Η Διακήρυξη του ουρανού

«Και φωνή εγένετο εκ των ουρανών· Συ ει ο υιός μου ο Αγαπητός, εν σοι ευδόκησα»

(Μαρκ. 1, 11)

Λιτότητα εκφράσεως

Μεγάλο γεγονός με λίγες λέξεις. Το Ευαγγέλιο, που διαβάζεται κατά την τελετή του Αγιασμού των Θεοφανείων, είναι από τα μικρότερα σε έκταση. Μόλις τρεις στίχοι είναι. Και όμως μέσα σ’ αυτούς τους ελάχιστους στίχους κρύβεται όλο το Θεοφανικό μυστήριο. Λιτότητα χαρακτηρίζει τους Ιερούς Ευαγγελιστές στην περιγραφή των μεγάλων γεγονότων της ζωής του Χριστού.

Είναι και η λιτότητα μία απόδειξη της αλήθειας των υπερφυσικών γεγονότων. Αν όσα περιγράφουν οι Ευαγγελιστές για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού δεν ήσαν αδιάψευστα γεγονότα, αλλ’ ήσαν αποκυήματα της φαντασίας, θα προσπαθούσαν να τα στολίσουν με εντυπωσιακές περιγραφές, με κτυπητά επίθετα και με λογοτεχνικά περιδέραια. Αλλά τα γεγονότα της Αγίας Γραφής είναι πραγματικά. Γι’ αυτό με λιτότητα ύφους παριστάνεται η φυσικότητά τους.

Η ερμηνεία της εικόνας της Βαπτίσεως του Κυρίου (Τα Θεοφάνεια)

Μέχρι τον Δ´ αἰώνα, ἡ Γέννηση καί ἡ Βάπτιση τοῦ Κυρίου ἑορτάζονταν τήν ἴδια ἡμέρα. Ἡ ἑνότης τους εἶναι ἀκόμη ὁρατή στήν παρόμοια σύσταση τῶν ἀκολουθιῶν αὐτῶν τῶν δύο ἑορτῶν καί δείχνει μιά ὁρισμένη συμπλήρωση τοῦ γεγονότος τῆς Γεννήσεως σ ̉ ἐκεῖνο τῆς Βαπτίσεως. Στή Γέννησή του, λέγει ὁ ἅγιος Ἰερώνυμος, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἦλθε στόν κόσμο μέ κρυφό τρόπο, στήν Βάπτισή του ἐμφανίστηκε μέ φανερό τρόπο. Ἐπίσης ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: Τά Θεοφάνεια δέν εἶναι ἡ ἑορτή τῆς Γεννήσεως ἀλλά τῆς Βαπτίσεως. Πρίν ἦταν ἄγνωστη ἀπό τό λαό, μέ τή Βάπτιση, ἀποκαλύπτεται σέ ὅλους.

Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀναπαύεται αἰώνια ἐπάνω στόν Υἱό· ἐκδηλωτική δύναμη ἀποκαλύπτει τόν Υἱό στόν Πατέρα καί τόν Πατέρα στόν Υἱό καί πραγματοποιεῖ ἔτσι τή θεία γενεαλογία, εἶναι ἡ αἰώνια χαρά… ὅπου οἱ τρεῖς χαίρονται μαζί. Ἡ ἐνσάρκωση ριζώνεται στήν ἴδια πράξη γενεαλογίας ἀλλά πού καλύπτει προοδευτικά τήν ἀνθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ.

Η Βάπτιση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Οι Χριστιανικές γιορτές είναι γεγονότα, που έχουν σκοπό να καθοδηγήσουν τον άνθρωπο στο μεγάλο μυστήριο της σωτηρίας και για αυτό είναι λυτρωτικές για τον πιστό. Έτσι ο χρόνος για τον άνθρωπο, που συμμετέχει σε όλες τις γιορτές της Εκκλησίας, μεταφέρει το μήνυμα της εν Χριστώ αναγέννησης, την οποία καμία άλλη κοσμική γιορτή δεν μπορεί να προσφέρει ή να αντικαταστήσει.

Τα Θεοφάνεια ή Θεοφάνια ή γιορτή των Επιφανείων ή Αγίων Φώτων είναι μια από τις δεσποτικές γιορτές του Χριστού μας μέσα στο λειτουργικό πλαίσιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου. Είναι η τρίτη και τελευταία γιορτή του Δωδεκαημέρου (γιορτών των Χριστουγέννων). Η γιορτή αυτή είναι η αρχαιότερη μετά το Πάσχα δεσποτική γιορτή, που άρχισε κατά το 2ο αιώνα μ.Χ. και συνδέεται με την αποκάλυψη του Θεού, δηλαδή τη φανέρωση του ενός Τριαδικού Θεού στην ενανθρώπηση του Υιού του Θεού και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Είναι η αρχή της δημόσιας φανέρωσης της ένσαρκης οικονομίας του Υιού του Θεού, που συνδέεται με τη βάπτιση Tου στον Ιορδάνη από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και η οποία τον ανέδειξε Σωτήρα και Λυτρωτή του κάθε πιστού. Η βάπτιση του Χριστού μας κατέστη ο θεμέλιος λίθος της σύνδεσης του κάθε πιστού με το μυστήριο της βάπτισής του, με το οποίο ξαναγεννιέται και εισέρχεται στη νέα εν Χριστώ ζωή.

Τα Φώτα στ’ Αϊβαλί

Στα θαλασσινά τα μέρη ρίχνουνε τον Σταυρό, ύστερ’ από τη Λειτουργία των Θεοφανίων. Έτσι τον ρίχνανε καί στην πατρίδα μου, κ’ ήτανε ένα θέαμα έμορφο και παράξενο.

 Ξεκινούσε η συνοδεία από τη μητρόπολη. Μπροστά πηγαίνανε τα ξαφτέρουγα και τα μπαϊράκια, κ’ ύστερα πηγαίνανε οι παπάδες με τον δεσπότη, ντυμένοι με τα χρυσά τα άμφια, παπάδες πολλοί κι αρχιμαντρίτες, γιατί η πολιτεία είχε δώδεκα εκκλησίες, και κατά τις επίσημες μέρες στις μικρές ενορίες τελειώνανε γλήγορα τη Λειτουρ­γία και πηγαίνανε οι παπάδες στη μητρόπολη, για να γίνεται η γιορ­τή πιο επίσημη. Οι ψαλτάδες ήτανε και κείνοι κάμποσοι κ’ οι πιο καλλίφωνοι, και ψέλνανε με μεγαλοπρέπεια βυζαντινά, δηλαδή ελ­ληνικά, κι όχι σαν σήμερα πού τρελλαθήκαμε και κάναμε την ψαλ­μωδία μας σαν ανάλατα και ξενικά θεατρικά τραγούδια. Από πίσω ακολουθούσε λαός πολύς.

Η εικόνα των Αγίων Θεοφανείων

Τα Άγια Θεοφάνεια είναι μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Εορτάζεται το γεγονός της Βαπτίσεως του Κυρίου στα Ιορδάνια νάματα και ταυτόχρονα φανερώνεται η Τριαδική Θεότητα στον κόσμο.

Η σπουδαιότητα της εορτής φαίνεται από τις ιστορικές μαρτυρίες που αναφέρουν ότι μετά το Πάσχα, η εορτή των Θεοφανίων είναι η αρχαιότερη χριστιανική εορτή.

Το γεγονός της Βαπτίσεως έχει τεράστια θεολογική σημασία. Ο αγιογράφος κατάφερε να αποτυπώσει με τα χρώματα αυτό το πλούσιο σε νοήματα γεγονός.

Ο Χριστός βρίσκεται μεταξύ ψηλών βράχων, που σμίγουν και σχηματίζουν «κλεισούραν». Τα νερά, που δεν είναι αγιασμένα, μας θυμίζουν την εικόνα του θανάτου – κατακλυσμού. Ο συμβολισμός των βράχων της εικόνας της γεννήσεως συνεχίζεται στην εικόνα των Θεοφανίων και καταλήγει στην εικόνα της καθόδου του Χριστού στον Άδη. Η εικόνα της βαπτίσεως παρουσιάζει τον Ιησού να εισέρχεται στα νερά, στον υγρό τάφο. Ο Άδης έχει την μορφή ενός σκοτεινού σπηλαίου, που περιέχει όλο το σώμα του Κυρίου, δείχνοντας την προκάθοδο Του στον Άδη, για να διαλύσει το δυνατό του κόσμου τούτου. Όπως αναφέρει και ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, ο Ιησούς «Καταβάς ἐν ὕδασιν ἔδησε τόν ἰσχυρόν».

Θεοφάνεια (+Ι. Μ. Φουντούλη)

Την 6^η  Ιανουαρίου εορτάζει η Εκκλησία μας την μεγάλη δεσποτική εορτή των «Θεοφανείων» ή «Επιφανείων» ή «τα άγια Φώτα». Τα προεόρτιά της αρχίζουν την επομένη της πρωτοχρονιάς, την 2^α  Ιανουαρίου. Μέσα στην προπαρασκευαστική αυτή περίοδο ευρίσκεται και η «Κυριακή προ των φώτων». Και αυτή εντάσσεται μέσα στην προεόρτιο λειτουργική ετοιμασία. Στα αναγνώσματα της θείας λειτουργίας της Κυριακής αυτής ακούμε την «Αρχή του Ευαγγελίου Ιησού Χριστού, Υιού του Θεού» από τον πρόλογο του Κατά Μάρκον Ευαγγελίου, που αφηγείται την εμφάνιση του Προδρόμου στην έρημο του Ιορδάνη, το κήρυγμά του και την προφητεία του περί του Χριστού. Ο Ιωάννης εβάπτισεν «εν ύδατι», ο «ισχυρότερός» του όμως, που έρχεται «οπίσω» του, θα βαπτίσει τον λαό «εν Πνεύματι αγίω» (Μάρκ. 1, 1-8).

Στην τετραήμερο προεόρτιο περίοδο, από της 2^ας μέχρι της 5^ης Ιανουαρίου στοιβάζονται οι κανόνες, τα τριώδια και τα άλλα προεόρτια ιερά άσματα. Εχομε και εδώ την «Μεγάλη Εβδομάδα» των Φώτων, όπως την είδαμε και στα Χριστούγεννα, με την διαφορά ότι ο χρόνος της προπαρασκευής εδώ είναι μικρότερος, λόγω της παρατάσεως των μεθεόρτων των Χριστουγέννων μέχρι της 31^ης Δεκεμβρίου και της εορτής της Περιτομής του Χριστού της 1^ης Ιανουαρίου. Και πάλι η επίδραση των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος είναι έκδηλη, λόγω ακριβώς της προσπάθειας παραλληλισμού της εορτής των Θεοφανείων προς το Πάσχα. Και πάλι η προπαρασκευή κορυφώνεται την παραμονή με την λαμπρά ακολουθία των μεγάλων ωρών και του μεγάλου εσπερινού της εορτής.

Θεοφάνεια στα κύματα του Αιγαίου Πελάγους

Ω αμάραντο πέλαγο τι ψιθυρίζεις πες μου…

Στον Ήλιο ψιθυρίζω,

τον Πρώτο της Ανατολής,

της Δικαιοσύνης,

Μικρός και Μεγάλος Αγιασμός

Η Εκκλησία μας παρέλαβε από τον 3ο η 4ο αιώνα να αγιάζει τα ύδατα τη νύκτα των Θεοφανείων. Οι χριστιανοί έφερναν σπίτι τους αυτό τον Αγιασμό και τον διατηρούσαν 2 η 3 η και περισσότερα χρόνια και τον χρησιμοποιούσαν για τις ανάγκες καθώς αυτές αναφέρονται στις ευχές καθαγιασμού των υδάτων.

Πως έχει η ιστορια του καθαγιασμού των υδάτων; Οι αρχαιότερες πληροφορίες υπάρχουν από τις αρχές του 4ου αιώνα όταν ύδατα αγιασθέντα όχι με ιεροπραξία της Εκκλησίας, αλλά δι’ ευχών αγίων ανδρών χρησιμοποιήθηκαν για την διάλυση μαγγανιών και δαιμονικών επιρροών. Ο πρώτος που κάνει λόγο για τον αγισμό των υδάτων κατά την νύκτα των Θεοφανείων είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Ο ιερός πατήρ μας πληροφορεί, ότι τα μεσάνυκτα της εορτής αγιαζόταν πάσα η φύσις των υδάτων και οι χριστιανοί έφερναν τον Αγιασμό σε δοχεία στο σπίτι τους, τον διατηρούσαν για πολλά χρόνια και τον χρησιμοποιούσαν για τούς σκοπούς που η Εκκλησία υπεδείκνυε. Είχε δε διαπιστώσει ο ιερός πατήρ ότι το αγιασμένο νερό δεν αλλοιωνόταν, δεν «χαλούσε» αλλά παρέμενε νεαρό, φρέσκο, και διαυγές παρά την παρέλευση πολλών ετών.

Ποια η ερμηνεία της Εικόνος των Θεοφανείων;

Η εικόνα των Θεοφανείων προσφέρει τήν ευαγγελική διήγηση αλλά προσθέτει µερικές λεπτοµέρειες πού έχουν χρησιµοποιηθεί στή λειτουργία της εορτής καί δείχνει αυτό πού ο Ιωάννης θά µπορούσε νά διηγηθεί. Επάνω στήν εικόνα ένα τµήµα ενός κύκλου παριστά τούς ουρανούς πού ανοίγουν, καί κάποτε από µιά διπλή πτυχή πού οµοιάζει µέ κροσσό ενός σύννεφου, βγαίνει τό χέρι του Πατρός πού ευλογεί. Από αυτό τόν κύκλο αναχωρούν ακτίνες φωτός, χαρακτηριστικό του Αγίου Πνεύµατος, καί πού φωτίζουν τό περιστέρι. Αυτόµατη ανάµνηση του αρχικού λόγου «καί εγένετο φώς», η εκδηλωτική ενέργεια του Πνεύµατος, αποκαλύπτει τόν τριαδικό Θεό:

Τα Άγια Θεοφάνεια στον τόπο της Βαπτίσεως του Κυρίου

Σε άκρως πανηγυρικό κλίμα εορτάσθηκαν και φέτος τα άγια Θεοφάνεια στην Ανατολική Όχθη. Στην πανηγυρική τελετή, η οποία έλαβε χώρα στο σημείο της βαπτίσεως του Ιησού από τον Άγιο Ιωάννη τον πρόδρομο, συμμετείχαν πλήθος ορθοδόξων, περισσότεροι από 5000, από την Ιορδανία, τα γύρω αραβικά κράτη, και  άλλα μέρη του κόσμου, οι οποίοι με άπειρη θρησκευτική ευλάβεια, συναισθηματική ένταση, δάκρυα ελπίδος, ιερό δέος και πνευματική κατάνυξη κατέκλυσαν το ναό, αλλά και όλο τον παρά τις όχθες του ιερού ποταμού χώρο.

Θεοφάνεια στο Βατοπαίδι

Αρχικά,έγινε ο καθιερωμένος αγιασμός στην “Φιάλη” του Μοναστηριού.

Σαν περιστέρι

Σχετικό άρθρο

Άνθρωπος – Περιστέρι

Στον Ιορδάνη ποταμό έχουμε την αποκάλυψη των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδας, ή μάλλον ακούμε τον Πατέρα. Βλέπουμε τον Υιό, τον σαρκωθέντα Υιό και Λόγο του Θεού, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Βλέπουμε και το Πνεύμα το Άγιο «εν είδει περιστερας».

Ομοούσια τα τρία πρόσωπα. Ίσοι και ο Πατέρας και ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Ίσοι. Ίσως κάποιος, βλέποντας τον άνθρωπο που βα­πτίζεται και το περιστέρι που εμφανίζεται στον Ιορδάνη, να ρωτήσει:

Τραγούδι για τα Θεοφάνεια

Theofaneia Tsiamouli

►

Τα Θεοφάνεια  (του Διόνυσου και του Χριστού)
Από το Δωδεκάορτο του Χρίστου Τσιαμούλη
Τραγούδι: Ασπασία Στρατηγού
Στίχοι:  Αγγελος Καλογερόπουλος

Ήταν κοντά μιά θάλασσα, πού ’βγανε μιά πηγούλα
τού Διόνυσου ήταν η πηγή καί τού Χριστού τό κύμα.

Γιατί βαπτίστηκε ο Χριστός;

Αεροφωτογραφία τού Ιορδάνη ποταμού στήν εκβολή του πρός τήν θάλασσα τής Γαλιλαίας...

ΣHMEPA, τελειώνει το Δωδεκαήμερο. Δωδεκαήμερο είναι ο κύκλος των χαρμοσύνων εορτών, που αρχίζουν με τή γέννησι του Xριστού και τελειώνουν με τη βάπτισί του. Oι ημέρες είναι δώδεκα αν αφαιρεθεί η νηστήσιμος παραμονή των Φώτων.

Tην ημέρα των Xριστουγέννων είδαμε το Xριστό νήπιο στό σπήλαιο.

Εν Ιορδάνη…Βυζαντινά

Το απολυτίκιον της εορτής των Θεοφανείων.

Ήχος α’

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε,

η τής Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις,

τού γάρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει σοι,

αγαπητόν σε Υιόν ονομάζουσα,

καί τό Πνεύμα εν είδει περιστεράς,

εβεβαίου τού λόγου τό ασφαλές.

Ο επιφανείς Χριστέ ο Θεός,

καί τόν κόσμον φωτίσας δόξα σοι.

(δείτε το video)

Από τη Βατοπαιδινή Μουσική Βίβλο Β’ “Ύμνοι των Θεοφανείων”
Ψάλλει χορός Βατοπαιδινών πατέρων.
Αντιγραφή μουσικών κειμένων από το Μιχάλη Στρουμπάκη.

Θεοφάνια, μία από τις μεγαλύτερες γιορτές του ελληνορθόδοξου εορτολογίου

Θεοφάνια ή Φώτα. Από τις μεγάλες γιορτές του ελληνορθόδοξου εορτολογίου. Χαρούμενα, θριαμβευτικά και ελπιδοφόρα, κλείνουν το Δωδεκαήμερο, που «άνοιξε» την παραμονή των Χριστουγέννων.

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γιορτή αυτή κάλυπτε μαζί τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.

Αγωνιζόμαστε, λειώνουμε, δίνουμε τον εαυτό μας..!

Ευλογημένος ο φανείς Θεός ημών..

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Ποιος δεν ξέρει η δίψα τί βάσανο είναι! Την πείνα εύκολα μπορρί ην ξεγελάσει· να την ξεχάσει. Μα η δίψα ούτε φιμώνεται, μήτε ξεγελιέται, μήτε ξεχνιέται! Τα χείλη φρύγονται, η γλώσσα ξεραίνεται, το στόμα ξεροσταλιάζει…Διψώ!» (Ιωάν. 19: 28), ακούστηκε να λέει ο Σωτήρας πάνω στο Σταυρό. Ούτε «πεινώ», ούτε «πονώ», ούτε «πάσχω». «Διψώ»! Και βρέθηκε χέρι, ένα χέρι που τόχει Αυτός πλασμένο, να Τον ποτίσει στη δίψα Του «όξος   μετά χολής μεμιγμένον» (Ματθ. 27: 34) …

Με διψασμένη ψυχή τρέχουμε οι ταλαίπωροι άνθρωποι στα μονοπάτια της ζωής και ζητάμε, ψάχνουμε, πασκίζουμε κάτι να βρούμε. «Ευτυχία» το λένε το ζητούμενο μερικοί. «Χαρά» καμπόσοι. «Ησυχία» κάποιοι. «Γαλήνη» άλλοι. «Ειρήνη» πολλοί. Αγωνιζόμαστε, λειώνουμε, δίνουμε τον εαυτό μας, δε σταματάμε να τρέχουμε με φρυγμένα τα χείλη! Κι όταν νομίσαμε πως το βρήκαμε το ζητούμενο, πως το ψηλαφήσαμε, το πιάσαμε, το κάμαμε δικό μας. αλλοίμονο! βρεθήκαμε γελασμένοι! Πάλι, λοιπόν, απ’ την αρχή τρέξιμο, ξανά κυνηγητό του ποθούμενου, και ξανά με αδειανά χέρια! Αλήθεια, γιατί;

Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε – Θεία Λειτουργία Θεοφανείων στο Βατοπαίδι (ηχητικά ντοκουμέντα)

Τελειώνουμε το αφιέρωμά μας στους εορτασμούς των Θεοφανείων στο Βατοπαίδι με το «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε» της Θείας Λειτουργίας σε ήχο α΄, μέλος του Γεωργίου Ραιδεστηνού και Δύναμις του Πρίγγου. Ακολουθεί το

Δοξολογία – Αγρυπνία Θεοφανείων στο Βατοπαίδι (με ηχητικό)

Συνεχίζοντας τις αναρτήσεις μας με μουσικά ακούσματα από την φετεινή αγρυπνία για την μεγάλη γιορτή των Θεοφανείων, που έγινε στη Μονή Βατοπαιδίου, μπορείτε να ακούσετε την δοξολογία του Κυριαζή Χριστοδούλου σε ήχο πλ.α΄. Στην όλη ακολουθία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ.

Πολυέλεος – Αγρυπνία Θεοφανείων στο Βατοπαίδι (με ηχητικό)

Συνεχίζουμε με τα ηχητικά ντοκουμέντα από τους εορτασμούς των Θεοφανείων στο Βατοπαίδι. Δημοσιεύουμε τον Πολυέλεο από την Αγρυπνία των Θεοφανείων, και τα τέσσερα μέρη, όπως τα έψαλλε ο χορός των Βατοπαιδινών Πατέρων. Το «Δούλοι Κύριον», ήχος πλ. δ΄, μέλος Χουρμουζίου Χαρτοφύλακος. «Εξομολογείσθε» και «Εκλογή» κατά την αγιορειτική προφορική παράδοση. «Δόξα» και «Και νυν» της Περισσής, ήχος δ΄ άγια, μέλος Γεωργίου Ρυσίου.

Μάθημα Λιτής – Αγρυπνία Θεοφανείων στο Βατοπαίδι

Συνεχίζουμε με τα ηχητικά ντοκουμέντα από τους εορτασμούς των Θεοφανείων στο Βατοπαίδι. Στην Αγρυπνία των Θεοφανείων, στην οποία προΐστατο ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ, στην Λιτή οι Πατέρες της Μονής έψαλλαν ως «Μάθημα», το ιδιόμελο της Λιτής «Ο αναβαλλόμενος φως ως ιμάτιον» σε ήχο δ΄ άγια, ποίημα του Κοσμά Μοναχού και μέλος του Ματθαίου Βατοπαιδινού (1774-1849).

Επί σοι χαίρει Κεχαριτωμένη – (παραμονή Θεοφανείων στο Βατοπαίδι)

Συνεχίζουμε το μουσικό αφιέρωμα από τους εορτασμούς των Θεοφανείων στο Βατοπαίδι με ύμνους που έψαλλαν οι πατέρες της Μονής την παραμονή των Θεοφανείων.

Αντί του «Άξιόν εστιν…» στην εσπερινή Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου ψάλλεται το «Επί σοι χαίρει Κεχαριτωμένη».

Λειτουργικά – Θεία Λειτουργία Μ. Βασιλείου (παραμονή Θεοφανείων στο Βατοπαίδι)

Συνεχίζουμε το μουσικό αφιέρωμα από τους εορτασμούς των Θεοφανείων στο Βατοπαίδι με ύμνους που έψαλλαν οι πατέρες της Μονής την παραμονή των Θεοφανείων.

Χερουβικός Ύμνος – Παραμονή Θεοφανείων στο Βατοπαίδι

Όπως σας είχαμε υποσχεθεί  δημοσιεύουμε κάποια ηχητικά ντοκουμέντα από τους εορτασμούς των Θεφανείων στο Βατοπαίδι. Μετά την Ενάτη Ώρα (την Φήμη και το Δοξαστικό) συνεχίζουμε με ύμνους που έψαλλαν οι πατέρες της Μονής την παραμονή των Θεοφανείων κατά την Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.

Θεοφάνεια στο Βατοπαίδι (με πλούσιο φωτογραφικό και ηχητικό υλικό)

Είχαμε υποσχεθεί στους εαυτούς μας ότι φέτος δεν θα λείπαμε από τον εορτασμό των Θεοφανείων στο Βατοπαίδι. Τα προβλήματα της καθημερινότητας πολλά αλλά και η θέληση μας μεγάλη. Άλλωστε είχαμε και «νέους» ανάμεσα μας. Φίλους, που επισκέπτονταν για πρώτη φορά το Όρος. Μεγάλη η εορτή, μεγάλη και η πνευματική ευκαιρία. Βλέπετε, στον χαριτωμένο αυτόν τόπο κάθε εορτή, κάθε συνομιλία, κάθε σύναξη, κάθε εξομολόγηση είναι μια ευκαιρία να προχωρήσεις πνευματικά.

Έτσι λοιπόν, τα βήματα μας (5 προσκυνητές) φτάσανε και πάλι στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου. Ο καιρός δύσκολος, χειμώνας γαρ. Οι προσκυνητές όμως πάλι πολλοί, 180 στον αριθμό. Άκουσα κάποιον δίπλα μου να λέει : «Τελικά μάλλον διαφήμιση έκαναν στο Μοναστήρι όλοι αυτοί που βάλουν εναντίον του». Δεν μπορέσαμε παρά να χαμογελάσουμε. Η Χάρις πάντα βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Κατόπιν μάθαμε από τον αρχοντάρη ότι το έτος 2009 φιλοξενήθηκαν στον ξενώνα της Μονής συνολικά 28.000 προσκυνητές!!!