Η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη (2)

Ο Επιτάφιος της Μονής Βατοπαιδίου (δώρο του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού, 1347-1354)

Ο Επιτάφιος της Μονής Βατοπαιδίου (δώρο του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού, 1347-1354)

Αγίου Επιφανίου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίας της Κύπρου

ΛΟΓΟΣ

στο Άγιο και Μεγάλο Σαββάτο

Που αναφέρεται

Στη Θεόσωμη Ταφή του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού
και στον Ιωσήφ από την Αριμαθαία, και στην κάθοδο του Κυρίου στον Άδη, που έγινε κατά παράδοξο τρόπο μετά το σωτήριο πάθος.
15. Ας κατεβούμε μαζί με τον Χριστό, ας συγχορέψουμε, ας σπεύσουμε, ας κάνουμε γρήγορα, βλέποντας τη συμφιλίωση του Θεού με τους ανθρώπους, την απελευθέρωση των καταδίκων που κάνει ο αγαθός Κύριος. Γιατί πορεύεται Αυτός που από τη φύση Του είναι φιλάνθρωπος, να αποφυλακίσει τους πανάρχαιους δεσμώτες, με ανδρεία και πολλή δύναμη , αυτούς που βρίσκονται στους τάφους, που κατάπιε τυραννικά ο πικρός και ανήμερος τύραννος, αφού τους υπέταξε και ως ληστής τους άρπαξε από την αγκαλιά του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη (1)

akratapeinosisΑγίου Επιφανίου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίας της Κύπρου

ΛΟΓΟΣ

στο Άγιο και Μεγάλο Σαββάτο

Που αναφέρεται

Στη Θεόσωμη Ταφή του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού
και στον Ιωσήφ από την Αριμαθαία, και στην κάθοδο του Κυρίου στον Άδη, που έγινε κατά παράδοξο τρόπο μετά το σωτήριο πάθος.

***

1. Τι είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα; Μεγάλη σιωπή είναι απλωμένη στη γη. Μεγάλη σιωπή και ηρεμία. Μεγάλη σιωπή γιατί κοιμάται ο Βασιλιάς. Η γη φοβήθηκε και ησύχασε, επειδή ο Θεός με το σώμα κοιμήθηκε. Ο Θεός με το σώμα πέθανε, και τρόμαξε ο Άδης. Ο Θεός για λίγο κοιμήθηκε, και ανέστησε αυτούς που βρίσκονταν στον Άδη. Πού είναι τώρα οι προ ολίγου ταραχές και οι φωνές και οι παράνομοι θόρυβοι κατά του Χριστού; Πού είναι οι όχλοι και οι εξεγέρσεις και οι στρατιωτικές φρουρές και τα όπλα και οι λόγχες; Πού είναι οι βασιλιάδες και οι ιερείς και οι δικαστές οι καταδικασμένοι; Πού είναι οι αναμμένες δάδες και τα μαχαίρια και οι άτακτες κραυγές; Πού είναι οι όχλοι που εφρύαξαν και η άσεμνη κουστωδία; Εξαφανίστηκαν πραγματικά, γιατί στ’ αλήθεια πραγματικά οι όχλοι έκαναν σχέδια ανόητα και μάταια. Σκόνταψαν πάνω στον ακρογωνιαίο λίθο, τον Χριστό και συντρίφτηκαν οι ίδιοι. Χτύπησαν με μανία τη στέρεη Πέτρα, αλλά διαλύθηκαν σε αφρούς, όπως τα κύματα που κτυπούν στο βράχο. Χτύπησαν πάνω στο ανίκητο αμόνι και οι ίδιοι κομματιάστηκαν. Ανύψωσαν στο ξύλο του Σταυρού την πέτρα και αυτή κύλησε και τους θανάτωσε. Όπως οι Φιλισταίοι τον δυνατό Σαμψών, έδεσαν και αυτοί τον Ήλιο Χριστό, αυτός όμως έσπασε τις πανάρχαιες αλυσίδες και εξόντωσε τους αλλοφύλους και παράνομους. Έδυσε ο Θεός, ο Ήλιος της δικαιοσύνης Χριστός, στη γη και πλάκωσε με πηχτό σκοτάδι τους Ιουδαίους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

What Christ Accomplished on the Cross

 by Hieromonk Damascene

A talk delivered at the Annual Lenten Clergy Confession of the New Gracanica Metropolitanate and the Western American Diocese of the Serbian Orthodox Church, Jackson, California, March 4/17, 2004.

The topic of today’s talk—what Christ accomplished on the Cross—is of course a prime subject of contemplation during the Lenten season, as we prepare to prayerfully commemorate Christ’s passion, death, and the inevitable consequence of His death: His holy Resurrection. As we call to mind and repent of our sins during the Holy Fast, we also call to mind that which has saved us from the eternal consequences of sin. We call to mind Christ’s life-creating death on the Cross, which He underwent for the salvation of each one of us.

The Orthodox dogma of our redemption—which includes the doctrines concerning Christ’s incarnation, death and Resurrection—is the chief dogma of our Faith, together with the dogma of the Holy Trinity. I have been especially contemplating and reading Patristic writings on this subject for a few years now. It is a vast subject. In this lecture I will try to outline its main points in a linear and chronological fashion. I will speak about the state of man before the Fall and after the Fall, and then speak about how Christ saved us from the consequences of the Fall through His incarnation, death and Resurrection. Finally, I will summarize all the present and future accomplishments of Christ’s redemptive work. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Dismissal Hymn (Apolytikion) and Kontakion of the Worship of the Precious and Life-Giving Cross (3rd Sunday of the Fast) – Απολυτίκιο και Κοντάκιο της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως

VatopaidiFriend: Notice what the Kontakion (the second hymn) says. It is LITERAL, not «metaphorical».

Dismissal Hymn. First Mode.

Save, O Lord, Thy people, and bless Thine inheritance; grant Thou unto the faithful victory over adversaries. And by the power of Thy Cross do Thou preserve Thy commonwealth.

(Note: The original says «sovereigns» instead of «faithful» and «barbarians» instead of «adversaries». The «sovereigns» are the pious emperors of Byzantium, the best state in all of history, which – with the exception of some dark periods – provides a luminous example of true Christian spirituality, and unsurpassed economy, welfare, culture, ecology etc. The «barbarians» are the ungodly, backward hordes who always wanted to ravage the Byzantine Empire, and, after more than 1000 years, finally did – temporarily.)

Απολυτίκιον. Ήχος α΄.

Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, διά του Σταυρού σου, πολίτευμα.

Kontakion. Grave Mode. READ MORE… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

The Dream of the Rood

The Ruthwell Cross. From: "The Anglo-Saxons", Ed. by James Campbell, Penguin Books, 1991.

The Ruthwell Cross. From: "The Anglo-Saxons", Ed. by James Campbell, Penguin Books, 1991.

VatopaidiFriend: «The Dream of the Rood (=Cross)» is a wonderful Old English poem written in the 8th century (before the Schism). It tells of how the Cross appeared to a man in a vision and spoke to him. It provides profound Orthodox insight on the Mystery of the Atonement. The translation into modern English is by Mary Rambaran-Olm. Note that today, with the Old (Julian) Calendar, we celebrate the Exaltation of the Precious and Life-Giving Cross (September 14/27).

1 Lo! I will tell of the best of dreams,

what I dreamed in the middle of the night,

after the speech-bearers were in bed.

It seemed to me that I saw a very wondrous tree

5 lifted into the air, enveloped by light,

the brightest of trees. That beacon was all

covered with gold. Gems stood Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Condemned to Immortality: A meditation on the Resurrection

resurection2by Archimandrite Dr Justin Popovic

People condemned God to death; with His Resurrection He condemned them to immortality. For striking Him, God returned embraces; for insults, blessings; for death, immortality. Never did men show more hate towards God than when they crucified Him; and God never showed His love towards people more than when He was resurrected. Mankind wanted to make God dead, but God, with His Resurrection, made people alive, the crucified God resurrected on the third day and thereby killed death! There is no more death. Immortality is surrounding man and his entire world.

With the Resurrection of the God-Man, the nature of man is irreversibly led toward the road of immortality and man’s nature becomes destructive to death itself. For until the Resurrection of Christ, death was destructive for man; from the Resurrection of Christ, man’s nature becomes destructive in death. If man lives in the faith of the Resurrected God Man, he lives above death, he is unreachable for her; death is under man’s feet. Death where is thy sting? Hell, where is thy victory? And when a man who believes in Christ dies, he only leaves his body as his clothes, in which he will be dressed again on the Day of Last Judgment.

Before the Resurrection of the God-Man, death was the second nature of man; life was first and death was second. Man became accustomed to death as something natural. But after His Resurrection the Lord changed everything: and it was only natural until Christ’s Resurrection, that the people became mortal, so after Christ’s Resurrection it was natural that the people became immortal.

Through sin, man becomes mortal and temporal; with the Resurrection of the God-Man, he becomes immortal and eternal. In this lies the strength, in this lies the power, in this lies the might of Christ’s Resurrection. Without the Resurrection there is no Christianity. Among the miracles, this is the greatest one; all other miracles begin and end with it. From it sprouted the faith and the love and the hope and the prayer and the love toward God.

 from «Philosophical Cliffs»