Χριστός γεννάται, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

365391-nativityΜυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρίζω.

 

 

Βοσκών φωνές φτάνουν στ’ αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τις φλογέρες τους κάποιον τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.

 

 

Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα Χερουβείμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς.

 

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η προσκύνησις των Μάγων κατά τις παραδόσεις της αρχαίας Ανατολής

Η Προσκύνηση των Μάγων. Έργο του Pieter Aertsen c.1560

Όλοι οι αρχαίοι ερμηνευτές είδαν στο περιστατικό της προσκυνήσεως των Μάγων που περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος έναν βαθύτερο συμβολισμό. Γι’ αυτό και η ιστορία αυτή αποτελεί ένα από τα πιο βασικά θέματα της υμνολογίας των Χριστουγέννων, που ωρισμένες φορές μάλιστα δεσπόζει χαρακτηριστικά(1).

Το μυστικό νόημα αυτής της προσκυνήσεως του Θείου Βρέφους από τους σοφούς Μάγους της Ανατολής αποδίδει με έξοχη ποιητικότητα και πνευματικό βάθος ο άγιος Κοσμάς ο Ποιητής στο δεύτερο τροπάριο της τετάρτης ωδής του κανόνος του στην εορτή των Χριστουγέννων: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, «Σεισμός γης»

Το μυστήριο της αγάπης του θεου.

Τα Χριστούγεννα δίδουν σε όλους μας τη μοναδική ευκαιρία να αναβαπτίσουμε την ύπαρξή μας στο μυστήριο της αγάπης του Θεού, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να φωτισθεί και προσεγγισθεί το μυστήριο του ανθρώπου.

Αν παραμερίσουμε τον Ορθολογισμό και σκεπτικισμό μας, την υπερηφάνεια και αυτάρκεια του ανθρώπου που νομίζει ότι όλα τα εξηγεί και κατορθώνει, την αγωνιώδη μέριμνα του βίου, τη ρουτίνα πολλών καθημερινών μάταιων πράξεων και επιδιώξεων που κατατρώγουν τη ζωή μας, τα πάθη και τις αδυναμίες μας, και προσέλθουμε στο σπήλαιο της Βηθλεέμ με ταπείνωση και απλότητα, θα αποκαλυφθεί και σ’ εμάς το μεγάλο και μοναδικό μυστήριο που συντελείται εκεί.

Δεν μπορεί κανείς να προσεγγίσει το μυστήριο αυτό αν δε μετανοήσει, δηλαδή αν δεν αλλάξει νου, αν δεν παύσει να βλέπει τα πράγματα από τη στενή και φτωχή προοπτική του αρρωστημένου από τον εγωισμό ανθρώπου, για να τα δει μέσα στην αιώνια και άπειρη προοπτική του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χτυπούν ξανά γλυκόλαλα οι καμπάνες

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Ακόμα μια φορά γιορτάζουμε Χριστούγεννα! Χαράς κι ελπίδας χαραυγή στον κόσμο απ’ άκρη σ’ άκρη! Και στις καρδιές των Χριστιανών γλυκασμός. παραμυθία και ευφροσύνη μυστική, που ο «Μεγάλης Βουλής Άγγελος» (Βλ, Ησαΐα 9: 5) αφειδώλευτα επιδαψιλεύει!

Χτυπούν ξανά γλυκόλαλα οι καμπάνες οι Χριστουγεννιάτικες, κι εκεί που η φωνή τους ακούγεται ελεύθερα, κι εκεί που γίνεται προσπάθεια να καταπνιγεί, και διαλαλούν επίμονα το «ευαγγέλιον», το χαρούμενο μήνυμα, ότι «Θεός εφανερώθη εν σαρκί»! (Α’ Τιμ. 3: 16) «Ήλιος εν σπαργάνοις »! «Ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ»! (Λουκ. 2: 11) «Χριστός γεννάται»! Ακουε γη του τέλος του εικοστού αιώνα! Ενωτίζου(βάλτο στ’ αυτιά σου) εποχή κενή, άδεια από αγάπη, από κατανόηση, από ελπίδα! Νιώστε το άνθρωποι, που τα χείλη σας ξέκαψαν από τη δίψα τής χαράς -που τα γόνατά σας λύθηκαν από την πείνα της δικαιοσύνης που η καρδιά σας σκίστηκε από την αγωνία για ειρήνη! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σημασία της Γεννήσεως του Χριστού για τον άνθρωπο

Κυριακή προ της Γεννήσεως του Χριστού

Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής πριν από τα Χριστούγεννα, παρμένο από την αρχή του ευαγγελίου του Ματθαίου, περιέχει την κατά σάρκα γενεαλογία του Χριστού και στη συνέχεια την οικονομία του Θεού για την εκ Πνεύματος Αγίου και εκ Παρθένου Μαρίας γέννησή του. Στη σημασία του γεγονότος αυτού για τον κάθε άνθρωπο ας στρέψουμε για λίγο την προσοχή μας. ,

Μέσα σε ατμόσφαιρα χαράς και αγαλλιάσεως πανηγυρίζει η Εκκλησία μας κάθε χρόνο τη Γέννηση του Χριστού και ψάλλει ωραίους ύμνους προς τον ενανθρωπήσαντα και αναπλάσαντα τη φθαρμένη ανθρώπινη φύση Θεό. Η ορθόδοξη υμνογραφία και η θεολογία εξαίρουν τη μεγάλη ανθρωπολογική σημασία της θείας ενσαρκώσεως: από την απελπιστική φθορά και από το χάος του καταστροφικού μίσους σώζει τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού που παίρνει σάρκα και οστά μέσα στην ιστορία με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού· κι’ όχι μόνο τον λυτρώνει από τη σίγουρη καταστροφή, αλλά και τον οδηγεί στο «αρχαίον κάλ­λος», τον θεώνει, κατά την γνωστή πατερική ορολογία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέννηση- Εν δάκρυσι- Φάτνες

ΓΕΝΝΗΣΗ

Πάνω στη Γέννηση, που οι άγγελοι σκεπάζουν

με τα γαλάζια τους φτερά, γυρίζει απόψε

γυμνό στρουθίον η ψυχή μου.

Δεν την ιστόρησε κανείς όπως τη βλέπω

κι ούτε μπορούν άνθρωπου μάτια να τη δουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πάχνη

 Κάθε χρονιά, όταν τα φύλλα σπαρταρούν

και το φθινόπωρο τελειώνει μ’ ένα φίλημα

– θωπεία λες απατηλή από πάχνη – στα πεσμένα φύλλα

έρχεται ολόζεστος ένας αγέρας προεόρτιος

που δεν φοβείται μήτε πάχνη μήτε

τον επερχόμενο βαρύ χειμώνα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η απογραφή του Χριστού

Οι Ρωμαίοι, όταν αποτελούσαν κράτος μόνοι τους, έκαναν απογραφή κάθε πέντε χρόνια. Όταν κατέκτησαν λαούς πολλούς και έγιναν μία αχανής αυτοκρατορία, επειδή ήταν δύσκολο να διοργανώνουν απογραφή κάθε πενταετία, τριπλασίασαν το διάστημα και το έκαναν δεκαπενταετία. Η απογραφή άρχιζε κάθε φορά με ένα διάταγμα του αυτοκράτορα. Ο ευαγγελιστής Λουκάς το διάταγμα αυτό το λέει στα ελληνικά «δόγμα». Οι πρώτες παγκόσμιες απογραφές άρχισαν επί του δευτέρου Ρωμαίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, ο οποίος μετά από πολλούς εξωτερικούς και εμφυλίους πολέμους επικράτησε ως μονάρχης όλου του γνωστού τότε κόσμου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πιο ταπεινός

Με την ταπεινή και άδοξη μορφή του ο Ιησούς είναι ένας άνθρωπος, ο φτωχότερος και ο πολυπαθέστερος στην ιστορία της ανθρωπότητας. Γεννήθηκε μέσα σ’ ένα σταύλο, ανάμεσα στις ακαθαρσίες και στα χνώτα των ζώων. Μεγάλωσε σε μία πολίχνη κακόφημη, τη Ναζαρέτ, απ’ όπου κανείς δεν περίμενε να βγει κάτι καλό και σπουδαίο (Ιω 1,47). Εκεί έζησε μέχρι τα τριάντα του χρόνια εξασκώντας το επάγγελμα του τέκτονα (δηλ. του μαραγκού). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »