Όσιος Σίμων ο Μυροβλύτης (+1257)

Κτήτορας της τολμηρότερης αρχιτεκτονικά αγιορείτικης μονής, της Σιμωνόπετρας. Υπήρξε θαυμάσιος ασκητής, θαυματουργός και μυροβλύτης.

Υποτάχθηκε σε αυστηρό Γέροντα και τόσο τον αγάπησε, ώστε την ώρα πού κοιμόταν ασπαζόταν τα πόδια του και κατά την απουσία του τον τόπο της κατακλίσεως του. Πίστευε ότι δίχως αυτόν δεν θα μπορούσε ν΄ ανεβεί στον ουρανό. Η υποταγή του έδωσε την υψοποιό ταπείνωση και αυτή τη διάκριση. Με την ευλογία του Γέροντα του κατοικεί σε σπήλαιο, πού σώζεται μέχρι σήμερα κοντά στη μονή του, για να δοθεί όλος στην προσευχή, δίχως να φοβάται τις συχνές επιθέσεις των δαιμόνων. Οι επισκέψεις των ανθρώπων τον σύγχυζαν και ετοιμαζόταν ν΄αναχωρήσει σ΄ ερημικότερο τόπο, όταν άκουσε προσευχόμενος ουράνια φωνή· «Σίμων, φίλε πιστέ, και λάτρη του Υϊού μου, μη αναχωρεί των ώδε, ότι εις φως τέθεικά σε μέγα, και μέλλω να δοξάσω τον τόπον τούτον με το όνομα σου». Πιστεύοντας στην αναξιότητά του ο άξιος, θεώρησε τη φωνή τέχνασμα του πονηρού. Τη νύκτα των Χριστουγέννων προσευχόμενος είδε αστέρα να κατεβαίνει από τον ουρανό και να στέκεται πάνω στην πέτρα, όπου σήμερα η μονή, και η φωνή της Θεοτόκου να του λέγει· «Εδώ πρέπει να θεμελίωσης, ω Σίμων, το κοινόβιόν σου, και να σώσης ψυχάς, και πρόσεχε καλώς· μη απιστήσης, ως πρότερον, εγώ θέλω είμαι βοηθός σου». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ολοκληρωμένοι ή μισοί χριστιανοί;

Κυριακή ΙΓ’ Λουκά     (Λουκά 18, 18-27)

Είναι συμπαθής η περίπτωση του Ιουδαίου άρχοντα που έχοντας τηρήσει από τη νεότητά του όλες τις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου ρωτάει τον Ιησού, τί του μένει ακόμη να κάνει για να εξασφαλίσει την αιωνιότητα. Και ο Ιησούς, γνωρίζοντας πολύ καλά τί κρατά συνήθως τον άνθρωπο γερά δεμένο στη γη, του απαντά: « Ένα σου λείπει ακόμη, πούλησε την περιουσία σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς· έτσι θα έχεις θησαυρούς στον ουρανό, κι έλα να με ακολουθήσεις στο δύσκολο δρόμο του σταυρού». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς προσεγγίζουμε τους αγίους (μέρος 2ο)

αρχιμ. Ελισαίου,

Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αγίου Όρους

Αφορμή χαράς και ελπίδος, γιατί φαίνεται μια ακτίνα αναζητήσεως του τελείου προτύπου στην πορεία της ζωής μας, οπότε και ο όρος «γεροντολαγνεία» χάνει αμέσως το περιεχόμενο του, αφού εμπίπτομε στα κανονικά και παραδοσιακά όρια της απαραίτητης προσωπικής μας σχέσεως με ένα πεπειραμένο και φωτισμένο πνευματικό οδηγό, απ΄ τον οποίο πλησιάζοντας τον προσδοκούμε βοήθεια για να ξεπλύνωμε τον ερρυπωμένο χιτώνα της ταλαίπωρης ψυχής μας και να βιώσωμε ορθόδοξα και ταπεινά το μυστήριο της πνευματικής σχέσεως του διδύμου Γέροντας-υποτακτικός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ! Κλεόπας Ηλίε_Cleopa Ilie, π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Γέρ. Αμφιλόχιος Μακρής, Γέρ. Ιωσήφ Ησυχαστής, Γέρ. Ιάκωβος Τσαλίκης, Γέρ. Παΐσιος Αγιορείτης, Γέρ. Πορφύριος, Γέρ. Σωφρόνιος 'Εσσεξ, Γέρ. Φιλόθεος Ζερβάκος, Γέρ. Χαράλαμπος Διονυσιάτης. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Οι κατά σάρκα αδελφοί Γέροντες Παΐσιος και Δαμασκηνός οι Σταυροβουνιώτες

Ο Γέρων Παίσιος ο Σταυροβουνιώτης

Αξιοζήλευτον παράδειγμα μοναχικής ακριβείας μας κατέλιπον οι ευλαβέστατοι κατά σάρκα αδελφοί, Παΐσιος και Δαμασκηνός, οι οποίοι δεν επεσκέφθησαν τον Άθω, αλλ’ εφοίτησαν μετά ζήλου παρά τους πόδας πρώην Αθωνιτών πατέρων.

Η καταγωγή των ήτο από την Αραδίππου, κωμόπολιν πλησίον της Λάρνακος, της Κύπρου. Ο πατήρ των ήτο ιερεύς, και αφήκε λαμπράς αναμνήσεις αρίστου λειτουργού και πνευματικού πατρός εις το ποίμνιόν του. Διεκρίθη διά την αυστηρότητα της ζωής του και διά την πνευματικήν του διάκρισιν. Εάν το δένδρον «εκ των καρπών γινώσκεται», δεν κάμνομεν λάθος τοποθετούντες τους αγαθούς αυτούς βλαστούς πλησίον της ρίζης των. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Δαβίδ της Μενεβίας [της Ουαλλίας] (1 Μαρτίου)

Αγιος Δαβίδ Επίσκοπος Μενεβίας, στην Ουαλλία

Την 1η Μαρτίου τιμά ή Εκκλησία την μνήμη αγίου Δαβίδ ο οποίος έζησε κατά τον 6° αιώνα και καταγόταν από τη βασιλική γενιά της Ουαλλίας. Πατέρας του ήταν ο πρίγκιπας Ξάνθος του Κάρντιγκαν, στον οποίο προανήγγειλε ο Θεός ότι θα αποκτούσε ένα γυιό πού θα έλουζε με τη θεία χάρη όλη τη χώρα τους. Πραγματικά ο Δαβίδ, αυτό το όνομα έδωσε ο πρίγκιπας στο πρώτο παιδί πού απόκτησε, αφού ανατράφηκε όπως λέγει η Γραφή «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», όταν μεγάλωσε προτίμησε αντί τη βασιλική αλουργίδα το ταπεινό ράσο. Χειροτονήθηκε κληρικός και αποσύρθηκε στο νησί Γουάϊτ, για να υποταχθεί στον σοφό Παυλίνο, μαθητή του αγίου Γερμανού της Ωξέρ.

Η ζωή του ήταν αυτή που επιβάλλουν οι μοναχικοί κανόνες: Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, μελέτη του λόγου του Θεού, υποταγή και άσκηση. Όλα αυτά έχουν για καρπό την απόκτηση θείων χαρισμάτων. Τόσο πλούσια ευλογήθηκε από το Θεό ο ασκητής Δαβίδ, ώστε αξιώθηκε να επιτελεί θαύματα. Έτσι, θαυματουργικά, έδωσε το φως στον δάσκαλο του Παυλίνο, σταυρώνοντας με το χέρι του τα μάτια, όταν αυτός είχε τυφλωθεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου στο Μαρκόπουλο, μια όαση στον Ωρωπό

Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου στο Μαρκόπουλο Ωρωποού

Στις μέρες μας, τα μοναστήρια αποτελούν την πιο δροσερή όαση αναψυχής για τον σύγχρονο άνθρωπο. Είναι ο τόπος όπου ανακαλύπτουν οι άνθρωποι τον εαυτό τους και την πραγματική ζωή. Μια ζωή κοινοβιακή, όπου ζει ο ένας βοηθώντας και στηρίζοντας τον άλλο, και όλα έχουν μέσα στην απλότητα τους ένα βαθύτερο νόημα.

Στο μοναστήρι δεν κάνεις εγωϊστικά ό,τι σου γούσταρει και επιθυμείς, άλλά εκούσια υποτάσσεις το προσωπικό σου θέλημα κι ακολουθείς το κοινοβιακό πρόγραμμα του μοναστηρίου. Υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες προσευχής, εκκλησιασμού, φαγητού, εργασίας, ξεκούρασης, μελέτης, ανάπαυσης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥΣ (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) (3)

Ο γάμος του τσάρου Αγίου Νικόλαου Αλεξάντροβιτς και της Αγίας Αλεξάνδρας Θεοδώροβνας. Έργο του Ilya Repin (1894)

Ο γάμος του τσάρου Αγίου Νικόλαου Αλεξάντροβιτς και της Αγίας Αλεξάνδρας Θεοδώροβνας. Έργο του Ilya Repin (1894)

Συνέχεια από (2)

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ’ΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ (20η Ομιλία στην Επιστολή προς Εφεσίους)

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

«Αλλά και ο καθένας από σας», προτρέπει ο Απόστολος, «ας αγαπάει τη γυναίκα του όπως τον εαυτό του, ενώ η γυναίκα οφείλει σε ανταπόδοση αυτής της αγάπης να σέβεται τον άνδρα».

Πράγματι, η αλληλουχία των γεγονότων που συνοδεύουν το γάμο, τον αναδεικνύουν μυστήριο, και μάλιστα μέγα μυστήριο , καθώς ο άνδρας καλείται να εγκαταλείψει αυτόν που του έδωσε τη ζωή, τον γέννησε, τον ανέθρεψε, καθώς και αυτήν που ταλαιπωρήθηκε κατά τη γέννησή του, υπομένοντας τους πόνους του τοκετού. Αυτούς, λοιπόν, που τον ευεργέτησαν τόσο πολύ, που του έγιναν καθημερινή συνήθεια, καθώς ζούσε μαζί τους τόσα χρόνια, αυτούς εγκαταλείπει, για να προσκολληθεί σε μιαν άγνωστη, που, μέχρι πριν λίγο, ούτε που την ήξερε και που δεν έχει τίποτε κοινό μαζί της. Και όμως, από όλους και όλα αυτήν προτιμά. Πραγματικά είναι μέγα το μυστήριο του γάμου. Και ενώ γίνονται αυτές οι κοσμογονικές μεταβολές, οι γονείς δεν δυσανασχετούν, αλλά αντίθετα καταθλίβονται όταν δεν συμβαίνουν αυτά και τα παιδιά τους παραμένουν χωρίς σύντροφο. Και νιώθουν άφατη χαρά ακόμα και όταν καταναλώνουν χρήματα και υποβάλλονται σε πολλές δαπάνες για το γάμο των παιδιών τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Κοινωνία, Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »