Η Κλινική «Θεοτόκος» στο Medan της Σουμάτρας στην Ινδονησία (με πολλές φωτογραφίες)

VatopaidiFriend: Ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Αθανασίου και η ευλαβεστάτη πρεσβυτέρα του Χαρούλα Τσουλιάη έχουν συγγράψει δύο έργα τα οποία αναφέρονται στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο 1ος τόμος έχει τίτλου «Υπερευλογημένη» ενώ ο 2ος φέρει τον τίτλο «Πάντων Άνασσα» και είναι αφιερωμένος στον μακαριστό Ιωάννη Manalu γιο του π. Χρυσοστόμου Manalu αρχιερατικού επιτρόπου Medan της Ινδονησίας, Τα έσοδα και από τις δύο εκδόσεις προσφέρονται από τους συγγραφείς στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή. Επίσης ο π. Δημήτριος είναι και ο δημιουργός του πολύ ενδιαφέροντος ιστολογίου:«Η Φωνή της Ορθοδοξίας στην Ινδονησία» από το οποίο αντιγράφουμε το άρθρο το οποίο ακολουθεί:

Πρόκειται για μια ακόμα κοινωνική προσφορά της Ορθόδοξης Ιεραποστολής στους φτωχούς που ζούν περιφερειακά της πόλης του Medan. Στεγάζεται σε διόροφο κτίριο και κατασκευάστηκε με δωρεά του π. Νικολάου Μαρκέτου και της Ορθόδοξης κοινότητας του από την Αυστραλία.

Περιλαμβάνει 10 θαλάμους νοσηλείας, 19 κρεββάτια, φαρμακαποθήκη και γραφεία για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Για την ημερήσια λειτουργία της απαιτούνται τουλάχιστον δύο γιατροί και τέεσσερις νοσοκόμες. Για τους έξι υπαλλήλους της κλινικής για ένα χρόνο χρειάζονται 10.000€. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Μάνα και οι μάνες του κόσμου

«Ο παλαιός των ημερών, νηπιάσας σαρκί, υπό Μητρός Παρθένου τω Ιερώ προσάγεται…». Υπέροχη τρυφερή σκηνή, ασύλληπτο το νόημα της, ιεροπρεπής ή κίνηση.

2 Φεβρουαρίου.

Η μεγάλη εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου.

Η Παναγία και ο Ιωσήφ φέρουν το τεσσαρακονθήμερο βρέφος Ιησού, με τα φτωχικά τους δώρα, στο Ναό των Ιεροσολύμων, πειθαρχώντας στις επιταγές του Νόμου και η Άσπιλη Μητέρα του Θεού έρχεται να πάρει την ευχή του καθαρισμού.

Συναντάει καί προσδέχεται το νήπιο ο δίκαιος κι ευλαβής πρεσβύτης Συμεών. Ό βαθύς πόθος του κι η σιγουριά της προσευχής τον βεβαιώνουν «μη ιδείν θάνατον πριν ή ίδη τον Χριστόν Κυρίου», τόν Λυτρωτή τον κόσμου.

Ο υμνογράφος προτρέπει:

«Δεύτε και ημείς Χριστώ συναντηθώμεν καί δεξώμεθα αυτόν… «.

Που; Στην Εκκλησία του. Στην αγκάλη της Πανάχραντης Μητέρας του θ’ αντικρίσουμε τον δι ημάς βρεφωθέντα.

Δυο χιλιάδες τόσα χρόνια, εκατομμύρια Χριστιανές μητέρες κάνουν την ίδια πορεία.

Σαράντα μέρες μετά τη χαρά της γέννησης του δικού τους θησαυρού, δρασκελίζουν το κατώφλι του ναού για νά πάρουν ευλογία και αγιασμό. Όταν μια μάνα πάει το παιδί της στην εκκλησία, το ασφαλίζει σ’ ένα ακύμαντο λιμάνι. Γίνεται, σαν την Παναγία, ή γέφυρα πού ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό!

Πέρα από τις ανοιξιάτικες παγκόσμιες ημέρες με τα πολλά λουλούδια, ο Φεβρουάριος φέρνει πιο κοντά μας τις μάνες, που μας οδήγησαν για πρώτη φορά στην Εκκλησία.

Η Υπαπαντή με τον προφητικό λόγο του Συμεών μας θυμίζει τη μάνα μας, τις μάνες του κόσμου.

«… και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία». Οδυνηρό μαχαίρι θα διαπεράσει την καρδιά με τη Σταύρωση του Υιού σου.

Πόσες ρομφαίες στις μητρικές καρδιές!

Και λένε οί μάνες: «Μπροστά Εσύ… εμείς ξωπίσω Σου, Μητέρα Παναγία,… στην αγκαλιά βαστάζοντας τα βρέφη. Μά ο δρόμος κάποτε απρόσμενα μακρύς και ό χειμώνας ατέλειωτος…».

Στους σκοτεινούς χειμώνες της ζωής ατέλειωτος λειμώνας αγάπης ή μητρική καρδιά.

Σηκώνει ταπεινά το βάρος της ιερής ευθύνης. Σκέπη και καταφυγή των πονεμένων μητέρων ή Μεγάλη Μάνα.

Ή δική της σιωπηλή υποταγή στις βουλές του θεού χαρίζει καρτερία κι αντοχή κι απύθμενο βάθος σοφίας στις μάνες του κόσμου, που με περπατησιά αθόρυβη, σεμνές, προσγειωμένες, ηρωίδες ανώνυμες βαδίζουν στους δρόμους της ζωής.

Άσωτος είναι ο πλούτος τους. Ανήφορος ή μητρότητα. Και των ήμερων μας τα συνθήματα γίνονται σαϊτιές στη μητρική καρδιά.

Σκληροί καιροί. Βία, παραλογισμός, προκλήσεις.

– Πώς να μεγαλώσει το παιδί της η σύγχρονη μάνα απείραχτο από τα βέλη του κακού;

Ρομφαία στην ψυχή της το ξεστράτημά του. Κι ή μάνα στους τόπους των πολέμων;

Κι η τραγική φιγούρα της μετανάστριας  μ’ ένα μπόγο στην πλάτη κι ένα παιδί στην αγκαλιά.

Ηρωίδες μάνες! Τραγικές μάνες!

«Ουδέν γαρ μητρός εύσπλαγχνότερον και τούτο λέγω, ίνα τιμάσθαι νομοθετήσω τας μητέρας…». Κανένα άλλο όν δεν υπάρχει που να διαθέτει περισσότερη αγάπη από τη μητέρα, διαπιστώνει εμπειρικά ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και παρακινεί:

«Να αγαπάτε τις μητέρες».

Χρειάζεται προτροπή; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »