Οι Άγιοι Λεόντιος, Υπάτιος και Θεόδουλος

0618_Leontius_Hypatius_TheodoulusΟι Άγιοι Λεόντιος, Υπάτιος και Θεόδουλος, μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Ουεσπασιανού. Ο Λεόντιος καταγόταν από την Ελλάδα και διακρινόταν για το μεγαλοπρεπές και αγέρωχο παράστημά του και τη ρωμαλεότητά του. Σε νεαρή ηλικία κατετάγη στο στρατό και σε όλες τις μάχες επεδείκνυε μεγάλη γενναιότητα και ανδρεία. Γι’ αυτές του τις αρετές προβιβάσθηκε γρήγορα σε υψηλά στρατιωτικά αξιώματα. Παρά τη γρήγορη εξέλιξή του και την υψηλή του θέση, συμπεριφερόταν με πολλή μετριοφροσύνη και τιμιότητα. Όταν βρισκόταν στην Αφρική διδάχθηκε την χριστιανική πίστη, στην οποία η ευγενής και τίμια ψυχή του ανταποκρίθηκε με θέρμη. Άρχισε να κηρύττει το λόγο του Θεού στους υφισταμένους του και τούς στρατιώτες, όσα δε χρήματα κέρδιζε τα διέθετε για την ανακούφιση των πτωχών, των χηρών και των ορφανών. Η χριστομίμητη αυτή δραστηριότητά του γρήγορα απόδωσε εύχυμους καρπούς. Δύο συνάδελφοί του ο Υπάτιος και ο Θεόδουλος, πίστευσαν στο Χριστό και άρχισαν να ζουν με χριστιανική αγνότητα και άσκηση. Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός ο αφρικανός ηγεμόνας Αδριανός, προσπάθησε με διάφορες υποσχέσεις να τούς κάμει να αρνηθούν την πίστη τους. Γρήγορα κατάλαβε ότι οι Άγιοι παρέμεναν ακλόνητοι, ως γενναίοι στρατιώτες Ιησού Χριστού. Διέταξε λοιπόν τον δι’ αποκεφαλισμού θάνατο του Υπάτιου και Θεόδουλου, τον δε Λεόντιο μαστίγωσε μέχρι θανάτου. Έτσι με το τίμιο αίμα τους, επισφράγισαν την πίστη και την αγάπη τους στο Σωτήρα και Λυτρωτή τους και κέρδισαν τούς αμαράντινους του μαρτυρίου στεφάνους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Λουκιλλιανός, Παύλη και τα νήπια Κλαύδιος, Υπάτιος, Παύλος και Διονύσιος (3 Ιουνίου) και ο γέροντας Παϊσιος

Οι άγιοι μάρτυρες Λουκιλλιανός και Παύλη

Οι άγιοι μάρτυρες Λουκιλλιανός και Παύλη

Ο Κύριος μας διαβεβαίωσε ότι «τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν». Δηλαδή, εκείνα που είναι αδύνατο να γίνουν με την ασθενική δύναμη και λογική του ανθρώπου, αυτά είναι κατορθωτά και δυνατά από το Θεό. Πράγματι, ποιος θα περίμενε από έναν άνθρωπο που πέρασε σχεδόν όλη του τη ζωή μέσα στην ειδωλολατρία, της οποίας, μάλιστα, ήταν και ιερέας, να γίνει χριστιανός; Κι όμως. Αυτό συνέβη με το γέροντα ιερέα ειδωλολάτρη Λουκιλλιανό, που έζησε στα χρόνια του βασιλιά Αυρηλιανού το 270 μ.Χ.. Όταν άκουσε για πρώτη φορά χριστιανικό κήρυγμα στην πατρίδα του Νικομήδεια, η θεία χάρη δημιούργησε μέσα του πραγματικό σεισμό. Γκρεμίστηκαν σαν χάρτινοι πύργοι οι ειδωλολατρικές του πεποιθήσεις, που τόσο βαθειά ήταν ριζωμένες στην ψυχή του. Τα γεροντικά του μάτια άνοιξαν και με νεανική ζωηρότητα διακήρυξε την πίστη του στο Χριστό. Προσπάθησε, μάλιστα , να φέρει με το κήρυγμα του και άλλες ψυχές σ’ Αυτόν. Το γεγονός αυτό καταγγέλθηκε στον κόμη Σιλβανό. Με θάρρος ο Λουκιλλιανός ομολόγησε μπροστά του το Χριστό. Τότε ο κόμης, πιεζόμενος και από τους ειδωλολάτρες ιερείς, που θεώρησαν το Λουκιλλιανό λιποτάκτη της θρησκείας τους, διέταξε και τον βασάνισαν. Έπειτα τον έριξαν στη φωτιά για να καεί, αλλά δυνατή βροχή έσβησε τη φωτιά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΥΠΑΤΙΟΣ, Επίσκοπος Γαγγρών (31 Μαρτίου)

Το βατοπαιδινό κελλί του Αγίου Υπατίου, που βρίσκεται σε απόσταση 15 λεπτών διαδομής από τη Μονή.

Το βατοπαιδινό κελλί του Αγίου Υπατίου, που βρίσκεται σε απόσταση 15 λεπτών διαδομής από τη Μονή.

Ό Ύπάτιος ήταν μορφή από εκείνες πού δόξασαν την Εκκλησία στους πρώτους αιώνες της καί αγωνίσθηκαν για το θρίαμβο , του χριστιανισμού καί της Ορθοδοξίας. Ήταν επίσκοπος Γαγγρών (σημερινό Τσάγγρι) επισκοπής της Παφλαγονίας στα χρόνια του Μεγ. Κων/νου καί συμμετείχε στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια, κατά της πλάνης του Αρείου. Ανήγειρε ναούς, πτωχοκομεία και άλλα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Στις ποιμαντικές περιοδείες του συνοδευόταν από δύο μοναχούς και χρησιμοποιούσε ένα γαϊδουράκι μιμούμενος τον Χριστό. Ζούσε ως μοναχός σε ησυχία και αποσυρόταν σε ένα σπήλαιο για να προσευχηθεί ή να μελητήσει την Αγία Γραφή. Εγραψε σχόλια στις Παροιμίες του Σολομώντα που τα έστειλε σε μια μαθήτρια του πολύ πλούσια, τη Γαϊανή. Αυτή μετά την ανάγνωση του βιβλίου έγινε τόσο γενναιόδωρη που μοίρασε τα υπάρχοντα της προς όφελος της Εκκλησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »