Γράφει o Θύμιος Παπανικολάου
ΡΕΣΑΛΤΟ. Τεύχος-26
Το καθεστώς των ΜΜΕ είναι μια δικτατορία της ψευτιάς και της αμάθειας: Μια συνήθεια του αίσχους. Μια «μηχανή» που σε καθιστά «κωφάλαλο, ανίκανο να ακούσεις, ανήμπορο να μιλήσεις και τυφλό σε ό,τι είναι απαγορευμένο να κοιτάξεις». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
…Για τους ιερείς πού περιέκοπταν τις ακολουθίες η δεν τις τελούσαν συχνά ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός θύμιζε το χωρίο του Προφήτη Ιερεμία: «Επικατάρατος πας ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς». Ο ίδιος τελούσε όλες τις ακολουθίες και λειτουργούσε με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή, δίχως βιασύνες, περικοπές, συντομεύσεις. Συμβούλευε τους ιερείς με συνεχείς εγκυκλίους να τελούν καθημερινά τις ακολουθίες και να προσεύχονται υπέρ του ποιμνίου τους: «Έχουμε ναούς πού είναι όλη την εβδομάδα κλειστοί, εκτός από την Κυριακή. Δεν πρέπει η Εκκλησία να είναι ανοιχτή κάδε πρωΐ και να χτυπάει η καμπάνα καλώντας τους πιστούς, έστω και για λίγο, να μπουν στο ναό πριν πάνε στην δουλειά τους; Αν ξέρει ο πιστός ότι κάδε πρωΐ η Εκκλησία είναι ανοιχτή, η ότι ο ιερέας διαβάζει όρθρο, τις ώρες κ.λπ. , η χάρη του Θεού θα μιλήσει στον αδύνατο χριστιανό και θα τον προσελκύσει στο ναό, οπού θα δει ότι ο ιερέας του προσεύχεται γι’ αυτόν… Παρακαλώ τους ιερείς να τηρούν αυτήν την παράκληση μου. Δεν είναι δύσκολο, ακόμη και όταν είναι ολομόναχος ο ιερέας, χωρίς ψάλτη, να διαβάζει τις ακολουθίες.
Θα είναι μεγάλη η ευλογία του Θεού γι’ αυτόν τον κληρικό, πού θυμάται ότι τον έβαλε ο Θεός να προσεύχεται για το λαό… Εάν είναι χλιαρή η πίστη και η ψυχή του ιερέα πώς μπορεί αυτός να ανάψει το φως της πίστης στις ψυχές πού χάνονται, μη γνωρίζοντας τον Θεό στις ψυχές των ανθρώπων πού ο Θεός του έδωσε να ποιμάνει και να προσεύχεται γι’ αυτούς… Ένας ιερέας, πού δεν έχει τη στοιχειώδη επίγνωση της αποστολής του, μπορεί μεν να λύσει ένα πρόβλημα, καλύπτοντας κάποιο εφημεριακό κενό, όμως θα δημιουργήσει πολύ περισσότερα και σοβαρότερα προβλήματα… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
του Αββά Ζωσιμά
Και όμως, αυτή η άθλια ψυχή, αν και γνωρίζει τα έργα της τ’ ακάθαρτα και πως άξια παθαίνει ό,τι παθαίνει, κάθεται και διαστρέφει τη συνείδηση της και πλέκει λογισμούς και λέει «μα μου είπε», «μα μ’ εξευτέλισε» , «μα με κορόιδεψε» , κι έτσι επιβουλεύεται τον εαυτό της, παίρνοντας ή ίδια τη θέση των δαιμόνων. Συμβαίνει δηλαδή με τη ψυχή ό,τι ακριβώς και με τις τέχνες. Εκεί ο τεχνίτης διδάσκει την τέχνη στο μαθητή, και τον αφήνει έπειτα να δουλεύει μόνος του. Δεν υπάρχει πια ανάγκη να κάθεται δίπλα του. Μόνο κάπου-κάπου τον επισκέπτεται, για να δει μήπως αμέλησε ή μήπως χάλασε κάτι. Έτσι και οι δαίμονες, αν δουν ψυχή που ακούει και δέχεται με χαρά τους πονηρούς λογισμούς, της διδάσκουν τη σατανική τέχνη, και δεν είναι πια αναγκασμένοι να κάθονται δίπλα της, αφού γνωρίζουν πως ή ίδια είναι αρκετή για να επιβουλευθεί τον εαυτό της. Την επισκέπτονται μόνο κατά διαστήματα, για να δουν μήπως αμέλησε (να εργάζεται το πονηρό).
( Αββά Ζωσιμά, Κεφάλαια ωφέλιμα, Ι. Μ. Παρακλήτου, σ. 47)
ΤΡΑΠΕΖΑ
Απέναντι από την είσοδο του καθολικού είναι κτισμένη η μεγαλοπρεπής τράπεζα της μονής. Έχει σχήμα σταυρού και ανακαινίσθηκε, σύμφωνα με σωζόμενες επιγραφές, τα έτη 1314 και 1526 και μετά τον 18ο αιώνα. Ή τοιχογράφησή της έγινε το 1786. Περιέχει 30 πεταλόσχημα μαρμάρινα τραπέζια, που, σύμφωνα με την παράδοση, προέρχονται από την περίφημη μονή Στουδίου της Κωνσταντινουπόλεως. Στο βάθος, προς τα δυτικά, κάτω από μία τοιχογραφημένη αψίδα με την Πλατυτέρα, βρίσκεται η ήγουμενική τράπεζα, που βλέπει σε ευθεία την άγια τράπεζα του καθολικού.
Ο επάνω όροφος της τράπεζας διαμορφώθηκε πρόσφατα σε μικρό αρχονταρίκι, όπου εκτίθενται παλαιές χαλκογραφίες, πορσελάνες και αντικείμενα λαϊκής τέχνης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Πρόσφατα, μας ευλόγησε η Παναγία μας και αξιωθήκαμε να ακούσουμε τον Καθηγούμενο της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου να μας μιλάει για την εορτή των Αγίων Πάντων. Δεν θα ήταν σωστό από μέρους μας αν δεν μοιραζόμασταν αυτό το υπέροχο δώρο, με εσάς τα αδέρφια μας. Ακούστε τον Γέροντα. Κυριακή Αγίων Πάντων (αρχείο ήχου)
ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου
«Και του είπε ο άγγελος· μη φοβάσαι Ζαχαρία, γιατί ο Θεός δέχτηκε την προσευχή σου» (Λουκ. 1,13). Αμέσως με τη διαβεβαίωση αυτή του ᾽διωξε το φόβο, όπως ακριβώς συμβαίνει με κάθε αγγελική οπτασία. Μετά δηλαδή από το φόβο που προκαλεί η εμφάνιση του αγγέλου, αφαιρείται από τον άνθρωπο η δειλία. Ενώ γίνεται ακριβώς το αντίθετο όταν εμφανίζεται ο δαίμονας.
Δηλαδή στην αρχή ο άνθρωπος που τον δέχεται είναι χαρούμενος και θαρραλέος, μετά όμως από λίγο γεμίζει ταραχή και φόβο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Του Οσίου ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ Πόποβιτς
Ζώντες εν Χριστώ οι άγιοι κάνουν τα έργα του Χριστού, διότι δι᾽ Αυτού γίνονται όχι μόνο δυνατοί αλλά και παντοδύναμοι: «Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντί με Χριστώ» (Φιλ. 4, 13). Κατ᾽ αυτόν τον τρόπο γίνεται πραγματικότητα ο λόγος της Αυτοαληθείας, του Χριστού, ότι οι πιστεύοντες σ’ Αυτόν θα κάνουν τα δικά Του έργα και ακόμη μεγαλύτερα: «Αμήν, αμήν λέγω υμίν, ο πιστεύων εις εμέ, τα έργα α εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει» (Ιω. 14, 12). Και πράγματι η σκιά του Απ. Πέτρου θεραπεύει τους αρρώστους· ο άγιος Μάρκος ο Αθηναίος με το λόγον του μετακινεί το όρος και πάλιν το σταματά… Όταν ο Θεός έγινε άνθρωπος, τότε η Θεία Ζωή έγινε και του ανθρώπου ζωή· η Θεία Δύναμη έγινε και δύναμη του ανθρώπου· η Θεία Αλήθεια και του ανθρώπου αλήθεια και η Θεία Δικαιοσύνη και του ανθρώπου δικαιοσύνη· όλα όσα είναι του Θεού, έγιναν και του ανθρώπου.
Τί είναι «Πράξεις των αγίων Αποστόλων»;
Είναι τα έργα του Χριστού, τα οποία κάνουν οι άγιοι Απόστολοι με τη δύναμη του Χριστού, ή μάλλον τα κάνουν διά του Χριστού, ο Οποίος ζει μέσα τους και ενεργεί δι᾽ αυτών.
Και η ζωή των αγίων Αποστόλων τί είναι;
Η βιώση της ζωής του Χριστού, που ζωή μεταδίδεται μέσα στήν Εκκλησίαν, σ’ όλους τους πιστούς ακολούθους Του και συνεχίζεται πάντοτε δι᾽ αυτών μέσω των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Το εσωτερικό του Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής στην Κωνσταντινούπολη, πριν την καταστροφή του.
Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 24 Ιουνίου 1765
Πολύ λιτά αναφέρεται ο συναξαριστής στη ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Παναγιώτη.
Καταγόταν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας και ήταν γιος ενός ευσεβούς ανθρώπου, ονόματι Ισραήλ .
Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία περίπου είκοσι ετών .
Το άγιο λείψανό του ενταφιάστηκε από τους Χριστιανούς στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής.
VatopaidiFriend: Νομίζουμε πως αποτελεί προτεραιότητα, όσον αφορά την αγία Ζώνη της Παναγίας μας, να διαβάσετε τα μέρη 1 έως 6 από τα “Θαύματα της Αγίας Ζώνης” (κάντε κλικ), όπου είναι ένας πολύ σημαντικός πρόλογος (από τον γέροντα Εφραίμ), η εισαγωγή, η ιστορία της αγίας Ζώνης και το πώς έφθασε στο Βατοπαίδι, καθώς και κάποια ιστορικά θαύματα-τερατουργίες της αγίας Ζώνης που έγιναν μπροστά στα μάτια των κατοίκων ολόκληρων περιοχών.
Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου
134. Το χέρι μου έγινε καλά
Αύγουστος 2006
Σύδνεϋ – Αυστραλία
«Θέλω να σας γράψω το θαύμα που έκανε η Παναγία σε μένα με την Αγία Ζώνη της.
Πονούσε πολύ το αριστερό μου χέρι. Δεν πήγαινε ούτε πάνω, ούτε πίσω. Ένα βράδι είδα στον ύπνο μου έναν μοναχό που δεν τον γνώριζα και μου έδωσε την Αγία Ζώνη της Παναγίας.
Όταν ξύπνησα, πήγα στην μητέρα ενός μοναχού της Μονής σας και μου έδωσε την κορδέλα της Τιμίας Ζώνης που είχε από το Άγιον Όρος. Μόλις την έβαλα πάνω μου, έγινε το χέρι μου καλά.
Ευχαριστώ την Παναγία μας που γιάτρεψε και εμένα την αμαρτωλή». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η εικόνα «ανορθόδοξη» αλλά οικεία, στα περισσότερα ελληνικά σπίτια. Ενας σωρός από ολοκαίνουργια παιχνίδια σκορπισμένα στη μέση και το πιτσιρίκι κάπου πιο πέρα να παίζει ενθουσιασμένο με τις κορδέλες και τα αμπαλάζ. Αυτή η προκλητική αδιαφορία του παιδιού προς τα πανάκριβα, «του κουτιού», δώρα που του προσφέρονται, δεν οφείλεται στο ότι δεν του αρέσουν και τα απορρίπτει. Απλά τα έχει συνηθίσει, οπότε το στοιχείο της «έκπληξης» – αλλά και της προσφοράς – ακυρώνεται και κατά συνέπεια δεν έχει κανένα απολύτως ενδιαφέρον για κάτι επαναλαμβανόμενα δεδομένο. Ελάτε στη θέση του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Ο εν Κανά γάμος.
Για να σταθεί ένας γάμος σωστά, ο στόχος δεν είναι το να λάβουμε, αλλά πρώτιστα να δώσουμε, όπως ο Χριστός στην Εκκλησία. Και φυσικά πρέπει να μάθουμε να ακούμε τον σύντροφό μας, πρώτιστα ως αγαπημένο ΠΡΟΣΩΠΟ.
Το θέμα το οποίο μου δόθηκε να πω λίγα λόγια, είναι η αρμονική σχέση του ανδρογύνου. Όντως είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα, γιατί δεν είναι αρκετό κανείς να φέρει παιδιά εις τον κόσμο, άλλα πρέπει κι αυτά τα παιδιά να τα μεγαλώσει καλά και όμορφα. Αυτό βέβαια είναι αποτέλεσμα της σωστής σχέσης των δύο νέων μέσα στο γάμο. Η σωστή σχέση των γονέων, η αρμονία του γάμου, της οικογένειας, θα φέρει την ισορροπία, την ψυχική και σωματική ισορροπία των παιδιών. Κι αυτά βέβαια, μεγαλώνουν, έρχονται στον κόσμο, παίρνουν τα πρώτα ερεθίσματα και όλα όσα απαρτίζουν τον ψυχοσωματικό τους κόσμο από τους γονείς τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Του Κλεάνθη Συμεωνίδη
«Στρατόπεδά μας τα τζαμιά, σπαθιά μας οι μιναρέδες» φωνάζουν από τα κατεχόμενα οι ακραίοι εθνικιστές «Γκρίζοι Λύκοι», κουβαλητοί της Άγκυρας και του κατοχικού καθεστώτος, οι οποίοι επιδιώκουν την εθνοκάθαρση από την πρώτη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στην Κύπρο.
Αποκαλυπτική είναι η έρευνα της Βυζαντινής Ακαδημίας Κύπρου για την κατάσταση των κατεχόμενων εκκλησιών. Όσες εκκλησίες δεν μετατράπηκαν σε σταύλους, σε νυχτερινά κέντρα, σε αποθήκες, έγιναν μουσουλμανικοί χώροι λατρείας. Σε συνολικά 82 εκκλησίες δεν αφέθηκε ούτε ίχνος χριστιανικό. Μετατράπηκαν σε τεμένη. Οι περισσότερες βρίσκονται στην επαρχία Αμμοχώστου. Ο κατάλογος καταρρίπτει τους ισχυρισμούς του ψευδοκράτους ότι μόνο 27 εκκλησίες έγιναν μιναρέδες. Ο αριθμός 82 ενδέχεται να είναι ακόμη μεγαλύτερος, καθώς δεν κατέστη δυνατό να διαπιστωθεί η κατάσταση κάποιων ιερών ναών που βρίσκονται σε χώρους που είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο του κατοχικού στρατού. Ο μεγαλύτερος ναός της Κύπρου το 1974, του Χρυσοσώτηρου στην Ακανθού ήταν από τους πρώτους που μετατράπηκαν σε τζαμί. [...] Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
La aldea de Ouranoupolis, en el norte de Grecia, está cerca de las ruinas de Stagira, donde nació Aristóteles y, además, es el puerto obligado para quienes peregrinan al vecino Monte Athos, centro espiritual de la Ortodoxia. El hotel donde me alojo lleva el nombre del filósofo que fue preceptor de Alejandro y el encuentro al que asisto se titula: «La tragedia, entonces y ahora: de Aristóteles al tercer milenio». Nada más bajar del autobús que me trajo desde Salónica, zangoloteando entre olivares, cipreses y enjambres de turistas alemanes, me presentan al pope que me había propuesto conocer aunque fuera filtrándome de contrabando en la montaña sagrada de las iglesias orientales: el Padre Simeón.
Mario Vargas Llosa
Me habló de él hace un par de noches, en Atenas, mi amigo Stavros, mientras cenábamos en una terraza impregnada de aromas, bajo un cielo lleno de estrellas parpadeantes: «Si vas al Monte Athos, tienes que conocerlo. Es un monje-sacerdote, ermitaño, pintor, poeta, místico, reverenciado en toda Grecia, una de las figuras más destacadas de la Iglesia Ortodoxa. Y, cáete de espaldas, el Padre Simeón no es griego sino peruano». Desde entonces, este compatriota no se ha apartado de mi mente ni un solo momento. Y aquí me lo encuentro, entre los congresistas, invitado para hablar de la Poética de Aristóteles, la tradición mística y su propia poesía. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
08. 06. 2009
Gedanken
Durch die Güte des Herrn unseren Gottes und Erlösers Jesus Christus und die Gebete Seiner allerseligsten Mutter hat eine Gruppe von Gläubigen der serbisch-orthodoxen Kirchengeminde in Frankfurt vom 7. bis zum 12. Mai dieses Jahres den heiligen Berg Athos besucht. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
When Miguel Angel de la Jara Higgingson was seven, his mother had a vision. She sensed that her son would some day leave her for a “far away place, like an island, there where people of solitude lived who pray all the time and rarely step out into the world”. Even she, however, could probably not have imagined just how far from his native Peru, both physically and spiritually, his life’s search would take him.
Now he is Father Simeon the hermit, a GreekOrthodox monk who lives on Mount Athos, a self-administrating, all-male monastic community on the Athos peninsula – the eastern most of three jutting peninsulas in the northern Greek prefecture of Halkidiki.
However, it’s not just his Peruvian origins that make Father Simeon such a well-known figure among visitors to MountAthos; it’s also his radiant presence as an artist, poet and painter that makes him so sought after, especially by the young.
His journey began in 1968, when at the age of 18 he left Peru to discover the world. After travelling through Europe and Asia for over two years – during which time he was exposed to eastern philosophies and religions such as Buddhism, Hinduism and yoga – he finally settled in Paris, where he lived for the next three years. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
δ) Κυρίως Ναός
Το τμήμα αυτό του καθολικού διασώζει όλη τη βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και καλαισθησία: εξαιρετικό δάπεδο, κίονες από πορφυρίτη λίθο, τοιχογραφίες και ψηφιδωτά, επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο εικονοστάσιο, αναρίθμητα ασημένια και επίχρυσα κανδήλια και ασημένιοι πολυέλεοι.
Η θύρα του κυρίως ναού, του έτους 1567, έργο Λαυρεντίου μονάχου, από έβενο και άργυρο, είναι λεπτής τέχνης με αξιοθαύμαστη διάταξη διακοσμητικών σχεδίων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Elder Joseph οf Vatopaidi
HOLY GREAT MONASTERY OF VATOPAIDI MOUNT ATHOS 2005
PAPOULAKIS
SAINT JOACHIM OF VATOPAIDI
© Holy Great Monastery of Vatopaidi, Mount Athos, Greece 2005
All rights reserved. Printed in Greece.
Translated from the second Greek edition of
© Holy Great Monastery of Vatopaidi, Mount Athos 1998
PROLOGUE
While exploring the inexhaustible library of our Monastery, a book printed in 1902 fell quite unexpectedly into our hands. It bore the title The Life and Acts of our Blessed Father Joachim of Ithaki and was written by a physician from Ithaki named Panos D. Raftopoulos. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
του Αγίου Δημητρίου του Ροστώβ
Η ανάληψη του προφήτη Ηλία.
Ας θυμηθούμε τον άγιο προφήτη Ηλία. Μιλούσε (κάποτε) με το βασιλιά του Ισραήλ Αχαάβ και πρόφερε αυτά τα λόγια: «Ζη Κύριος ο Θεός Ισραήλ, ω πορέστην ενώπιον αυτού!» (Γ’ Βασ. ιζ’ 1). Τα ίδια λόγια πρόφερε κατά τη συνομιλία του με το γέροντα υπηρέτη του βα¬σιλιά, τον Αβδιού: «Ζη Κύριος των δυνάμεων, ω παρέστην ενώπιον αυτού» (Γ’ Βασ. ιη’ 15). Ίσως κάποιος θα ρωτήσει: άγιε προφήτη Ηλία, μα τι λες; Κοίταξε γύρω σου: Που βρίσκεσαι; Λοιπόν στέκεις όχι στον ουρανό, αλλά στη γη· όχι μπροστά στο μεγαλείο του Θεού, αλλά μπροστά στη μεγαλοπρέπεια του βασιλιά του Ισραήλ, του Αχαάβ. Και τι απαντά ο Προφήτης; Στέκω, λέει, ενώπιον του Θεού: «Ζη Κύριος των δυνάμεων, ω παρέστην ενώπιον αυτού!» – δηλαδή, μολονότι σωματικά είμαι στη γη και στέκω ενώπιον του γήινου βασιλιά, ωστόσο, ο νους μου, ο λογισμός μου, η καρδιά μου στέκει ενώπιον τού ιδίου του Θεού, που είναι στους ουρανούς και αναπαύεται στους θρόνους τους Χερουβικούς. Ω θεόφρονα νου, ω θεοφιλής καρδία, λογισμέ υψηλέ, που και στην παρουσία ανθρώπων ούτε σπιθαμή δεν εκκλίνεις και δεν εγκαταλείπεις το Θεό και στέκεις ενώπιον του…
Να ζει κανείς στην παρουσία του Θεού σημαίνει να ζει μέσα στον ίδιο το Θεό. Κι όποιος ζει μέσα στο Θεό, γίνεται ο ίδιος ωσάν θεός. Σε τέτοιους ανθρώπους είναι που αναφέρονται οι λόγοι του Δαβίδ: «Εγώ είπα• θεοί εστε…» (Ψαλμ. πα’ 6).
Η συγκεκριμένη εικόνα, συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να ψηφιστεί ως η φωτογραφία της χρονιάς. Δείχνει μία μητέρα, η οποία από το ένα της στήθος θηλάζει το μικρό της παιδί και από το άλλο, ένα νεογέννητο πιθηκάκι. Στη λεζάντα της, η φωτογραφία η οποία δημοσιεύθηκε στον ινδικό τύπο αναγράφει: «Μόνον όποιος είναι φτωχός και ξέρει τι θα πει πείνα ενεργεί µε τόση γενναιοδωρία…Τι θλιßερό που ο άνθρωπος δεν είναι πάντα έτσι»
Πηγή: PRESSONICE
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
