Η χαρά στην Παλαιά Διαθήκη

 

Βοόζ και Ρουθ η χαρά στην Π.Δ.

Βοόζ και Ρουθ η χαρά στην Π.Δ.

Ομότιμος καθηγητής στο τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Πατρώνος

Η βασική αυτή έννοια, ότι ο Θεός είναι τελικά ο μεγάλος «δοτήρ» και χορηγός της χαράς στον άνθρωπο, βρίσκεται ιδιαίτερα αναπτυγμένη στην Παλαιά Διαθήκη. Και μάλιστα σχετίζεται άμεσα εκεί και με τη λατρεία του ονόματος του Θεού (Δευτ. 16, 14· Ψαλμ. 100, 2). Η σύνδεση αυτή της χαράς με την παρουσία του Θεού στη ζωή του ανθρώπου, κάνει τη χαρά να μη θεωρείται σαν ένα απλό εσωτερικό αίσθημα αλλά σαν ένα καθολικό γεγονός που δείχνει τη στάση του ανθρώπου μέσα στην προσωπική του ιστορία.

Οι σωτηριολογικές ενέργειες του Θεού είναι η κύρια πηγή χαράς για τον πιστό άνθρωπο. Η πεποίθηση ότι ο Θεός «κατασκηνώνει» μεταξύ των πιστών Του και γίνεται «ασπίδα» των δικαίων, φέρνει ασφαλώς μαζί με την ελπίδα ευφροσύνη και χαρά (Ψαλμ. 5, 11—12). Ο ψαλμωδός θα εκφράσει έντονα αυτή τη σωτηριολογική αίσθηση και εμπειρία· «… διηγήσομαι πάντα τα θαυμάσια σου· ευφρανθήσομαι και αγαλλιάσομαι εν σοι» (Ψαλμ. 9, 2-3) και «προωρώμην τον Κύριον ενώπιόν μου διά παντός, ότι εκ δεξιών μου έστιν, ίνα μη σαλευθώ. Διά τούτο ηυφράνθη η καρδία μου και ηγαλλιάσατο η γλώσσα μου, έτι δε και η σαρξ μου κατασκηνώσει επ’ ελπίδι, ότι ουκ εγκαταλείψεις την ψυχήν μου εις άδην» (Ψαλμ. 15,8—10). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Διεκδικώντας την χαρά εις πείσμα των καιρών


Βρήκαμε την χαρά στην ζωή μας;
Κι αν όχι, τι φταίει;
Ο  παιδοψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής Δημήτρης Καραγιάννης προσεγγίζει την  σπάνια και δυσκολοκατόρθωτη… χαρά και απαντά στις ανησυχίες και τους  προβληματισμούς μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγάπη, χαρά, καλή διάθεση…

Πραγματικά, τι άλλο πιο σημαντικό μπορεί να χρειάζεται στην ζωή του ένας άνθρωπος εκτός από αγάπη, χαρά, καλή διάθεση
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δύναμη ενός καλού λόγου… (βίντεο)

cheer-up-42065_480x187

Πρόσφατα ανακάλυψα πόση δύναμη κρύβει ένας φαινομενικά ασήμαντος καλός λόγος… Πριν ένα μήνα αποφάσισα να αλλάξω λουκ και να κόψω αρκετά τα ταλαιπωρημένα μαλλάκια μου… Οι αντιδράσεις που πήρα ήταν όλες τόσο θετικές που δεν το περίμενα… Συνάδελφοι,γνωστοί πελάτες ακόμα και πελάτες που ούτε τους είχα προσέξει ποτέ ερχόντουσαν και μου έλεγαν ένα καλό λόγο για αυτήν την αλλαγή… Μπορεί να φανεί χαζό αλλά Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απίστευτη χαρά η προσευχή (Γέροντας Θαδδαίος) Βίντεο

π.Θαδδαίος ο πνευματικός των Σέρβων.

O πατήρ Θαδδαίος γεννήθηκε το 1914. Όταν έκλεισε τα 18 πήγε σε μοναστήρι. Η επιθυμία του ήταν να υποβάλλει τον εαυτό του σε πολύ σκληρούς κανόνες της μοναχικής ζωής. Γι αυτό το λόγο πήγε στο μοναδικό Ρώσικο μοναστήρι στη Σερβία, στο μοναστήρι Μιλίκοβο δίπλα στο Σβιλαΐνατς. Από το 1928 οι περισσότεροι από την αδελφότητα του μοναστηριού ήταν Ρώσοι μοναχοί από την έρημο της Όπτινα, οι οποίοι ξέφυγαν από την κομμουνιστική εξορία στη Ρωσία.

Στην αρχή της δεκαετίας του ΄50, το Μιλίκοβο γίνεται γυναικείο μοναστήρι. Ο πατήρ Θαδδαίος έμενε στα μοναστήρια Γόρνιακ και Τούμαν και μετά πήγε στο Κόσσοβο και σε Μετόχια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αφιερωμένο σε κάθε ταπεινό και καταφρονεμένο, εξευτελισμένο και αδικημένο ….

0111

……Αν δεν ήμουνα φτωχός και ξευτελισμένος, δεν θα μπορούσα να αξιωθώ τούτη την πονεμένη χαρά, γιατί δεν ξαγοράζεται με τίποτα άλλο, παρεχτός με την συντριβή της καρδιάς, κατά τον Δαυίδ που λέγει: «Κύριε, εν θλίψει επλάτυνάς με». Επειδή, όποιος δεν πόνεσε και δεν ταπεινώθηκε, δεν παίρνει έλεος. Έτσι τα θέλησε η ανεξιχνίαστη σοφία Του. Μα οι άνθρωποι δεν τα νοιώθουνε αυτά, γιατί δεν θέλουνε να πονέσουν και να ταπεινωθούνε, ώστε να νοιώσουνε κάτι παραπέρα από την καλοπέραση του κορμιού κι από τα μάταια πάθη τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χριστός, ο μεγάλος άγνωστος των Χριστουγέννων

dimitriados_ignatios6

Του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου

Δεν υπάρχει γιορτή σαν τα Χριστούγεννα, γιορτή, που καταφέρνει να ενώνει με το ίδιο πνεύμα και την ίδια χαρά, τόσα εκατομμύρια ανθρώπους. 2012 χρόνια από τη γέννηση ενός ασήμαντου, εκ πρώτης όψεως, βρέφους σε κάποιο περιφρονημένο εβραϊκό χωριό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η μισή ανθρωπότητα συνεχίζει να διακηρύσσει, έστω και μια φορά τον χρόνο ως Χριστιανοσύνη, πως τη νύχτα εκείνη ανέτειλε μια ρεαλιστική ελπίδα αναγέννησης του ανθρώπου και ολόκληρου του κόσμου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »