Ο π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης ο Υμνογράφος· είναι ήρωας

Θυμάμαι χαρακτηριστικά το γερο-Γερόντιο των Δανιηλαίων να μου λέει: «Άκου, πάτερ, ο Γεράσιμος είναι ήρωας γιατί κάθισε μόνος και εγκαταλελειμένος στην ερημιά και γι’ αυτό τον ευλόγησε ο Θεός. Αν δεν έχεις κότσια δεν κάθεσαι. Λοιπόν να τον σέβεσαι και να τον ακούς». Πως να ξεχαστούν αυτά; Πως να ξεχάσω την ώρα της Μεταλήψεως που έκλαιγε και έλεγε λόγια που μόνος αυτός τα καταλάβαινε; Πως να ξεχάσω τα δάκρυα στο κελλάκι του που τα δικαιολογούσε με την στερεότυπη φράση, «κλαίω τις αμαρτίες μου»; Άραγε αυτή ήταν η αιτία η κάτι άλλο; Ουκ οίδα, ο Κύριος οίδε. Εγώ μόνον εξωτερικά γνωρίσματα αντιλαμβανόμουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γερασιμάκης

Είκοσι έτη από την κοίμηση του Μοναχού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΙΚΡΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΟΥ, Υμνογράφου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.


Σπυρίδωνος Μοναχού Μικραγιαννανίτου Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόλαος, Επίσκοπος Ζίτσας και Αχρίδος (23/12/1880 – 05/03/1956)

undefined

Γεννήθηκε από φτωχούς, πολύτεκνους κι ευσεβείς γονείς στο χωριό Λέλιτς της Σερβίας στις 23 Δεκεμβρίου 1880. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στη μονή Τσέλιε. Αγάπησε από μικρός ένθερμα τη μελέτη και την προσευχή. Σε όλες του τις σπουδές αρίστευσε. Αγά¬πησε τη θεολογία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Μιλούσε άπται¬στα εφτά γλώσσες. Ήταν φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος, φιλάδελφος, φιλομαθής και φιλάσθενος. Το 1909 εκάρη μοναχός στη μονή Ρακόβιτσα και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς.

Έκανε πολλά ταξείδια. Τα σημαντικότερα θεωρούσε στο Άγιον Όρος. Ερχόταν για πολλά χρόνια, κάθε χρόνο και επί πολύ. Ξεκίνησε να έρχεται το 1920. Κυρίως παρέμενε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος, όπου γνωρίσθηκε και συνδέθηκε με τον όσιο Σιλουανό (+1938), του οποίου νωρίς αντελήφθη κι έκανε γνωστή την αγιότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αγία Κασσιανή η υμνογράφος

Η Αγία Κασσιανή γεννήθηκε γύρο στα 805 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη από ευγενείς γονείς. Είναι πολύ πιθανό η οικογένειά της να προερχόταν από το μικρό νησί της Κάσου, εξ ου και το όνομά της. Ήταν μοναχοκόρη και ξεχώριζε για την σπάνια ευφυΐα της αλλά και για την εξαιρετική ομορφιά της.

Όταν ο αυτοκράτωρ Θεόφιλος ήθελε να νυμφευθεί, οργάνωσε δεξίωση στη μεγαλοπρεπή αίθουσα των ανακτόρων, που λεγόταν «τρίκλινο του μαργαρίτου». Στη δεξίωση προσκλήθηκαν οι δώδεκα ωραιότερες και επιφανέστερες κόρες της αριστοκρατίας της Πόλης. Ο αυτοκράτωρ έπρεπε να διαλέξει τη μέλλουσα βασίλισσα προσφέροντάς της ένα χρυσό μήλο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Γερόντισσα Γαβριηλία απαντά σε ερωτήσεις πνευματικού της τέκνου (μέρος 2ο από 2)

VatopaidiFriend: Μπορείτε να ακούσετε την 2η από 2 αναρτήσεις με ερωτήσεις προς την Γερόντισσα Γαβριηλία, από την Κασσιανή, πνευματικό τέκνο της Γερόντισσας καθώς και τις πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις της.

Πολλοί αδελφοί με ζήλο ου κατ’ επίγνωση κατηγορούν την μακαριστή Γερόντισσα αλλά Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Όσιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862-1948)

Γεννήθηκε στην Ηρακλείτσα της Ανατολικής Θράκης το 1862 από γονείς φτωχούς. Δωδεκάχρονος έρχεται στό Άγιον Όρος, στη σκήτη της Άγιας Άννης, στην Καλύβη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δοκιμάζεται επί μία δωδεκαετία, μαθαίνει την αγιογραφία καί τή βυζαντινή μουσική καί μεταβαίνει στα Ιεροσόλυμα, στη μονή τού Χοζεβά, στον Άθωνα για τρία χρόνια (1894-97) καί ξαναγυρίζει στα Ιεροσόλυμα, όπου μένει μέχρι το 1916, ασκητεύοντας κυρίως στις όχθες τού Ιορδάνη καί, για ένα μικρό διάστημα, στη μονή τού Αγίου Σάββα τού Ηγιασμένου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόλαος, Επίσκοπος Ζίτσας και Αχρίδος (23/12/1880 – 05/03/1956)

Γεννήθηκε από φτωχούς, πολύτεκνους κι ευσεβείς γονείς στο χωριό Λέλιτς της Σερβίας στις 23 Δεκεμβρίου 1880. Τα πρώτα του γράμ¬ματα τα έμαθε στη μονή Τσέλιε. Αγάπησε από μικρός ένθερμα τη μελέτη και την προσευχή. Σε όλες του τις σπουδές αρίστευσε. Αγά¬πησε τη θεολογία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Μιλούσε άπται¬στα εφτά γλώσσες. Ήταν φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος, φιλάδελφος, φιλομαθής και φιλάσθενος. Το 1909 εκάρη μοναχός στη μονή Ρακόβιτσα και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεράσιμος μοναχός Μικραγιαννανίτης, Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (2)

Ο Γέρων Γεράσιμος με τον μακαριστό Αρχιεπ. Χριστόδουλο

του Γέροντος Σπυρίδωνος Μικραγιαννανίτου

Έτσι μ΄ ένα θεϊκό καυστήρα διαρκώς φλογιζόμενο αρχίζει ο αγώνας. Η αρετή της ξενιτείας πρώτη-πρώτη τον επισκέπτεται, και απαρνείται σύντομα την έξω ζωή που τον έφερε στην Αθήνα με τις ανέσεις της. Λησμονεί με αγώνα τους γονείς, τους συγγενείς, το όμορφο και άγριο χωριό με τα πουλάκια να κελαηδούν την ακατάπαυστη δοξολογία, και προσεύχεται θερμά για όλους, ακόμα και γι΄ αυτούς που πολέμησαν τη φυγή του. Εδώ, την Αθήνα της ανέσεως την διαδέχεται η κακοτράχαλη Μικραγιάννα· τα ρούχα τα καλά, τα φτωχά και μπαλωμένα· τα παπούτσια, τα τσαρούχια τα φτιαγμένα από δέρμα γουρουνιού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεράσιμος μοναχός Μικραγιαννανίτης, Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (1)

του Γέροντος Σπυρίδωνος Μικραγιαννανίτου

Με κάλεσαν να μιλήσω. Να μιλήσω για ποιόν; Τον Γέροντά μου, τον γερο- Γεράσιμο, τον Υμνογράφο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας· τον πολυγραφότατο και ολιγομίλητο· τον κοινωνικότατο και ακοινώνητο· τον χαρίεντα και σοβαρό· τον γλυκύτατο και στυφό·  τον πολυμαθέστατο και απλούστατο· τον τραχύ και άκακο· τον αυστηρό και συμπαθητικό· τον εύκολο και δύσκολο. Πολύ παράξενα όμως σας τον διεζωγράφησα. Θα μου ειπείτε, τί περίεργος άνθρωπος, σκέτος οξύμωρος. Έτσι είναι, αδελφοί μου, οι άγιοι και άγριοι συνάμα ασκητές· άλλοι στον εαυτόν τους, άλλοι στους άλλους- άλλοι στους μαλακούς, άλλοι στους σκληρούς· άλλοι στους πεπαιδευμένους, άλλοι στους απαίδευτους· άλλοι στους εργατικούς, άλλοι στους οκνηρούς· άλλοι στους ανευλαβείς, και άλλοι στους ευλαβείς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσιομάρτυς Κοσμάς ο Πρώτος ο Βατοπαιδινός (+1280)

Κατά την αναφερθείσα επίσκεψη των Ενωτικών λατινοφρόνων έκτος των Βατοπαιδινών μαρτύρησαν μοναχοί των ιερών μονών Ιβήρων, Ζωγράφου και Ξενοφώντος. Κατά μία παράδοση ο ίδιος ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος ηγείτο στρατιωτικής ομάδος. «Κατέλαβε την των Καραιών κελλιωτικήν λαύραν, ένθα και το του Όρους πρωτείον ίδρυται· ο δε πρωτεύων και οι συν αυτώ αντέστησαν αυτώ γενναίως, τοις προλαβούσιν ομοίως ελέγχοντες· ο δε βασιλεύς εις οργήν κινηθείς, εκέλευσε πάντας αυτούς μαχαίρας έργον γενέσθαι, και ούτως ετελειώθησαν οι άγιοι ομολογηταί την δε εκκλησίαν αυτών πυρπολήσας, και τα των μοναχών σκηνώματα ληϊσάμενος…». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 12 Δεκέμβριος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ο άγιος ιερομάρτυς Αγάπιος ο εκ Γαλατίστης (1710-1752) – 18 Αυγούστου

agios_Ieromartys_Agapios_o_ek_Galatistis_Chalkidikis

Γεννήθηκε στην κωμόπολη Γαλάτιστα της Χαλκιδικής περί το 1710. Η Γαλάτιστα την εποχή εκείνη ήταν έδρα επισκοπής. Στην πατρίδα του έλαβε την εγκύκλια μόρφωση. Την περίοδο αυτή στη Γαλάτιστα, όπως και σε άλλα μέρη της Χαλκιδικής, «έχουσι σχολεία αρκετά καλά κατηρτισμένα και προσωπικόν διδασκάλων εις την διδασκαλίαν αυτών». Αξίζει να αναφερθεί πώς άπό την Γαλάτιστα την δια εποχή ήταν οι σπουδαίοι συγγενείς αγιογράφοι λεγόμενοι Γαλατσάνοι, οι οποίοι αγιογράφησαν πολλές εικόνες και τοιχογραφίες στό Άγιον Όρος, και πολλά έργα τους σώζονται στη μονή Βατοπαιδίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 08 Αύγουστος, Συναξάρι, Το έργο της Μονής. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

«Μακάριοι οι εν Κυρίω αποθνήσκοντες, τα δε έργα αυτών ακολουθεί μετ΄αυτών» (Αποκ. ιδ΄ 13)

Iosif Efraim

Θάνατος – Εορτή
Καθηγητής Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Ο Απόστολος Παύλος στην προς Φιλιππησίους Επιστολή του γράφει: «Εμοί το ζήν Χριστός και το αποθανείν κέρδος» (Φιλιπ. α΄ 21). Η ζωή μας, πρέπει να είναι δοσμένη στο Χριστό και κάθε ενέργειά μας να είναι σύμφωνη με το θέλημά Του. Τότε μόνο ο θάνατος δεν λογίζεται φθορά, αλλά κέρδος, αφού ενώνει τον άνθρωπο με Αυτόν, τον ουράνιο Πατέρας μας, τον λατρεμένο μας Ιησού. Έτσι η θλίψη του θανάτου δεν αρμόζει στον ενσυνείδητο Χριστιανό, αφού η Ανάσταση του Χριστού, που συνεπάγεται και τη δική μας ανάσταση, είναι λαμπρή και πανηγυρική γιορτή, είναι η ημέρα θριάμβου του Μεσσία, γι’ αυτό «αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή» (Ψαλμ. 117, 24) μας προτρέπει ο ιερός Ψαλμωδός. Η ανάσταση του Χριστού συμβολίζει τη συμφιλίωση του Θεού με τον άνθρωπο, αφού με αυτή τερματίσθηκε η μακροχρόνια πτώση και εξορία του, η γή έγινε ξανά ουρανός και οι ανάξιοι της γής άνθρωποι φάνηκαν άξιοι της επουράνιας βασιλείας· η απαρχή της φύσεώς μας, ο Χριστός, ανέβηκε ψηλότερα από τον ουρανό και άνοιξε ο παράδεισος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Αγάθωνας ο κτήτορας (14ος αι.)

Agathonas

Ο βίος του οσίου Αγάθωνος σχετίζεται με του οσίου Αθανασίου του Μετεωρίτου. Ο Αγάθων ακολούθησε στο Άγιον Όρος τον εξ΄ Υπάτης Αθανάσιο. Ο Αγάθων επιστρέφει μετά την αναχώρηση του Αθανασίου από το Άγιον Όρος στο παρά την Υπάτη όρος και ιδρύει μονή. Ο όσιος Αθανάσιος αφιερώνει τη μονή του, στα Μετέωρα, στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και στη Θεοτόκο. Το αυτό πράττει και ο Αγάθων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσιομάρτυς Θεοφάνης (+1588)

Η ΙΜΜ Βατοπαιδίου σε χαλκογραφία (1769).

Η ΙΜΜ Βατοπαιδίου σε χαλκογραφία (1769).

Γεννήθηκε στο χωριό Ζαπάντι, σημερινό Καλόβρυση, της Καλαμάτας του νομού Μεσσηνίας, από ευσεβείς γονείς, τον Νικόλαο και την Κύρω. Νέος καθώς βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και μάθαινε τη ραπτική τέχνη από σκληρό αφέντη, ο κατά κόσμον Θεόδωρος, που διακρινόταν για τη σωματική του ωραιότητα παρασύρθηκε, αρνήθηκε τη χριστιανική του πίστη και ασπάσθηκε τον μουσουλμανισμό. Οι μουσουλμάνοι χάρηκαν για την αλλαξοπιστία του και τον περιποιούνταν με πολλές κολακείες και τιμές, διδάσκοντάς τον επί μία εξαετία τα τουρκικά και αραβικά στα βασιλικά ανάκτορα. Οι πολλές μελέτες του τον οδήγησαν στον Χριστό. Θυμήθηκε την πίστη που αρνήθηκε και με τύψεις και δάκρυα αποφάσισε την επιστροφή του. Προσευχόμενος στην Αγία Τριάδα ενδυναμώθηκε στην απόφαση του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 06 Ιούνιος, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Οι Όσιοι Αγάπιος και Νικόδημος οι Δοχειάριοι (14ος αι.)

Οι Όσιοι Νικόδημος και Αγάπιος οι Βατοπαιδινοί

Οι Όσιοι Νικόδημος και Αγάπιος οι Βατοπαιδινοί

Οι όσιοι και θεοφόροι πατέρες Αγάπιος και Νικόδημος ήταν μοναχοί της μονής Βατοπαιδίου και είχαν τό διακόνημα του δοχειάρη. Διακονούσαν πρόθυμα και υπάκουα στήν ελαιαποθήκη και υπήρξαν ευπειθείς μαθητές του οσίου Γενναδίου του Δοχειάρη. Αξιώθηκαν μαζί του να δουν το υπερφυές θαύμα της πληρώσεως των κενών πίθων του δοχείου, δια θαυμαστής επεμβάσεως της Εφόρου της μονής, της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, της Κυρίας Ελαιοβρύτιδος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Ιωακείμ ό Παππουλάκης ο Βατοπαιδινός ο εξ Ιθάκης (1786-1868)

Agios Ioakeim Pappoulakis 2

Γεννήθηκε στον οικισμό Καλύβια της Ιθάκης το 1786. Οί απλοί και ευσεβείς γονείς του ονομάζονταν Άγγελος Πατρίκιος και Αγνή. Στην αγία κολυμβήθρα έλαβε τ’ όνομα Ιωάννης. Επτά ετών ορφάνεψε από μητέρα. Ό πατέρας του ξαναπαντρεύθηκε και η μητριυά του δεν του φερόταν καθόλου καλά. Παρηγορούνταν στα εκκλησάκια του νησιού του. Τα πρώτα γράμματα έμαθε στην πατρίδα του. Εργάσθηκε στο καράβι του πατέρα του και ενός συμπατριώτη του. Από μικρός αγάπησε την προσευχή, τη νηστεία και την ελεημοσύνη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Venerable Joseph the Hymnographer, Holy Martyr Pherbutha, Venerable Zosimas and Venerable Martyr Nicetas (April 4)

0404joseph-hymnographer1. VENERABLE JOSEPH THE HYMNOGRAPHER

Joseph was born in Sicily of pious and virtuous parents, Plotinus and Agatha. After the death of his parents, Joseph moved to Thessalonica where he was tonsured a monk. As a monk, he was a model to all in fasting, extreme restraint, ceaseless prayer, chanting of the Psalms, vigils and labor. The bishop of Thessalonica ordained him a priest [Heiromonk]. While visiting Thessalonica the distinguished Gregory Decapolis was so impressed with Joseph, because of his rare character, that he invited him to his monastery in Constantinople. When the flame of the Iconoclastic heresy erupted again under Leo V, the Armenian, Joseph was sent to Rome to call upon the Pope and the Roman Church to battle for Orthodoxy. While enroute, Joseph was captured by pirates and taken to Crete where the heretics detained him in prison for six years. Joseph rejoiced that he was made worthy to suffer for Christ and, for that, he continually praised God, considering the iron chains on him as an adornment of gold. Early in the morning on Christmas day, in the sixth year of Joseph’s imprisonment, the wicked Emperor Leo was slain in church while attending Matins. At that same moment, St. Nicholas appeared to Joseph in prison and said to him:»Arise and follow me!» Joseph felt himself being elevated in the air and, all at once, found himself before the gates of Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »