Ρωσική τελετή του τσαγιού· χωρίς τα τυπικά!

Θεωρείται ότι ήταν ο Μεγάλος Πέτρος που έφερε πρώτος το σαμοβάρι στη Ρωσία από την Ευρώπη, όμως, σύμφωνα με τις άλλες πληροφορίες, τα σαμοβάρια εμφανίστηκαν μισό αιώνα μετά τον θάνατο του Μεγάλου Πέτρου, και προέρχονται από τα ρωσικά Ουράλια. Γύρω στο 1778 εγκαινιάστηκε η παραγωγή των περίφημων ρωσικών σαμοβαριών στην Τούλα, μια πόλη που βρίσκεται κοντά στη Μόσχα, η οποία αποτελούσε κέντρο του εμπορίου τσαγιού κατά την περίοδο του 17-19 αιώνα. Δίπλα σ' αυτή την πόλη υπάρχουν κοιτάσματα σιδήρου, κι αυτό εξηγεί την ραγδαία ανάπτυξη της παραγωγής αυτών των περίεργων συσκευών στην συγκεκριμένη πόλη. Ήδη προς τα τέλη του 19ου αιώνα η Τούλα είχε 28 εργοστάσια παραγωγής σαμοβαρίων απόδοσης 120 000 κομματιών τον χρόνο. Ακόμη και στις μέρες μας ακούγεται η ρήση: “Δεν πας στην Τούλα με το δικό σου σαμοβάρι”. Τον 19ο αιώνα σχεδιάστηκαν πολλά είδη σαμοβαριού – για ταξίδι, για ταβέρνα, για το σπίτι. Την ίδια εποχή εμφανίστηκαν τα επιμεταλλωμένα σαμοβάρια, που οι ιδιοκτήτες τους τα καμάρωναν ιδιαίτερα.

Θεωρείται ότι ήταν ο Μεγάλος Πέτρος που έφερε πρώτος το σαμοβάρι στη Ρωσία από την Ευρώπη, όμως, σύμφωνα με τις άλλες πληροφορίες, τα σαμοβάρια εμφανίστηκαν μισό αιώνα μετά τον θάνατο του Μεγάλου Πέτρου, και προέρχονται από τα ρωσικά Ουράλια. Γύρω στο 1778 εγκαινιάστηκε η παραγωγή των περίφημων ρωσικών σαμοβαριών στην Τούλα, μια πόλη που βρίσκεται κοντά στη Μόσχα, η οποία αποτελούσε κέντρο του εμπορίου τσαγιού κατά την περίοδο του 17-19 αιώνα. Δίπλα σ’ αυτή την πόλη υπάρχουν κοιτάσματα σιδήρου, κι αυτό εξηγεί την ραγδαία ανάπτυξη της παραγωγής αυτών των περίεργων συσκευών στην συγκεκριμένη πόλη. Ήδη προς τα τέλη του 19ου αιώνα η Τούλα είχε 28 εργοστάσια παραγωγής σαμοβαρίων απόδοσης 120 000 κομματιών τον χρόνο. Ακόμη και στις μέρες μας ακούγεται η ρήση: “Δεν πας στην Τούλα με το δικό σου σαμοβάρι”. Τον 19ο αιώνα σχεδιάστηκαν πολλά είδη σαμοβαριού – για ταξίδι, για ταβέρνα, για το σπίτι. Την ίδια εποχή εμφανίστηκαν τα επιμεταλλωμένα σαμοβάρια, που οι ιδιοκτήτες τους τα καμάρωναν ιδιαίτερα.

της Jennifer Eremeeva

Το τσάι ήρθε στη Ρωσία από την Ανατολή, και ενώ το κινέζικό τσάι ερχόταν στην Ευρώπη μέσω θαλάσσης, στη Μόσχα έφτανε με τα καραβάνια, μέσω της μογγολικής πόλης Κιαχτού και μέσω της Σιβηρίας. Η πρωτεύουσα της Ρωσίας ήταν και παραμένει το κέντρο των ιδιαίτερων ρωσικών παραδόσεων του τσαγιού. Είναι γνωστό, ότι οι Ρώσοι δοκίμασαν για την πρώτη φορά το τσάι στην Κίνα, και στις αρχές του 17ου αιώνα ο Ρώσος τσάρος Μιχαήλ Ρομάνοφ έλαβε ως δώρο, από τους Κινέζους πρέσβεις, μερικά κιβώτια με τσάι, που καλλιεργήθηκε στα σύνορα των σημερινών επαρχιών Χουμπέι και Χουνάν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γραφική και… γευστική Σίφνος

Η Σίφνος αποτελεί έναν ιδιαίτερα ελκυστικό καλοκαιρινό προορισμό είτε για ολιγοήμερες διακοπές, ξεκινώντας από ένα Σαββατοκύριακο, είτε για πολυήμερες. Ό,τι κι αν επιλέξεις η Σίφνος είναι απόλυτα ικανή να καλύψει τις ανάγκες σου.

Κατά τη θερινή περίοδο το νησί συνδέεται ακτοπλοϊκά με τον Πειραιά και με τα νησιά της γραμμής Μήλου (Κύθνο, Σέριφο, Κίμωλο, Μήλο) καθημερινά.

Η διάρκεια του ταξιδιού Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Οδοιπορικά - Προσκυνήματα. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Το σύνδρομο του ταξιτζή (μέρος 2ο)

Ο μακάριος Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
Εαν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και το Μέρος 1ο
Όταν άρχισε η εκστρατεία της λάσπης, η Μονή Βατοπαιδίου με τρεις επιστολές της προς τους αρμόδιους υπουργούς και τον πρωθυπουργό, πρότεινε στην κυβέρνηση να ακυρωθεί η ανταλλαγή, να επιστραφούν στο δημόσιο τα ολυμπιακά ακίνητα, και μάλιστα χωρίς το δημόσιο να αναγνωρίσει την κυριότητα του μοναστηριού επί της λίμνης Βιστωνίδας. Και το ζήτημα της κυριότητας του μοναστηιού επί της λίμνης να λυθεί με δικαστική απόφαση.
Το μοναστήρι επέδειξε λοιπόν απόλυτα καλή προαίρεση. Αλλά το ενδεχόμενο τέτοιας εξέλιξης, επειδή βεβαίωνε τις καλές προθέσεις του μοναστηριού, δεν ευνοούσε τον άλητισμό των δημοσιογράφων και γενικά του υποκόσμου. Και το αγνόησαν και την συνέχισαν την εκστρατεία της λάσπης.
Ποιά όμως είναι η ενοχή του καλόγερου σ΄ αυτό το ζήτημα; Η ανταλλαγή έγινε με πρόταση και με απόφαση κυβερνήσεων των δύο μεγάλων κομμάτων πού εναλλάχθηκαν στην εξουσία. Δεν υπάρχει κάποια παρανομία στην ανταλλαγή, ένοχοι είναι οι υπουργοί των δύο αυτών κυβερνήσεων. Διότι αυτοί σχεδίασαν και πρότειναν και νομιμοποίησαν την ανταλλαγή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το σύνδρομο του ταξιτζή (μέρος 1ο)

VatopaidiFriend: Θα πρέπει να ενημερώσουμε τους φίλους αναγνώστες ότι ο κ. Μιχαηλίδης αλλά και πολύ περισσότερο το ιστολόγιο μας δεν έχουν κάτι με τον επαγγελματικό χώρο των ταξιτζήδων απλώς χρησιμοποιήθηκε ο χαρακτηρισμός λόγω της συμπεριφοράς κάποιου ταξιτζή προς τον μακάριο Γέροντα Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη. Μάλιστα μιλώντας με κάποιους πατέρες στο Άγιο Όρος και στη Μονή Βατοπαιδίου μας είπαν πόσο προσεύχονται να δίνει ο Κύριος κουράγιο στους ανθρώπους αυτούς γιατί εργάζονται σε ένα πάρα πολύ δύσκολο επάγγελμα.
Την υποκρισία της σημερινής κοινωνίας την καταγράφει με φωτογραφική πιστότητα ένα γεγονός από την ζωή σύγχρονου γέροντα, του Πορφύριου, πού απεβίωσε το 1991.
Ο γέροντας και τρία πνευματικά του παιδιά ξεκίνησαν πεζοί να πάνε σε μοναστήρι. Στο δρόμο οι συνοδοί του -λαϊκοί και οι τρεις- σκέφτηκαν να βρουν ένα μεταφορικό μέσον. Εκείνη την ώρα φάνηκε από μακριά ένα ταξί. Είπαν στον γέροντα να το σταματήσουν και να τους πάει στο μοναστήρι. «Όχι», τους είπε ο γέροντας. «Θα σταματήσει αυτός μόνος του και θα μας πάρει. Αλλά όταν μπούμε στο ταξί, να μή μιλήσει κανένας σας στον οδηγό· μόνο εγώ θα του μιλήσω». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φώτης Κοντογλου, 44 χρόνια από την κοίμηση του

Φώτης Κόντογλου (Αποστολέλης) 1896-1965

Φώτης Κόντογλου (Αποστολέλης) 1896-1965

Σήμερα συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από την κοίμηση ενός μεγάλου νεοέλληνα, του μακαριστού φίλου και διδασκάλου Φώτη Κόντογλου (+13 Ιουλίου 1965). Γι’ αυτο και μαζευτήκαμε σ΄ αυτή τη σύναξη, όπως στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, να τελέσουμε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και να προσευχηθούμε για την ανάπαυση της ωραίας και ηρωϊκής ψυχής του Κόντογλου. Ευτυχισμένη συγκυρία, να είναι μέρα Σάββατο, και να έχουμε συνευχομένους και συλλειτουργοϋντας και όλους τους άγιους Κολλυβάδες, πού αυτή ή προσωνυμία τους στην αρχή εθεωρείτο σκωπτική και υβριστική, επειδή αυτοί οι άγιοι (Νικόδημος Αγιορείτης, Μακάριος Κορίνθου, Αθανάσιος Πάριος κ.ά.) ήθελαν τα μνημόσυνα-κόλλυβα των κεκοιμημένων να τελούνται μόνο Σάββατο, μα σήμερα η λέξη Κολλυβάδες αποτελεί τίτλο τιμής και δίκαιο έπαινο κ΄ εγκώμιο για τους φανατικούς αυτούς τηρητάς των ορθοδόξων λειτουργικών Παραδόσεων και της ακριβούς εφαρμογής της εκκλησιαστικής τάξεως. Και ο Κόντογλου, ως γνήσιος υϊός και μαθητής του Παπαδιαμάντη και των Αγιορειτών Κολλυβάδων, μπορεί να θεωρηθεί απόγονος και συνεχιστής των νεωτέρων αυτών Πατέρων και Συγγραφέων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, «εν λόγω και έργω». Τονίζουμε το «εν λόγω και έργω» κατά το γραφικό «ο ποιήσας και διδάξας, ούτος μέγας κληθήσεται». Σ΄ αυτό διαφέρει ο Κόντογλου από το πλήθος των συγχρόνων ορθοδοξολογούντων -με όλα τα κανάλια της δημοσιότητας- πού, ωστόσο, βρίσκονται πολύ μακρυά, φευ, από το πνεύμα της γνήσιας Όρθοδόξου πνευματικότητος, η οποία είναι εναρμόνιση λόγου και έργου, διδασκαλίας και ζωής, ορθοδοξίας λόγων και ορθοπραξίας.

Τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσαμε σήμερα να επαναλάβουμε τον ωραίο λόγο του ιερού Χρυσοστόμου: «τιμή Μάρτυρος, μίμησις Μάρτυρος». Δηλαδή, όλες οι τιμές και οι πανηγυρικοί τόμοι και τα συνέδρια και οι διατριβές και οι διάφορες μελέτες, πού γίνονται τελευταία για τον Κόντογλου, για να είναι αληθινές και να έχουν πνευματικό αποτέλεσμα, πρέπει να είναι από ανθρώπους πού ακολουθούν τα ίχνη και τα βήματα του προφήτου και διδασκάλου Φωτίου. Αλλιώς, είναι όλο θέατρο και υποκρισία, πού δεν οδηγεί σε κανένα θετικό αποτέλεσμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »