Ηχητικά ντοκουμέντα από την πανήγυρη της Αγίας Ζώνης (1)

VatopaidiFriend: Κάποιος αγαπητός φίλος και συνεργάτης του ιστολογίου μας που παρευρέθηκε στην πανήγυρη της Αγίας Ζώνης στο Βατοπαίδι μας έστειλε υπέροχα ηχητικά ντοκουμέντα, και μερικά από αυτά θα αναρτήσουμε.

IMG_2866

Αρχίζουμε από την Καταβασία  της Ενάτης Ωδής, που την ψάλλουν μπροστά από την Αγία Ζώνη εκτός από τους βατοπαιδινούς πατέρες και οι… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προφητικό άρθρο του Γέροντος Θεόκλητου Διονυσιάτου για τους λαθρομετανάστες

Theoklitos

Παραθέτουμε ένα προφητικό και αρκετά επίκαιρο άρθρο του αειμνήστου Γέροντος Θεόκλητου Διονυσιάτου που δημοσιεύτηκε στον Ορθόδοξο Τύπο στις 23 Νοεμβρίου 2001 και που αναφέρεται στην εισβολή των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα.

Το άρθρο του Γέροντος Θεόκλητου είχε τίτλο:

«Μελαγχολικαί ενοράσεις»

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, μεταξύ άλλων, λέγει, ότι «οι Μοναχοί είναι οι κήρυκες της ερχομένης Βασιλείας, οι προφήται της Καινής Διαθήκης». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερα Μονή Κουτλουμουσίου – The Holy Monastery of Koutloumousiou

Η Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου. Εσωτερική άποψη από την  Πύλη της Μονής. Holy Monastery of Koutloumousiou. Internal view from the Gate of the Monastery.

Η Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου. Εσωτερική άποψη από την Πύλη της Μονής. Holy Monastery of Koutloumousiou. Internal view from the Gate of the Monastery.

Ιδρύθηκε πριν το 1169, έτος κατά το οποίο μνημονεύεται για πρώτη φορά. Κατά δεύτερρο μισό του 14 αι., όταν ηγούμενος ήταν ο Χαρίτων ο Ίμβριος, η Μονή ενισχύθηκε πολύ και ανακαινίσθηκε με δαπάνες των μονών των παραδουνάβιων περιοχών. Αν και ο Χαρίτων έγινε μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας το 1372, συνέχισε να ηγουμενεύει στο Κουτλουμούσι, ευεργετώντας το και ρυθμίζοντας τις σχέσεις των ελλήνων και των ρουμάνων πού μόναζαν στη Μονή. Το Καθολικόν, τιμώμενο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, κτίσθηκε κατά το β΄ μισό του 14ου αι. Και τοιχογραφήθηκε έναν αιώνα αργότερα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Psalmul 5 (Ρουμανικά, Romanian)

Prophet and King DavidLa sfârşit, pentru cea care moşteneşte, psalm lui David

Graiurile mele auzi-le Doamne, înţelege strigarea mea, 2ia aminte la glasul ru­găciunii mele, Împăratul meu şi Dumnezeu meu, 3căci către Tine mă voi ruga, Doamne. 4Dimineaţa vei auzi glasul meu, dimineaţa voi sta înaintea Ta şi mă vei vedea; căci nu eşti Dumnezeu care vrea fărădelegea. 5Nu va locui lângă Tine cel ce vicleneşte, nici nu rămân cei ce calcă legea în faţa ochilor Tăi. 6Urât-ai pe toţi cei ce lucrează fărădelegea, pierde-vei pe toţi cei ce grăiesc minciuna. 7De bărbatul ucigaş şi viclean Se scârbeşte Domnul. 8Îar eu întru mulţimea milei Tale intra-voi în casa Ta, închina-mă-voi spre locaşul cel sfânt al Tău întru frica Ta. 9Doamne, povăţuieşte-mă întru dreptatea Ta, din pricina vrăjmaşilor mei îndreptează înaintea Ta calea mea. 10Căci nu este în gura lor adevăr, inima lor este deşartă. 11Mormânt deschis e gâtlejul lor, cu limbile lor viclenesc. Judecă-i pe ei, Dumnezeule. 12Să cadă din sfaturile lor, după mulţimea necredinţei lor alungă-i pe dânşii, căci mult Te-au amărât, Doamne, 13şi să se bucure toţi cei ce nădăjduiesc în Tine. În veci se vor veseli şi Te vei sălăşlui întru ei, 14şi se vor lăuda cu Tine toţi cei ce iubesc numele Tău. Căci Tu vei binecuvânta pe cel drept, Doamne, 15căci cu arma bunei-voiri ne-ai încununat pe noi.

Αναρτήθηκε στις Psaltirea, Românesc. Leave a Comment »

Historia del Imperio Bizantino. (4) (Ισπανικά, Spanish)

Saint Ambrose and Emperor Theodosius, Anthony van Dyck.(1599-1641)

Saint Ambrose and Emperor Theodosius, Anthony van Dyck.(1599-1641)

Continuación de la (3)

La Iglesia y el Estado al Final del Siglo IV.

Teodosio el Grande. El Triunfo del Cristianismo.

Bajo el sucesor de Juliano, Joviano (363-364), cristiano convencido y niceísta, fue restaurado el cristianismo. Pero tal medida no significó una persecución para los paganos. El temor que éstos sintieran al ser nombrado el nuevo emperador resultó falto de fundamento. Joviano se propuso, tan sólo, restaurar el estado de cosas anterior a Juliano. Se proclamó la libertad religiosa. Se permitió abrir templos paganos y sacrificar en ellos. A pesar de sus convicciones niceas, Joviano no adoptó medida alguna contra los adeptos de otras tendencias religiosas. Los desterrados que pertenecían a las diversas «corrientes» del cristianismo, fueron llamados. El lábaro reapareció en los campamentos. Joviano no reinó más que algunos meses, pero su actividad en el dominio religioso dejó mucha impresión. Filostorgio, historiador cristiano de tendencias arrianas, que escribió en el siglo V, observa: «Joviano restauró en las iglesias el antiguo estado de cosas, y las libró de los ultrajes que las había hecho sufrir el Apóstata.» (1)

Leer más… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις En español. Leave a Comment »

Γέρων Αρσένιος Σπηλαιώτης (1886-1983) (με φωτογραφικό υλικό)

Ιωσήφ Μ.Δ.

Ο μακάριος Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης (1886-1983), συνασκητής για σαράντα περίπου χρόνια του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή (1897-1959).

Ο μακάριος Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης (1886-1983), συνασκητής για σαράντα περίπου χρόνια του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή (1897-1959).

Μέσα σε λίγες σελίδες δεν είναι εύκολο να σκιαγραφήσεις τον βίο και την πολιτείαν ενός μεγάλου ασκητού του μεγέθους του αειμνήστου Γέροντος Αρσενίου. Στην καταγωγή ήταν Πόντιος. Σε νεαράν ηλικία πυρομένος από θείο ζήλο αναχωρεί με τα πόδια από τη Ρωσία μέχρι τη Βασιλεύουσα και από εκεί με πλοίο καταφθάνει στους Αγίους Τόπους, όπου αόκνως υπηρέτησε σχεδόν μία δεκαετία στον Πανάγιον Τάφο και σε άλλα προσκυνήματα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 09 Σεπτέμβριος, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Γέρ. Αρσένιος Σπηλαιώτης, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

“These Truths We Hold” (Part VIII)

saint catherine monastery sinai

Altar prepared for the Liturgy (St Catherine's monastery, Mount Sinai).

Continued from (Part VII)

The Iconostasis.

The most prominent feature of an Orthodox church is the Iconostasis, consisting of one or more rows of Icons and broken by a set of doors in the center (the Holy Doors) and a door at each side (the Deacon’s Doors). In ancient times, the Iconostasis was probably a screen placed at the extreme Eastern end of the church (a tradition still preserved by Russian Old-Believers), but quite early it was moved out from the wall as a sort of barrier between the Nave and the Altar, with the opening and closing of curtains making the Altar both visible and inaccessible.

The Holy Fathers envisioned the church building as consisting of three mystical parts. According to Patriarch Germanus of Constantinople, a Confessor of Orthodoxy during the ico-noclastic controversies (7th-8th Centuries), “the church is the earthly heaven where God, Who is above heaven, dwells and abides, and it is more glorious than the [Old Testament] tabernacle of witness. It is foreshadowed in the Patriarchs, is based on the Apostles…, it is foretold by the Prophets, adorned by the Hierarchs, sanctified by the Martyrs, and its high Altar stands firmly founded on their holy remains….” Thus, according to St. Simeon the New Theologian, “the [Ves-tibule] corresponds to earth, the [Nave] to heaven, and the holy [Altar] to what is above heaven” [Book on the House of God, Ch. 12].

Read more… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »