Ποιμένες και λύκοι!

EIKONES
Κοιτάτε πως πέφτουν βαρειά
Απάνω από τη μάντρα
Των λογικών προβάτων
Αυτά τα μαύρα σύννεφα
Δε μοιάζουνε με αγέλες λύκων
Ίσια να θέλουν τους ποιμένες
Ωργισμένοι ν’ αρπάξουν
Ξένους να φέρουν βοσκούς
Η ποίμνη να ξεστρατίσει… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντος Σωφρονίου: «Λόγος εις την Μεταμόρφωσιν του Κυρίου»

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΑΒΩΡΙΟΥ ΦΩΤΟΣ

Και ούτω (με το Βάπτισμα και το Χρίσμα) κατέστημεν σκήνωμα του Θεού του Υψίστου, τα δε σώματα ημών ναός του Αγίου Πνεύματος.

Και ιδού, παρά ταύτα, είμεθα πτωχοί των πνεύματι. Εντός των ορίων της γης υπάρχει ακόρεστος πείνα και άσβεστος δίψα Θεογνωσίας, διότι ο αγών ημών είναι να φθάσωμεν τον Άφθαστον, να ίδωμεν τον Αόρατον, να γνωρίσωμεν τον επέκεινα πάσης γνώσεως. Η ορμή αύτη αυξάνει ακαταπαύστως εις έκαστον άνθρωπον, όταν το Φως της Θεότητος ευδοκήση να καταυγάση αυτόν, έστω και δια τινος αμυδράς προσεγγίσεως Αυτού, διότι τότε εις τους νοερούς ημών οφθαλμούς αποκαλύπτεται εν ποία αβύσσω διαμένομεν. Η όρασις αύτη καταπλήττει όλον τον άνθρωπον, και τότε η ψυχή αυτού δεν γνωρίζει ανάπαυσιν και δεν δύναται να εύρη αυτήν, μέχρις ότου ελευθερωθή πλήρως από του περικρατούντος αυτήν σκότους, μέχρις ότου το Φως τούτο πληθυνθή εν τη ψυχή και ενωθή μετ’ αυτής τοσούτον ώστε Φως και ψυχή να γίνουν έν, προκαταγγέλον την θέωσιν ημών εν τη Θεία δόξη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όμως εμείς να επιθυμούμε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού

Αναφέρεις ότι κυριάρχησε η κακία και η έλλειψη αδελφοσύνης ανάμεσα στους ανθρώπους. Θα επιθυμούσες να υπάρχει «μία ψυχή για όλους». Ξέρω τί σκέπτεσαι, μόνο που το εκφράζεις συγκεχυμένα. Όταν λες «μία ψυχή» εννοείς «ένα πνεύμα», όπως διατυπώνεται στην Αγία Γραφή. Επειδή δεν μπορεί να υπάρχει μία ψυχή για όλους τους ανθρώπους, διότι κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ψυχή, η οποία του δόθηκε για να μεριμνά και να φροντίζει γι’ αυτήν. Αλλά μπορεί να υπάρξει ένα και το αυτό πνεύμα σε πολλούς ανθρώπους του κόσμου, μόνο όμως εάν οι άνθρωποι το επιθυμούν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα ήταν τραγικό και καταστροφικό… να εμπιστεύομαι ένα κούφιο όνομα…!

«Είδομεν το φως το αληθινόν»

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Πενήντα μέρες μετά τη λαμπροχαρμόσυνη «κλητή και αγία ημέρα» της Αναστάσεως του Χριστού, «Πεντηκοστην εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν». Αγία και πανευφρόσυνη εορτή και πανηγύρι πνευματικότατο, με την ευκαιρία της καθόδου του Αγίου Πνεύματος στους Αγίους Μαθητές και Αποστόλους του Χριστού. Είναι η ήμερα, κατά την οποία η επαγγελία του Χριστού ότι θα στείλει τον Παράκλητο στους Αποστόλους  και η υπόσχεση ότι δεν θα τους αφήσει ορφανούς, γίνεται πραγματικότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σ’ έναν τακτικό αναγνώστη της Αγίας Γραφής, που ρωτά γιατί το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινης γλώσσας (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

pentecost_2Όταν ο Κύριος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε εν είδει περιστεράς. Εμφανίσθηκε όχι για να προσθέσει κάτι στον Χριστό, αλλά συμβολικά, έτσι ώστε να δείξει αυτό που υπάρχει μέσα στον Χριστό: την ακακία, την καθαρότητα και την ταπεινότητα. Αυτό συμβολίζει το περιστέρι. Όταν οι απόστολοι συγκεντρώθηκαν την πεντηκοστή ημέρα από την ήμερα της Ανάστασης, το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινων γλωσσών. Εμφανίσθηκε ως πύρινη γλώσσα για να τους αφαιρέσει κάτι και να τους προσθέσει κάτι. Δηλαδή, να αφαιρέσει από αυτούς κάθε αμαρτία, κάθε αδυναμία, φόβο και ακαθαρσία της ψυχής και να τους δωρίσει τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά. Οι πύρινες γλώσσες επισημαίνουν συμβολικά αυτά τα τρία: τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.

Γνωρίζεις ότι το πυρ είναι δυνατό, γνωρίζεις πως φωτίζει και ζεσταίνει. Αλλά όταν μιλάς για το Αγιο Πνεύμα πρόσεξε να μην σκέπτεσαι υλικά αλλά πνευματικά. Γίνεται λόγος λοιπόν, για την πνευματική δύναμη, για το πνευματικό φώς και για την πνευματική ζεστασιά. Και αυτά είναι: η δυνατή θέληση, ο φωτισμένος νους και η ζέση της αγάπης. Μ΄αυτά τα τρία πνευματικά όπλα εξόπλισε το Αγιο Πνεύμα τους στρατιώτες του Χριστού για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Ο Διδάσκαλος τους είχε απαγορεύσει ακόμα και ράβδο να φέρουν από τα επίγεια όπλα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από την αιχμαλωσία στο φως. Αρχιμανδρίτου Ιωάννου (Κόγκαν)

Από τον Πρόλογο του Βιβλίου

«Κλείνοντας το βιβλίο, που το διεξήλθα απνευστί, διερωτήθηκα: Τι διάβασα; Εξομολογήσεις του ιερού Αυγουστίνου; Μία συγκλονιστική εξομολόγηση ενός «αποδήμου της Αυτού χάριτος», που επιστρέφει στην πατρίδα που δεν γνώριζε, αλλά λαχταρούσε; Την πνευματική πορεία ενός οδοιπόρου, που αναζητεί αγωνιωδώς την Αλήθεια και το Φως; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Κερί

2116486087_48dfaf921f

Η πιο απλή και πιο συνηθισμένη ενέργεια του κάθε Χριστιανού, μπαίνοντας στην Εκκλησία, είναι να ανάβει ένα κερί.

Όμως η ενέργεια αυτή δεν είναι τόσο απλή. Είναι κάτι, από το οποίο ο Χριστιανός πρέπει να διδάσκεται και να ωφελείται πνευματικά. Τίποτε δεν γίνεται στην Εκκλησία άσκοπα. Τίποτε δεν είναι περιττό. Τίποτε δεν είναι υπερβολικό. Τίποτε δεν είναι ξερός τύπος. Τίποτε δεν είναι χωρίς σημασία και νόημα. Όλα συντελούν, στο να γίνεται η προσκύνηση του Θεού «εν πνεύματι και αληθεία», όπως είπε ο Χριστός στην Σαμαρείτιδα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »