Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου

…Εκείνη τη χρονιά του 1572 κορυφώνεται η τραγωδία. Το σκηνικό πια έχει αλλάξει. Ύστερα από τρεις αιματηρούς πολέμους ακολουθεί μια μικρή περίοδος ταραγμένης κι αβέβαιης ειρήνης. Ο πόλεμος έχει εξαγριώσει τη ήθη κι έχει καταστρέψει πνευματικά κι εκείνους που παίρνουν μέρος σ’ αυτόν. Η πίστη και το πνεύμα χριστιανικό θα σου μείνει, όταν βυθίζεις το μαχαίρι στου στα πλευρά του όποιου «εχθρού»; Οι Καθολικοί απόκαμαν να σταυρώνουν, να ανασκολοπίζουν, να απαγχονίζουν στο όνομα του νόμου και της τάξης. Οι Διαμαρτυρόμενοι μεταρρυθμιστές και αυτοί κουράστηκαν να καταστρέφουν αγάλματα κι άλλα έργα τέχνης, παρά τις αυστηρές διαταγές των αρχηγών τους, να λιώνουν δισκοπότηρα κι άλλα ιερά σκεύη κι είναι τούτη μια από τις πιο μελανές σελίδες στην ιστορία της μεταρρύθμισης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο εξυψωθείς εις τους ουρανούς ταπεινός

 

Άγιος Φιλούμενος: Ο συμπατριώτης μας Σοφοκλής Ορουντιώτης στην πορεία της ζωής και της αγιοποίησής του.

 

Στα μονοπάτια που ανέβαιναν

Μα σεπτή μορφή κινούσε τον δρόμο της. Σιωπηλή, γλυκιά, άκακη -λες κι ήταν αόρατη και άυλη- προχωρούσε με βήματα ανάλαφρα. Στην αρχή δεν διέκρινες τίποτα -τι να καταλάβεις από ένα παιδί- τα μονοπάτια είχαν ροπή ανάβασης. Ανέβαιναν κι όλο ανέβαιναν, χωρίς εκείνου να αλλάζει η μορφή, παρά να γίνεται σοφότερη, ίσως φωτεινότερη. Σίγουρα ταπεινότερη. Ο δρόμος είχε προ πολλού χαραχθεί -ο μοναχικός και δύσβατος- που αν έβαζες λουλούδια με την πρώτη θα φύτρωναν. Πήρε η ζωή την πορεία της -η μοίρα είχε γράψει τις σελίδες της- με τα μονοπάτια να συνεχίζουν στην ίδια κλίση: ψηλά, εκεί που δεν υπάρχει πάρα πέρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο εξυψωθείς εις τους ουρανούς ταπεινός

Άγιος Φιλούμενος: Ο συμπατριώτης μας Σοφοκλής Ορουντιώτης στην πορεία της ζωής και της αγιοποίησής του.

Στα μονοπάτια που ανέβαιναν

Μα σεπτή μορφή κινούσε τον δρόμο της. Σιωπηλή, γλυκιά, άκακη -λες κι ήταν αόρατη και άυλη- προχωρούσε με βήματα ανάλαφρα. Στην αρχή δεν διέκρινες τίποτα -τι να καταλάβεις από ένα παιδί- τα μονοπάτια είχαν ροπή ανάβασης. Ανέβαιναν κι όλο ανέβαιναν, χωρίς εκείνου να αλλάζει η μορφή, παρά να γίνεται σοφότερη, ίσως φωτεινότερη. Σίγουρα ταπεινότερη. Ο δρόμος είχε προ πολλού χαραχθεί -ο μοναχικός και δύσβατος- που αν έβαζες λουλούδια με την πρώτη θα φύτρωναν. Πήρε η ζωή την πορεία της -η μοίρα είχε γράψει τις σελίδες της- με τα μονοπάτια να συνεχίζουν στην ίδια κλίση: ψηλά, εκεί που δεν υπάρχει πάρα πέρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σφαγή των Αγίων Νηπίων (29 Δεκεμβρίου)

Έχομε την αναίρεση, δηλαδή τη σφαγή των νηπίων εκείνων, τα όποια κατέσφαξε ο φοβερός Ηρώδης στα Ιεροσόλυμα και στη γύρω περιοχή , εξαιτίας του ενανθρωπήσαντος θείου Βρέφους. Του ενανθρωπήσαντος Θεοί μας. Έμαθε ο Ηρώδης από τους Γραμματείς και Φαρισαίους, πού ο Χριστός γεννάται. Δηλαδή, στη Βηθλεέμ. Κάλεσε τους μάγους και τους είπε: «Να πάτε να προσκυνήσετε το Θείο Βρέφος, το νεογέννητο βασιλιά, και να ‘ρθείτε να μου πείτε. Έφυγαν εκείνοι και πήγαν στη Βηθλεέμ και το αστέρι κάθισε πάνω, «ου ην το παιδίον μετά της μητρός αυτού». Χάρηκαν που είδαν ξανά το αστέρι, που τους οδηγούσε, ήταν άγγελος Κυρίου μετασχηματισμένος σε άστρο, και πήγαν  στην οικία, που λέει ο Ματ­θαίος, κι είδαν το Βρέφος το Θείο, μετά Μαρίας της μητέρας του· ο Ιωσήφ κάπου θα ‘χε πάει, λεν οι Πατέρες, κι έπεσαν και προσκύνησαν τον τεχθέντα Βασιλέα. Οι σοφοί της Ανατολής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σφαγή των νηπίων

Η σφαγή των αθώων. Έργο του James Jacques Joseph Tissot (1836-1902)

Και έμενε εκεί, έως ότου απέθανε ο Ηρώδης και έτσι εξεπληρώθη και επραγματοποιήθη πλήρως εκείνο, που είχε λεχθή από τον Κυριον δια του προφήτου, ο οποίος είπε· “από την Αίγυπτον εκάλεσα τον υιόν μου”.

Τοτε ο Ηρώδης, όταν είδε ότι οι Μαγοι τον εξεγέλασαν, ωργίσθη παρά πολύ, και επάνω εις την φονικήν οργήν του έστειλε δημίους και έσφαξε όλα τα παιδιά, που ήσαν εις την Βηθλεέμ και εις τα περίχωρα αυτής από ηλικίας δύο ετών και κάτω, σύμφωνα με τον χρόνον, τον οποίον είχε εξακριβώσει από τους μάγους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Αγία Γραφή. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

«Μανούλα! Μανούλα!» και… η Ελισάβετ λιποθύμησε

Ζαρώνει σε μια γωνιά η κυρά Σοφία. Στυλώνει τ’ αυτιά της στα λόγια των τσανταρμάδων και της σφίγγεται η καρδιά. Μέσα σε σαρανταοκτώ ώρες θα εκτοπίζονταν όλοι οι γκιαούρηδες από τα Κιουπλιά. Για μια στιγμή το βλέμμα της καρφώνεται σ’ ένα γεφύρι που ήταν εκεί κοντά. Κάτι της φάνηκε ότι είδε κάτω απ’ αυτό. Μια διαίσθηση, μια ψυχική παρόρμηση τη σπρώχνει προς τα εκεί. Περιμένει να διαλυθεί ο κόσμος. Να φύγουν κι οι τσανταρμάδες. Κι έπειτα με μεγάλη προσοχή πλησιάζει στο γεφύρι και κατεβαίνει κάτω απ’ αυτό. Μένει άναυδη! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από το βιβλίο «Η Μαύρη Βίβλος της Αντίστασης»

Αλλά απλά, γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ποιοι είμαστε & πώς πρέπει να παραμείνουμε εμείς οι «απολίτιστοι» Έλληνες …

Ο Γερμανικός «πολιτισμός»

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του «Η Οδύσσειά μου» γράφει για το Δίστομο:

Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Μου έδειξε ένα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

66 χρόνια από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων (13 Δεκεμβρίου 1943)

Σε μια εποχή που κάποιοι ψάχνουν εναγωνίως «ήρωες» και ινδαλματα αλλού,παραβλέποντας όσα συνέβησαν στη δική τους γειτονιά,έχουμε χρέος να θυμόμαστε την Ιστορία μας,ακόμα κι αν αυτή δεν «πουλάει» ή δεν διαφημίζεται από τα ΜΜΕ και τους υπόλοιπους διαμορφωτές της κοινής γνώμης.

Συμπληρώνονται λοιπόν σήμερα 66 χρόνια από τη ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ,ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε βάρος άμαχου πληθυσμού στην ανθρώπινη Ιστορία.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΔΡΑΜΑΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσιομάρτυς Κοσμάς ο Πρώτος ο Βατοπαιδινός (+1280)

Κατά την αναφερθείσα επίσκεψη των Ενωτικών λατινοφρόνων έκτος των Βατοπαιδινών μαρτύρησαν μοναχοί των ιερών μονών Ιβήρων, Ζωγράφου και Ξενοφώντος. Κατά μία παράδοση ο ίδιος ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος ηγείτο στρατιωτικής ομάδος. «Κατέλαβε την των Καραιών κελλιωτικήν λαύραν, ένθα και το του Όρους πρωτείον ίδρυται· ο δε πρωτεύων και οι συν αυτώ αντέστησαν αυτώ γενναίως, τοις προλαβούσιν ομοίως ελέγχοντες· ο δε βασιλεύς εις οργήν κινηθείς, εκέλευσε πάντας αυτούς μαχαίρας έργον γενέσθαι, και ούτως ετελειώθησαν οι άγιοι ομολογηταί την δε εκκλησίαν αυτών πυρπολήσας, και τα των μοναχών σκηνώματα ληϊσάμενος…». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 12 Δεκέμβριος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες για τις εν ψυχρώ δολοφονίες αιχμαλώτων από τον Αττίλα

missing Cypriot soldiers

Εφημερίδα Σημερινή Κύπρου | 06/09/2009 |

Οι ακτές της Κερύνειας, η Μεσαορία, οι παρυφές του Πενταδακτύλου αναβλύζουν το αίμα των θυμάτων της κυπριακής τραγωδίας. Στα σπλάχνα της κατεχόμενης κυπριακής γης κρύβονται τα πυροβολημένα στο κρανίο λείψανα των παιδιών της Κύπρου. Οι νέοι του 1974 έγιναν λίπασμα ελευθερίας στο βάρβαρο πέρασμα του Αττίλα.

Οι νέες γενιές πρέπει να μάθουν. Η σιωπή σε αυτή την περίπτωση δεν είναι χρυσός, αλλά συγκάλυψη των εγκλημάτων που διέπραξε η Τουρκία στο εθνικό ξεκαθάρισμα που εφάρμοσε στον τόπο μας. Οι αποκαλύψεις για τις εκτελέσεις των αιχμαλώτων συγκλονίζουν τους όπου γης Έλληνες. Ο κυπριακός Ελληνισμός, προδομένος και αβοήθητος, πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος στην προσπάθεια της Τουρκίας να ξεριζώσει καθετί ελληνικό από την κατεχόμενη γη μας. Με τον πιο απάνθρωπο, βάρβαρο και αιμοδιψή τρόπο τα παιδιά μας εκτελέστηκαν από τον τουρκικό στρατό κατοχής, με μόνη κατηγορία ότι προσπάθησαν να υπερασπιστούν την πατρώα γη. Τη γη που τους γέννησε και τους μεγάλωσε, για να τους κόψει το νήμα της ζωής το αμερικανικό οπλοστάσιο της ΝΑΤΟϊκής Τουρκίας. Η ευθύνη της κατέχουσας χώρας είναι ασήκωτη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΜΥΡΝΗ Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 1922.

Η Σμύρνη πριν την καταστροφή

Η Σμύρνη πριν την καταστροφή

«Είδα Τούρκους στρατιώτες να βάζουν φωτιά»

Άγνωστες μαρτυρίες έρχονται στο φως για πρώτη φορά και διαλύουν κάθε αμφιβολία για τα δραματικά γεγονότα

Ποιος έκαψε τη Σμύρνη; Πλέον δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Το βιβλίο του Βρετανού συγγραφέα Τζάιλς Μίλτον «Ο Χαμένος Παράδεισος, Σμύρνη 1922» βασίστηκε σε, ανέκδοτα μέχρι σήμερα, γράμματα και ημερολόγια Λεβαντίνων της Σμύρνης. Οι μαρτυρίες Αμερικανών, Βρετανών και Γάλλων που είδαν Τούρκους στρατιώτες με βαρέλια γεμάτα πετρέλαιο να ραντίζουν τα κτίρια στην αρμενική συνοικία και να βάζουν φωτιά, δίνουν την πιο κατηγορηματική απάντηση στο ιστορικό ερώτημα. Αναπάντητα όμως συνεχίζουν να παραμένουν τα γιατί μπροστά σε τόσο ανθρώπινο πόνο και παραλογισμό: την ώρα που οι ορχήστρες των βρετανικών πλοίων έπαιζαν για να μην ακούγονται οι κραυγές των προσφύγων, οικογένειες κρύβονταν σε τάφους για να γλιτώσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μνήμη των Αγίων Νεομαρτύρων Ηγεμόνος Κωνσταντίνου Μπρινκοβεάνου και των υιών αυτού Κωνσταντίνου, Στεφάνου, Ράδου και Ματθαίου και του θησαυροφύλακα αυτού Γιαννάκη Βακαρέσκου (+ 15 Αυγούστου 1714) [μέρος 2ο]

agios Konstantinos Mprangoveanou kai oi syn ayto 2

Συνέχεια από μέρος α’

Καταδικάσθηκαν σε θάνατο στις 15 Αυγούστου 1714, την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κατά την οποία εόρταζε και ή σύζυγος του Μαρίκα! Τότε ο Κωνσταντίνος είχε ηλικία 60 ετών. Τους έβγαλαν άπό την φυλακή όλους ξυπόλυτους, αλυσοδεμένους και με ένα υποκάμισο επάνω τους. Τους οδήγησαν στον τόπο της εκτελέσεως, κοντά στο μεγάλο σαράι του σουλτάνου, μέσα άπό τους δρόμους της Πόλεως, ωσάν να ήσαν κακούργοι. Μπροστά επήγαινε ο μικρότερος γυιός του Ματθαίος, ηλικίας 12 ετών, και τελευταίος ο πρώην Ηγεμών. Στον τόπο της εκτελέσεως παρευρίσκοντο τα τάγματα των γενιτσάρων, παρατεταγμένα, ο ίδιος ο Σουλτάνος, ο Βεζύρης του και οι πρέσβεις των μεγάλων Ευρωπαϊκών Κρατών, προσκαλεσμένοι εκεί, για να ιδούν το μακάβριο θέαμα! Το φοβερό δράμα, είπαν μερικοί αυτόπτες μάρτυρες, δεν διήρκεσε περισσότερο άπό ένα τέταρτο της ώρας. Ο δήμιος τους έβαλε να γονατίσουν όλοι, σε μια μικρή απόσταση ο ένας άπό τον άλλον. Τους έβγαλε τους σκούφους τους και τους επέτρεψε να κάνουν μία σύντομη προσευχή, πριν την εκτέλεσί τους. Ο γραμματεύς Φλωρεντίν διατηρεί τα έξης γενναία λόγια του Μπρινκοβεάνου: «Παιδιά μου, να έχετε θάρρος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 08 Αύγουστος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

ΔΥΟ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΦΑΓΕΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ: «Επρεπε να σκοτώναμε τους πάντες»

Posted: 20 Mar 2009 05:25 AM PDT
12-13b-thumb-smallΑπό το στόμα των ίδιων των Ισραηλινών στρατιωτών που πολέμησαν στην πρόσφατη επιχείρηση της Γάζας ήρθε αυτή τη φορά το πλήγμα για το επίσημο Ισραήλ. Σε συνάντηση δεκάδων εξ αυτών, που έγινε μετά το πέρας της επιχείρησης, παραδέχονται ότι οι κανόνες εμπλοκής ήταν «χαλαροί», τόσο ώστε ναεπιτρέπουν τον φόνο αμάχων και την καταστροφή των περιουσιών Παλαιστινίων.
«Οι ζωές των Παλαιστινίων είναι πολύ, πολύ λιγότερο σημαντικές από τις ζωές των στρατιωτών μας». Είναι αυτολεξεί τα λόγια ενός Ισραηλινού διμοιρίτη. Κι ένας άλλος είπε: «Επρεπε να σκοτώναμε τους πάντες (στο κέντρο της Γάζας). Ολοι εκεί, είναι τρομοκράτες». Και οι δύο μίλησαν στη συνάντηση των αποφοίτων των μαθημάτων προπαρασκευής για την Ακαδημία, μαθημάτων που φέρουν το όνομα του Γιτζάκ Ράμπιν. Οι διμοιρίτες και άλλοι, πιλότοι μαχητικών και στρατιώτες πεζικού, διέψευσαν ουσιαστικά αυτό που εκ νέου υποστήριξε μετά το νέο πλήγμα ο υπουργός Αμυνας Εχούντ Μπάρακ, ότι οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ έχουν την υψηλότερη ηθική στον κόσμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »