Αλεπού, ο πρώτος φίλος του ανθρώπου

Πένυ Σπήλιου Δεληγιάννη

Η αλεπού έκανε την εμφάνιση της στη γη πριν από 400.000 χρόνια και σήμερα συναντάτε σε όλες τις ηπείρους εκτός, από την Ανταρκτική. Η αλεπού είναι θηλαστικό και το πιο γνωστό είδος είναι η κόκκινη αλεπού, της οποίας το τρίχωμα είναι κοκκινωπό, με μαυριδερά το πίσω μέρος των αυτιών της και το μπροστινό μέρος των ποδιών της, ενώ το άκρο της ουράς της είναι πάντα λευκό. Το μήκος της φτάνει τα 90 εκατοστά, ενώ εντυπωσιακό είναι ότι η ουρά της φτάνει τα 60 εκατοστά, την οποία χρησιμοποιεί σαν μέσο ισορροπίας και ζυγίζει 7-10 κιλά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Στην φιλοξενία και στα όμορφα λόγια και στην κολακεία δεν βρίσκεται κάποια ιδιαίτερη πράξη αγάπης.» (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

«Ο φίλος σου αρπάζει και εσύ δεν τον ξεσκεπάζεις; Φοβάσαι τον θυμό ακόμα και όταν δίκαια τον ξεσκεπάζει; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Αλφαβητάρι της φιλίας

Αληθινός φίλος . . .

(Α) λλοιώνει το θυμό σου

(Β) οηθάει όποτε και όταν τον χρειαστείς

(Γ) αληνεύει τις ταραχές σου Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πραγματικό γλέντι, το καλύτερο ξεφάντωμα. Καλό ΠΣΚ

Ήμουν νέος. Ήθελα να τα γλεντήσω τα νιάτα μου!

Τα πρώτα χρόνια της νεανικής μου ζωής δεν πέρασα χριστιανικά. Ήμουν νέος. Ήθελα να απολαύσω. Την ομορφιά της ζωής. Ήθελα να τα γλεντήσω τα νιάτα μου. Και έτσι έκανα πολλές «αταξίες».
Μέχρι τότε είχα ακούσει πολλά. Και για το Χριστό και για την χριστιανική ζωή. Και στο σπίτι. Και στο σχολείο. Αλλά τα άφηνα στην άκρη. Συνειδητά, η πόρτα της καρδιάς μου είχε κλείσει για τον Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παρεπόμενα… μίας συνέντευξης του Μοναχού Μωϋσή Αγιορείτη

Είναι αλήθεια πως αγαπώ από μικρός τη μελέτη και τη γραφή. Χιλιάδες σελίδες έχω γράψει και έχω δημοσιεύσει κατά καιρούς. Επί μία περίπου πενταετία η εφημερίδα αυτή φιλοξενεί άρθρα μου.

Είναι γεγονός πως ποτέ δεν παρενέβη στα κείμενά μου. Γι’ αυτό την ευχαριστώ, κι αυτό την τιμά. Είναι μεράκι το γράψιμο. Μέρες σκέφτομαι το θέμα, κι ένα βράδυ κάθομαι και το γράφω. Δεν είναι πάντοτε από τη φθηνή και παρερχόμενη επικαιρότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως γίνεται αυτό το θαύμα;

 Ο Ιησούς θύτης και θύμα

Είναι πλέον δικός μας, φίλος και συνήγορος, ο κριτής του κόσμου.  Η σταυρική αγάπη του μας αγκαλιάζει, ελκύει τις καρδιές μας στο θρόνο της χάριτος, τις οπλίζει με παρρησία, τις καθιστά έτοιμες για το θρόνο της κρίσεως και άξιες για το θρόνο της δόξης στη Βασιλεία των ουρανών.

Πώς γίνεται αυτό το θαύμα; Όχι βέβαια με τη δική μας δικαιοσύνη αλλά με το πλούσιο  έλεος του  Θεού.  Αυτός που θα αποκαλυφθεί πάνω στο λαμπρό θρόνο του κατά την ένδοξη Β’ Παρουσία του, είναι ο ίδιος που θα κρίνει ζώντας και νεκρούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Ισίδωρος που μαρτύρησε στην Χίο (με φωτογραφικό υλικό)

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Ο άγιος Ισίδωρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και ήταν ναύτης του βασιλικού στόλου, στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου. Μεγάλωσε σε ειδωλολατρική οικογένεια, αλλά δεν τον ικανοποιούσε και δεν τον γέμιζε εσωτερικά η θρησκεία των ειδώλων. Ήταν ανήσυχο πνεύμα και έψαχνε να βρη την αλήθεια, να βρη εσωτερική πληρότητα και νόημα ζωής. Επειδή ήταν καλοπροαίρετος άνθρωπος δεν άργησε να βρη την αλήθεια στο Πρόσωπο του Χριστού, ο Οποίος είναι η ενυπόστατη αλήθεια. Γιατί η αλήθεια δεν είναι αφηρημένη έννοια, αλλά υπόσταση – πρόσωπο. Ο Πιλάτος, όταν δίκαζε τον Χριστό, τον ερώτησε τι είναι αλήθεια και ο Χριστός δεν του απάντησε, αλλά και ο ίδιος δεν περίμενε απάντηση. Ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης λέγει ότι, εάν ο Πιλάτος ενδιαφερόταν πραγματικά να μάθη τι είναι η αλήθεια η μάλλον ποιός είναι η αλήθεια και έθετε διαφορετικά το ερώτημα, δηλαδή εάν ερωτούσε «τις εστίν αλήθεια», ο Κύριος θα του έδινε την απάντηση: «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή».

Ο άγιος Ισίδωρος βρέθηκε κάποτε στο μυροβόλο νησί της Χίου μαζί με τον βασιλικό στόλο και εκεί έφτασε στα αυτιά του ειδωλολάτρη Ναυάρχου Νουμέριου η καταγγελία ότι ο ναύτης Ισίδωρος είναι Χριστιανός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσο Σ’ αγαπώ

Στο πρόσωπό μου καθρεφτίζεις χαμόγελα

μου δίνεις χρώματα για τις πιο γκρίζες μέρες μου

με περιμένεις σιωπηλά, την ώρα που ο ήλιος γέρνει Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Φίλος και η Πέτρα

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο.

Κάποια στιγμή τσακωθήκανε και ο ένας από τους δυο έδωσε χαστούκι στον άλλο.

Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο

«ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ».

Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πατέρας: Η ήρεμη δύναμη

FatherKissingChildΜερόπης Ν. Σπυροπούλου, Ομοτ. Καθηγήτριας Ορθοδοντικής Παν/μίου Αθηνών

«Να διδάσκεις χωρίς να το δείχνεις, να πείθεις χωρίς να πιέζεις, και να οδηγείς χωρίς να σπρώχνεις».

Μ. ΠΑΛΛΑΝΤΙΟΣ

…..

Γίνεται, επομένως, αντιληπτό το πόσο σημαντικός, πολύτιμος και αναντικατάστατος είναι ο ρόλος που παίζει ο πατέρας στη ζωή της οικογένειας και στην προσωπικότητα των παιδιών. Και δεν είναι καθόλου ανεξήγητο το ότι, παρά τις όποιες αλλαγές επέφερε η βιομηχανική και μεταβιομηχανική εποχή στη ζωή της γυναίκας, τα συναισθήματα των παιδιών για τους γονείς τους δεν έχουν αλλάξει. Η μητέρα εξακολουθεί να είναι για το παιδί η ζεστή και γλυκιά αγκαλιά, για φροντίδα και παρηγοριά, ενώ ο πατέρας αντιπροσωπεύει – θέλουν να αντιπροσωπεύει – την ήρεμη δύναμη, τη σιγουριά, την ασφάλεια και την προστασία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΤΙΜΙΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ (890 μ. Χ).

του Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Αρέθα

1. Ο Λάζαρος ο φίλος του Χριστού έχει ετοιμάσει αυτήν την πνευματική σύναξη, όχι όπως κάποτε στο δείπνο που προκάλεσε το φθόνο των αχάριστων Ιουδαίων και όπου ευτύχησε να δη τη μία από τις δύο αδελφές του, να υποδέχεται τον Διδάσκαλο με το πολύτιμο μύρο· αλλά πραγματοποιώντας επίσκεψη με τα λείψανα του σώματος του στην βασιλίδα των πόλεων και χρησιμοποιώντας σαν πρωτεργάτη σ’ αυτό, τον πιστότατο βασιλιά που άριστα διευθέτησε τα της επισκέψεως αυτής και με δάκρυα τον ραίνει αντί με μύρο, όλος φιλοτιμία: με δάκρυα που διαλαλούν την πίστη του σ’ όσους τα βλέπουν και τον καθιστούν αφορμή χαράς και όχι λύπης. Γιατί όπως η κατήφεια κεντάει την αίσθηση και στομώνει τις πηγές των δακρύων, έτσι βέβαια και η ελπίδα για το καλό φέρνει με τρόπο φυσικό συγκίνηση και ξεχειλίζει τα ρυάκια των ματιών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι τρεις φίλοι και ο βασιλιάς

Geron Arsenios o Hsyhastis 01

Εκ των διδαχών (Επιστολή) του μακάριου Γέροντα Αρσένιου του Ησυχαστή

Άγιον Όρος

Αγαπητόν μας παιδάκι Π. εύχομαι να είσαι καλά. Έλαβον την επιστολήν σου και εχάρην δια την καλήν σου υγείαν.

Τα χρήματα πού έστειλες πολύ σ΄ ευχαριστώ διότι με έκαμες μεγάλο καλό. Επειδή, εγώ εργάζομαι εις τον κήπον, ήθελα να φέρω νερό και πολεμούσα με τενεκάκι διότι δεν είχαμε χρήματα ν΄ αγοράσουμε σωλήνες και τώρα με αυτά πού με έστειλες τα έδωσα να με φέρουν και θα εύρω μεγάλην ανάπαυσιν. Και σεις να έχετε τον μισθόν και εύχομαι να σας χαρίση τα αιώνια αγαθά ο Χριστός μας και να είμεθα εις τον παράδεισον μαζί. Αμήν, Αμήν, Αμήν.

Και τώρα θα σου ειπώ διήγημα από τους αγίους πατέρες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ (ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12)

Ο Ιησούς γιος του Σειράχ (συγγραφέας του βιβλίου Σοφία Σειράχ) διδάσκει τον λαό. Σχέδιο του γερμανού ζωγράφου Julius Schnorr von Carolsfeld (1794-1872).

Ο Ιησούς γιος του Σειράχ (συγγραφέας του βιβλίου Σοφία Σειράχ) διδάσκει τον λαό. Σχέδιο του γερμανού ζωγράφου Julius Schnorr von Carolsfeld (1794-1872).

VatopaidiFriend: Το «Σοφία Σειράχ» (ή επί το πληρέστερον «Σοφία Ιησού, υιού Σειράχ») είναι ένα εξαιρετικά ωραίο και διδακτικό βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, που έχει πολλές συμβουλές και για την καθημερινή ζωή και πολλές απαντήσεις. Διαβάστε το και θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε πολλά πράγματα…

Συνέχεια από (11)

1 Εάν κάμνης ευεργεσίας, πρόσεχε εις ποίον τας κάμνεις, και θα εύρης τότε ευχαρίστησιν δι’ αυτάς. 2 Ευεργέτησε τον ευσεβή, άνθρωπον δηλαδή που αξίζει να ευεργετηθή, και θα εύρης από αυτόν ευγνώμονα ανταπόδοσιν. Αλλά και αν δεν εύρης από εκείνον, θα εύρης την ανταπόδοσιν του αγαθού από τον Θεόν. 3 Δεν είναι ορθόν και δίκαιον να ευεργετήται άνθρωπος, ο οποίος ισχυρογνωμόνως επιμένει στο κακόν. Οπως επίσης και εκείνος, ο οποίος, ενώ ημπορεί, δεν κάμνει ποτέ ελεημοσύνην. 4 Δώσε την ελεημοσύνην σου στον ευσεβή και μη έρχεσαι εις βοήθειαν του αμετανοήτου αμαρτωλού. 5 Ευεργέτησε τον ταπεινόν άνθρωπον και μη δώσης την ευεργεσίαν σου στον πωρωμένον ασεβή. Κράτησε τους άρτους σου, μη τους δίδης στον ασεβή, δια να μη σε καταδυναστεύση εκείνος με αυτούς. Διότι θα εύρης από αυτόν όχι ευγνωμοσύνην, αλλά διπλάσια κακά από τα αγαθά, τα οποία του έκαμες. 6 Διότι και αυτός ούτος ο Υψιστος μισεί και αποστρέφεται τους αμαρτωλούς. Και θα ανταποδώση στους ασεβείς την δικαίαν τιμωρίαν. 7 Πρόσφερε, λοιπόν, την βοήθειαν και ευεργεσίαν σου στον αγαθόν και μη έρχεσαι εις βοήθειαν του αμαρτωλού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ιδανική φιλία (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Οι Τρεις Ιεράρχες άγιοι Βασίλειος, Ιωάννης Χρυσόστομος και Γρηγόριος σε μικρογραφία από το βυζαντινό Ψαλτήρι του Θεοδώρου (περ. 1066)

Οι Τρεις Ιεράρχες άγιοι Βασίλειος, Ιωάννης Χρυσόστομος και Γρηγόριος σε μικρογραφία από το βυζαντινό Ψαλτήρι του Θεοδώρου (περ. 1066)

Ἡ ἰδανική φιλία ἀνθεῖ σέ περιβάλλοντα ἀμόλυντα ἀπό τήν ἁμαρτία καί τήν συναναστροφή τῶν κακῶν καί τῶν πονηρῶν.

Ἡ γοητεία τοῦ κακοῦ καί ἡ φαυλότητα τῆς ζωῆς ἔχουν ἀμαυρώσει ὅλα τά καλά τοῦ βίου μας. Καί μεταξύ αὐτῶν τῶν καλῶν συμπεριλαμβάνονται καί οἱ φιλίες. Κάτω ἀπό τό γενικό ξεπεσμό καί ἐξευτελισμό τῆς ζωῆς χάθηκαν ἤ ἀλλοτριώθηκαν κι αὐτές. Κι ὅμως, φίλοι μου, ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη μιᾶς γνήσιας, ἀληθινῆς, δυνατῆς καί πραγματικῆς φιλίας. Δύσκολα κτίζονται τέτοιες φιλίες. Εὔκολα καταστρέφονται. Κι ὅσοι ἀπέκτησαν τέτοιες ζηλευτές φιλίες ἔζησαν εὐτυχισμένοι. Γι᾽ αὐτό θά σᾶς δώσω τήν συνταγή τῆς ἰδανικῆς φιλίας. Ὄχι ἐγώ. Ἐσεῖς τό ξέρετε, ὅτι πάντα ἀφήνω ἐκείνους πού ξέρουν τά θέματα τῆς ζωῆς μας καλύτερα ἀπό μᾶς νά μᾶς ποῦν τήν σοφή συμβουλή τους. Ἔτσι ἀνεκάλυψα στόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο τίς προϋποθέσεις μιᾶς μεγάλης φιλίας, σάν αὐτή, πού εἶχε ὁ ἴδιος μέ τόν Μέγα Βασίλειο. Ὁ ἴδιος ἔλεγε, ὅτι «ἐφαίνετο νά ἔχωμεν οἱ δύο μας μίαν ψυχήν πού ἐκατοικοῦσεν εἰς δύο σώματα. Τότε πλέον ἐγίναμεν τά πάντα ὁ ἕνας διά τόν ἄλλον, ὁμόστεγοι, ὁμοτράπεζοι, συμφυεῖς, ἀποβλέποντες εἰς τό ἴδιο καί πάντοτε αὐξάνοντες ὁ ἕνας τόν πόθο τοῦ ἄλλου, ὥστε νά γίνῃ θερμότερος καί μόνιμος». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »