Μια αδικημένη ποιήτρια!

Πόσο παράξενο πράγμα είναι ο άνθρωπος -αυτό το καλάμι που στοχάζεται και το δέρνουν οι πιο περίεργοι άνεμοι! Όλη τη χρονιά μπορεί να μη θυμόταν να πάει στην εκκλησία, παρά μόνο Χριστούγεννα ή Πάσχα, ή σε κάποια έκτακτη περίσταση. Σαν έρθει όμως η Μεγάλη Τρίτη, με την Κασσιανή και το περίφημο τροπάριο της, ξεσηκώνουν  οι πατεράδες τα παιδιά τους, τις οικογένειες τους, να πάνε στην εκκλησία. Και οι παππούδες κ’ οι γιαγιάδες σταυροκοπιούνται, που τους αξίωσε ο Θεός ν’ ακούσουν και φέτος το «Τροπάριο της Κασσιανής». Kαι άμα τελειώσει το θρυλικό πια τροπάρι, χαιρετιούνται κ’ εύχονται «και του χρόνου!». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κασσιανή αγία και οι τρεις διαστρεβλώσεις.

Τη βραδιά της Μεγ. Τρίτης, τρεις είναι οι σχετικές διαστρεβλώσεις.

Η μία: Το πρόσωπο της Κασσιανής. Είναι γνωστό, πως το βράδυ της Μεγ. Τρίτης ψάλλεται το τροπάριο της Κασσιανής. Είναι το περίφημο δοξαστικό των Αποστίχων «Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη, μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει…»( Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, επειδή κατάλαβε ότι είσαι Θεός, αναλαμβάνει έργο μυροφόρας και με θρήνους σου φέρνει μύρα για να σε αλείψει πριν ακόμα ενταφιασθείς..). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιούδας – Αμαρτωλή γυναίκα, δύο μορφές αντίθετες.

Δύο μορφές αντίθετες. Η μία προκαλεί τη συμπάθεια, η άλλη την αποστροφή. Στους αίνους της αποψινής βραδιάς ο ιερός υμνογράφος αντιπαραβάλλει, αντιπαραθέτει και συγκρίνει τις δύο μορφές, τον Ιούδα και την αμαρτωλή γυναίκα.

Βλέπει δύο πράξεις τους να γίνονται την ίδια ώρα . Η αμαρτωλή γυναίκα κάνει τη μεγάλη προσφορά, για να τιμήσει το Χριστό.Και  ο Ιούδας ετοιμάζει την προδοσία, για να πουλήσει το Χριστό. «Ότε η αμαρτωλός προσέφερε το μύρον, τότε ο μαθητής συνεφώνει τοις παρανόμοις»… Την ίδια ώρα, που οι πιστοί προσφέρουν στο Χριστό τους ύμνους και τη λατρεία τους, την ίδια ώρα οι ασεβείς προδίδουν, αρνούνται και βλαστημούν το Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Mânecăm spre lumină? (Ρουμανικά, Romanian)

De noapte mânecă duhul meu către Tine, Dumnezeule, pentru că lumină sunt poruncile Tale pe pământ”

Primul din cele patru stihuri care însoţesc aliluiarul la începutul slujbei Mirelui în serile Săptămânii Mari spune: „De noapte mânecă duhul meu către Tine, Dumnezeule, pentru că lumină sunt poruncile Tale pe pământ” (Isaia 27, 9).

Ce vrea să spună asta? Sunt cuvintele profetului Isaia. Putem oare să le repetăm şi noi? De ce le-a spus Isaia? Nu este un simplu cuvânt. Este o realitate pe care profetul o trăieşte. Zice: Dumnezeul meu, Te iubesc. Te iubesc atât de mult încât mă gândesc la Tine nu doar ziua, ci şi noaptea. Merg să mă culc şi mă trezesc devreme. Mă ridic din pat cu mult înainte de a răsări soarele şi inima mea este la Tine, Te ador şi Te slăvesc.

***

Iubiţii mei, sunteţi căsătoriţi şi necăsătoriţi, mici şi mari. Care dintre voi care aveţi familie şi care tânăr sau tânără nu a simţit farmecul iubirii? Este ceva ireproşabil. De la Dumnezeu este atracţia bărbat – femeie. Este un lucru firesc şi binecuvântat atunci când nu se deviază şi nu ia dimensiuni pătimaşe. Aşadar ce se întâmplă cu iubirea cuminte? Oricine iubeşte, fie bărbat, fie femeie, poartă în inimă persoana pe care o iubeşte. Îi place să o vadă. Este mulţumit să-i asculte cuvintele. Nu o oră, ci două şi trei şi mai multe ore vorbeşte cu ea. Se înnoptează, trec de miezul nopţii, se crapă de ziuă şi nu termină de vorbit.

Aşadar, îţi place să vorbeşti cu iubita sau iubitul tău? Ei, nu eşti om dacă dincolo de această dragoste nu simţi şi o altă dragoste. Există o dragoste infinit mai mare şi mai înaltă. Este dragostea lui Dumnezeu. Da! De neînţeles – litere chinezeşti vi se par? Dar toţi aceia care au simţit în ei lucrul acesta, cum l-a simţit Isaia, ei zic cu el: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 13 Τριώδιο, Românesc. Leave a Comment »

Η Συγγνώμη

Μαρία Λασσιθιωτάκη 
Ψυχολόγος

Το Πάσχα, εκτός από χαρούμενες εικόνες και μυρωδιές, είναι κυρίως γιορτή της Αγάπης. Η Αγάπη είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση, που…δεν είναι εύκολο να την ορίσουμε σε λίγες γραμμές. Ομως, μεταξύ των άλλων περιέχει και τη δύναμη της συγγνώμης, αυτής της ανθρώπινης ικανότητας, που μπορεί- αν θέλουμε – να απομακρύνει κάθε εγωισμό και κάθε απόρριψη αυτών, που μας πόνεσαν με κάθε τρόπο.

 Αν και όλοι αναγνωρίζουμε την αξία της συγγνώμης, μάλλον περισσότερο θέλουμε να την δεχθούμε , δυσκολευόμαστε να την δώσουμε και ακόμη πιο δύσκολα την ζητούμε.

Χωρίς τη συγγνώμη, κρατούμε στην ψυχή μας δυσάρεστα για μας συναισθήματα, όπως είναι ο θυμός, η μνησικακία, η εκδικητικότητα, η οργή και το μίσος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

beholding or just believing? (St. Symeon the New Theologian)

Most men believe in the resurrection of Christ, but very few have a clear vision of it. …That most sacred formula which is daily on our lips does not say, “Having believed in Christ’s resurrection,” but, “Having beheld Christ’s resurrection, let us worship the Holy Lord Jesus, who alone is without sin.” How then does the Holy Spirit urge us to say, “Having beheld Christ’s resurrection,” which we have not seen as though we had seen it, when Christ has risen once for all a thousand years ago, and even then without anybody’s seeing it? Surely Holy Scripture does not wish us to lie? Far from it! Rather, it urges us to speak the truth, that the resurrection of Christ takes place in each of us who believes, and that not once, but every hour, so to speak, when Christ the Master arises in us, resplendent in array and flashing with the lightnings of incorruption and Deity. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ασκήτρια Λαμπρινή από την Άρτα (μέρος 3o)

ΠΗΓΑ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ…

Με πήρε ύστερα η Παναγία σ’ έναν κάμπο μεγάλο όσο είναι η Άρτα. Έφθασα σε δυο δρόμους, και ρώτησα ποιόν να διαλέξω. «Όποιον θέλεις εσύ», είπε η Παναγία.

Εγώ πήρα τον ένα δρόμο. Καθώς προχωρούσα έβλεπα γλέντια, γάμους, ανδρόγυνα αγαπημένα, παιδιά, και έλεγα «τι ωραίος κόσμος είναι εδώ»!

–Αχ, έκανε η Παναγία. Έτσι γελιέται ο λαός στον κάτω κόσμο, τον πονηρό…

Άμα άκουσα αυτό δεν ήθελα να προχωρήσω αλλά η Παναγία είπε: «Θα προχωρήσουμε και μη φοβάσαι». Έτσι πήρα θάρρος και προχώρησα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »