Το ποτήριο του Χριστού

Άγιος Ιγνάτιος Brianchaninov

Δύο αγαπημένοι μαθητές ζήτησαν από τον Κύριο θρόνους δόξης

– Αυτός τους έδωσε το Ποτήριό Του (Μτ. κ , 23).

Το Ποτήριο του Χριστού είναι οι οδύνες.

Σε όσους το πίνουν εδώ στη γη, το Ποτήριο του Χριστού υπόσχεται μετοχή στη Βασιλεία της χάρης του Χριστού. Προετοιμάζει γι’ αυτούς τις καθέδρες της επουράνιας αιώνιας δόξης.

Στεκόμαστε σιωπηλοί μπροστά στο Ποτήριο του Χριστού , δεν μπορεί κανείς ούτε να παραπονεθεί γι’ αυτό, ούτε να το απορρίψει γιατί Αυτός που μας έδωσε εντολή να το γευτούμε, πρώτος ο Ίδιος το ήπιε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ομιλία εις την Ε´ Κυριακή των Νηστειών

Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Ιδού η πέμπτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Κυριακή [που σφραγίζει την εβδομάδα] των μεγάλων αγρυπνιών και των μεγάλων ασκήσεων, την εβδομάδα των μεγάλων θρήνων και αναστεναγμών, η Κυριακή της πιο μεγάλης μεταξύ των αγίων γυναικών Αγίας, της οσίας μητρός ημών Μαρίας της Αιγυπτίας…

Σαραντα-επτά χρόνια έκανε στην έρημο, και ο Κύριος της έδωσε εκείνο που σπάνια δίνει σε κάποιον από τους Αγίους. Χρόνια ολόκληρα δεν γεύθηκε ψωμί και νερό. Στην ερώτηση του αββά Ζωσιμά εκείνη απάντησε: «Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος» (Ματθ. δ´, 4). Ο Κύριος την έτρεφε με έναν ιδιαίτερο τρόπο και την οδηγούσε στην ερημητική ζωή, στους ερημητικούς της αγώνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανάσταση πριν την Ανάσταση εόρτασε η Βατοπαιδινή Αδελφότητα με την επιστροφή του Γέροντά της Εφραίμ

Σε κλίμα αναστάσιμης χαράς υποδέχθηκε η Βατοπαιδινή Αδελφότητα και πλήθος προσκυνητών την Παρασκευή το βράδυ τον Γέροντα Εφραίμ.

Το Σάββατο το πρωί τελέσθηκε η Ακολουθία του Ακαθίστου, όπου ο Γέροντας Εφραίμ απήγγειλε την Α΄ και την Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ομιλία για τις Εθνικές Επετείους της 25ης Μαρτίου 1821 και της 1ης Απριλίου 1955

της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου

Δημοτικό Θέατρο Λατσιών
23 Μαρτίου 2012, Ώρα 8μ.μ.

Ιστορία του Νικηταρά

Αυτούς τους σκαπανείς της λευτεριάς μας τιμούμε κι εμείς απόψε. Τους ήρωες της Εθνεγερσίας του 1821 και της Επανάστασης του 1955. Αυτούς που μέθυσαν με τ’ όραμα της λευτεριάς και της Ελλάδας. Γιατί η Ελλάδα, κατά τον ποιητή μας Κώστα Μόντη είναι:

«τελευταίος θάμνος στον γκρεμνό

να τον αρπάζει η λευτεριά να κρατιέται»

Ελληνίδες, Έλληνες

Καταρχάς, να μου επιτρέψετε να Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Οσφράδιον – Ηλίας Γ. Σκόνδρας

Δέν ὑπάρχει εγκώμιο που να ταιριάζει στο πρόσωπο και στο έργο  της Υπεραγίας Θεοτόκου κα να μη το έχουν χρησιμοποιήσει  οι ιεροί υμνογράφοι στην  ακολουθία του Ακαθίστου Υμνου.
Ακούμε να  χαρακτηρίζουν τη Μητέρα του Θεού με αναρίθμητες συμβολικές λέξεις ή φράσεις, όπως παράδεισον, αστέρα, λιμένα, πόλιν, βάθος, ύψος, στολήν, στοργήν, ιλαστήριον του κόσμου  κ.ά.
Ένα ασυνήθιστο εγκώμιο που επέλεξαν για την Παναγία μας είναι  το οσφράδιον, που σημαίνει άρωμα ή ευωδία  και απαντάται σε τροπάριο του κανόνος ως εξής: Χαίρε [η τέξασα] το οσφράδιον του πάντων Βασιλέως. Μεταφράζεται  με δύο τρόπους: Χαίρε συ που γέννησες την ευωδία του Βασιλιά του σύμπαντος ή Χαίρε συ που είσαι η ευωδία του Βασιλιά του σύμπαντος. Και οι δύο αποδόσεις είναι ορθές, διότι σύμφωνα με την πρώτη οσφράδιο με την απόλυτη έννοια είναι ο Κύριος, ο Υιός και Λόγος του Θεού, που αποτελεί την υπέρτατη πνευματική ευωδία. Σύμφωνα με τη δεύτερη οσφράδιο είναι η Παναγία μας, η οποία μπροστά στο Θεό είναι μοναδική ευωδία, καθότι η Παρθένος Μαριάμ είναι η αγιωτέρα ανθρωπίνη ύπαρξη και αναδίδει ασύγκριτο άρωμα αρετής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσία Μαρία η Αιγυπτία (Anthony Bloom)


Στην πορεία προς τη μέρα της Αναστάσεως ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι να εισέλθουμε στον οίκο του θεού και να μη μας αφανίσει το πυρ της Θεότητας.
Κήρυγμα με τον π. Anthony Bloom,(Αντώνιο Sourozh) Μητροπολίτη Σουρόζ (της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Βρετανία). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βάζουμε στοίχημα;

Μια ζωή τρωγόταν ο μπάρμπα-Γιάννης κι’ ο δάσκαλος. Του σχολαρχείου ήταν ο πρώτος, αλλά με πίστη βουνό. Ο δεύτερος δάσκαλος με προοδευτικές αντιλήψεις και δεν τόκρυβε πώς ήταν μαρξιστής και δεν πίστευε αυτά, πού πίστευαν οι παλιοί, σαν τον μπάρμπα-Γιάννη. Κοντοχωριανοί και φίλοι χρόνια. Κι αντίθετοι απ’ την ρίζα στις ιδέες.
— Μωρέ δεν τα παρατάς αυτά τα συναξάρια και τις άλλες φυλλάδες, πού διαβάζεις, τον πείραζε. Ξύπνα μπάρμπα-Γιάννη, ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι κι’ εσύ διαβάζεις ακόμα παραμύθια!
— Παραμύθια είναι αυτά, πού πιστεύεις και λες, εσύ, αξιοθρήνητε. Και είσαι και δάσκαλος και στραβώνεις και τα μικρά παιδιά, με τις δήθεν, προοδευτικές σου ιδέες, πού αντί να πάνε τον άνθρωπο μπροστά, τον πάνε πίσω στα σκοτάδια! Κρίμα σε σένα και στα γράμματα, πού έμαθες!… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »