Smyrna 1922

Smyrna (İzmir)

Smyrna was the wealthiest of Ottoman cities, located on Turkey’s Aegean coast, it embodied that empire’s best qualities of cosmopolitanism and religious tolerance. The city was known as the ‘Pearl of the Orient’.

Smyna had some of the most luxurious department stores, cinemas, opera houses in the world. While Greeks (320,000) predominated, the city also housed sizeable Armenian (10,000), Jewish, Turkish (140,000), European and American populations. Smyrna was a place where those people lived in peace.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις In English, Εθνικά. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Smyrna 1922

Jihad has killed over 60,000,000 Christians. The destruction of the Christians in Smyrna is told here.  Islam attacked the Christians of Smyrna in 1922. It was an annihilation that took place as the Christian Europeans stood aside. Before jihad exploded out of Arabia, Turkey (Asia Minor) was a Christian nation of primarily Greek culture called Anatolia. Today Turkey is 99.7% Islamic and increasing. How did this happen?

Islam tried for centuries to crush Christianity and the Greek culture in Turkey. Constantinople, the capital, fell to jihad in 1453. Christians became dhimmis, second-class citizens. The slow grind of discrimination was punctuated by outbursts of violence. Christian Greek Anatolia was painfully changed into Islamic Turkey.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Christianity, In English, Εθνικά. Ετικέτες: , , , . Leave a Comment »

Smyrna 1922

WHEN Smyrna—modern Izmir—fell to the Turkish army in 1922, and much of it was destroyed by fire, the city’s role as a bastion of Greek and Christian culture, going back nearly 2,000 years, came to an abrupt end. Before that, the port had been home to a diverse and cosmopolitan population; by the standards of the region, it was a beacon of tolerance and prosperity.

In addition to the Greeks, Armenians, Jews and Turks, there were also Americans and Britons and what Giles Milton calls the “Levantines”, rich families of European descent, who spoke half a dozen languages and occupied vast villas. Their dynasties dominated the trade and industry of the region. Some (like the Whittalls) retained British nationality over generations of Ottoman life, and it is their English-language diaries, letters and documents that provide Mr Milton with his best material. Although this slant is unrepresentatively British and privileged—lots of parties and picnics—it allows the author to be fair towards the Greeks and the Turks, who still blame one another entirely for the disaster.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις In English, Εθνικά, Πολυμέσα - Multimedia. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Η εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης το 1922

 

Η κατανόηση της Μικρασιατικής Καταστροφής

Η ασύλληπτης έκτασης, τρομερή Μικρασιατική Καταστροφή έχει απωθηθεί και παραμένει σήμερα ως ανοικτό τραύμα στο συλλογικό μας υποσυνείδητο. Είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε τις συνθήκες και τις διεργασίες κάτω από τις οποίες συνέβησαν τα γεγονότα εκείνα, αφού ανάλογες συνθήκες συνεχίζουν να υπάρχουν και σήμερα. Πρόκειται για την άνιση διπλωματία που εφαρμόζεται στις ετεροβαρείς σχέσεις μας με τους ισχυρούς προστάτες, που είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητούμε.

Οπωσδήποτε, αν η Μικρασιατική Καταστροφή οφείλεται σε δυσμενείς αντικειμενικές συνθήκες, αυτό δεν είναι βέβαιο ότι ισχύει για την αντίστοιχη καταστροφή στη Θράκη. Οι δυσμενείς αυτές συνθήκες περιγράφονται, αλλά δεν περιορίζονται, από εξελίξεις όπως η ανάπτυξη του τουρκικού εθνικισμού, ο αγγλογαλλικός ανταγωνισμός στην Εγγύς Ανατολή, το ενδιαφέρον της νεαρής Σοβιετικής Ένωσης και η προσέγγισή της προς το τουρκικό εθνικιστικό κίνημα, η αντίθεση της Γαλλίας, της Ιταλίας και… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νεοελληνική τουρκολαγνεία και οι επίγονοι του Στεργιάδη

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Ματαίως προσπαθούσαν ορισμένοι αφελείς αρθρογράφοι να μας πείσουν ότι αίρεται επιτέλους η απειλή κηρύξεως πολέμου από την Τουρκία σε περίπτωση επεκτάσεως των χωρικών μας υδάτων σε 12 μίλια. Το περίφημο casus belli τελικά δεν απαλείφθηκε από το επίσημο τουρκικό δόγμα και οι αφελείς εξετέθησαν για την τουρκολαγνεία τους. Όπως εκτίθενται για την εθνική τους αναξιοπρέπεια και όσοι προτείνουν ή επιχειρούν το ψαλίδισμα της Ιστορίας μας στο όνομα των «καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων»… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΜΥΡΝΗ Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 1922.

Η Σμύρνη πριν την καταστροφή

Η Σμύρνη πριν την καταστροφή

«Είδα Τούρκους στρατιώτες να βάζουν φωτιά»

Άγνωστες μαρτυρίες έρχονται στο φως για πρώτη φορά και διαλύουν κάθε αμφιβολία για τα δραματικά γεγονότα

Ποιος έκαψε τη Σμύρνη; Πλέον δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Το βιβλίο του Βρετανού συγγραφέα Τζάιλς Μίλτον «Ο Χαμένος Παράδεισος, Σμύρνη 1922» βασίστηκε σε, ανέκδοτα μέχρι σήμερα, γράμματα και ημερολόγια Λεβαντίνων της Σμύρνης. Οι μαρτυρίες Αμερικανών, Βρετανών και Γάλλων που είδαν Τούρκους στρατιώτες με βαρέλια γεμάτα πετρέλαιο να ραντίζουν τα κτίρια στην αρμενική συνοικία και να βάζουν φωτιά, δίνουν την πιο κατηγορηματική απάντηση στο ιστορικό ερώτημα. Αναπάντητα όμως συνεχίζουν να παραμένουν τα γιατί μπροστά σε τόσο ανθρώπινο πόνο και παραλογισμό: την ώρα που οι ορχήστρες των βρετανικών πλοίων έπαιζαν για να μην ακούγονται οι κραυγές των προσφύγων, οικογένειες κρύβονταν σε τάφους για να γλιτώσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Βρεταννική αυτοκρατορία και η Ελλάς

Η βρεταννική "δημοκρατία" στην Κύπρο (Ιανουάριος 1964).
Η βρεταννική «δημοκρατία» στην Κύπρο (Ιανουάριος 1964).

Του Ν. Φωκά

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος έλεγε ότι δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, αλλά εθνικά συμφέροντα. Η ανάλυση των εθνικών συμφερόντων της Βρεταννικής Αυτοκρατορίας σε σχέση με τα Ελληνικά συμφέροντα, είναι χρήσιμη όχι μόνον για την κατανόηση της ιστορίας του νέου Ελληνικού Κράτους, αλλά και για την χάραξη μιας σωστής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής απέναντι στην διάδοχο της Βρεταννικής αυτοκρατορίας, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Το νέο Ελληνικό Κράτος ιδρύθηκε με την υποστήριξη της Μεγάλης Βρεταννίας στο συνέδριο του Λονδίνου το 1830, για να εξυπηρετήσει την βρεταννική πολιτική στην περιοχή μας. Δύο ήταν οι βασικές συνιστώσες αυτής της πολιτικής. Η διάσπαση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και η παρεμπόδιση της καθόδου της Ρωσσικής αυτοκρατορίας στην Μεσόγειο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »