A hymn to St Genevieve

Blessed was the birth of this young maid,

To which the hierarch Germanus bare witness,

And that which he foresaw in spirit

The outcome of her life hath proven.

He suspended a coin of bronze

Upon her virginal bosom,

To be a seal of her virginity,

As it bare the insignia of the Cross. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις In English, Saints. Ετικέτες: , , , , , , . Leave a Comment »

Οσία Άννα η Λαρισαία (13 Ιουνίου)

Κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο, 9ος αιώνας – μέσα 10ου αιώνα, αναδεικνύεται μία ακόμη αγία μορφή της πόλης της Λάρισας η οσία Άννα και ο υιός της Ιωάννης. Το συναξάρι της αγίας Άννας εξέδωσε ο διευθυντής των Γ.Α.Κ. κ. Σταύρος Γουλούλης από τον κώδικα Vaticanus graecus 1558 (φφ. 71v-73r), ένα Μηνιαίο του μηνός Ιουνίου του 16ου αιώνα [1]. Η μνήμη της τιμάται στις 13 Ιουνίου. Στα Synaxaria selecta της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως αναγράφεται:«της οσίας μητρός ημών Άννης και τον υϊού αυτής Ιωάννου» [2]. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει σχετικά στον Συναξαριστή του: «Τη αυτή ημέρα της οσίας μητρός ημών Άννης και του υιού αυτής Ιωάννου. Μήτηρ και υιός Άννα και Ιωάννης, ώφθησαν άμφω ουρανώ οικήτορες» [3]. Το συναξάρι αποτελεί μια επιτομή της Διηγήσεως του Παύλου Μονεμβασίας (10ος αιώνας) από το έργο του Διηγήσεις περί ενάρετων και θεοσεβών Ανδρών τε και Γυναικών [4]. Τέλος, το συναξάρι της περιλαμβάνεται και στο Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας του μηνός Ιουνίου [5]. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Le Père Serge Chévitch (1903-1987), un Starets Russe en Île de France. Biographie (4)

Photo prise le 30 Novembre 1957 devant l'entrée de l'église des Trois Saints Hiérarques, à l'occasion de la consécration de Monseigneur Antoine Bloom (quatrième à partir de la droite, imberbe). Le Père Sophrony et le Père Serge sont en deuxième et quatrième position à partir de la gauche.

Ordonné diacre le 11 et prêtre le 12 septembre 1945 en la cathédrale Alexandre-Nevsky, rue Daru à Paris, le Père Serge fut désigné comme recteur de l’église de la Sainte-Trinité à Vanves. À cette charge vint très peu de temps après s’ajouter celle d’higoumène du skit du Saint-Esprit au Mesnil-Saint-Denis près de Trappes (Yvelines).

Pendant cette période, le Père Serge était en relation épistolaire suivie avec le célèbre Starets Chariton, higoumène du monastère de Valaam, qui lui donna maints conseils utiles pour sa vie spirituelle. Ancore… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Le Père Serge Chévitch (1903-1987), un Starets Russe en Île de France. Biographie (2)

Léonide Ouspensky

A la fin de l’année 1924, Cyrille s’engagea dans le mouvement des « Jeunes Russes » (Mladoross) qui venait d’être créé. Dirigée par Alexandre Kasem-Beg, cette organisation politique, qui avait son siège à Paris, était la plus importante et la plus active de l’émigration. De caractère nationaliste — l’une de ses devises était : « Ni Blanc ni Rouge, Russe » — et empreinte d’idéaux religieux, elle militait pour une restauration, en Russie, d’une monarchie démocratique. À partir de 1933, Cyrille fut le trésorier du mouvement jusqu’à l’extinction de celui-ci en 1939.

Le mouvement fonda plusieurs revues dans lesquelles Cyrille écrivit un certain nombre d’articles concernant, pour la plupart, la situation de l’Église en Russie, et affirmant en particulier la nécessité pour celle-ci, comme condition de sa survie, d’être totalement désengagée politiquement. Ancore Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Le Père Serge Chévitch (1903-1987), un Starets Russe en Île de France. Biographie (1)

Le Père Serge Chévitch

Cyrille (le futur Starets Serge) est né le 3 août 1903 (21 juillet suivant le nouveau calendrier) à La Haye (Pays-Bas) où son grand-père maternel, Cyrille Struve, exerçait les fonctions d’ambassadeur de Russie et où ses parents, Georges et Marie Chévitch étaient alors en visite. Ceux-ci retournèrent en Russie alors qu’il était âgé de trois semaines.

Son père était officier supérieur dans l’armée russe. Il était issu d’une famille noble de la République de Venise qui possédait un fief en Herzégovine. Il disposait d’un important personnel de maison et avait pris soin d’engager des employés français, allemand et anglais, afin que ses enfants puissent apprendre à pratiquer les trois langues. C’est ainsi que Cyrille parlait déjà parfaitement le français à l’âge de huit ans. Il resta toujours reconnaissant à sa nourrice française, Parascève, de lui avoir non seulement enseigné la langue et la culture d’un pays qu’il aimait, mais aussi d’avoir fortement contribué à sa première formation religieuse. Cyrille était un garçon éveillé, courageux, bon et généreux. Ancore… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Θεοφιλέστατος κ. Θεόκτιστος και η πάλαι ποτέ διαλάμψασα Επισκοπή Ανδρούσης

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ανδρούσης, βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης

Διάγραμμα της ιστορικής της πορείας

Η απόφαση της Σεπτής Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος να προχωρήσει στην εκλογή και χειροτονία Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης επισκοπής Ανδρούσης, προκάλεσε αισθήματα ιδιαίτερης χαράς στο πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως μας. Παράλληλα, όμως, προξένησε και ένα ερώτημα αναφορικά με την επιλογη του συγκεκριμένου τίτλου, δηλαδη του τίτλου μιας διαλυμένης μεσσηνιακής επισκοπής. Στο ερώτημα αυτό επιχειρεί να απαντήσει η παρούσα δημοσίευση, μέσα από τη συνοπτική παρουσίαση της ιστορικής πορείας της επισκοπικής αυτής έδρας.
Οι γνώσεις της επιστημονικής κοινότητας αναφορικά με τη μεσσηνιακή επισκοπή Ανδρούσης είναι περιορισμένες, εξαιτίας της έλλειψης πηγών. Το πρόβλημα αυτό είναι πιο έντονο για τη βυζαντινή περίοδο, παρά τις ερευνητικές προσπάθειες μιας σειράς αξιόλογων ερευνητών και ιστοριοδιφών, όπως του μακαριστού μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομου Θέμελη και του Τάσου Αθ. Γριτσόπουλου[1]. Αντιθέτως, η ερευνητική δραστηριότητα του τελευταίου έχει αποκαλύψει αρκετές πτυχές της ιστορικής πορείας της επισκοπικής αυτής έδρας κατά τη μεταβυζαντινή εποχή.
Η ονομασία της επισκοπής οφείλεται στον μεσαιωνικό οχυρό οικισμό της Ανδρούσης, πού βρίσκεται στο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσία Άννα η Λαρισαία (13 Ιουνίου)

VatopaidiFriend: Αγαπητοί μας αναγνώστες μην διερωτάστε πως και αναρτήσαμε τέτοια μέρα το βίο της αγίας Άννας, απλά τώρα για πρώτη φορά διαβάσαμε το βίο της, ο οποίος πολύ μας συγκίνησε και θα θλελαμε να τον μοιραστούμε μαζί σας. Η αγία βοήθειά μας. Ιδιαίτερες ευχές στην αγαπητή Άννα συνεργάτιδα του Ιστολογίου μας.

Κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο, 9ος αιώνας – μέσα 10ου αιώνα, αναδεικνύεται μία ακόμη αγία μορφή της πόλης της Λάρισας η οσία Άννα και ο υιός της Ιωάννης. Το συναξάρι της αγίας Άννας εξέδωσε ο διευθυντής των Γ.Α.Κ. κ. Σταύρος Γουλούλης από τον κώδικα Vaticanus graecus 1558 (φφ. 71v-73r), ένα Μηνιαίο του μηνός Ιουνίου του 16ου αιώνα [1]. Η μνήμη της τιμάται στις 13 Ιουνίου. Στα Synaxaria selecta της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως αναγράφεται:«της οσίας μητρός ημών Άννης και τον υϊού αυτής Ιωάννου» [2]. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει σχετικά στον Συναξαριστή του: «Τη αυτή ημέρα της οσίας μητρός ημών Άννης και του υϊού αυτής Ιωάννου. Μήτηρ και υϊός Άννα και Ιωάννης, ώφθησαν άμφω ουρανώ οικήτορες» [3]. Το συναξάρι αποτελεί μια επιτομή της Διηγήσεως του Παύλου Μονεμβασίας (10ος αιώνας) από το έργο του Διηγήσεις περί ενάρετων και θεοσεβών Ανδρών τε και Γυναικών [4]. Τέλος, το συναξάρι της περιλαμβάνεται και στο Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας του μηνός Ιουνίου [5].
Αφορμή της σύνταξης του Βίου από τον Μάρκο υπήρξε η συνάντησή του με έναν ιερομόναχο και τα όσα του εκμυστηρεύθηκε ο ιερομόναχος σχετικά με την οσία. Έτσι, ο ιερομόναχος αυτός ταξίδευε, διά θαλάσσης, από τη Ρώμη προς την Κωνσταντινούπολη. Το πλοίο που τον μετέφερε, αναγκάστηκε κάποια στιγμή, εξαιτίας των ανέμων, να κάνει στάση σε ένα ακατοίκητο και χέρσο νησί της Αδριατικής. Ο ιερομόναχος εκμεταλλευόμενος τον αναγκαστικό ελλιμενισμό του πλοίου θέλησε να περπατήσει στο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Vladimir Lossky (1903-1958), un des plus grands théologiens orthodoxes de notre temps

Né le 8 juin [26 mai calendrier Julien] 1903, le lundi de la Pentecôte. Son père, Nicolas Lossky, philosophe renommé, refuse de quitter la Russie pendant la période révolutionnaire.

Novembre 1922 : le gouvernement soviétique expulse Nicolas Lossky et sa famille, qui séjournent à Prague de la fin 1922 à octobre 1924. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

LA COMMUNAUTE CHYPRIOTE DE FRANCE LANCE UN APPEL (Γαλλικά, French)

pyrgosNON A l’illumination de la Tour Eiffel aux couleurs de la Turquie

Dans le cadre de « la saison de la Turquie en France », organisée par le Ministère de la Culture et de la Communication, il est prévu que la Tour Eiffel soit illuminée aux couleurs de la Turquie du 8 au 29 octobre.

C’EST INACCEPTABLE !

En effet, les turcs ont envahi CHYPRE en juillet 1974 et occupent, depuis, plus de 36% du territoire; ils ont commis des crimes contre l’humanité, qu’ils continuent de nier alors que les preuves s’accumulent; par ailleurs, la République de Chypre, c’est-à-dire l’île dans sa totalité est entrée dans l’Union Européenne le 1er mai 2004; il est donc indéniable, qu’ ACTUELLEMENT LA TURQUIE OCCUPE L’UNION EUROPEENNE avec plusieurs dizaines de milliers de soldats).

Le maintien de l’illumination de la Tour Eiffel, symbole de Paris et de la France, soulève l’incompréhension, la colère, la révolte.

LA COMMUNAUTE CHYPRIOTE DE FRANCE LANCE UN APPEL SOLENNEL A MONSIEUR LE MINISTRE DE LA CULTURE ET DE LA COMMUNICATION, AFIN QU’IL ANNULE L’ILLUMINATION DE LA TOUR EIFFEL AUX COULEURS DE LA TURQUIE et demande aux intellectuels, aux personnalités politiques et à chaque citoyen européen, de la soutenir dans cette démarche afin d’ EMPECHER UNE MANIFESTATION SCANDALEUSE. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις En Français. Ετικέτες: , , , , , . Leave a Comment »

The Early Centuries of the Greek Roman East (3)

The coronation of David. Miniature from the byzantine Psalter of the National Library of Paris (early 10th century). Η στέψη του Δαβίδ. Μικρογραφία από το βυζαντινό Ψαλτήρι της Εθνικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων (αρχές 10ου αιώνος).

The coronation of David. Miniature from the byzantine Psalter of the National Library of Paris (early 10th century). Ο Δαβίδ στεφόμενος. Μικρογραφία από το βυζαντινό Ψαλτήρι της Εθνικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων (αρχές 10ου αιώνος).

(continuation from 2)

Literature and the Arts

Outside the Augustaeum, in Constantinople, one would notice a statue of Justinian wearing what was known at the time as the armour of Achilles. But the Emperor carried no weapon. Instead he held in his left hand the symbol of power of the Christian Roman Emperor, the globe, which signified his dominion over land and sea, and on the globe was a cross, the emblem of the source of his rule. Justinian as Achilles was a natural example of the fusion of classical culture with Christianity in the Eastern Roman Empire. This fusion begun before Justinian’s time but was to continue to be one of the distinguishing marks of education and literature in the age of Justinian. Along with the legal and architectural splendours discussed above, the reign of Justinian also saw a flowering of literature such as the Greco-Roman world had not enjoyed for many years.

The earliest Christians avoided the worldly learning of the Greeks with their «philosophy and deceit», and saw no way in which the blasphemous literature could be brought into any sort of relationship with Christian teaching. This reaction of many Christians, as late as the second century, could be summed up in Tertullian’s famous phrase, «what has Athens to do with Jerusalem?» In time, however, Christian thinkers began to realize that there was much to be carried over into Christian teaching from the Classical Greeks. Socrates and Plato, for example, often seemed to approximate Christian thought. Likewise many of the writings of Aristotle could be fit right into the teachings of the Church.  MORE… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »