Ο υποτακτικός· το χρέος του

ypotaktikos

Άγιος Άνθιμος ο Χίος

2 Ιανουαρίου 1946

«Πολλά σας έχω ειπεί, αδελφές• αλλά δεν έχω αρετήν δεν έχει ο λόγος μου δύναμιν δεν βλέπετε πάνω μου κανένα καλό και διά τούτο δεν μπορείτε να βάλετε πίστιν και να εφαρμόσετε τα λεγόμενά μου. Δεν πρέπει όμως να γίνεται έτσι∙ δεν σας συμφέρει να μην έχετε πίστιν εις τους λόγους μου∙ ο,τι σας ειπώ ευθύς με τον πρώτον λόγον να το εφαρμόζετε.

Εάν πας ως ασθενής εις τον ιατρόν και σου ειπή: « διά να σε θεραπεύσω πρέπει να σε σχίσω, να σε καύσω, να σε καυτηριάσω, να σου κάμω τούτο, η εκείνο». μήπως εξετάζης το πράγμα η μήπως το παραμελής; Εις τον σωματικόν ιατρόν δεν παραμελείς ούτε το ελάχιστον εις τον πνευματικόν ιατρόν διατί παραμελείς; τώρα, θέλω να ειπώ και εγώ πως είμαι ιατρός! Θέλω να κάμω και εγώ ο ελεεινός τον πνευματικόν ιατρόν και να θεραπεύσω άλλους! Αλλά τι να κάμω; αν σιωπήσω, έλεγχος∙ αν ομιλήσω πάλι έλεγχος. Ο Χριστός ας το λογισθή ωσάν εκείνο που έλεγε για τους φαρισαίους. Μη βλέπετε τα έργα τους, αλλά ακούτε τα λόγια τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Μακαριστός Ιάκωβος Τσαλίκης-«​Με νομίζουνε χαζό και τρελό».

Στυλ. Γ. Παπαδόπουλος Ομότ. Καθ. Παν. Αθηνών

Ο Μακαριστός Ιάκωβος Τσαλίκης

Από το ομώνυμο βιβλίο, εκδόσεις «Τροχαλία»

«Με νομίζουνε χαζό και τρελό».

Όλο τον Οκτώβρη πονούσε και υπέφερε αφάνταστα. Γινότανε κάτωχρος, έχανε από το πρόσωπο κάθε ίχνος ζωής, τον ενόμιζε κανείς νεκρό. Του απαγόρευαν κάθε απασχόληση, να μην εξομολογεί, ούτε στην Ακολουθία να κατεβαίνει. Εκείνος, μόλις λίγο συνερχόταν, και εξομολογούσε και στην Ακολουθία κατέβαινε.

Προπαντός Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στάρετς Λεωνίδας…Η Αδελφική Αγάπη

‘Αδελφική αγάπη…

Μαθητής: Δεν βλέπω αγάπη ανάμεσα στους αδελφούς και δεν βρίσκω κανένα, με τον όποιο να μπορώ να συζητήσω πάνω σε θέματα άγιας Γραφής.

Γέρων: Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχει αγάπη ανάμεσα τους! Αυτό είναι το σωστό συμπέρασμα, στο οποίο πρέπει να καταλήγεις. «Αν δεν Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για την μοναχική υπακοή

Γέροντος ιερομ. Πετρωνίου Τανάσε

Η υπακοή είναι παγκόσμια θεϊκή και αιώνια αρετή. Μόνον ο Θεός είναι Αυτόνομος και δεν εξαρτάται από κανέναν. Όλη η δημιουργία, ορατή και αόρατη, υλική και πνευματική πλάσθηκε από τον Θεό μ  ένα συγκεκριμένο σκοπό και προικισμένη με ιδιότητες, που να μπορούν να πραγματοποιούν αυτόν τον σκοπό. Έτσι, όλη η κτίσις υπακούει Αυτόν και πάντα τα όντα εκπληρώνουν τις εντολές Του.

Η λογική κτίσις, άγγελοι και άνθρωποι, προικισμένη με προσωπική ελευθερία, μπορεί να αρνηθή την υπακοή που έβαλε στην κόσμο ο Δημιουργός Θεός, αλλά αυτή η άρνησις, η ανυπακοή σημαίνει άρνησι του προσωπικού σκοπού και είναι εναντίον του Πλάστου και Δεσπότου. Αυτές οι δύο ανυπακοές Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας νέος ερωτεύεται​..

Ένας χριστιανός νέος ερωτεύεται μια κοπέλα και αρχίζει να την βλέπει συχνά.

Επειδή όμως ο νέος αυτός θέλει να κάνει υπακοή στο θέλημα του Θεού, δηλαδή δεν θέλει να έχει σαρκικές σχέσεις με κοπέλες πριν απο τον γάμο του, είναι αποφασισμένος να μην προχωρήσει σε σαρκικές σχέσεις με την κοπέλα του, πρίν απο τον γάμο τους.

Το πονηρό πνεύμα όμως, του υποβάλλει τον εξής λογισμό : » εάν δεν φθάσεις σε ολοκληρωμένες σχέσεις με την κοπέλα σου, δεν θα της δείξεις οτι πραγματικά την αγαπάς. Εάν δεν της δοθείς ολοκληρωτικά, και εκείνη σε σένα, δεν θα αποδείξετε ο ένας στον άλλο οτι αγαπιέστε αληθινά.» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Προφήτης Ιωνάς

Jonah thrown into the Sea

Ο Ιωνάς ρίχνεται στην θάλασσα. Τοιχογραφία του 4ου αιώνα στην κατακόμβη των Αγίων Πέτρου και Μαρκελλίνου στην Ρώμη.

Ανάμεσα στα βιβλία του Αβδιού και του Μιχαία, στους λεγόμενους «μικρούς προφήτες» της Παλαιάς Διαθήκης, βρίσκεται το όντως μικρό – γεμάτο όμως διδασκαλία – βιβλίο του Ιωνά. Θα ήθελα σήμερα να ρίξουμε μια ματιά σ’ αυτό.

1. «Και έγινε λόγος Κυρίου στον Ιωνά….»

Ιωνάς 1:1-3

«Και έγινε λόγος Κυρίου στον Ιωνά, τον γιο του Αμαθί, λέγοντας: Σήκω, πήγαινε στην Νινευή, την μεγάλη πόλη, και κήρυξε εναντίον της. επειδή, η ασέβεια τους ανέβηκε μπροστά μου. Και ο Ιωνάς σηκώθηκε για να φύγει από το πρόσωπο του Κυρίου, προς τη Θαρσείς, και κατέβηκε στην Ιόππη. και βρήκε ένα πλοίο, που πήγαινε στη Θαρσείς, και έδωσε τον ναύλο του, κι ανέβηκε σ’ αυτό, για να πάει μαζί τους στη Θαρσείς, από το πρόσωπο του Κυρίου.»

Κάλεσε ο Κύριος τον Ιωνά και του έδωσε μια συγκεκριμένη αποστολή: να πάει και να κηρύξει ενάντια στην Νινευή. Ωστόσο εκείνος, μόλις το άκουσε έβαλε πλώρη για την αντίθετη κατεύθυνση: για την Θαρσείς. Αργότερα, στο κεφάλαιο 4, τον βρίσκουμε να δικαιολογεί αυτή την συμπεριφορά του ως εξής: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Εφραίμ Φιλoθεΐτης: «Οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται»

* «Οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται» (Τιμ. 3, 12).
Με την υπομονή και την ευχαριστία στις θλίψεις της ζωής, φανερώνουμε υπακοή στο θεϊκό Του θέλημα.

* «Μακάριος ανήρ, ος υπομένει πειρασμόν· ότι δόκιμος γενόμενος λήψεται τον στέφανον της ζωής» (Ιακ. 1, 12).

* «Παιδεύει ο Κύριος επί το συμφέρον, εις το μεταλαβείν της αγιότητος Αυτού» (Εβρ. 12, 10).
Κατά τον καιρόν της παιδείας Κυρίου δεν συμφέρει να αγανακτούμε, αλλά το ψυχικό μας συμφέρον είναι η τέλεια υπακοή μας στον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων μας Ιησού Χριστό, ο Οποίος στον καιρό των ποικίλων θλιβερών εγχειρίζει του καθενός την αφανή ψυχική πληγή με τον άγιο σκοπό, να του χαρίση την υγεία, δηλαδή την καρδιακή κάθαρσι από τα άτιμα πάθη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο μακάριος Γέρων Ευσέβιος Γιαννακάκης, ο πολυχαρισματούχος (1910 – 19 Ιουνίου 1995)

Ο π. Εύσέβιος κατά κόσμον Αντώνιος Γιαννακάκης γεννήθηκε το 1910 στο Γεωργίτσι της Σπάρτης και ήταν το έκτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας του Ηλία και της Χριστούλας Γιαννακάκη. Άνθρωποι πιστοί και πολύ ευλαβείς άνέθρεψαν τα παιδιά τους εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου.Από μικρός ο Αντώνης ήταν παιδί υπάκουο, πονετικό, «χαριτωμένο». «Ψυχοπόνια μου» τον αποκαλούσε η μάννα του για την ευσπλαγχνική καρδιά του. Ήταν πολύ εγκρατής από μικρός, και άδολος. Ήταν παιδί καλοπροαίρετο. Δεν κούραζε κανέναν. Όταν όμως το απαιτούσε η περίσταση, γινόταν πολύ μαχητικός. Κάποτε πήγε με το θείο του στο βουνό να κόψουν ξύλα. Θα ήταν τότε δέκα ετών. Άκουσε κάποια στιγμή εκεί κοντά έναν άλλο ξυλοκόπο να βλασφημεί τα θεια. Τότε στην καρδιά του μικρού παιδιού φούντωσε η ιερή αγανάκτηση. «Ακούς εκεί, να βρίζει το Χριστό μας, την Παναγία μας!» Με έντονο και αυστηρό ύφος παρατήρησε τον μεγαλύτερο του. Εκείνος δεν μίλησε καθόλου, μάλλον ντράπηκε πού τον παρατήρησε τόσο αυστηρά ένα μικρό παιδί. Μετά ο θείος του έλεγε και ξανάλεγε στον κύρ Ηλία: «Μωρέ, να δεις επίθεση ο Αντωνάκης!». Και καμάρωνε ο πατέρας για το θείο ζήλο πού είχε στην καρδιά του ο μικρός του γιός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νουθεσίες περί υπακοής (Γέρων Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης)

Η υπακοή χαρίζει αμεριμνία, διότι η μέριμνα είναι μια πνευματική φυματίωση, που σιγα–σιγά, σαν μικρόβιο φυματιώσεως συνεχώς δηλητηριάζει τη ζωή του ανθρώπου, της ψυχής και του σώματος και σταδιακά φέρνει το θάνατο. Έτσι και η μέριμνα του βίου σαν ένα άλλο μικρόβιο φθείρει τον άνθρωπο, την ψυχή του και τον πεθαίνει ψυχικά.

Η υπακοή αναφέρεται στο Χριστό και όχι στον άνθρωπο που υπακούει κανείς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ευλογία της ιεραποστολικής προσφοράς (30 ημέρες με τους Ορθοδόξους Χριστιανούς της Κατάνγκας)

«Όταν πίνεις νερό στο Κολουέζι του Κονγκό, το ξαναπίνεις». Έτσι λένε οι Ορθόδοξοι γηγενείς κάτοικοι της πόλης αυτής. Και όποιος μεταβεί για πρώτη φορά από περιέργεια στο Ιεραποστολικό Κλιμάκιο του Κολουέζι της Επισκοπής Κατάνγκας, οι δραστηριότητες του Κλιμακίου, η οργάνωση και η φιλοξενία, αλλά κυρίως η συμπεριφορά και η αγάπη των γηγενών Χριστιανών της πόλης, συντελούν, ώστε η περιέργειά του να μετατραπεί σε αγάπη. Χωρίς να το θέλει, πλησιάζοντας στην ημέρα αναχωρήσεως, λυπάται, διότι φεύγει «τόσο γρήγορα». Ασυναίσθητα σκέφτεται πότε θα ξαναγυρίσει!

Η απόφαση δηλαδή του κάθε πραγματικά πιστού Χριστιανού να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Ευαγγελίου «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ. 28, 18) και στη σιωπηλή κραυγή των γηγενών για βοήθεια, «διαβάς εις Κολουέζι βοήθησον ημίν» (βλ. Πρ. 16, 9), προσελκύει την ιδιαίτερη ευλογία του Θεού και τη Χάρη Του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Θα ήθελα να Σε νιώθω μέσα μου! Θα ήθελα όλος ο κόσμος να νιώθει την παρουσία Σου!»

Στις 15 Νοεμβρίου στην Ορθόδοξη Εκκλησία αρχίζει η Σαρακοστή των Χριστουγέννων. Η κεντρική της έννοια είναι η έλευση του Κυρίου Ιησού. Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: «Μήπως ο όρος έλευση δεν είναι παρά ένα απλό σύμβολο, αφού τελικά ο Χριστός, όχι μόνον έρχεται μέσα μας κάθε στιγμή, αλλά και κατοικεί εντός μας;». Ωστόσο, το γεγονός της διαρκούς παρουσίας Του μπαίνει κατά την περίοδο αυτή σε μια ιδιαίτερη φάση· αποκτά χαρακτήρα εντατικό. Μας προσφέρεται η ξεχωριστή χάρη της Γέννησής Του. Ήταν πάντοτε παρών δίπλα μας, αλλά η περίοδος αυτή μας επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε πιο ζωηρά και για μια ακόμη φορά αυτή την παρουσία. Ο Ιησούς ήταν κοντά μας και μέσα μας. Τούτη την περίοδο όμως Τον βλέπουμε ως τον «Ερχόμενο», Αυτόν που θέλει να μείνει μαζί μας και να μας οδηγήσει σε ακόμη στενότερη σχέση μαζί Του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εμπειρίες ενός γιατρού στο Άγιο Όρος

– Πως αντιμετωπίζουν οι μοναχοί την αρρώστια;
– Με υπομονή και καρτερικότητα. «Ασθένεια, Θεού επίσκεψη» λένε.
Μου λέει μια μέρα ένας μοναχός: «Για να μου στείλει ο Θεός την αρρώστια σημαίνει ότι με θυμήθηκε κι ότι κάτι θέλει να μου πει. Αυτός ξέρει. Κι Αυτός που μου την έδωσε, Αυτός και θα μου την πάρει αν και όποτε Εκείνος το θελήσει»

Τι να πεις; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πρώτο σκαλοπάτι πατά στη γη, και το τελευταίο, αν υπάρχει, ακουμπά στον ουρανό

 Ταπείνωση: Οδός σωτηρίας και απάθειας.

Τα στάδια της ταπεινώσεως.

Η ταπείνωση είναι μία σκάλα με εκατομμύρια σκαλοπάτια. Το πρώτο σκαλοπάτι πατά στη γη, και το τελευταίο, αν υπάρχει, ακουμπά στον ουρανό. Το πρώτο είναι η στοιχειώδης ταπείνωση, και το τελευταίο είναι η «τελεία» ταπείνωση, που είχε η Παναγία.

Η στοιχειώδης ταπείνωση περιλαμβάνει: την πίστη στον Τριαδικό Θεό, στη διδασκαλία της Γραφής και της Εκκλησίας. Να πιστεύεις δηλαδή σ’ όσα λέει το «πιστεύω» κι όχι όπως εσύ νομίζεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς προσεγγίζουμε τους αγίους (μέρος 2ο)

αρχιμ. Ελισαίου,

Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αγίου Όρους

Αφορμή χαράς και ελπίδος, γιατί φαίνεται μια ακτίνα αναζητήσεως του τελείου προτύπου στην πορεία της ζωής μας, οπότε και ο όρος «γεροντολαγνεία» χάνει αμέσως το περιεχόμενο του, αφού εμπίπτομε στα κανονικά και παραδοσιακά όρια της απαραίτητης προσωπικής μας σχέσεως με ένα πεπειραμένο και φωτισμένο πνευματικό οδηγό, απ΄ τον οποίο πλησιάζοντας τον προσδοκούμε βοήθεια για να ξεπλύνωμε τον ερρυπωμένο χιτώνα της ταλαίπωρης ψυχής μας και να βιώσωμε ορθόδοξα και ταπεινά το μυστήριο της πνευματικής σχέσεως του διδύμου Γέροντας-υποτακτικός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ! Κλεόπας Ηλίε_Cleopa Ilie, π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Γέρ. Αμφιλόχιος Μακρής, Γέρ. Ιωσήφ Ησυχαστής, Γέρ. Ιάκωβος Τσαλίκης, Γέρ. Παΐσιος Αγιορείτης, Γέρ. Πορφύριος, Γέρ. Σωφρόνιος 'Εσσεξ, Γέρ. Φιλόθεος Ζερβάκος, Γέρ. Χαράλαμπος Διονυσιάτης. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ο Ιησούς Χριστός τα θεραπεύει όλα και ζητάει την πίστη μας

Κυριακή Ζ΄ Ματθαίου

Έβδομη Κυριακή του Ματθαίου, αγαπητοί. Ο Χριστός μας έχει πάει στο σπίτι του αρχισυνάγωγου Ιάειρου, κι έχει αναστήσει τη δωδεκάχρονη θυγατέρα του. Και καθώς βγήκε από ‘κει Τον ακολούθησαν δύο τυφλοί. Είχαν ακούσει για τα θαύματα και για την αγάπη και την καλοσύνη Του. Κι έτρεξαν κοντά Του και Του φώναζαν: «Ιησού, υιέ του Δαβίδ, ελέησέ μας». Εκείνος δεν στάθηκε. Δεν ήθελε να κάνει το θαύμα μπροστά στον κόσμο. Δεν ήταν φιλόδοξος και ματαιόδοξος και κενόδοξος ο Χριστός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άμα λείψει η υπακοή, δεν ξέρεις πλέον τί σου γίνεται!

 Η Αγία Μελάνη είχε στα Ιεροσόλυμα Μοναστήρι δικό της, Κοινόβιο, με ενενήντα μοναχές. Και τις δίδασκε ένα ιδιαίτερο τρόπο της μοναχικής ζωής.

Και πρώτα-πρώτα η Οσία   υπηρετούσε σαν δούλα όλες τις  καλόγριες και συμπεριφερόταν απέναντι τους σαν μάνα κι’ έτσι τις παρακινούσε με τα έργα προς την ταπεινοσύνη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σημασία δεν έχει κάτω από ποιές συνθήκες έγινε η πτώση. Σημασία έχει η αναγνώριση του λάθους

 ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

Από την πείρα μου έχω διαπιστώσει ότι πολλοί από τους εξομολογούμενους προσέρχονται με πνεύμα ψυχαναλύσεων και όχι για να λάβουν τη Χάρη του Θεού και την άφεση των αμαρτιών. Γι’ αυτό απαιτούν διάλογο, διάθεση πολλού χρόνου για συζήτηση, με λεπτομέρειες, που παίρνουν πολλές φορές τη μορφή κουτσομπολιού, κατακρίσεως και -το κυριότερο- αποδίδουν ευθύνη στους άλλους.

Στην ψυχανάλυση μπορείς να αποδώσεις στους άλλους ευθύνη, γιατί το αισθάνεται ως ανάγκη η ψυχή σου. Στην ιερή εξομολόγηση όμως την ευθύνη θα την πάρεις εσύ για να ξαλαφρώσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τρία αντίδωρα (με φωτογραφικό υλικό)

του Σπύρου Μπαζίνα

Το καλύτερο γεύμα της ζωής μου

Έζησα πολλά χρόνια στην ξενιτιά. Ταξίδευσα σε πολλές χώρες και σε όλες τις ηπείρους. Έφαγα στα καλύτερα εστιατόρια όλου του κόσμου. Όμως, το καλύτερο γεύμα στην ζωή μου το έφαγα στο Άγιον Όρος.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η κλήση των μαθητών

Μητροπολίτου Εδέσσης Ιωήλ

Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ο Χριστός προσκαλεί τους τέσσερις πρώτους μαθητές να Τον ακολουθήσουν, τον Πέτρο και τον Ανδρέα αλλά και τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, τους αδελφούς. Στα ιερά Ευαγγέλια δύο φορές φαίνεται να καλεί ο Χριστός τους μαθητές αυτούς. Η πρώτη κλήση ήταν δοκιμαστική, ενώ η δεύτερη οριστική και γίνεται στο χρονικό διάστημα που ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είχε δολοφονηθεί από τον Ηρώδη. Η σημερινή κλήση που περιγράφεται στο ανάγνωσμα είναι η δεύτερη, που όπως είπαμε είναι και η οριστική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέρων Αρτέμιος ο Νεοσκητιώτης

Άλλος αστήρ παμφαέστατος εις τον χορόν των αγίων πατέρων και πάσης αγαθής μνείας άξιος είναι ο μακάριος γέρων Αρτέμιος, εκ της καλύβης των Αγίων Αρχαγγέλων πεπροικισμένος μετά νηπτικής αθωότητος και συνεχιστής της ακριβούς πατερικής παραδόσεως. Μαζί με την αυστηρότητα του βίου του είχε και πολλήν υπομονήν, ιδίως εις τον ένα εκ των δύο του υποτακτικών, ο όποιος ημέλει των μοναχικών του καθηκόντων και τον εστενοχώρει με τα θελήματά του και τας απροσεξίας του. Πολλά εξετίμα ο αείμνηστος την εγκράτειαν και μετήρχετο αυτήν μέχρι του βαθύτατου του γήρατος και εξετέλει μετά ακριβείας τα κοπιαστικώτερα του καθήκοντα, παρ΄ όλην την εγκατάλειψιν των σωματικών του δυνάμεων. Ως ενεθυμούντο οι πατέρες, ηγρύπνει και προσηύχετο κατά μόνας πολλά, και πάντοτε ενήστευε έως της εννάτης. Όταν μετέβαινεν εις το όρος διά ξύλα και επέστρεφεν αργά, κατάκοπος από την δίψαν και τον ιδρώτα, δεν ελάμβανε τίποτε διά να ανακουφισθή, ούτε άλλην παρηγορίαν εδέχετο πριν αναγνώση όλον τον τύπον της ακολουθίας του, κατά το διά βίου καθημερινόν του πρόγραμμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι κατά σάρκα αδελφοί Γέροντες Παΐσιος και Δαμασκηνός οι Σταυροβουνιώτες

Ο Γέρων Παίσιος ο Σταυροβουνιώτης

Αξιοζήλευτον παράδειγμα μοναχικής ακριβείας μας κατέλιπον οι ευλαβέστατοι κατά σάρκα αδελφοί, Παΐσιος και Δαμασκηνός, οι οποίοι δεν επεσκέφθησαν τον Άθω, αλλ’ εφοίτησαν μετά ζήλου παρά τους πόδας πρώην Αθωνιτών πατέρων.

Η καταγωγή των ήτο από την Αραδίππου, κωμόπολιν πλησίον της Λάρνακος, της Κύπρου. Ο πατήρ των ήτο ιερεύς, και αφήκε λαμπράς αναμνήσεις αρίστου λειτουργού και πνευματικού πατρός εις το ποίμνιόν του. Διεκρίθη διά την αυστηρότητα της ζωής του και διά την πνευματικήν του διάκρισιν. Εάν το δένδρον «εκ των καρπών γινώσκεται», δεν κάμνομεν λάθος τοποθετούντες τους αγαθούς αυτούς βλαστούς πλησίον της ρίζης των. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ακόμη και ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου γνωρίζει πολύ καλά το καθήκον και το χρέος του

Ολόκληρο το σύμπαν το κυβερνούν νόμοι· οι νόμοι της φύσεως. Δεν μπορεί κανείς να προβάλει ένσταση γιατί οι νόμοι λειτουργούν έτσι και όχι διαφορετικά.

Όταν ο άνθρωπος υποτάσσεται στους νόμους οι νόμοι γίνονται δικοί του-κτήμά του. Δηλ. στην ουσία ο ίδιος έχει κέρδος και ωφέλεια και όχι οι νόμοι καθ᾽εαυτοί. Παράδειγμα: όταν υποτάσσομαι στους νόμους-κανόνες της υγιεινής διατηρώ το σώμα και υγιεινό και εύρωστο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

μακαρίου Γέροντος Εφραίμ Ξηροποταμηνού (1940-1984): «Περι υπακοής»

† Αρχιμ. Εφραίμ Ξηροποταμηνού (1940-1984)

Όταν ενθυμούμαι τα πρώτα μου βήματα στην μοναχική ζωή και αναπολώ εκείνη την ευλογημένη περίοδο, σκέπτομαι τις μικρές συμβουλές του γέροντός μου, εκείνες τις απλές νουθεσίες, που ήταν γεμάτες από δυνατά νοήματα, βγαλμένα από την πείρα και τα βιώματά του. Όταν τα φέρνω στο νου μου, βλέπω πόσο δυνατό θεμέλιο έγιναν για την μοναχική μου πορεία. Ήταν απλές συμβουλές γύρω από βασικά θέματα της μοναχικής ζωής και ιδία της υπακοής, όπως το «Ανέπαυσες τον Γέροντά σου, ανέπαυσες τον Θεό. Δεν ανέπαυσες τον Γέροντά σου, μήτε τον Θεόν ανέπαυσες», ή το «Ό,τι αρχή έβαλες, αυτή θα ακολουθήσης: καλή αρχή, κάλλιστον τέλος. κακή αρχή, κάκιστον τέλος» και άλλες πολλές τέτοιες πνευματικές νουθεσίες, που για μας ήταν, στην πρώτη φάσι της μοναχικής μας ζωής, αλλά και στην μετέπειτα, δύναμις πνευματική, πυξίδα που μας ωδηγούσε ασφαλώς στην πορεία την μοναχική, την ισόβια αυτή πορεία. Και πράγματι, στην μετέπειτα ζωή είδαμε πόσο αλήθεια είχαν τα απλά αυτά λόγια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κήρυγμα του Γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινού για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

Για  να ακούσετε την ομιλία… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Μέγα και Αγγελικό Μοναχικό Σχήμα (11) [με πολύ πλούσιο φωτογραφικό υλικό]

Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος (Νεοελληνική απόδοση – 2ο μέρος)

Έπειτα διαβάζει ο ιερέας την παρακάτω ευχή, βάζοντας το πετραχήλι στο κεφάλι του κατηχούμενου·

Ας παρακαλέσουμε τον Κύριο.

Ο πανοικτίρμων βέβαια και πολυέλεος Θεός, ο οποίος ανοίγει τα άχραντα σπλάχνα της ανεξερεύνητης αγαθότητάς του σε κάθε ένα που έρχεται προς αυτόν με πόθο και θερμή αγάπη· αυτός που είπε ότι « μια μάνα μπορεί να ξεχάσει τα παιδιά της, εγώ όμως δεν θα σε ξεχάσω»· αυτός που γνωρίζει και το δικό σου πόθο και προσθέτει στην πρόθεσή σου τη δύναμή του για να εκπληρώσεις τις εντολές του, να σε αναλάβει και να σε αγκαλιάσει και να σε υπερασπίσει και να γίνει για σένα τείχος οχυρό μπροστά στον εχθρό , πέτρα υπομονής, αφορμή παρακλήσεως, χορηγός δυνάμεως, παροχή γενναιότητας, συναγωνιστής ανδρείας, ο σύντροφος που ξαπλώνει μαζί σου και ξυπνά μαζί σου, που γλυκαίνει και ευφραίνει την καρδιά σου με την παρηγοριά του Αγίου του Πνεύματος, αξιώνοντάς σε να έχεις μερίδιο στην κληρονομιά των αγίων και οσίων Πατέρων μας, Αντωνίου, Ευθυμίου, Σάββα και της συνοδείας τους, μαζί με τους οποίους και θα κληρονομήσεις τη Βασιλεία των ουρανών, με τη χάρη του Ιησού Χριστού, του Κύριου μας· στον οποίον ανήκει η δόξα και η εξουσία και η βασιλεία και η δύναμη μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα.

Έπειτα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »