«Δάκρυα Μετανοίας»: Πνευματικές εμπειρίες μέσα σε ένα ταξί

12

Αθανάσιος Κατιγκάς, «Τα Δάκρυα της Μετανοίας»: Οι εμπειρίες ενός ταξιτζή. Αληθινές ιστορίες, Θεσσαλονίκη 2013

Ύστερα από την πολύ σύντομη εξάντληση της πρώτης έκδοσης των πνευματικών εμπειριών ενός οδηγού ταξί, επανακυκλοφόρησε πρόσφατα το βιβλίο του κ. Αθανάσιου Κατιγκά: «Τα Δάκρυα της Μετανοίας»: Οι εμπειρίες ενός ταξιτζή. Αληθινές ιστορίες. Ο συγγραφέας κ. Κατιγκάς, μέσα από το επάγγελμα του οδηγού ταξί εδώ και πολλά χρόνια έρχεται καθημερινά σε επαφή με ένα μεγάλο πλήθος ετερόκλητων ανθρώπων. Καθώς το ραδιόφωνο στο ταξί του ήταν διαρκώς συντονισμένο σε κάποιον εκκλησιαστικό σταθμό, συναντούσε ποικίλες αντιδράσεις από τους επιβάτες του. Ακολουθούσε πάντοτε κάποια σχετική συζήτηση, η οποία συνήθως κατέληγε σε μια ξεχωριστή πνευματική εμπειρία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πορφυρίας Μοναχής – «Ο Γιατρός της ψυχής»

Κάποτε, όσοι σπούδαζαν ψυχολόγοι, μαστίζονταν από ανεργία. Σήμερα είναι όλοι πλούσιοι. Οι δουλειές πηγαίνουν απ’ το καλό στο καλύτερο. Δεν προλαβαίνουν ούτε για φαγητό να πάνε! Τόσο πολλή δουλειά έχουν. Όχι μόνο στην Αθήνα, μα και στην επαρχία. Ψυχολόγοι και ψυχίατροι στο φουλ από δουλειά. Έτσι μου ομολογούν οι ίδιοι μέσα στο ταξί. Ο κόσμος, μου λένε, έχει πολλά προβλήματα, πολύ άγχος και πολλή ανασφάλεια.

-Και σαν σωτήρες που είστε εσείς, λέω κι εγώ με τη σειρά μου, τους λύνετε τα προβλήματα. Έτσι δεν είναι;
Ένα πρωινό, από το λιμάνι του Πειραιά επιβιβάζω μια ψυχολόγο. Η ψυχολόγος αυτή εργάζεται στην επαρχία. Διάλογος με την ψυχολόγο: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το σύνδρομο του ταξιτζή (μέρος 2ο)

Ο μακάριος Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
Εαν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και το Μέρος 1ο
Όταν άρχισε η εκστρατεία της λάσπης, η Μονή Βατοπαιδίου με τρεις επιστολές της προς τους αρμόδιους υπουργούς και τον πρωθυπουργό, πρότεινε στην κυβέρνηση να ακυρωθεί η ανταλλαγή, να επιστραφούν στο δημόσιο τα ολυμπιακά ακίνητα, και μάλιστα χωρίς το δημόσιο να αναγνωρίσει την κυριότητα του μοναστηριού επί της λίμνης Βιστωνίδας. Και το ζήτημα της κυριότητας του μοναστηιού επί της λίμνης να λυθεί με δικαστική απόφαση.
Το μοναστήρι επέδειξε λοιπόν απόλυτα καλή προαίρεση. Αλλά το ενδεχόμενο τέτοιας εξέλιξης, επειδή βεβαίωνε τις καλές προθέσεις του μοναστηριού, δεν ευνοούσε τον άλητισμό των δημοσιογράφων και γενικά του υποκόσμου. Και το αγνόησαν και την συνέχισαν την εκστρατεία της λάσπης.
Ποιά όμως είναι η ενοχή του καλόγερου σ΄ αυτό το ζήτημα; Η ανταλλαγή έγινε με πρόταση και με απόφαση κυβερνήσεων των δύο μεγάλων κομμάτων πού εναλλάχθηκαν στην εξουσία. Δεν υπάρχει κάποια παρανομία στην ανταλλαγή, ένοχοι είναι οι υπουργοί των δύο αυτών κυβερνήσεων. Διότι αυτοί σχεδίασαν και πρότειναν και νομιμοποίησαν την ανταλλαγή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το σύνδρομο του ταξιτζή (μέρος 1ο)

VatopaidiFriend: Θα πρέπει να ενημερώσουμε τους φίλους αναγνώστες ότι ο κ. Μιχαηλίδης αλλά και πολύ περισσότερο το ιστολόγιο μας δεν έχουν κάτι με τον επαγγελματικό χώρο των ταξιτζήδων απλώς χρησιμοποιήθηκε ο χαρακτηρισμός λόγω της συμπεριφοράς κάποιου ταξιτζή προς τον μακάριο Γέροντα Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη. Μάλιστα μιλώντας με κάποιους πατέρες στο Άγιο Όρος και στη Μονή Βατοπαιδίου μας είπαν πόσο προσεύχονται να δίνει ο Κύριος κουράγιο στους ανθρώπους αυτούς γιατί εργάζονται σε ένα πάρα πολύ δύσκολο επάγγελμα.
Την υποκρισία της σημερινής κοινωνίας την καταγράφει με φωτογραφική πιστότητα ένα γεγονός από την ζωή σύγχρονου γέροντα, του Πορφύριου, πού απεβίωσε το 1991.
Ο γέροντας και τρία πνευματικά του παιδιά ξεκίνησαν πεζοί να πάνε σε μοναστήρι. Στο δρόμο οι συνοδοί του -λαϊκοί και οι τρεις- σκέφτηκαν να βρουν ένα μεταφορικό μέσον. Εκείνη την ώρα φάνηκε από μακριά ένα ταξί. Είπαν στον γέροντα να το σταματήσουν και να τους πάει στο μοναστήρι. «Όχι», τους είπε ο γέροντας. «Θα σταματήσει αυτός μόνος του και θα μας πάρει. Αλλά όταν μπούμε στο ταξί, να μή μιλήσει κανένας σας στον οδηγό· μόνο εγώ θα του μιλήσω». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »