Περί των ονείρων των αρχαρίων

peri ton oneiron

ΤΟ ΟΤΙ ο νους που διαθέτω είναι ολωσδιόλου ατελής και γεμάτος από άγνοια, δεν είναι δυνατόν να το
κρύψω. Ο λάρυγγας διακρίνει τα φαγητά, και η ακοή την έννοια των λόγων. Την αδυναμία των
οφθαλμών την φανερώνει το δυνατό φως του ηλίου και την αμάθεια της ψυχής μου την αποκαλύπτουν
τα λόγια μου. Ο νόμος όμως της αγάπης αναγκάζει να επιχειρή κανείς πράγματα που υπερβαίνουν
την δύναμί του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το όνειρο του μικρού Ρ.

Ο φίλος μας Ρ. , είναι ένα μικρό παιδί. Ένα μικρό παιδί όπως όλα τα άλλα.Ένα παιδί που παίζει, γέλα και κάνει όνειρα. Όπως λέει και ο ίδιος, το κείμενο που ακολουθεί είναι η πιο γλυκιά σκέψη της ζωής του.

« Ξέρω πως με αγαπάει. Ξέρω πως αγαπάει όλους τους ανθρώπους πάνω στον κόσμο και ξέρω πως μια μέρα όλοι θα τον γνωρίσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το όνειρο της Μαρίας

Σολωµός Διονύσιος

Το όνειρο, το οποίο η Μαρία διηγείται του Λάμπρου, προεικόνιζε, ως μας διδάσκει μία σημείωση του Ποιητή, την καταστροφή του ποιήματος· έμελλεν αυτή και η θυγατέρα της να τελειώσουν καταποντισμένες.

Μου φαίνεται πως πάω και ταξιδεύω

Στην ερμιά του πελάγου εις τ’ όνειρό μου· Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καλέ μαμά και μπαμπά, είχα εγώ δύο αδελφάκια που δεν ζούνε;

Ένα ζεύγος, δυστυχώς τυπικά θρησκευόμενο, μετά τη γέννηση μιας κόρης έκαμε έκτρωση, που βέβαια δεν εγνώριζε η κόρη. Όμως στον ύπνο της κόρης, ηλικίας τότε 7-8 ετών, εμφανίστηκαν μερικές φορές δύο χαριτωμένα αγοράκια, που έπαιζαν μαζί της, ενώ φεύγοντας την ασπάζονταν και την αποχαιρετούσαν λέγοντας της: «Εμείς είμαστε αδελφάκιά σου, αλλά τώρα δεν ζούμε…»! Κάποιο πρωί η κορούλα, εντυπωσιασμένη από το συχνό και παράξενο όνειρο, ξυπνώντας ρώτησε τους γονείς της: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο διωγμός και το μαρτύριο

«Μέλλει γαρ Ηρώδης ζητείν το Παιδίον, του απολέσαι αυτό»

Στην Ευαγγελική  περικοπή, που διαβάζεται μετά τη μεγάλη Δεσποτική εορτή των Χριστουγέννων, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει ότι Άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε στον Ιωσήφ σε όνειρο και τον πρόσταξε να πάρει το νεογέννητο βρέφος και τη μητέρα Του και να αναχωρήσει για την Αίγυπτο, διότι ο Ηρώδης σκόπευε να αναζητήσει τον Χριστό για να Τον φονεύσει.

Κατ’ αρχήν, πρέπει να πούμε ότι η «πολεμική» διάθεση κατά του Χριστού και της Εκκλησίας δεν είναι νέο φαινόμενο. Πάντοτε υπήρχε. Ουσιαστικά,  ορθόδοξο ήθος είναι σταυρικό ήθος. Και είναι όντως αδύνατο να εκφράσουμε, διά της λογικής μας και μόνο, τον αποστελλόμενο προς εμάς υπό του Θεού πλούτο της σταυρικής οδού. Το γεγονός αυτό του διωγμού, που επαναλαμβάνεται στην ιστορία του κόσμου, θέτει ενώπιον μας ένα ερώτημα, που πολλές φορές έχει ανάγκη κατηγορηματικής επιλύσεως: Πώς να αντιδρά κάποιος στους διωγμούς του κόσμου τούτου; Την απάντηση τη δίδουν οι Άγιοι και οι Μάρτυρες της Εκκλησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είπε πως έλειψαν στις μέρες μας οι φίλοι κι ομολογητές του Χριστού;

Σύγχρονο αντιπαραμύθι

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

1983 μ.Χ.

Μια κόρη, ας πούμε πως την έλεγαν Μαρία, γεννημένη σε μια δροσόλουστη κωμόπολη της Κρήτης, βρίσκεται στην Αθήνα για σπουδές. Ο πατέρας φτωχός εργάτης, η μητέρα της, εργαζόμενη κι αυτή. Μεροδούλι-μεροφάι, αλλά το «δόξα σοι, ο Θεός!» δεν λείπει από το στόμα τους.

Όμορφη η Κρητικοπούλα! Ο λαμπρογάλανος ουρανός της Κρήτης κ’ η νταντελοπλουμισμένη θάλασσά της, κ’ οι ζέφυροι και τα μαϊστράλια, λες κι έβαλαν τα δυνατά τους να την κάμουν σωστή ζωγραφιά!… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο βλάσφημος Παριανός ψαράς και η Παναγία η Εκατονταπυλιανή

Η εικόνα της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο.

Στο Πίσω Λιβάδι της Πάρου, προπαραμονή Δεκαπενταύγουστου 1931, βρίσκονταν τρεις ομάδες ψαράδων, που ψάρευαν τις νύχτες με τα γρι-γρι στο στενό μεταξύ Πάρου και Νάξου.

Εκείνη τη νύχτα η μία ομάδα έμεινε στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες το έριξαν στο πιοτό, το πιοτό έφερε το κέφι, κι εκείνο παρεξηγήσεις και βαρείες κουβέντες.

Ούτε την Παναγία δεν σεβάστηκαν οι βλάσφημοι. Του κάκου προσπαθούσαν ο Λιμενοφύλακας και ο μαγαζάτορας του μικρού λιμανιού να τους συγκρατήσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θέλεις να δεις κάποιο όνειρο ή ακόμη και όραμα;

 

«Και ου θαυμαστόν· αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός»(Β΄ Κορ. ια΄ 13-15)

VatopaidiFriend: Η Ιερά Μονή Οσίου Νικοδήμου η οποία βρίσκεται στον Πεντάλοφο Γουμενίσσης εξέδωσε ένα πολύ ωραίο και χρήσιμο βιβλίο που εξηγεί τι μπορεί να κρύβεται -και καλό αλλά και κακό- πίσω από κάποιο όνειρο ή και όραμα. Επειδή πολλοί αναγνώστες μας, μάς ζητούν και ενδιαφέρονται να μάθουν κάποια πράγματα για τα όνειρα· έτσι θα αναρτήσουμε στο ιστολόγιό μας, κάποια πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα και ταπεινά ευχαριστούμε το Γέροντα και τους πατέρες της Μονής που μας παραχώρησαν την ευλογία να χρησιμοποιήσουμε τα κείμενα αυτά.

Με παραστατικό τρόπο φανερώνεται εδώ μία τραγική πραγματικότητα στο χώρο της Εκκλησίας, η πλάνη των ονείρων και των οραμάτων.
Πρωταγωνιστής σ΄αυτή την τραγική θεατρική παράσταση είναι ο διάβολος με τους ποικίλους ρόλους και τις μορφές πού παίρνει εμφανιζόμενος στη σκηνή της φαντασίας του ανθρώπου, κατά την εγρήγορση ή κατά τον ύπνο, είτε ως Παναγία είτε ως άγγελος. Παθητικός θεατής και παράλληλα τραγικό θύμα είναι αυτός που, είτε επιζητεί τέτοιες καταστάσεις είτε δεν προσέχει και δείχνει επιπόλαια εμπιστοσύνη σε τέτοια φαινόμενα πλάνης, με αποτέλεσμα να εξαπατάται.
Η παράσταση περιλαμβάνει δυο περιτώσεις πλάνης. Στο επάνω μέρος η παράσταση δείχνει μία γυναίκα πού κοιμάται και ονειρεύεται τη μορφή της Παναγίας,… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έγκλημα των εκτρώσεων, ένας γιατρός θυμάται…

Ήταν από τις πιο συγκλονιστικές εξομολογήσεις που άκουσα στη διάρκεια της ιατρικής μου προσφοράς. Παρ΄όλο που πέρασαν από τότε αρκετά χρόνια, θαρρώ πως ακόμη ακούω τη φωνή της κυρίας Σοφίας Κ. να μου διηγείται το πως σώθηκε από τον αφανισμό το πέμπτο (5ο) της παιδί:

«Είχα τέσσερα παιδιά, γιατρέ, και τα οικονομικά μας ήσαν άθλια. Η πίστη μου στο Θεό δεν έφτασε, για να με κάνει να κλείσω τ΄ αυτιά μου στις υποδείξεις προ­θύμων «συμβούλων» και αποφάσισα να πάω στο γυναι­κολόγο μου για τα «περαιτέρω». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η χάρη του Θεού στηρίζει τους αγίους ανθρώπους την ώρα του θανάτου

(Από τον Ευεργετινό)

Είναι ολοφάνερο, πως η φιλανθρωπία του Θεού συχνά φανερώνεται σ’αυτούς που είναι δίκαιοι και ενάρετοι. Και πολλές φορές όταν φθάσει η στερνή τους ώρα και πλησιάζει ο φοβερός θάνατος, συμβαίνει να βλέπουν οπτασίες Αγίων. Κι’ έτσι, όχι μονάχα δεν τρομοκρατούνται, αλλά με το να αποκαλύπτεται στην εσωτερική τους αίσθηση με ποιούς πρόκειται να συζούν, λύνονται από τα σαρκικά τους δεσμά, χωρίς κανένα φόβο και χωρίς πόνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Μονή Παναγίας Ολυμπιωτίσσης

Το Καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Ολυμπιωτίσσης.

Το πότε ιδρύθηκε και στέκει όρθιο στον ιερό βράχο το μοναστήρι της Ελασσώνος δεν είμαστε σε θέση να πούμε με βεβαιότητα γιατί δυστυχώς χάθηκαν τα παλιά αρχεία κατὰ την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με μία παράδοση, η οποία κατεγράφη από μοναχούς στον κώδικα 220 της Μονής, ιδρύθηκε τους πρώτους μΧ. αιώνες, πιθανότατα τον 5ο αιώνα. Ωστόσο θεωρούμε υπερβολική μια τέτοια άποψη, δεδομένου ότι ο μοναχισμός μόλις τότε είχε αρχίσει να ακμάζει και μάλιστα στις έρημους της Αιγύπτου και γενικά της Ανατολής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κλεοπάτρα από την Αίγυπτο και τα παραδείσια κάλλη (εορτή 19 Οκτωβρίου)

Οταν αυτοκράτορας στη Ρώμη ήταν ο Μαξιμιανός, μαρτύρησε στην Αίγυπτο γύρω στα 304 ο άγιος Ούαρος, νεαρός ακόμη αξιωματικός κάποιας ρωμαϊκής λεγεώνος. Ζηλωτής χριστιανός, συνελήφθη μέσα στις φυλακές πού πήγαινε κρυφά, για ν΄ ανακουφίζη και να δίνη θάρρος στους μάρτυρες. Ήρθε έτσι κι η δική του σειρά να χύση το αίμα του για την αγάπη του Χριστού. Στον τόπο του μαρτυρίου του βρέθηκε, σταλμένη από τη θεία πρόνοια, μια πολύ ευσεβής χριστιανή, η Κλεοπάτρα. Ήταν χήρα, αλλά πλουσιότατη κι είχε κοντά της τον μικρό μοναχογιό της. Η ευγενής κυρία παρακολούθησε με βαθύ πόνο τα σκληρά βασανιστήρια, πού έκαναν στον νέο για ν΄ αρνηθή την πίστι του. Όταν έμεινε πια άψυχο το μαρτυρικό σώμα, η Κλεοπάτρα έδωσε πολλά χρήματα στους δημίους και το πήρε. Με μεγάλη ευλάβεια το μετέφερε στο αρχοντικό της και το έθαψε.

Ύστερα από λίγα χρόνια, όταν βασίλεψε ο Μέγας Κωνσταντίνος και σταμάτησαν οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών, η Κλεοπάτρα άφησε την Αίγυπτο για να γυρίση πίσω στην πατρίδα της, την Παλαιστίνη, και πήρε μαζί της το λείψανο του μάρτυρος, σαν πολύτιμο θησαυρό. Εκεί ξόδεψε ένα μεγάλο μέρος από την περιουσία της κι έκτισε μεγαλοπρεπέστατη εκκλησία στο όνομα του αγίου Ουάρου κι αφιέρωσε σ΄ αυτή το τίμιο λείψανο πού φύλαγε μέσα σε ολόχρυση λάρνακα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η τυφλή δικαιοσύνη ΤΥΦΛΩΝΕΙ, ενώ η Παναγία…

Στα 1530, στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα, ένας τίμιος νέος, ο Στέφανος, γύριζε κάποια μέρα από την πόλη στο χωριό του.

Στον δρόμο συνάντησε κι άλλους οδοιπόρους, κι έτσι βάδιζαν όλοι μαζί συντροφιά. Κάποια στιγμή διέκριναν μακριά μερικούς νεαρούς, πού μετέφεραν αλεύρι από τον μύλο. Η παρέα του Στέφανου μπήκε σε πειρασμό.

— Δεν τους κλέβουμε το αλεύρι; είπαν μεταξύ τους. Κανείς δεν μας βλέπει. Θα το μοιραστούμε και θα το μεταφέρουμε στα σπίτια μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου, Μάνδρα Αττικής (2)

Kampanario I_M_ Gorgoepikoou

Συνέχεια από (1)

Μια μερα πού πήγαν οι τέσσερεις μοναχές στο Καπανδρίτι, ήρθε μαζί τους και μια κυρία, γνωστή, και μόλις είδε την καταπράσινη πεδιάδα με τα πλατάνια και τα πολλά νερά, είπε:

– Δεν είναι αυτό το μερος πού θα κτισθεί το Μοναστηρι. Εγώ, το είδα στο όνειρό μου. Θα κτισθεί πάνω σε οροσειρά.

Γέλασαν εκείνες και της είπαν:

Δεν πιστεύουμε στα όνειρα. Άλλωστε, ο τόπος είναι σχεδόν αγορασμενος, αφού έχουμε δώσει και προκαταβολή….

– Εδώ δε γίνεται Μοναστηρι, είπε κάποιος άλλος. Θα κάνουν εξαγωγή μαρμάρου.

Αυτό το τελευταίο, πού μπορεί να ήταν πιθανόν, …κι ακόμα οι αναβολές για τη Θεία Λειτουργία, πού τόσο περί ποθούσαν οι Μοναχές, τις έριξε σε συλλογή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κακοποίηση – Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης

victim

VatopaidiFriend: Το όνομα της παρακάτω ψυχολογικής κατάστασης, είναι παρμένο από ένα συγκεκριμένο γεγονός, αλλά οι ψυχολόγοι έχουν διαπιστώσει ότι παρόμοια περιστατικά, βρίσκουμε καθημερινά σε μέλη οικογενειών και τα θύματα είναι κυρίως γυναίκες . Η βία που αναφέρει το άρθρο, δεν είναι απαραιτήτως σωματική αλλά μπορεί να είναι ψυχολογική.

Το 1973, τέσσερις Σουηδοί που κρατήθηκαν ως όμηροι για έξι ημέρες σε θησαυροφυλάκιο τράπεζας, κατά τη διάρκεια της ληστείας, «δέθηκαν» συναισθηματικά με τους εγκληματίες που τους κρατούσαν, ένα φαινόμενο που ονομάστηκε Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους ο δεσμός αυτός με τους κακοποιούς ήταν ένα μέσο που ανέπτυξαν οι όμηροι προκειμένου να αντέξουν τη βία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »