτη των παθών και η φωτιά της θείας Χάριτος -που καίει μέσα μας- φανερώνεται. Και φανερώνεται η Χάρις του Θεού στους ανθρώπους, οι οποίοι αγωνίζονται έτσι. Τότε οι άνθρωποι είναι χαριτωμένοι και φαίνονται χαριτωμένοι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άγιο Όρος - Holy Mount Athos, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Κατά συνείδηση

SIMONOPETRITHΑς φροντίσουμε, αδελφοί μου, να φυλάμε τη συνείδησή μας, όσο ακόμα βρισκόμαστε σ’ αυτόν τον κόσμο, χωρίς να την προκαλούμε να μας ελέγξει για κάποιο πράγμα, χωρίς να την καταπατούμε σε τίποτα απολύτως ούτε και στο ελάχιστο. Γιατί ξέρετε καλά ότι από τα μικρά αυτά και ασήμαντα, όπως λένε, φτάνουμε να καταφρονούμε και τα μεγάλα. Γιατί όταν αρχίσει κανείς να λέει: «Τι σημασία έχει, αν πω αυτό το λόγο; Τι σημασία έχει αν φάω λιγάκι; Τι σημασία έχει αν δώσω προσοχή σ’ αυτό εδώ το πράγμα;», από το «τι σημασία έχει αυτό και τι σημασία έχει εκείνο», αποκτάει κανείς κακή και διεστραμμένη διάθεση και αρχίζει να καταφρονεί και τα μεγάλα και βαρύτερα, και να καταπατεί την ίδια τη συνείδησή του. Και έτσι προχωρώντας σιγά-σιγά κινδυνεύει να πέσει και σε τέλεια αναισθησία… Ας φροντίσουμε τα ελαφρά, όσο ακόμη είναι ελαφρά, για να μη γίνουν βαριά… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Νόμος πνευματικός και ιδίως συνείδηση» (επιστολή του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Geron Iosif7

Νέα Σκήτη, 3-10-1984

Σεμνοπρεπεστάτη μου κόρη, η χάρις του Χριστού μας, μετά του πνεύματός σου, αμήν.

Πήρα το γραμματάκι σου, και οσφράνθηκα κατά τον λόγο «της οσμής της θυγατρός μου, εις οσμήν αγρού πλήρους» κατά τον γηραιόν Ισαάκ, γιατί τι άλλο θα περίμενα να ακούσω παρά νοήματα και θέματα πνευματικά;

Και να λοιπόν. «Νόμος πνευματικός και ιδίως συνείδηση», είναι το νόημα σε όλα τα ερωτήματά σου, και όλη σου η απορία τον ίδιο στόχο και σκοπό έχει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η προφητεία του Αγίου Νήφωνος για την μέλλουσα κρίση (Μέρος 6ο και τελευταίο)

 Συνέχεια από (5)

Η Προσκύνηση του Αρνίου (Αποκάλυψη, κεφ. 4-5). Μικρογραφία από (ορθόδοξο) ισπανικό χειρόγραφο του 10ου αιώνα περίπου.

Η Προσκύνηση του Αρνίου (Αποκάλυψη, κεφ. 4-5). Μικρογραφία από (ορθόδοξο) ισπανικό χειρόγραφο του 10ου αιώνα περίπου.

Ακολούθησαν εκείνοι που υπέμειναν ονειδισμούς και διωγμούς και κακολογίες για χάρη του Χριστού112. Αυτοί πήραν τον άγιο μακαρισμό του Θεου και τον έπαινο των αγγέλων Του και περισσότερη τιμή και δόξα. Τους χαρίστηκαν και θρόνοι ποικιλοστόλιστοι και σκήπτρα βασιλικά και στεφάνια πανέμορφα.

Ύστερ’ απ’ όλους αυτούς, οδηγήθηκαν μπροστά στον Κύριο εκείνοι πού άπό τη μια μετανόησαν για τις αμαρτίες τους, άπό την άλλη όμως δεν έκαναν συνεπή πνευματική ζωή, με προσευχές και με νηστείες και μ’ ό,τι άλλο ορίζει η Εκκλησία μας. Ξεμάκρυναν βέβαια άπό τα πονηρά έργα, δεν εργάστηκαν όμως με ζήλο και ακρίβεια τ’ αγαθά.

– Και που γλυτώσατε την κόλαση, πολύ σάς είναι, τους είπε ο Νυμφίος, και τους έδωσε μονάχα από μια βέργα – το σημάδι ότι δεν θα κολάζονταν – για να μή ρίχτουν στο πύρ, άλλά να ταχθουν σε τόπο άφεγγο, ούτε φωτεινό ούτε ζοφερό.

Πίσω τους ήρθαν άλλοι, που είχαν κάνει πολλές αγαθοεργίες κι αμέτρητες ελεημοσύνες, επειδή όμως έπεφταν είτε σε κατάκριση και καταλαλιά των συνανθρώπων τους είτε σε σαρκικά αμαρτήματα, τάχθηκαν κι αυτοί στο κατώτατο σκότος, με την ομίχλη και την υγρασία, όπου μόλις φτάνουν κάποιες αμυδρές ανταύγειες φωτός.

Μετά απ’ αυτούς μπήκαν οι ειδωλολάτρες, πλήθος πολύ, που δεν γνώρισαν το νόμο του Χρίστου, άλλ’ οδηγήθηκαν άπό τη συνείδηση τους και τον τήρησαν άνεπίγνωστα. Ήταν εκείνοι, που είχαν να δείξουν «το έργον τον νόμου γραπτόν εν ταις καρδίαις αυτών, συμμαρτυρούσης αυτών της συνειδήσεως»»3. Πολλοί απ’ αυτούς έλαμπαν σαν τον ήλιο από την αγνότητα και την καθαρότητα τους. Αυτοί αξιώθηκαν να κληρονομήσουν την ουράνια βασιλεία και την απόλαυση του Θεού. Στεφανώθηκαν και με στεφάνια υπέροχα, πλεγμένα με ρόδα και κρίνα. Ένα μονάχα έφερναν βαριά, το ότι, σαν άβάπτιστοι, ήταν τυφλοί, και δεν μπορούσαν να δουν τη δόξα και το φως του Θεου γιατί είναι φως και μάτι της ψυχής το άγιο βάπτισμα, κι όποιος το στερηθεί, όσα καλά κι αν κάνει, κληρονομεί βέβαια τον παράδεισο και κάτι δοκιμάζει από την ευωδία και τη γλυκύτητα του, αλλά δεν βλέπει τίποτα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Ορθόδοξη πίστη, Προφητείες. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »